@theorangefishoftheocean
kayboldun.
he wasn't even looking at me and he found me

titsay
Cosmic Funnies
RMH
𓃗
Today's Document
YOU ARE THE REASON
Monterey Bay Aquarium
Game of Thrones Daily

oozey mess

No title available
almost home
Sade Olutola

⁂
KIROKAZE

Andulka
we're not kids anymore.
trying on a metaphor
occasionally subtle
sheepfilms
seen from United States

seen from Finland
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Italy
seen from Malaysia
seen from France
@birikendi
@theorangefishoftheocean
kayboldun.
uzun zaman olmuş burayı terk edeli, fark ettim ki büyümüşüm. yine. yutamayacağımı söylediğim, öyle sandığım her şeyi yutmuşum. çoğu kimseler gitmiş hayatımdan. kendi hayatımda hep 3.şahısmışım. bilmiyorum belki de zorlamamak gerek buralarda. ben değiştim, birkaç gün sonra yeni bir yıla gireceğiz. bazı şeyler eskide kalıyor, çoğu şey. ama ben büyümek istemiyorum hala. hayatım bir anda sonlansın isterdim ki, savrulmaktan yoruldum çünkü ben. hala çarpıyorum etrafımdaki duvarlara, insanlara, düşüncelerime. hala düşüyorum gözlerime ve öfkeye. hala yeniliyorum zihnime. hala esirim bu bedene ve hayata. kaçmaya çalışmak istediğim halde kaçmayı denemeyecek kadar, hırsıma tutunuyorum. ben hala deniyorum ve ben hala yaşıyorum. ne yazık.
Ve bana hakaretlerinizi anlarım. Anlaşılmayan şeylere duyulan nefret, yükseklere duyulan kin. Böylesine tiksinti hedefi olmak. Anlıyorum ki, o noktayı aşmışım bile. Teşekkürler.
Artık hissetmiyorum. Cümlelerim de bitti hem, kızmıyorum artık kimseye öyle içten şekilde. Artık sadece ben varım.
Gözlerimdeki o ifadeyi silemediğimde anladım.
Şimdi siktir git
Son defa denediğinde de yanıldığını görmen; o saniyelerdeki hislerin tarifi yok. Öfkenin, pişmanlığın ve yine, yine, yine tonlarca yalnızlığın. Mesafelerce uzaklığın.
haklı olma ihtiyacı sıradan insanlara özgüdür.
Senin haykırarak anlattığın her şeyi bir tebessümle seyrettiler. Bak ben sana demiştim, çok merhametsizler. *e
Bu buz gibi soğukluğu içimde hissediyordum. Gözlerim kavrulurken kalbimi hissetmiyordum. Ne yapmam gerekiyordu? Ölüyordum.
herkesten deli gibi nefret ettiğim bi dönem geçiriyorum
herkesten ölesiye iğrendiğim bi hayat geçiriyorum
Görmediniz, duymadınız, bilmiyorsunuz. Ayrıca kör, sağır ve dilsizsiniz. Acıyorum size. Lanetler size olsun. Gerçekten.
“sartre’a göre intihar dünyada var olmanın bir başka yoludur, çünkü kişi bir eylem olarak ölümü seçtiğinde kendi varlığının farkına vararak, varlığının tanımını hiçlikle yapar.”
‘’bende kemikleşen babamın mezarını bilmem ama bir çocuğu kemiren ya bir babadır hep ya da yokluğu.’‘
“La tristesse durera toujours.”
- Vincent Van Gogh
“Hüzün daima baki kalacak”
İddia ediyorum, insanlar belli bir süreden fazla birbirine maruz kaldıktan sonra birbirlerini tanımak bir kenara yabancılaşmaya başlarlar. Çünkü artık karşı tarafı tanıdığını düşünerek sürekli değişen insanın yeni kendiliklerini göremez hale gelirler. Ve en sonunda yabancılık, sadece yan yana olan bir yabancılığa dönüşmüştür…