Merhaba uğur böceği bu sana son kez yazdığım yazılardan bir tanesi. Artık aynı okulda değiliz. Her gün seni görüp üzülmüyorum artık ya da her gün ağlamıyorum. Hatta artık hiç ağlamıyorum. Bu ağlamak istemediğimden değil ama ağlayamadığımdan. O kadar çok ağlamışım ki seni severken artık gözümden damla yaş akmıyor. Bu nasıl bir hissizlik hiçbir fikrim yok. Ağlamak için kendimi sıktığımda bile ağlayamıyorum artık.
Sana yazdıklarımı okudum biraz. Keşke sende okuyabilseydin bunları baya güzel sevmişim çünkü. Sen her ne kadar bana ısrarla ben senin sevgine inanmıyorum desen bile bunları okumanı isterdim. Hoş yine inanmazdın bana. Çünkü sevginin ne demek olduğunu bildiğinden şüpheliyim. Zaten hayatı boyunca adamakıllı sevilmemiş birinin bunu bilmesini bekleyemezdim hata bende.
Bazen seninle olan anılarımızı düşünüp hüzünleniyorum hafiften. Bazen şaşırıyorum kendime yola sensiz nasıl devam edebiliyorum diye. Bunu başarmak benim için çok zor oldu çünkü. Bazen uğur böceği… Bazen inanasım gelmiyor böyle oluşumuza. Hâlâ eskiye dönecekmiş gibi geliyor ama aslında dönmeyeceğimizi biliyorum. Böyle bir beklentim de yok. İstemiyorum hatta. Şimdi bana gelsen -ki gelmeyeceğini biliyorum da- kabul etmem. İçim yanar belki ama geri çeviririm. Sen kendin demiştin ya bana yıkılan bir devlet yeniden ayağa kalkamaz diye o hesap.
Sen beni bitirdin. Kalbimi, ruhumu parçalara ayırdın liğme liğme ettin. Yetmedi bunu her gün bilerek yaptın. Bilerek acı çekeyim diye elinden ne geliyorsa yaptın. Bunları nasıl görmezden geldim bana kurduğun cümlelere kulaklarımı nasıl kapattım hiçbir fikrim yok. Bana zarar ziyan biri olduğumu sana anca arkadan bakabileceğimi söylediğinde ben bunları nasıl duymazlıktan geldim kendime açıklayamıyorum bir türlü. Demek ki güzelliğin gözümü baya kör etmiş. Ama artık gözlerimde kulaklarımda açıldı.
Madem istemiyorsun o zaman niye yazıyorsun diyebilirsin. Sana demiştim ki biz ne yeniden başlayabiliyoruz ne de tamamen bitirebiliyoruz iki senedir aynı kavganın içindeyiz, iki senedir bana neden seni sevmediğimin hesabını soruyorsun ama görmüyorsun seni sevdiğimi. Tam iki yıldır aynı kavgayı bir döngüyü tekrarlar gibi tekrarlıyoruz. İşte bu kavga artık bitti. Artık noktayı bir şekilde koymam içimdeki ateşi söndürmem gerek.
Uğur böceği sen çabuk pes edersin. Kalbini de çok yorarsın. Kalbini yorma, n’olur. Neden hâlâ sana iyi şeyler söylediğim hakkında bir fikrim yok. Belki de iyi bir insan olduğunu sadece ben görebiliyorum o yüzdendir ya da kötü biri olduğunu kabullenemediğimdendir.
Uğur böceği…
Kendine iyi bak.
Uğur böceği… Olmuyor… İçimde koskocaman bir boşluk var. Kahraman Deniz - Garezi Var dinliyorum. Şarkıda “Küllerimize bile garezi var zalimin,” diyor. Yine aklıma sen düşüyorsun. Senin bana olan sözlerin düşüyor aklıma. Ben senden nasıl gideceğim diyeceğim ama sende kalmadım ki? Sen yoksun ki…
Az önce daha önce görmediğim bir fotoğraflarınla karşılaştım. Biz tanışmadan bir yıl önce çekilmişsin. Daha önce görmediğim için bir garip oldum. Farklı hissettim.
Yazmak istemiyorum. Sen sana yazılanları hak etmiyorsun. Aslında ediyorsun ama bilmiyorum her şey o kadar karışık ki. Parmaklarımı klavyeden çekemiyorum çünkü aslında tek yapabildiğim yazmak. Şimdi sana yazsam yine aynı kavgayı yapacağız biliyorum. Bana yine beni sevmedin diyeceksin sevgime inanmayan birine ne yapabilirim ki?
Kafayı yemek üzereyim içine girdiğim hiçbir işin içinden çıkamıyorum. Seni özlemiyorum aslında ama sen bir kez demiştin ya bana ne senle ne sensiz diye bu da öyle bir şey sanırım.
Saçmalıyorum.
İyi geceler uğur böceği.
Kavgamız hiçbir zaman bitmedi. Yıllardır buraya kendimce yazıyorum uzun süredir unutmuşum bugün aklıma geldi buraya bakmak. Birkaç haftadır beni durmadan arıyordu. Bugün tersledim kapattı. Muhtemelen birkaç ay sonra tekrar aramaya başlayacak. Aylarca hatta yıllarca yalvardığım çocuk beni kendi isteğiyle aramaya başladı. Sevdiğini söyledi hatta ama inanmıyorum. İnanç bir şeyi değiştirmiyor çünkü o her zaman bir şeylerden kaçıyor. Hayatım çok değişti başkası girdi hayatıma ama ondan ve yarasından hiçbir zaman kurtulamadı kalbim. Kurtulacak gibi de görünmüyor. Büyük bir hata yaptım bir türlü boşalmayan kalbe bir başkasını sığdırmaya çalışarak. Aslında sıüdırdığımı düşünmüştüm yapabilirim dedim ama o her defasında çıkıp geldi. Her defasında beni yine tuzağına düşürdü. Kaçmaya çalıştığım her dakika ben seni tutmuyorum dedi ama eli hep ensemdeydi. Bana aldığı posteri hiçbir zaman duvarımdan indiremedim. Şimdi üniversitedeyim, yeni evimdeyim o posterde benimle 600 km geldi. Hiçbir zaman seninle savaşanadım uğur böceği çünkü sen bu hikayenin en başından beri galiptin. Umarım ileride bir kez olsun kazanmama izin verirsin. Sevgiyle kal.
Bunu kim görür bilmem, kimse görmeyedebilir. 16 yaşımda büyük bir aşkla bir çocuk sevdim ve yıllarca aşkımın acısını burada paylaştım. 25 yaşımdayım şu an ve biz evleniyoruz:) Yağmurlu bir günde gel demişim yıllar önce. Yağmurlu bir günde geldi. Beni benden çok severek geldi. Hayatıma binlerce kez şükürler olsun.
