Avalon

Avalon Boots - 23 jaar - Amsterdam.

[avalonschrijft]

Tweede kans

Even dacht ik dat ik ervan af was. Studeren. Het heeft me nogal wat tijd gekost, dat schrijven van een scriptie. Je weet dat het kut gaat worden. En dat is ook zo. Het valt hoe dan ook tegen en achteraf denk je waarschijnlijk: eitje. Ik was met m’n gedachten al bezig met wat ik allemaal kon doen nu ik mijn diploma had gehaald. Dat ik met al die vrije tijd eindelijk wat dingen af kon maken in ons huis. En dat ik met die vrije tijd kon beginnen aan nieuwe dingen of gewoon helemaal niets doen. Boeken lezen en genieten. 

Maar helaas. De scriptie die ik inleverde was niet goed genoeg, vonden mijn docenten. En daarom ben ik nog twee maanden langer student. Niet het einde van de wereld hoor, maar wel een teleurstelling. Maar hey: wie had gedacht dat ik dit wel in één keer kon halen als ik tijdens mijn hele studie alles al met een herkansing binnensleep? Oké, bijna alles dan. Gewoon nog even doorzetten. En dan door met dromen. 

[avalonschrijft]

Zondag

Zondag. Het einde van een doodsaaie week. Een week beginnen met griep is sowieso een slecht begin. Drie dagen platliggen zorgt voor een wervelwind van gedachtes in je hoofd. Maar soms is een week van stilstaan nodig om weer vooruit te gaan. Want hey, er zijn ook leuke dingen gebeurt deze week. En dat maakt de zin naar volgende week des te groter. 

[avalonschrijft]

Staren

Na zo’n lange tijd naar een wit scherm staren, is het tijd om nog een klein beetje door te zetten. Uitkijkend naar een periode waarin geen scriptie meer geschreven hoeft te worden. Meer tijd voor mezelf. En voor elkaar. 

[avalonschrijft]

Terug van weggeweest

Het moest er ooit weer eens van komen: een nieuwe update. Want wat is er nou fijner om te doen als je eigenlijk veel belangrijke dingen te doen hebt? Juist. 

Ik heb mijn blog de afgelopen tijd vreselijk verwaarloosd en daar wil ik verandering in brengen. Ik zal proberen in ieder geval wekelijks een post online te zetten en aangezien ik het beste werk met deadlines, zie ik dit ook als een soort van deadline. Je vraagt je misschien af wat ik dan eigenlijk heb gedaan al die tijd… En dat zal ik je in de ze post dan even kort uitleggen!

Werk De laatste tijd ben ik ontzettend veel aan het werk. Na mijn stage bij Ondertussen.nl mocht ik hier namelijk verder aan de slag als webredacteur. En daar ben ik ontzettend blij mee! Ik werk hier een aantal dagen in de week en zorg ervoor dat de website wordt voorzien van leuke, mooie en inspirerende content voor jongeren. Maar dat is niet het enige wat ik doe. Ik werk namelijk ook nog steeds als barista in de Coffee Company. Ik maak hartjes in de lattes die besteld worden en soms zelfs per ongeluk een Rosetta (hier mag nog even flink op geoefend worden). De Coffee Company voelt bijna als een tweede thuis voor mij. Ik kom er om te werken, om te kletsen met vriendinnen of om te hangen als ik verder niet veel te doen heb. Soms neem ik zelfs mijn laptop mee om er aan school te werken.

Voor de duidelijkheid: deze koffie heb ik dus niet gemaakt.

Studie School ja.. Dat heeft de afgelopen tijd even flink stil gestaan voor mij. Ik was namelijk veel meer bezig met werken dan dat ik echt nog bezig was met mijn studie. Een paar maanden geleden had ik mijn áller laatste tentamenweek. Ik had me vooral ingezet op één tentamen dus was het een ongelooflijke meevaller toen beide cijfers voldoende waren. Dat viel als een last van mijn schouder. Tenminste, ik ben nog niet helemaal klaar.

