[masmavibirsiyah]

degismeyecek seylere veda etme zamanı

[kullerindendoganbirgolgemisali]

Ben senin yarana bakıp nasıl acıdığını anlarım, sen benim neye kırıldığımı farkedemezsin.

[biterken]

istemiyorum.

[aynerdesinbugece]

hastalıklı gibi hissediyorum

[aynerdesinbugece]

en başından sana yazmamalıydım

[aynerdesinbugece]

insanları beni kırdıkları gibi kırmak istiyorum

[aynerdesinbugece]

Canın çok yanıyor ama yine de susuyorsun, çok seviyorsun ama unutmaya zorluyorsun, kalbinin yandığını hissediyorsun ama yangını söndürmek yerine sessizce alev alıyorsun işte şimdi öyle bir yerdeyim ki tüm ruhum alev aldı şimdi ne bir su damlası ne de bir sel fırtınası beni kurtarabilir.

[ruhumunmisralari]

Bazen yanlız hissediyordum sonra bu histen kurtulmak için yeni insanlar ediniyordum. Bu artan kalabalık içinde daha da yalnız hissettiğimi fark edince aslında sorunun insan sayısında değil, içimde kaçtığım, yüzleşmeye korktuğum şeyler olduğunu anladım.

[galaksimdebirdunya]

Güzel bir şey gördüysen, gidip sarılmaya; sarılamıyorsan, oturup çizmeye; çizemiyorsan, yazmaya çalışacaksın.

[galaksimdebirdunya]

artık göremiyorum.

[aynerdesinbugece]

sana söz veriyorum görüceksin.

[asilmayanduvarlar]

bakın şimdi ne anlatacağım. biliyor musunuz? ben artık hayatına dokunduğum herkesten sessizce uzaklaşmak istiyorum. tüm kapılarımı bir bir kapatayım, herkesin hafızasından silineyim istiyorum. yalnızlığımla boğulayım istiyorum. belki bir gün kendime rastlarım.

[okyyanus-deactivated20210302]

Şimdi atlasam şu uçurumdan, göğün kanatları tutar mı beni?

[kalptekimavi]

Bu gece ölümü düşündüm,bayağı düşündüm 1 saat tavana bakıp boş boş bakarak düşündüm. Bir çok insan tanıdım hayatımda,bir çok insan gördüm dün yaşayıp bügün yaşamayan,arkasında yarım bırakılan hayalleri olan insanlar tanıdım belki de bilmiyorum ancak eğer bunu okuyorsan ben belki yaşıyorumdur belki yaşamıyorumdur ama hep şunu istemişimdir ben güzel bir hayat ve yaşanmaya değer bir karakter bırakmak istiyorum,tabi ki herkesin dört dörtlük bir hayatı yok evet,kim çıkıp diyebilir ki benim dört dörtlük hayatım var,hiç derdim tasam yok elbet var ancak her şeyi bazen bir kenara bırakıp önüne bakman gerekiyor ardındakilere tutunursan hep orada kalırsın,yürümen gerekiyor,mutlu olman gerekiyor. Bir gün eğer gidersem ben şunu diyebileceğim “gidiyorum ama arkamda güzel hatıralar,gerçekleşmesini düşlediğim hayaller,gerçekleşmiş hayaller,binlerce kez dinlenilmiş şarkılar,keşfedilecek yollar ve sizin için önemli ne varsa bıraktım “diyebileceğim zor,zor değil demiyorum ama bir yerden tutmak gerekiyor çok geç olmadan sende tut bir daldan,o dal kopmadan.

[ruhumunmisralari]

Hasta değilim, hasta olsaydım iyileşebilirdim. Ama hayır olmuyor, ruhumda bir şey var bu da iyileşemiyor.

[ruhumunmisralari]

~Yıllardır taşıyorum içimdeki çocuğu; yaşamadığı için büyüyemedi hiç...

[olmayaanhayal]

Teknoloji ilerledikçe çizgi filmler gerilemiş

[ruhumunmisralari]

İçimde bir boşluk var ve anlamlandıramıyorum. Çoğu zaman kendimle kalmak bana tahmin edemeyeceğim kadar mutluluk verse de öyle bir an geliyor ki sadece gözlerime bakacak birisini istiyorum, yalnızlıktan korkar oluyorum, kendimi güçsüz hissediyorum. Geriye dönüp bakıyorum "Ben herkese kendimden çok değer vermekten başka ne yaptım?" diye ama sorunun cevabına yanıtı bulamayınca susuyorum. İnsan haksız olmak ister mi? Ben artık haksız olup kabullenmek istiyorum hatamı. Kafamda onlarca 'Neden?' sorusuyla kendimi bitirmek istemiyorum.

İnanmıştım hayatımı güzelleştiren insanların olacağına, inanmıştım birisinin dizine yatıp derdimi saatlerce anlatacağıma, inanmıştım birbirimizin gözlerindeki o güzsüz çocukların ellerinden tutup kaldıracağımıza... Söylesenize daha fazla zorlamalı mıyım inanca olan 'inancımı'?

[hayatmblr]

Ve bugün bir yıl daha büyüdüm, bir yıl daha..

İnsan bir yılda ne kadar değişebiliyorsa bende o kadar çok değiştim , insanın yaşı yıllarla değil hayattan aldığı derslerle ölçülür, ve buna göre ben bu yılda çok büyüdüm… artık insanların benim hakkımdaki düşündüklerini kafaya takmamayı öğrendim, çünkü insanlar olduğum gibi değil beni olmamı istedikleri gibi görürler .. Bazı şeyleri kaybettim belki ama bilmukabele çok şeyi kazandım, kaybettikçe kazanmayı öğreniyor insan, bunu da öğrenmiş oldum, Aslında her yıl büyüyen ben değil içimdeki korkuların olduğunu da öğrendim, hayat ne kadar kısa olduğunu gördüm, hayatımda hiçbir şeyin tesadüf olmadığını da, herşey Allahın takdiridir, ama bunu görmem biraz zaman aldı.. Bir sürü şey var ama en mühimi ; Hayatı, insanları, her şeyi sevmek ve güzel görmek için önce kendimi sevmem lazım..

[1/10/2018]

[aynerdesinbugece]

ve bugün bir yıl daha büyüdüm...