Lost

Wyobraz sobie że własnie grasz w grę, ta gra to zycie. Dostałes na start losowe artybuty, losową postac i brak instrukcij na czym ta gra polega. Rozdajesz statystyki, wyrabiasz umiejętnosci, nabijasz levele. Przechodzisz przez kolejne poziomy trudnosci, niektórzy zostają na tych najniższych poziomach, gdzie w koncu krążą i zataczają koło pijąc, ćpając itd. Teoretycznie w tej grze chodzi o zdobycie jak najwyszego levela choc skoro nie ma instrukcij to nie wiadomo co jest lepsze, co jest gorsze, co ma znaczenie, a co nie ma. Mnie trzyma sama gra, sam proces i niewiadoma zagadka która najprawdopoddobniej nie ma rozwiązania💛

[mrwickk]

Uciekłbym. Uciekłbym już teraz, gdyby to oznaczało bycie czymś więcej niż ciałem w mieście, czymś więcej niż statystyką na tej planecie, jest we mnie coś, co chce czegoś więcej niż domu, więcej niż pieniędzy czy pracy, każdego dnia słyszę to szemranie, czuję to, pełzające pod moją skórą, szukające wyjścia. Zrobiłbym to, gdyby to oznaczało znalezienie wyjścia, uciekłbym, gdyby to oznaczało nowe życie i nigdy nie oglądałbym się za siebie.

[epamietnik]

Kiedy ktoś cię opuści i chce wrócić pozwól mu, ale tym razem na widownię, a nie scenę.

[mysli-zerwane-ze-smyczy]

„Boję się, mamo,

że upadnę

i nie będzie nikogo,

kto by mnie złapał;

że będę lecieć

przeraźliwie długo

niżej niż na

dół

Boję się, mamo,

że zabłądzę

na prostej drodze

(…)

że się pomylę

zresztą

nie pierwszy

raz

Boję się, mamo,

że on zniknie

wiesz, ten ktoś,

kogo pokocham

całym sercem bladym

chociaż

mówią, że go już

nie mam.”

— Paulina Żurek

[youbrokeme]

Najpierw rozjebali mi serce. A teraz każą kochać wszystkich wokół.

[sanus-sandra]

[monsters-are-true]

"Wokół pełno strat, a ja czuję samotność"

[szczeryskurwiel]

To, że nie potrafi cię kochać tak, jak ty chcesz, nie znaczy, że nie kocha cię ze wszystkich sił.

[wrazliwy-ktos]

“Kochać kogoś, to jak wprowadzić się do nowego domu - mawiała Sonja. - Na początku człowiek zachwyca się tym, co nowe, każdego ranka się dziwi, że to należy do niego, jakby się bał, że w każdej chwili ktoś może wpaść przez drzwi i powiedzieć, że zaszła pomyłka, że wcale nam nie przysługuje takie piękne mieszkanie.

Ale z biegiem lat fasada niszczeje, tu i ówdzie drewno pęka i już kocha się ten dom nie za to, jaki jest doskonały, tylko raczej dlatego, że nie jest. Człowiek uczy się jego wszystkich kątów i zakamarków. Jak otwierać drzwi, żeby klucz nie blokował się w zamku, kiedy jest zimno na dworze. Które deski w podłodze się uginają, kiedy się po nich stąpa, i jak otwierać drzwi szafy, żeby nie skrzypiały. To właśnie to, te wszystkie małe tajemnice sprawiają, że to naprawdę jest twój dom”.

Fredrik Backman - “Mężczyzna imieniem Ove”

[recaption]

[sweetes-t]

[thoughtkick]

“My life is a struggle between my need for acceptance, my fear of rejection, and a desire to not care at all.”

— Unkown

[stor-merki]

Nie powiem Ci jak mi Ciebie brak,

bo nie ma takich słów.

[cofanie]

𝓬𝓸𝓯𝓪𝓷𝓲𝓮 𝓮𝓭𝓲𝓽

[ksiezycowapodroz-deactivated202]

“Kochaj ją tak bardzo, aby mogła zwątpić w twój zdrowy rozsądek, ale nigdy w twoje uczucie.”

— Melanie Bennett

[mrwickk]

To szaleństwo, jak otwierasz się na tę jedną osobę i zapominasz, dlaczego nigdy nikogo nie wpuszczasz... ale kiedy już odejdzie, pamiętasz dlaczego...

[ksiezycowapodroz-deactivated202]

“Nie trzymaj tego, kto odchodzi od Ciebie. Inaczej nie przyjdzie ten, kto idzie do Ciebie.”

— Carl Jung

[deficyt-uczuc-deactivated202105]

Jesteśmy tym co zrobiliśmy i tym co zrobiono nam