[visualartform]

‘Προσοχή παρακαλώ, όταν ακούτε τον χαρακτηριστικό ήχο , για το κλείσιμο των θυρών του συρμού, Παρακαλείσθε να απομακρυνεστε από αυτές διότι θα αναχωρεί αμέσως, ευχαριστώ.’

Το ξέρω .

Το ξέρω ότι όσο το διάβαζες αυτό μπορούσες σχεδόν να το ακούσεις, με την ίδια φωνή που υπάρχει κάθε μέρα χρόνια τώρα στην αναμονή για τον ηλεκτρικό.

Το ξέρω.

Περιμένω τόση ώρα μαζί σου το τρένο και είναι η μόνη φορά που το περιμένω και εύχομαι να αργήσει όσο πιο πολύ γίνετε.

Αλλά μόνο τις φορές που περιμένουμε να αργήσει θα έρθει στην ώρα του.

Και δεν κάνω τίποτα.

Και αυτό το ξέρω.

Απλά σου κρατάω το χέρι και κοιτάμε κάτω

Κοιτάμε την ταμπέλα που λέει ότι αναχωρεί σε 6 λεπτά

Κοιτάμε τους γύρω μας

Κοιτάμε τα πάντα εκτός από εμάς

6 λεπτά

Μα νιώθω ότι έχω χρόνο να σώσω την σχέση μας και να σε κάνω να με αγαπήσεις

Παρακαλείσθε να απομακρυνεστε από όσους αγαπάτε και περιμένουν μαζί σας το τρένο, διότι θα αναχωρεί αμέσως, ευχαριστώ

Και τότε ήρθε

Και πανικοβλήθηκα , και το είδα στα μάτια σου,

Τελείωσε.

Και περπατάς γρήγορα μέσα στο τρένο και σου τραβάω λίγο το χέρι αλλά ο χαρακτηριστικός ήχος μας θυμίζει ότι πρέπει να απομακρύνουμε τα χέρια μας από τις πόρτες

Έτσι, φεύγει το τρένο

Και έφυγες και εσυ

Εγώ μόνο έμεινα εκεί και περίμενα , πέρασαν τόσα τρένα μέχρι που ήρθε το τελευταίο

Αποσύρεται

Εκεί κατάλαβα ότι δεν θα ξανά έρθεις ποτε.

Ξέρεις τι ήταν το χειρότερο ,

Ότι δε χωρίσαμε επειδή ερωτεύτηκες κάποιον αλλον

Η επειδή εγώ είχα τα δικά μου

Η επειδή δε σου άρεσε ο τρόπος που τρώω και τα ρούχα που φοραω

Χωρίσαμε τις ζωές μας επειδή δε θα γινόταν ποτε να είμασταν μαζί

Επειδή εσυ έπρεπε να φύγεις και εγώ έπρεπε να μείνω

Επειδή είχες το μέλλον σου

Και την καριέρα σου που ελεγες

Και τις προτεραιότητες

Επειδή έπρεπε να φύγεις

Επειδή έπρεπε να μείνω

Σε παρακαλώ

Προσοχή στο κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας

Σε παρακαλώ

Προσοχή στο κενό, που δημιουργήθηκε μεταξύ μας

Να απομακρυνθείς όταν ακούσεις τον χαρακτηριστικό ήχο..

Αυτόν του ξυπνητηριού που μας θυμίζει ότι δεν μπορούμε να βρεθούμε πουθενά αλλου πια.

Εκτός από τον ύπνο.

[cillius]

Πιστεύεις στον έρωτα;

Ίσως ο έρωτας δεν πιστεύει σε μένα.

[cillius]

“Λένε πως η δύναμη του καινούριου έρωτα είναι ευθέως ανάλογη με την μοναξιά που προηγήθηκε.”

— Μαλβίνα Κάραλη

[cynthiatingo]

“I’m still waiting for my heart to finally forget you.”

— cynthia go // Lost cause

[ethanhunt-deactivated20230911]

I always feel this pressure of being a strong and independent icon of womanhood, and without making it look my whole life is revolving around some guy. But loving someone, and being loved means so much to me. We always make fun of it and stuff. But isn’t everything we do in life a way to be loved a little more? Julie Delpy as Céline in Before Sunrise (1995) dir. Richard Linklater

[willingtobe]

when Charles Bukowski said "and when nobody wakes you up in the morning, and when nobody waits for you at night, and when you can do whatever you want. what do you call it, freedom or loneliness?"