Nu komt eigenlijk het belangrijkste gedeelte van mijn studie: afstuderen. Na een lange tijd van vooral werken met in mijn achterhoofd het idee dat ik toch eens iets aan onderzoek moest gaan doen, kwam daar eindelijk een mooi onderzoek uit waar ik mee aan de slag kan. Gister heb ik dan ook ein-de-lijk mijn voorstel ingeleverd. Hier moeten nog een paar dingen voor aangepast worden, maar ik kreeg te horen dat het een goed voorstel is waar ik zeker mee kan af studeren. En dat gaf mij een duwtje in de rug. De kop is er af, het afstuderen gaat beginnen!

[avalonschrijft]

Nieuw schooljaar, nieuwe dingen

'Drukte' Afgelopen schooljaar was ik 'druk' bezig met mijn minor Schrijven en Redigeren. Te druk om me nog bezig te houden met mijn eigen blog (ahum). Ik kan niet echt zeggen dat ik heel druk bezig ben geweest met de minor, omdat ik slechts twee tot drie dagen in de week les had. Daarnaast werkte ik natuurlijk veel, maar vond ik het ook belangrijk om lekker uit te kunnen slapen en om vervolgens volop van mijn vakantie te genieten. En dit heb ik ook gedaan. 

Deze vakantie ben ik in Nederland gebleven. Alle thuisblijvers dit jaar hadden geluk: we hebben een zomer gehad in Nederland! Ondanks het feit dat ik niet op vakantie ben geweest, heb ik wel een heerlijke vakantie gehad. Veel relaxte dagen op het strand of in het park en ik heb weer genoeg festivals gezien, heerlijk! De afgelopen vijf jaar heb ik ieder jaar een mini-vakantie gehad in Biddinghuizen. Op de camping van het festivalterrein van Lowlands, natuurlijk. Ook dit jaar heb ik hier weer vreselijk van genoten. Helaas zit er nu een eind aan de vakantie te komen en geniet ik nog even van mijn laatste paar vrije dagen. 

Stage Ook dit jaar was het zoeken van een stage weer lastig, maar uiteindelijk heb ik een super leuke stage gevonden. Vanaf maandag begin ik namelijk aan mijn stage bij Ondertussen.nl. Hier zal ik de komende vijf maanden, vijf dagen in de week te vinden zijn. Voorlopig geen luie dagen meer voor mij dus! Ik zal het de komende maanden moeten doen met mijn ene vrije dagje in de week. 

Ondertussen.nl is een nieuwswebsite voor jongeren en komt met nieuwtjes die je altijd al had willen weten. Tijdens deze stage zal ik meedraaien op de webredactie van Ondertussen. Dit betekent dat ik voor deze website artikelen ga schrijven die vervolgens gepubliceerd worden op de website. Zet de site dus maar in je favorieten en houd het in de gaten! 

Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

Lente – Barbecueën in het park

[avalonschrijft]

Warme temperaturen - shoppen!

 - door Avalon

  Het is eindelijk zo ver: de buitentemperaturen komen langzaam weer eens boven de 15 graden. De rokjes, korte broeken en sandaaltjes zullen snel weer uit de kast getrokken worden en ik zie steeds vaker een JA tussen de tweets van @kortebroek verschijnen. Eindelijk kunnen we zeggen dat de lente is begonnen!

Een groot nadeel: wat moet ik aan? Na máánden truien, lange broeken en warme vesten gedragen te hebben, is het tijd voor een grote overgang. De shirtjes en topjes van vorig jaar kunnen écht niet meer of zijn gewoon niet leuk genoeg meer. Tijd voor iets nieuws dus.

Vanmiddag is het zover, stufi staat op mijn rekening en de zon schijnt. Tijd om te shoppen dus. Omdat ik niet al het geld van de wereld heb en ook nog geld over moet houden voor mijn boodschappen voor de rest van de maand, is de Primark een ideale oplossing. Het is een van mijn favoriete winkels omdat het zo spotgoedkoop is en omdat de collectie snel veranderd, waardoor je niet iedereen in hetzelfde shirtje ziet lopen.

Toch valt het iedere keer weer tegen als ik daar ben. De gillende huisvrouwen met kleine huilende kinderen en de tieners die hun vriendinnetjes kwijt zijn geraakt, was ik even vergeten. De Primark is één grote chaos. Toch heb ik de trein naar Zaandam gepakt en heb ik mijn verstand op nul gezet. Ik moet toegeven dat je goed moet kijken tussen alle tuttige jurkjes en gekke shirtjes, maar na lang zoeken heb ik toch nog iets kunnen vinden. Alles in deze winkel is zo vreselijk goedkoop, dat ik bij alles even twee keer na moest denken of ik het wel echt ging dragen.

