“Να φύγεις. Να κάνεις αυτό που κάνουν όλοι. Να το βάλεις στα πόδια. Να κάνεις αυτό που είναι εύκολο, συνηθισμένο. Ο χρόνος που περάσαμε μαζί δεν ήταν τίποτα..Μη σκας. Το ξέρω. Οι αναμνήσεις που φτιάξαμε, οι στιγμές που ζήσαμε και οι ατελείωτες συζητήσεις μας ως το πρωί θα μπουν στο τελευταίο συρτάρι. Εκείνο που ανοίγεις μετά από χρόνια ή ποτέ. Θα τις φροντίσω εγώ. Εσύ κοιμήσου ήσυχα. Το αλκοόλ και τον καπνό που μοιραστήκαμε κάτι ξημερώματα θα τα κρύψω κάτω από το χαλί. Τις αγκαλιές εκείνες, που έμοιαζαν με κάτι περισσότερο από αυτό που ήταν, θα τις στριμώξω στο πίσω μέρος του μυαλού μου και δεν θα τις σκαλίσω για χρόνια. Το μέλλον που θα μπορούσαμε να έχουμε, όλα όσα μπορούσαμε να γίνουμε, το ταξίδι που δεν κάναμε και τα φιλιά που δεν δώσαμε θα τα βάλω στον φάκελο 《απωθημένα》. Εκεί θα βάλω και σένα και θα γράψω απ'έξω 《προσοχή εύθραυστο》. Και θα σε αποφεύγω για χρόνια. Φύγε στο πρώτο λάθος, στην πρώτη στραβή. Και μην με συγχωρήσεις ποτέ. Ούτε εγώ θα το κάνω. Φύγε κάνοντας θόρυβο, πολύ. Χωρίς ψεύτικα χαμόγελα, χωρίς τυπικότητες και χωρίς ηλίθια 《τα λέμε》. Τίποτα δεν έχουμε να πούμε. Μην με γεμίσεις υποσχέσεις και γελοία 《να προσέχεις》. Φύγε με την μάσκα του αδιάφορου, σαν να μην ήμουν τίποτα για σένα. Σαν να μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα. Προσποιήσου, πως δεν θα σου λείψω,πως δεν θα βάλω τα κλάματα μόλις κλείσεις την πόρτα. Προσποιήσου πως δεν με πλήγωσες, πως δεν με πόνεσες. Κάνε σαν να κέρδισες και ας χάσαμε και οι δύο. Κάνε σαν να μην φοβηθήκαμε. Σαν να μην δεθήκαμε με τους πιο σφιχτούς κόμπους. Βάλε μου τις φωνές, βρίσε με και κοίταξε με άδειο βλέμμα. Όπως αρμόζει να συμβαίνει σε κάτι που τελειώνει. Φύγε αλλά μη γυρίσεις. Γιατί πάνω στην φυγή σου θα γίνεις ίδιος με τους άλλους. Με τους άλλους τους δειλούς που δεν ξέρουν από αγάπη. Που δεν συγχωρούν, που δεν επιμένουν για τον άνθρωπο που διαλέγουν ανάμεσα σε τόσους. Θα γίνεις λιγόψυχος σαν αυτούς. Θα γίνεις ένας από τους πολλούς και θα ξεθωριάσεις, όπως ξεθώριασαν και αυτοί. Φύγε. Όμως μην ξαναγυρίσεις. Γιατί θα είσαι όλα όσα δεν θέλω, όσα με έχουν ήδη κουράσει. Φύγε, άντε! Φύγε τώρα. Εγώ θα κάτσω λίγο ακόμα να μαζέψω τα κομμάτια μου,που έσπασαν όταν σε είδα να φεύγεις. Όχι, μην κάθεσαι. Μια χαρά θα είμαι. Αυτό δεν θέλεις να ακούσεις; Φύγε,μην το καθυστερείς.
kianamaiart
discoholicmusic
yousharknotpass
origamiaround
romaincrisis