[loulouditouxeimwna]

..

[ane-moni]

ανασφάλειες

Όταν Καποιος σου πει Πως είσαι Όμορφος Δεν χρειάζεται Να πιστέψεις Πως είσαι Χρειάζεται απλά Να πιστέψεις Πως είσαι Για Εκεινον .

[erwtofeggaro-deactivated2020123]

Αγαπημένο quote;

“Μερικές φορές, συναντάς κάποιον, και είναι τόσο ξεκάθαρο ότι εσείς οι δύο, σε κάποιο επίπεδο, ανήκετε μαζί. Ως εραστές, ως φίλοι, ως οικογένεια ή ως κάτι τελείως διαφορετικό. Απλά συνεννοείστε, είτε απλά καταλαβαίνετε ο ένας τον άλλο, είτε είστε ερωτευμένοι, είτε είστε συνένοχοι στο έγκλημα. Συναντάς αυτούς τους ανθρώπους κατά τη διάρκεια της ζωής σου, από το πουθενά, κάτω από τις πιο περίεργες καταστάσεις, και σε κάνουν να νιώσεις ζωντανός. Δεν ξέρω αν αυτό σε κάνει να πιστέψεις στις συμπτώσεις, ή στη μοίρα, ή απλά στην τύχη, αλλά σίγουρα κάνει εμένα να πιστεύω σε κάτι.“

[diamondsandmonsters]

[zachpavlos]

Stages of depression

I like this because it’s reversible; if you’re laying on the ground you can get back up, even if you’re just kneeling or barely standing, it shows that recovery is possible

[birdonahotdog]

[sleepy-nostalgia]

500 Days of Summer, 2009

[aleffeandoooo]

[kathelkush-deactivated20200503]

-Ήτανε τόσο όμορφα τότε όλα, η σοφίτα, η τρύπια μας κουβέρτα.. ο κουμπαράς με τη μοναδική μας λίρα

-Τον κουμπάρα τον έσπασα κι η λίρα ήταν κάλπικη

-Κάλπικη;

-Η λίρα που ορισκιστήκαμε στην αγάπη μας να μη χαλάσουμε ποτέ ήταν..

-Κάλπικη. Η αγάπη μας όμως ήταν αληθινή, Παύλο.

Η Κάλπικη Λίρα / The Counterfeit Coin (1955)

Γιώργος Τζαβέλλας

[xehasmenesithakes]

Γραφω για εναν ερωτα παλι..δεν θυμαμαι ποιον…Μην ρωτησεις

Γραφω για το ανθος,το πεταλο,το αγκαθι.Ειδικα για το αγκαθι.

Θυμαμαι καποτε ερωτευτηκα ενα προσωπο·

ερωτευτηκα την παρουσια,

εθιστηκα στην απουσια

Εμεινα να θαυμαζω την τεχνη της ακμης και της παρακμης,

Δεν με ενδιεφερε πια ο λογος..

Μια μορφη δημιουργιας ειναι και η καταστροφη ετσι χαοτικη, απειθαρχη οπως οι σκεψεις μου.

Διαρκως ερωτευμενος με μια ιδεα,ενας εραστης χωρις προσωπο εγινα..

Παλι ενα γραμμα σου γραφω, να σου πω οτι μου λειπεις..

Το γραμμα δεν θα χει παραληπτη.

Ειναι περιττος για αποψε..

[cillius]

“Μην αργείς. Γιατί ώσπου να’ ρθεις, θα περπατήσω όλη την Υδρόγειο του πόνου μου. Θα περπατήσω όλα τ’ αγκάθια, κι όλους τος γκρεμούς. Γιατί να περιμένω ,είναι σα να πεθαίνω. Γι’ αυτό. Μην αργείς.”

— Μενέλαος Λουντέμης, Μην αργείς

[cillius]

“Ξέρετε τι τέρας είναι το μυαλό; Είναι απίστευτο. Και πώς κρατάει αυτά τα αφηνιασμένα και σπασμένα ηνία της ελπίδας, γιατί ενώ η λογική λέει “δεν υπάρχει ελπίδα βρε αδελφέ”. Ναι, αλλά ελπίζεις. Μα είναι τρελό. Ελπίζεις. Υπάρχει ελπίδα;”

— Κική Δημουλά

[cillius]

“Έρωτας• το φευγαλέο σμίξιμο των χειλιών στη λήγουσα του “σ’ αγαπώ”.”

— Γιάννης Καλπούζος