Uiteindelijk kwam ik thuis met twee basic shirts voor €4 per stuk, een bikini voor slechts €7, een bandeau, een jasje, vestje en een aantal panty’s – de panty’s hier zijn de beste én goedkoopste. De Primark is dus niet alleen leuk voor je kledingkast, maar ook voor je portemonnee. Voor dit alles was ik maar €47 kwijt. Ik kan dus zeggen dat ik zeer goed geslaagd ben! 

Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

Artis de Partis

 - door Avalon

Het is eindelijk weer voorbij: de ellendige tentamenweken. De afgelopen twee weken bestonden voor mij voornamelijk uit stress en stress om het stressen. Uiteindelijk nergens goed voor natuurlijk. Ik denk dat ik deze tentamenperiode toch wel de ergste periode kan noemen uit mijn studententijd. Het is lang geleden dat ik me zo gevoeld heb. Ik vergat dingen, maakte dubbele afspraken en ik wist zelfs niet meer of ik het dat ene tentamen nu wel of niet gemaakt had – wat ik overigens gewoon wel had gedaan..

Mijn laatste portfolio’s waren ingeleverd en ik kon genieten van een dagje rust – niet dat ik kon uitslapen, want om half 8 stond ik al weer koffies te maken. In de middag kreeg ik een sms’je, er stond een verrassing op me te wachten en ik moest direct uit m’n werk naar huis gaan. Een verrassing. Ik houd van verrassingen, maar tegelijkertijd kon ik het laatste uur alleen nog maar daar aan denken.

Een half uur later was het zo ver: tijd voor de verrassing. We reden regelrecht op Artis af en mijn dag kon niet meer stuk. De laatste keer dat ik in Artis geweest ben, was alweer een jaar geleden, om snel een paar beelden te schieten voor een schoolproject. Volgens mij hebben we de helft van de dierentuin toen overgeslagen. Nu kon ik op mijn gemak langs al die diertjes in veel te kleine hokjes lopen, om ze van top tot teen te bekijken.

Ik vond het geweldig en voelde me een klein kind. Waar ik vooral van kon genieten, waren de zeehondjes. Vanaf beneden zie je ze in zwemmen. Genietend zweven ze door het water, heerlijk om te zien. Verder stond ik te smelten bij het zien van het baby aapje dat rustig op wat hooi aan het kauwen was terwijl er zo’n tien man stond toe te kijken. En dan is er natuurlijk nog de vlindertuin. Zodra je de deur door bent komt de warmte je tegemoet. Overal waar je kijkt zie je vlinders in de meest bijzondere kleuren. Kortom: ik vond het fantastisch!

Ik snap niet waarom ik hier niet wat vaker heen ben gegaan, maar daar zal vast wel verandering in komen nu ik weer weet hoe leuk ik de dierentuin vind. Voor degene die graag met me mee willen, ik sta open voor opties!

Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

New job

 - door Avalon

Werken, in mijn ogen is dit iets wat erbij hoort als student zijnde, tenzij je gesponsord wordt – door bijvoorbeeld je ouders – of wanneer je volop leent. Ik werk zodat ik de leuke dingen kan doen die ik wil doen, zoals uitgaan met vriendinnen, buiten de deur lunchen, mijn koopdrang uitoefenen, maar natuurlijk ook om de rekeningen te betalen of om boodschappen te doen – want iedere dag droog brood met pindakaas eten lijkt me ook geen pretje.

Ik heb bijna twee jaar in de Bijenkorf gewerkt, op de afdeling Damesmode om precies te zijn. Het is leuk, werken in een groot warenhuis. Ik genoot vooral van het beetje personeelskorting waar ik gebruik van kon maken en van de gezellige collega’s die ik daar had. Maar uiteindelijk sta je toch gewoon in een kledingwinkel te werken. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar ik vond dat het tijd werd voor iets nieuws.

