S’ @blueskytmblr - Tumblr Blog

You said you're sorry but I always remember how rude you are when I love you with my heart and my blood. I always remember how you're heartless when I kiss you with my soul and kind. I always remember how cruel you are when I deeply look and try to tell the truth about your lovely eyes. Sorry, you've lost the heart which it is to keep the endless love inside. 🫧🐚🌊

İyi ki doğduk gibi bi' şeyler sanki 💚

Enemies to Lovers okumaktan kafayı kırmış durundayım kendime de bi' Enemies to Lovers arıyorum haberiniz olsun ilgilenen olursa GAİWBWOWJWOW

dolutufegiterstut

Yeşillendik

Camım hafif aralık dışarının kokusu içime işliyor tabi hastayım biraz zor nefes alıyorum yüzüm ve boğazım cayır cayır yanıyor ama uyumak yerine şarkıyı başa sarıp sarıp dinliyorum yapmışlar yine yapacaklarını bayıldım

#Spotify

Renklerimi kaybetmiştim sanki.

Bir sabah uyanmıştım ve öylece gitmişlerdi. Yeşilimi, mavimi, siyahımı ve grimi. Bir de bazı geceler gülümseyerek uyuduğumda araya serpiştirilmiş lacivertimi.

Hep kursağımda kalıyordu hevesim.

Tıpkı boğazımda düğüm düğüm kalan, ve uyandığım hiçbir sabah beni terk etmeyen o yumru gibi.

Bir vapur geçiyordu uzaklardan, sesini hiç duymuyordum.

Bir martı uçuşuyordu başımın üzerinden.

Şu uçsuz bucaksız, şu engin denizlerde yüzmeyi öğrenmeye çalışan bir balıkken ben,

Dolanmamam gereken kadar çok hayallerde dolanmıştım.

Almamam gereken bir nefesi ciğerlerime çekmiştim sonra,

Adı umutmuş.

Gözlerimin usul usul kapandığı, aldığım nefeslerin ciğerlerime oksijeni değil tuzu ve suyunu doldurduğu,

Ve usul usul karanlığına çekilirken denizin dibinin, yaşlardan yahut boğulmaktan bulanıklaşan gözlerimle aşağıya doğru süzülürken,

suyun yüzeyinin kaybolan aydınlığı seyrederken öğrenmiştim adını.

Direnmeye bile başlamayan ruhum büyük bir coşkuyla kucaklarken akis'i,

Çapa attığım yer demiştim kendi içimden.

Burasıdır belki.

Çapa attığım yerde,

Dinlenirim belki.

Bir masal anlatmıştı seneler önce annem,

Hırçın dalgaların çarptığı kayalıkların arasında terk etmeden önce beni.

Bir yer vardı çok uzaklarda hiç bilmediğim.

Acının, kederin, hüznün, yalnızlığın, ihanetin yakınına hiç uğramadan, tadına, suyuna, kokusuna, yüreğine hiç bulaşmadan terk edildiği.

Yüzeyin aydınlığını göremeyecek kadar derine doğru süzülürken usul usul bedenim,

Gözlerimi kapatıp çapa atarken zemine,

Kendi içimde, derinde bir yerlerde,

Bütün kalbimle

Buna

İnanmak

İstedim.

Bir kere açtığında o kapıyı,

Ve aştığında eşiğini hüznün deliliğinin,

Endişeli bakan gözler görüyordu ancak gözlerin.

Ya da bir vapurun sesi zorlukla dolarken kulaklarına,

Ve uzaklaşırken tabanı görüşünden yavaş yavaş,

Soluyordu çiçekleri bütün mevsimlerinin.

Soluyordu, sesin, gözlerin, neşen, kederin ve nefesin.

Soluyordu birer birer renkleri bahçelerinin.

Ve evet.

Soluyordu bütün renklerin.

Kesiliyordu kaset.

Kapanıyordu gözlerin.

Yalandı hikayaleri annenin.

Acının, öfkenin, hüznün ve kederin yüreğine hiç deymediği bir köşe bucak bulup,

Koşup koşup koşup,

Saklayamıyordun oraya renklerini mevsimlerinin.

19.02.2026 04.24 Ankara

fatefuly

zyfir

blueskytmblr

Bana çok Tönge vibei verdin

İnce ince kar yağıyor bu gece Ankaraya. Taneleri odamın camını aydınlatan sokak lambasında parıldıyor.

Üzerimde eski, ince bir hırka, açtığım camımdan içeri dolan rüzgar saçlarımı savuruyor.

Üşüyorum, evet.

Ama hiçbiri yalnızlığın sızısı kadar kemiklerime işlemiyor.

Ankara'da bir gece, gece gündüz dönüyor benimle birlikte.

Ben dizlerimde bir bilgisayar, odamın camı aralık, kafamın içindekileri boş beyaz bir sayfaya döküyorum.

Ankara'da bu gece, gece gündüze dönerken uykusuzluktan ağırlaşan gözlerimle sokaklara düşen karları seyrediyorum.

Ve bir yıldız arıyorum gökte.

Bir Yıldız arıyor, uzun uzun bakıyor ama hiçbir şey bulamıyorum.

Bir Umut arar gibi etrafta dolanan gözlerimi yavaşça kapatıyor,

Bir muma üfler gibi o umuda üflüyorum.

İçimde zorla titreyerek yanan bir şeyler sönüyor işte böyle.

Kemiklerime sızan boşluğun yarattığı oyukları sessizlik dolduruyor bir bir.

Bir sabah uyanıp da kışın geldiğini anlayan boynu bükük çiçekler gibiyim.

Ve hayır, ben kardelen değilim.

Soluyorum usul usul.

Ve bir başka bahara diyorum içimden,

Bırakıyorum aramayı yıldızımı.

Geceye mi gündüze mi kapanıyor gözlerim belli değil.

Öyle ya da böyle,

Ankara'da kar var bu gece.

Süzülüyor aralık penceremden içeriye, soğuğuyla birlikte...

05.24 27.12.2025

Uykusuz hastahanede sabahladığım her gece içimden bir şey daha eksiliyor dağılan hiçbir parçamı toparlayamıyorum. Çok daha kötüsü, hiçbir şeyi toparlamak da istemiyorum.

İçimde,

Bir ağrı.

O kadar eski ki...

Nereden geldiğini biliyorum.

Kabul etmesi çok zor,

Kırılıp parçalara ayrıldığını ve etrafa dağıldığını kalbimin.

Hiçbir parçayı bulup yeniden yerine koyamıyorum.

Elimde bir silah, namlunun ucunda ben, yüzüm aynaya dönük.

Ezbere bildiğim bi' kabusun soğuğuna uyanıyorum.

Gözlerim buğulu, boğazım düğüm düğüm ve içim buruk.

Kendimi on sekiz yaşında, ilk kalp ağrımda hissediyorum.

Etraf biraz dağınık. Bakıyorum ki çığlıklar saçılmış her yana. Biri bir koltuğun kenarında, biri daha yarısı dururken sönen sigaramın tavana yükselen dumanında.

Yakası paçası da sökülmüş, odamda kuruyan ama hala çöpe atamadığım papatyalarımın.

Benden eski değil hiçbiri.

Benim kadar uykusuz ya da.

Gözlerimden dökülmeyen yaşların üzerini örtüyor öfkem.

Ve düşünüyorum bazen.

Sevmek beni bir gün öldürecek mi gerçekten?

Ben ölsem,

Ben,

Ölsem,

Affetmem seni.

04.29 12.12.2025 Ankara

feudecendres

dinmedi içimde kopan fırtına

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

S’