A sleepless Man

Kafam estiği zaman cümlelerimi paylaştığım bir sayfadır.Ayrıca diğer yazarlardan sözler kitap alıntıları fotoğraf vs paylaşımlarına rastlanabilir.

[benimadimsiyah]

Gerçekten tanısa kimse kendini sevemezdi.

[benimadimsiyah]

Umut etmek mi? Ne var ki umut besleyeceğim? Günün kendinden başka vaadi yok, gayet iyi biliyorum bir akışı, bir de sonu olduğunu. Işık diriltiyor beni, ama ne fayda; bugünü nasıl bulduysam öyle bırakacağım, birkaç saat yaşlanmış, bir duyguyla keyiflenmiş, bir düşünce yüzünden biraz üzülmüş olarak...

[benimadimsiyah]

Var olmak, inkar etmek demektir. Bugün yaşayan ben, dün ben olan şeyin, dünkü benin, tekrar inkârından başka neyim ki? Var olmak, kendini yalanlamaktır...

[benimadimsiyah]

Aslında yapmakta olduğumuz şey; hayatla sevişip ölümü doğurmak...

[benimadimsiyah]

Ex nihilo nihil fit

[benimadimsiyah]

Yaşamak bir başkası olmaktır. Dün hissedileni bugün de hissetmek, hissetmek değil, dün hissedilmiş olanı bugün anımsamaktır yalnızca, artık yok olmuş olan dünkü hayatın canlı cesedi olmaktır.

[benimadimsiyah]

Huzur yok.Sabahın umutları, öğleden sonrasına gömülüyor. Böyle bir yaşamla, dostça anlaşabilmek olanaksız.

Franz Kafka

[benimadimsiyah]

Ben olmadığı için bütün dünyaya imreniyorum.

Fernando Pessoa

[benimadimsiyah]

Sıkıldığımı hissettim. Güzellik yoktu içimde. Hiç de iyi biri değilim, diye geçirdim içimden. Karşımda olması gerektiği gibi bir hayat var ve ben kendimi hapiste gibi hissediyorum.

Charles Bukowski

[benimadimsiyah]

Careless Love’ın eski bir plağını buldum ve tekrar tekrar çalmaya başladım - o blues parçasının umutsuzluğu kafesime, yerime, kendi mutsuzluğuma eldiven gibi uyuyordu. ezilmiş sinek misali ölü aşk.

Charles Bukowski

[benimadimsiyah]

Unutma ki, yalnız olmak; yanlış yerde ve yanlış bir kalpte olmaktan iyidir.

Charles Bukowski

[benimadimsiyah]

Hala çocukluğunun peşinde koşan ebleh çocuktum. Oynamaya devam etmek istiyordum ama oyun arkadaşı kalmamıştı.

Charles Bukowski

[benimadimsiyah]

Sabah olmasın diye perdelerimi hep kapalı tutmak isterdim. Yatağım hiç boş kalmasın…

Charles Bukowski

[benimadimsiyah]

Hiçbir şey kurtaramaz seni yazmaktan başka. Duvarların çökmesini engeller. Kalabalığın üzerine gelmesini. Karanlığı aydınlatır. Psikiyatristlerin şahıdır yazmak, tanrıların en müşfiği. Ölümü avlar yazmak ve kendine güler, acıya güler. Son umuttur yazmak, son beklenti.

Charles Bukowski

[benimadimsiyah]

Bir odadan ölümlü anılar yarattık canlı olan ne varsa. Acının tadını vakitten çıkarıp , Kafein bulaşmış ruhları astık yarına. Gündoğumlarında gözkepenklerimizi kapattık. Kuyulardan kabuslar çektik , Çıkrık seslerinde uyandık. Bir kitabın önsözünde böldük lafımızı , Ayraçlardan bildik. Bir plak iğnesiyle intihar ettik.

[benimadimsiyah]

Ben, tam inşası sürerken inşa edenin düşünmekten bıktığı, oldum olası kendi yıkıntısından başka bir şey olmamış bir yapının yıkıntısıyım.

[benimadimsiyah]

Hayatın hiçliğinin ve insan tarafından yanlış bilinmesinin dildeki simgesi olan, maddi zevkler içinde rasgele söylenen şu sözü kim bilir kaç kez duymuşumdur: 'Hayattan kazancımız budur işte...' Kazanmak mı? Ne için? Nereye götürmek için? Benzer sorularla insanı gölgeler dünyasından uyandırmak çok dokunaklı olurdu... Böyle bir cümle ancak bir metaryalistin ağzından çıkabilir, çünkü metaryalist olmayan biri, bilinçsizce bile olsa zaten böyle bir şey söyleyemez. Söz konusu insan hayattan ne kazanmayı beklemektedir, ayrıca nasıl kazanacaktır?