Ik kwam al een aantal jaar in de Coffee Company om koffie te drinken, of om mijn huiswerk te maken onder het genot van een lekkere koffie. Nu zet ik hier zelf koffie en kan ik me, na het volgen van de cursussen, een barista noemen. Het is even wennen. Van het broeken vouwen in de Bijenkorf naar koffie zetten en melk schuimen in de Coffee Company. De wondjes en droge handen door de koffie heb ik al, maar tot nu toe bevalt het me erg goed. Maar dan komt het moeilijkste: het maken van een écht goede koffie. Het is even zoeken naar de beste manier van melk schuimen, en dan komt daar de latte art natuurlijk nog bij. Daar zal ik nog even flink op moeten oefenen – al beginnen de hartjes al steeds mooier te worden. Ik ben benieuwd of ik latte art ooit onder de knie ga krijgen. Als het wel lukt, zal ik de resultaten natuurlijk delen via Twitter of Instagram!  Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

Bierdrinkende meisjes

      - door Avalon Boots

Een lange tijd geleden, bedacht ik dat het een goed idee was om voortaan bier te gaan drinken. De reden hiervoor is vrij simpel: hoe makkelijk is het om bier te drinken in de kroeg in plaats van hoofdpijn-wijn of dure vodka? Fantastisch idee, vond ik zelf. Ik zag mezelf dan ook al helemaal zitten op het vochtige gras van het festival terrein, met een biertje in mijn hand.

Ik ben opgegroeid in een dorpje waar het vrij normaal is om bier te drinken. Zelf drink ik dit niet. Ik had het een keer geprobeerd en ging toen bijna over m’n nek door de bittere smaak en het vieze schuim van dit drankje. Toch vond ik dat er alleen maar positieve kanten aan dit verhaal zaten – op de bierbuik die je hieraan overhoudt na dan. Een huid zonder pukkels door het gist dat in bier zit, het is goedkoop en je kunt het zo ongeveer overal bestellen. Nu het belangrijkste nog, ik moest het lekker gaan vinden. Iedere keer wanneer ik met mensen in de kroeg stond die bier dronken dacht ik, dit is het moment; bestel bier! Maar dan zag ik opeens voor me hoe dit zou gaan. Ik zou namelijk uren doen over één glas en zou mijn gezicht uiteindelijk niet meer onder controle kunnen houden door de vieze smaak. Door deze gedachtes hield ik me toch maar in en besloot ik voor de hoofdpijn-wijn te gaan, met hoofdpijn als gevolg.

Tot afgelopen weekend, toen was het namelijk zover. Ik stond samen met vriendin Y. in de club. Het einde van de maand was in zicht en we hadden eigenlijk niet veel geld meer te besteden. “Bier drinken dan maar?” en we keken elkaar aan. “Oke, we gaan ervoor”. We stonden giechelend aan de bar en bestelden onze eerste biertjes, we proostten, keken elkaar in de ogen en namen allebei een slok. Ik had de smaak twintig keer erger verwacht en het beviel ons eigenlijk best wel goed. We dansten terwijl we voorzichtige slokjes namen en bestelden nog wat bier. De avond was fantastisch en de hoofdpijn bleef weg.

De eerste stap is gezet. De kans is nu groot dat je mij in de club of kroeg zult aantreffen met een biertje in mijn hand, terwijl ik dansend de avond door zal komen. Alles ter voorbereiding van het festvialseizoen natuurlijk. Want dan zal je me zien genieten van een koud biertje in de warme zon.

Liefs, Avalon 

[avalonschrijft]

Sporty spice

- Door Avalon Boots

Het gaat eindelijk weer gebeuren, ik ga weer eens een bezoekje brengen aan de sportschool. Een aantal maanden geleden heb ik via Groupon een sport-deal gekocht. Ik kon twee maanden onbeperkt sporten voor een mega lage prijs en dit gebeurde ook! Gek genoeg stond ik zelfs een aantal keer vóór negen uur ’s ochtends in de sportschool. Omdat deze deal maar twee maanden duurde, werd het tijd voor iets nieuws. Moest ik nu weer een zogenaamde sport-deal kopen of werd het nu toch tijd voor een officieel fitness abonnement?

Samen met mijn zus ging ik op onderzoek uit, wat is een goede sportschool, zonder dat we veel geld uit hoeven te geven. En dan het liefst nog een abonnement waarbij we onbeperkt gebruik kunnen maken van de groepslesjes, want op die manier sporten werkt toch wat beter dan als een gek rennen op een loopband – voor mij dan.

