bu gece cok yalniz hissediyorum, caresiz. gozlerim kanayacak az kaldi. sacima bir tarak darbesi bile vurmak yuk, gereksiz geliyor. vucudumun dort bir yanini saran degersizlik hissi yarami kanatiyor. kafamdaki sorular susmuyor. “bu kadar mi onemsizdi her sey?” kendimi o kadar mutluymus gibi gosterme zorunlulugunda hissediyorum ki su an muhtemelen kimsenin okumayacagi bu yazidaki cumleleri yazarken bile durup dusunuyorum bunu yazmasam mi acaba diye insan kendiyle dertlesirken bile acik olamaz mi kendine? kabullenmek istemiyorum yasadiklarimi, olanlari. kendime bile yansitmaktan korkuyorum. kendime bile oyun oynuyorum umrumda degilmis gibi davranmaya calisiyorum ama gece tek basima kaldigimda dayanacak gucum de kalmiyor ekrani bugulandiran gozyaslarim esliginde kendime gercekleri itiraf etmeye calisiyorum. ben cok mutsuzum, ben hic iyi degilim. cok yalniz hissediyorum her gece beni koruyup kollayan opup koklayan kahramanim gocup gitmis ve bir daha asla geri donmeyecekmis gibi. sahiden de oyle aslinda sen mesela gercek sen benim bu halimi gorsen beni senin bu hale soktugunu gorsen dayanamazdin. beni sarar sarmalar kollarinda uyuturdun. gozyaslarimi silmez benimle beraber aglardin. ama biliyorum bir daha gelmeyeceksin bana. belki baskalarina tekrar bana bu yasattiklarini yasatacaksin, belki tekrar bana davrandigin gibi davranacaksin ama bu bana olmayacak biliyorum. belki de sevgini hak etmiyordum. belki de ben her seyi mahvettim, bilmiyorum. kurdugun cumlelerin agirligi altinda ezilip gidiyorum bu gece de. cok canimi yaktin ama biliyor musun, etkileyiciydi. cok cesurca. ben yapamazdim mesela gozunun icine baka baka soyleyemezdim oyle. senden nefret de etsem beceremezdim. keske bunlari yasatmasaydin. keske kendini degistirebilecek kadar degerli olsaydim senin icin. gerci degistirmek de degil ki sadece sen olsaydin yeterdi. belki ben hak etmedim belki de sen eskisi kadar sevemedin. degistim kabul ediyorum yasanilan seyler daha kotu biri yapti beni eskisi gibi kalamadim, sana layik. sanirim biraz gururlu olmayi denemistim onu da elime yuzume bulastirdim zaten. ama elimden geleni yapmaya calistim ya neden yetemedim ki sana? umarim gecer bu yasadiklarim. inan cektigim acida degilim de kaybolan hayallerim cok koyuyor bana. cok hayalim vardi bu yil cok sey hayal etmistim yuzup yuzup kuyruguna gelip sonra mahvolmak cok koydu. kimseye de anlatamiyorum ya cok birikiyo icimde. sana da anlatamiyorum artik dinlemiyorsun beni. belki gercek sen uzaklardan dinliyorsundur beni goruyorsundur. bu sacma umutlar icinde kendimi avutuyorum, baska carem yok inan. beni duydugunu gordugunu ummaktan baska sakinlestiren bir sey yok. hala icimden eski sana sesleniyorum hala icimde sacma salak umitlerim var duyuyorsun gibi hissediyorum nedensizce. gokyuzune bakinca bana gulumseyen yuzunu, bana her baktiginda sefkatle isildayan gozlerinin icindeki beni bu halde gormus olmanin verdigi ofkeyi ve uzuntuyu gorebiliyorum. sana hitap etmistim aslinda ama sildim sen artik istemiyorsun cunku. neyse eskiden olsa cok kizardin bu saatte uyumadim diye hele bir de agladigimi duysan neden beni arayip uyandirmadin derdin. ben de hic kiyamazdim seni uyandirmaya. simdi de kiyamiyorum simdi de kizacagini biliyorum bu yuzden birakmam gerek yazmayi, icimdekileri sana dokmeyi. zaten suan ki haline doksem de anlamiyorsun orasi ayri. umarim tatli ruyalardasindir. gorusuruz. gorusur muyuz? umarim gorusuruz. veya gorusmeyiz. bilmiyorum. bunca yasanan seyden sonra gorusmeli miyiz inan bilmiyorum. ama yine de adettendir, gorusuruz.
discoholicmusic
theartofmadeline
titsay
gracieabrams
kianamaiart
