Wyprawy Kota Parszywka

[catparszywek]

Grecką część wyprawy kończymy w Pardze. Nie jesteśmy tu po raz pierwszy (https://catparszywek.tumblr.com/post/187298807503/po-bezproblemowym-przej%C5%9Bciu-granicy-alba%C5%84sko), i chętnie wracamy do tego malowniczego miasteczka z długą plażą, ciepłym morzem i licznymi górskimi ścieżkami zachęcającymi do dość forsownych spacerów.

[catparszywek]

W północnej części Zatoki Ambrackiej położony jest Park Narodowy „Mokradła Amvrakikos”. Jet to ogromny obszar mokradeł (220 km2) o niezwykłej różnorodności biologicznej. Ze względu na swoje położenie teren ten jest bardzo ważny dla europejskich ptaków wędrownych (jest on bowiem miejscem odpoczynku na korytarzu migracyjnym). Wśród wielu gatunków ptaków zamieszkujących ten obszar znajdują się gatunki zagrożone wyginięciem: pelikan dalmatyński, bąk wielki czy podgorzałka. Poza tym  na mokradłach można spotkać czaple nadobne, ibisy, bociany, flamingi, kuligi długodziobe i wiele, wiele innych. (listę wszystkich 179 gatunków można znaleźć tutaj: https://avibase.bsc-eoc.org/checklist.jsp?region=GRep01)

Zdjęcie pelikanów dalmatyńskich ze strony: https://rewilding-danube-delta.com/

(źródło ryciny mapy: Mapy Google) 

[catparszywek]

Preveza to sympatyczne miasteczko położone u ujścia Zatoki Ambrackiej. Nazwa tej miejscowości ma prawdopodobnie słowiański rodowód - pochodzi od słowa przewóz (prěvozъ). Nieopodal Prevezy leży kilka ładnych (i pustych!) plaż, w tym najdłuższa w UE piaszczysta plaża Monolith.  Kilka kilometrów na północ od miasta znajdują się dobrze zachowane ruiny antycznego miasta Nicopolis („Miasta zwycięstwa”), które założył Oktavian na pamiątkę zwycięskiej bitwy pod Actium, w której rozbił flotę Marka Antoniusza i Kleopatry. (Actium to cypel u wejścia do zatoki Ambrackiej naprzeciw dzisiejszej Prevezy.) Bitwa ta rozegrała się 2 września 31 r p.n.e. i miała spore konsekwencje dla polityki wewnętrznej Rzymu. Oktavian ogłosił się Augustem a Republika Rzymska przekształciła się w Cesarstwo.  Cenniejsze obiekty z wykopalisk można oglądać w Muzeum Nicopolis. 

Grafika: By Future Perfect at Sunrise, on the basis of work by User:Lencer and User:Leo2004 - translated from File:Schlacht bei Actium.svg, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=5505254Preveza

[catparszywek]

Trekking wpisanym do Księgi Rekordów Guinnessa ( „najgłębszy w stosunku do jego szerokości na świecie”), wąwozem Vikos najlepiej rozpocząć w Monodendri. W pierwszym dniu ruszyliśmy wąwozem na południe by po kilku godzinach powrócić okrężną trasą poprzez wieś Vitsa na miejsce startu.W kolejnym dniu wybraliśmy klasyczną 20 kilometrową trasę na północ do miejscowości Vikos. Wariant taki wymaga wcześniejszego zapewnienia sobie powrotnego transferu do Monodendri.  Większość szlaku przebiega zboczem wąwozu wśród obfitej zieleni. Dnem wąwozu płynie (czasami) sezonowa rzeka  Voidomatis.

(źródło ryciny mapy: Mapy Google)

[catparszywek]

Teraz czeka nas podróż na zachód - znad Morza Egejskiego ku brzegom Morza Jońskiego. A po drodze przystanek – w górach Zagorochorii, w malowniczym miasteczku Monodendri.

Byliśmy już tu przejazdem w ubiegłym roku (https://catparszywek.tumblr.com/post/187299648568/kilkadziesi%C4%85t-kilometr%C3%B3w-od-janiny-o-tej), a podczas tej wyprawy postanowiliśmy stanąć tu na kilka dni by przejść Wąwóz Vikos.

(https://catparszywek.tumblr.com/post/187299952063/jedn%C4%85-z-atrakcji-przyci%C4%85gaj%C4%85cych-turyst%C3%B3w-do).

Dodatkowo w tym roku w odwiedziliśmy Centrum Wystawienniczo-Kongresowe Rizarios  mieszczące się w  odrestaurowanej i zagospodarowanej rezydencji Pantazi (wybudowana ok. 1900 r.) Bieżąca ekspozycja prezentuje bardzo interesujące fotografie Grecji  z początku XX wieku. (https://www.greeka.com/epirus/zagorochoria/sightseeing/rizarios-centre/)

[catparszywek]

Kolejny postój na półwyspie to mała miejscowość Potistika na południu Pelionu. Upalne dni wolno mijały w wygodnym domku  położonym w orzechowym sadzie nieopodal malowniczej plaży.