Twee weken geleden was het zo ver; we vonden een sportschool (inclusief groepslesjes én het was betaalbaar) en schreven ons in. Vol goede moed spraken we af om in de ochtend een lesje te gaan volgen. In de ochtend sms’ten we elkaar: “Wakker?” om vervolgens terug te krijgen: “Wel wakker maar geen zin, volgende keer maar gaan?” opgelucht kon ik me dan nog even omdraaien om heerlijk verder te gaan slapen.

Nu heeft het lang genoeg geduurd en zijn we mentaal goed genoeg voorbereid om er weer eens voor te gaan, op naar de sportschool dus! Ik denk nog maar even niet aan het feit dat ik morgen waarschijnlijk niet meer kan lopen door de spierpijn die ik eraan over ga houden, maar we doen alles voor het goede doel natuurlijk.

Nu zit er nog een groot voordeel aan dat sporten. De laatste tijd heb ik nogal last van koopdrang. Het liefst koop ik alle onzin dingen waar ik van te voren weet dat ik het niet ga gebruiken. Tot nu toe heb ik me nog goed in kunnen houden, maar ik kan nu eindelijk iets kopen waar ik echt iets aan heb: sportkleding! Tijd om eens een sportlegging in te slaan in plaats van sporten in een gewone legging, wat op zich ook best goed te doen is.

Ik ben benieuwd hoe het me af zal gaan vanavond, maar het begin is er in ieder geval.

Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

Hartstocht

- Door Avalon Boots

Heel Facebook staat er tegenwoordig vol mee: hartstocht pagina’s. Voor degene die deze hype niet helemaal hebben meegekregen, het begon allemaal met de pagina Hartstocht in de Trein. Deze pagina komt van de rubriek ‘Hartkloppingen’ die in het maandblad van de NS te vinden was. Treinreizigers konden hier een oproepje plaatsen en op deze manier de liefde van hun leven terugvinden. En zo werkt het ook met de Facebookpagina’s.

Je zit in de trein, in de bibliotheek, of op een andere plek waar een Hartstocht pagina voor bestaat en je ziet die ontzettend leuke jongen of dat meisje waar je al een tijdje een crush op hebt. Je durft diegene niet aan te spreken en bovendien ben je ook nog steeds niet achter zijn/haar naam gekomen, waardoor je diegene ook geen persoonlijk berichtje kan sturen. Nu kun je dan eindelijk een anoniem berichtje plaatsen op een van de vele Hartstocht pagina’s om op deze manier met hem/haar in contact te komen. Een perfecte uitvinding!

Ik ging op onderzoek uit en bekeek eens welke hartstocht pagina’s er allemaal bestaan. Ik stuitte op de meest bizarre titels. Zo vond ik bijvoorbeeld: Hartstocht bij de Kapper, Hartstocht op de Fiets, Hartstocht op School, Hartstocht in de Bus, Gespot: HvA/UB, Hartstocht in de AH, Hartstocht in de Coffee Company en ga zo maar verder. Ik vind het erg komisch om te zien welke pagina’s er allemaal al zijn aangemaakt. De meest vreemde pagina vond ik toch wel de Hartstocht op een Openbare Plee-pagina, al zou dit natuurlijk toch wel veel goeds kunnen doen tijdens het festivalseizoen.

Het is ontzettend hilarisch om al deze Hartstocht-verhaaltjes op Facebook te lezen, maar toch vraag ik me af in hoeverre deze berichtjes serieus genomen worden. Er worden complete gedichten geplaatst en zelfs hier wordt nog op gereageerd. Personen waar dit verhaal mogelijk over zou kunnen gaan, worden getagd in het bericht en zo kan de inzender van het bericht zijn liefde vinden. Zouden er mensen zijn die daadwerkelijk een date hebben gehad via deze pagina? Dan heb je in ieder geval wel een leuk verhaal te vertellen wanneer iemand vraagt hoe jullie elkaar ontmoet hebben, “Oh gewoon, via de Hartstocht Facebook pagina!”.

Het is leuk, die verhalen op de Hartstocht pagina’s, maar als je het mij vraagt kun je net zo goed de kroeg induiken om de liefde van je leven tegen het lijf te lopen.

Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

Afstuderen, voor mij nog even niet

- Door Avalon Boots

Afstuderen is voor mij, gelukkig, nog lang niet het geval. Ik zal het komende jaar nog bezig zijn met mijn minor en stage, voordat ik aan afstuderen kan beginnen. Toch beginnen de zenuwen al een beetje te komen als ik bedenk dat ik over anderhalf jaar (als alles gaat zoals het zou moeten gaan) al ben afgestudeerd.

Afgelopen dinsdag mocht ik bij een presentatie van een afstudeerproject aanwezig zijn. Dit vond ik ontzettend leuk en vooral erg inspirerend. Het meisje dat haar project kwam presenteren, Niki van Niekerk, heeft dit complete project in zo’n drie weken opgezet. Dit vond ik verrassend om te horen, omdat haar producten er prachtig uitzagen en het idee perfect klopte met de uitwerking ervan. De filosofie voor het afstudeerproject was: objecten met een verhaal. Iets dat op zich al bijzonder is, omdat iedereen wel een object heeft waar een verhaal achter schuilt.

Ik word al zenuwachtig als ik alleen al aan afstuderen denk en dat terwijl ik pas over anderhalf jaar afgestudeerd zou moeten zijn. Ik vind het veel te fijn om nog naar school te kunnen gaan, om tijdens de pauzes koffie te drinken met vriendinnetjes en om verschrikkelijk de slappe lach te krijgen tijdens de lessen. Maar uiteindelijk zal ook mijn tijd van het afstuderen komen en zal ik, uiteindelijk, fulltime gaan werken.

Maar tot de tijd dat ik een baan heb gevonden, zou ik totaal niet weten wat ik moet gaan doen als het zover is. Mijn probleem is namelijk dat ik nog veel te veel wil doen voordat ik écht ga werken. Een droom van mij is bijvoorbeeld de wereld rond reizen en misschien zelfs nog verder studeren. Gelukkig kan ik op dit moment nog ‘genieten’ van het maken van tentamens en het halen van mijn deadlines, want of ik die op tijd zal halen is natuurlijk nog maar de vraag…

Gelukkig ben ik volgende week klaar met de tentamen- en deadline stress en zal het weer tijd worden om leuke dingen mee te maken!

Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

Winterlippen

- Door Avalon Boots

Sinds kort heb ik een abonnement genomen op een krant. Omdat ik een media opleiding doe, vond ik het nodig om zo veel mogelijk op de hoogte te blijven van alles wat er in de wereld gebeurt en nam ik een abonnement op nrc.next.

Sinds ik zelf de krant ontvang, heb ik een nieuw ochtendritueel ontwikkeld. Ik sta op – helaas vaak pas een uur nadat m’n wekker is afgegaan, neem een douche – die vaak net iets te lang duurt, ren naar beneden om de krant te halen en lees deze vervolgens met een kop koffie als het erg vroeg is, of een grote mok thee. Tegenwoordig kan ik de dag niet meer beginnen voordat ik de krant gelezen heb. Dat gaat straks best vervelend worden als ik weer eens vroeg moet beginnen…

Terwijl ik gister mijn ochtendritueel uitvoerde, las ik iets opvallends. Er komt namelijk een medicijn tegen de koorslip en laat ik nou een van de (vele) personen zijn die een paar keer in het jaar last heeft van zo’n lip. Helaas.

Iedere keer als ik er last van heb, wordt er aan me gevraagd of ik die koortslip heb gekregen door met iemand te zoenen die er ook een had. Nee. Ik heb de eerste koortslip gekregen – geloof het of niet – door de zon. Het virus zit nu in mijn lichaam en hier zal ik waarschijnlijk nooit meer vanaf komen. Tenzij er een medicijn komt om het virus te bestrijden!

Nu moet ik toegeven dat mijn lippen één en al drama zijn, ook zonder het koortslippenvirus. Zowel in de zomer met een felle zon, als in de winter met deze kou. Ik krijg last van droge lippen waardoor er verschrikkelijk veel velletjes ontstaan. Hier heb ik een vreemde gewoonte aan overgehouden: ik trek de velletjes er af, in de hoop dat m’n lippen hierna zachter aanvoelen. Wat natuurlijk averechts werkt en het alleen maar erger maakt. Meestal heb ik het niet eens door en stop ik pas nadat iemand me hierop aanspreekt.