(źródło ryciny mapy: Mapy Google)

[catparszywek]

Droga z Portu Igoumenitsy na Pelion nie jest długa (ok. 370 km) prowadzi jednak przez dość trudny,  górzysty teren. Połowę tej trasy przejeżdża się wygodną (i prawie zawsze pustą) autostradą, dalsza jej część prowadzi licznymi zakrętami przez Kalambakę (Meteory !) Trikalę i Larisę. (źródło ryciny: Mapy Google)

O półwyspie Pelion pisałem już wcześniej na blogu:  (https://catparszywek.tumblr.com/post/164553183453/dojechali%C5%9Bmy-na-przypominaj%C4%85cy-szczypce-kraba), w tym roku najpierw odwiedziliśmy północną część Pelionu i zatrzymaliśmy się w miejscowości Chorefto nad Morzem Egejskim.

Czekała tam na nas  ładna, niezatłoczona plaża, górskie ścieżki prowadzące wzdłuż sadów, potoków i wąwozów zarośniętych jeżynami oraz przytulne nadmorskie tawerny oferujące niedrogie świeże ryby i owoce morza.

[catparszywek]

W drodze na półwysep Pelion przystanęliśmy w Metsowie. To górskie miasteczko znane jest z dużej diaspory ludności arumuńskiej (Wołochów), produkcji lokalnego wina i sera oraz charakterystycznego stylu budownictwa. Miejscowość wiele zawdzięcza rodzinie  Awerofów-Tositsasów - to ich dziełem było m.in. stworzenie w Atenach Politechniki Metsowskiej, założenie lokalnych winnic, zachowanie lokalnego stylu budownictwa oraz utworzenie galerii malarstwa greckiego XIX i XX wieku. 

[catparszywek]

Z Wenecji (na pierwszym zdjęciu można zobaczyć odległą panoramę miasta)  do Grecji płyniemy promem linii Minoan, a właściwie Grimaldi Lines (obie te firmy niedawno połączyły siły). Pandemia sprawiła, że żegluga zamarła, a promy opustoszały. Rzadki i niepokojący to widok na wakacyjnych rejsach tej linii.

[catparszywek]

Ku naszemu zdziwieniu skok przez Alpy nie przynosi spodziewanej poprawy pogody. W deszczu dojeżdżamy do Padwy. Zamiast błękitnego włoskiego nieba po horyzont rozciągają się ciemne chmury. Korzystamy z trzygodzinnego „okienka” pogodowego i ruszamy na spotkanie z sacrum (św. Justyna i św. Antoni) i profanum (Uniwersytet, Galileusz, Kopernik).

[catparszywek]

Kolejnego dnia ruszamy w kierunku Alp. Postój wyznaczyliśmy w rodzinnym pensjonacie w górskiej miejscowości Fugen położonej ok. 50 km na wschód od Innsbrucku. Stosunkowo niedługi odcinek trasy pokonujemy dość wolno, korki i deszcz. W całej Bawarii i w Tyrolu pada.

[catparszywek]

Mimo licznych obaw związanych z epidemią zdecydowaliśmy się w tym roku (2020) na kolejny wyjazd do  Grecji. Pierwszy etap wyprawy wiódł do jednego z najładniejszych niemieckich miast: Bambergu. Warto przypomnieć, że miasto to ma ścisłe związki z Wielkopolską, gdyż  mieszkańcy Frankonii – Bambrzy – w pierwszej połowie XVIII wieku zostali sprowadzeni przez władze Poznania aby zasiedlić zdziesiątkowane przez wojnę północną i epidemię cholery wsie. Przybysze szybko wtopili się w wielkopolskie społeczeństwo, sprzyjała temu wspólna religia i podobny  etos pracy.

Bamberg z pewnością wymaga uważniejszego, niż tranzytowy postój, zwiedzania. Będziemy chcieli tu wrócić.

[catparszywek]

W czerwcu po zniesieniu obostrzeń udało nam się wyjechać na kilka dni do Świeradowa. Miasto było pięknie ozdobione kwitnącymi różanecznikami i ... puste. Na szlakach codziennie spotykaliśmy zwierzynę, która zaczęła przyzwyczajać się do braku ludzi. W centrum Świeradowa przechadzał się niezbyt spłoszony koziołek sarny ... 

[catparszywek]

Pandemia COVID-19  zatrzymała nas wszystkich w domach i siłą rzeczy ograniczyła peregrynacje Kota Parszywka..

[catparszywek]

Skok na północną stronę Alp zwykle wiąże się z dużym szokiem termicznym. Aby pomóc w aklimatyzacji zatrzymaliśmy się w malowniczo położonym i gościnnym hotelu My Tirol , z którego okien rozciągał się widok na najwyższy niemiecki szczyt Zugspitze ( 2962 m n.p.m.)

[catparszywek]

Powrót z wyprawy odbył się częściowo przy pomocy promu linii Anek Lines, który przewiózł nas z Igoumenitsy (duży port położony ok. 50 km od Pargi) do włoskiej Ankony.

[catparszywek]

Jedną z atrakcji przyciągających turystów do Monodendri jest wąwóz Vikos. Kanion o długości 20 km, ścianach o przeciętnej głębokości od 120–490 m  i szerokości od 400 m do zaledwie kilku metrów w najwęższym miejscu  jest wymieniony w Księdze Rekordów jako najgłębszy kanion na świecie proporcjonalnie do jego szerokości Główna część wąwozu rozciąga się od wioski Vikos do Monodendri gdzie osiąga głębokość około 1000 m . W drodze do wąwozu spotykamy zbiór ciekawych form skalnych -  (Stone Forest), kojarzące się nieco z rodzimymi Górami Stołowymi.