Ik kan mijn moeder hier de schuld voor geven – sorry mam. Zij gaf me als klein meisje al vaseline mee voor m’n droge lippen. En hier ben ik nu verslaafd aan. Gelukkig bestaan er heerlijke lippenbalsems die mijn verslaving alleen maar erger maken, maar die tegelijkertijd voor heerlijk zachte lippen zorgen. Nu nog van de velletjes afblijven. Als iemand een gouden tip voor zachte lippen in de winter heeft, hoor ik het graag!

Tot die tijd maar genoeg vitamines blijven eten om die koortslip in ieder geval te voorkomen.

Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

Tentamenstress

- Door Avalon Boots

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Zo zou je over het nieuwe jaar kunnen denken. Zo denk ik er niet over dit jaar. Ik doe niet aan goede voornemens en ga gewoon verder met waar ik gebleven was in 2012.

Dat betekent dat ik voorlopig nog even bezig ben met mijn studie. Nog een paar weken bikkelen voordat de tentamens eraan komen en dan kan ik beginnen met de minor ‘Schrijven en Redigeren’. Iets waar ik ontzettend naar uitkijk. Niet alleen omdat de minor me erg leuk lijkt en omdat ik er veel van ga leren, maar ook omdat ik dan eindelijk wat meer rust zal hebben.

Op dit moment is rust namelijk erg ver te zoeken. Niet dat ik mezelf geen rust gun, dat doe ik namelijk wel. Maar in mijn hoofd begint de stress al aardig te komen. Dossiers die gemaakt moeten worden en tentamens waarvoor ik moet leren. De deadlines komen allemaal steeds dichterbij.

Je zou denken dat er maar een manier is om deze stress te bestrijden, namelijk door te beginnen met leren en het maken van huiswerk. Dit is voor mij dus niet zo. Een rare gewoonte die ik tijdens iedere tentamenweek heb, is dat mijn kamer geheel netjes moet zijn – het liefst heb ik het hele huis dan netjes, maar daar ben ik uiteindelijk mee gestopt, het begon nogal overdreven te worden.

Zoals vele meisjes, is het iedere ochtend weer een drama qua kleding. Alle kleren wordt uit de kast getrokken en vervolgens op de grond gesmeten. Hierdoor ontstaat dan een berg kleding die daar rustig aan paar dagen kan liggen. Als ik dan eindelijk wil beginnen met leren, is het plotseling heel belangrijk dat deze berg eerst weggewerkt wordt.

Als ik dan eenmaal ben begonnen met opruimen, kan ik hier bijna niet meer mee stoppen. Ik kom dingen tegen die ik al een paar weken kwijt was of waarvan ik niet meer wist dat ik ze nog had. Voordat ik het weet is de halve dag alweer voorbij en heb ik, behalve het opruimen van mijn kamer, vrij weinig gedaan. En omdat ik in de avond al een andere afspraak heb staan, mag ik nog heel even niets doen en spreek ik met mezelf af dat ik morgen écht ga beginnen. Een voordeel: mijn kamer is dan in ieder geval al netjes.

De stress begint steeds wat hoger te worden en uiteindelijk heb ik geen keus meer. Erg typerend, maar ik presteer nu eenmaal het beste onder druk. Nog even afwachten en dan moet het goedkomen, laat ik daar maar op vertrouwen.

Liefs,

Avalon

[avalonschrijft]

#Instagramming

- Door Avalon Boots

Instagram is op dit moment mega populair onder de fotografie-apps. Het handige van Instagram is dat je je foto’s op een super makkelijke manier kunt bewerken. Je maakt een foto, kiest een filter om de foto te bewerken en zet hem online. En dan is er ook nog de mogelijkheid om deze foto te delen met je vrienden.

Ik begin ondertussen erg verslaafd te raken aan Instagram. In het begin gebruikte ik deze app alleen om foto’s te bewerken, maar nu gebruik ik het steeds meer om andere mensen te volgen en hun foto’s te bekijken. Zo ben je meteen weer op de hoogte en weet je welke outfits je zeker in je kast moet hebben hangen dit seizoen.

Het grappige en tegelijkertijd het irritante aan Instagram is dat je de zogenaamde hashtags kunt gebruiken door een ‘#’ voor het woord te zetten. Door deze hashtags kun je gemakkelijk foto’s opzoeken en kun je mensen volgen die jouw interesses delen. Als je van katten houdt, zoek dan eens op #catstagram. Ik weet zeker dat je een hoop poezenplaatjes zult vinden. Toch zijn er een aantal mensen die hier nogal in door slaan. Er worden complete zinnen gebruikt in de vorm van hashtags, in de hoop op meer likes en meer volgers. Vreselijk irritant als je het mij vraagt.

Afgelopen week maakte Instagram bekend dat haar gebruiksvoorwaarden zou wijzigen. Instagram zou hiermee automatisch toestemming van de gebruikers krijgen om al haar foto’s te kunnen verkopen aan verschillende bedrijven, zonder dat de maker van de foto hier geld voor zal ontvangen. De foto’s zouden dan bijvoorbeeld gebruikt kunnen worden in advertenties.

Het leek mij wel een leuk idee, je zet een foto op Instagram en een week later kom je jouw foto tegen in een advertentie. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Gelukkig heeft Instagram alle kritiek gehoord en zullen de gebruiksvoorwaarden weer worden aangepast.

Dat is in ieder geval al een ding minder waar we ons druk over hoeven te maken wat betreft deze app. Nu maar hopen dat het voor iedereen snel duidelijk wordt hoe je hashtags op een goede manier gebruikt, #zodat #er #geen #complete #zinnen #meer #mee #worden #gemaakt!

Maak vooral mooie kerstfoto’s met Instagram de komende dagen, en wees niet te enthousiast met de hashtags.

Liefs, Avalon

[avalonschrijft]

Fietsende toeristen

- Door Avalon Boots

Een van de meest gevaarlijke dingen die je als toerist kunt doen in Amsterdam is fietsen. Het is duidelijk dat toeristen dit helemaal geweldig vinden. Ik vind het alleen niet zo geweldig dat alle toeristen zo nodig een fiets moeten huren in een stad die ze totaal niet kennen. Al moet ik nu wel toegeven dat ik afgelopen vakantie ook een fiets heb gehuurd in een vreemde stad…

Ik vind het heerlijk om te fietsen. Als het mooi weer is. En als er geen toeristen in de buurt zijn. Deze mensen steken zonder te kijken de weg over. Het is me dan ook al een paar keer overkomen dat ik luid bellend aan kwam fietsen, terwijl zij rustig op de weg blijven staan. Meestal gil ik er dan nog even bij zodat ze wel aan de kant gaan. Maar het is me ook wel eens gebeurd dat ik met mijn wiel tussen twee benen vast stond, omdat diegene niet voor me aan de kant ging.

Als ik fiets, fiets ik in topsnelheid met keiharde muziek in m’n oren. Ik sjees alle langzaam-fietsende toeristen voorbij en doe het vaak op zo’n manier, dat ze zich wild schrikken. Niet heel verstandig, zou je denken. Maar ondertussen weet ik precies hoe ik dit goed kan doen en weet ik bij welke stoplichten ik door rood kan fietsen en bij welke kruisingen dit absoluut niet kan. Dit gaat meestal helemaal goed. Ik ben in de tijd dat ik hier woon, dan ook nog maar drie keer bijna aangereden. Een keer ging het toch mis en lag ik midden op het kruispunt, met mijn fiets nog tussen mijn benen. Gelukkig hield ik hier alleen een mega blauwe plek over, niets om je zorgen over te maken dus.

Afgelopen zomer stapte ik in het vliegtuig voor een heerlijk weekje zon, zee en strand. En wat doe je dan op een mooi eiland? Juist, dan huur je fietsen. En dat ging perfect. Geen taxichauffeurs die je omver reden en geen asociale bewoners die je al fietsend bijna van de weg duwen, wat in Amsterdam nog wel eens het geval kan zijn. Dan vraag ik me toch af hoe het mogelijk is dat de toeristen in Amsterdam het fietsen zo moeilijk vinden. Misschien een idee om speciale routes aan te leggen voor deze vakantiegangers? Dan hebben wij hier in ieder geval geen last meer van en hoef ik geen toeristen meer aan te rijden.

Liefs, Avalon