Bu öyle bi şey ki canında can kalmıyor ama dönüpte neden diyemiyorsun, gözyaşlarını silemiyorsun... Dur diyemiyorsun bağıramıyorsun "katilim sensin be" diye. Avazın çıktığı kadar susuyorsun. Avaz Avaza susmayı öğreniyorsun....

Janaina Medeiros
TVSTRANGERTHINGS
macklin celebrini has autism
d e v o n
Keni
🪼

PR's Tumblrdome
styofa doing anything
Mike Driver

if i look back, i am lost

pixel skylines

roma★
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

tannertan36
he wasn't even looking at me and he found me
art blog(derogatory)
I'd rather be in outer space 🛸
DEAR READER

Kiana Khansmith
Claire Keane
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from Indonesia

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Brazil
seen from United States
seen from Türkiye
seen from Canada
seen from Singapore

seen from Italy
seen from Australia

seen from Brazil
@cirkinn16-blog
Bu öyle bi şey ki canında can kalmıyor ama dönüpte neden diyemiyorsun, gözyaşlarını silemiyorsun... Dur diyemiyorsun bağıramıyorsun "katilim sensin be" diye. Avazın çıktığı kadar susuyorsun. Avaz Avaza susmayı öğreniyorsun....
Siz bayım, benim içimde söndürdüğünüz her umut için size bir mum yakıyorum. Kırk mum olduğunda benim için ölmüş olacaksınız.
-tilki
aklıma sahip çıkamıyorum gittiğin o gün gibi acıtıyor hala...
Tanrım nefes almak neden bu kadar zor...
Hocam değişik bi haldeyim… Artık canım yandığında ağlamıyorum mesela ya da biri gittiğinde hayatımdan üzülmüyorum. Anıları hatırlayıp neden gitti diye sorgulamıyorum. Bazen elimi kesiyorum kan yüzeye çıkarken acı ile inlemiyorum. Yarabandına koşuyorum mesela. Evham yapmıyorum. İzliyorum hocam bi tek izliyorum. Önemsemiyorum. Acıyı hatırlamaya çalışıyorum. Nasıl hissettiğimizi hatırlamaya çalışıyorum… Ne zaman bu kadar kabuk bağladım, tek başıma kaldım onu hatırlamaya çalışıyorum. Ne zamandan beri yarabandı sevdiğim için kendimi kesiyorum onu hatırlamaya çalışıyorum…. -tilki
Ben sustum canım yanarken neden kimse hissetmedi?!
Yarın 18 yıllık hayatımda ki ikinci paketimi alıcam. Aylar önce bitirdiğim ilk paketten farklı olarak bu sefer rengi kırmızı olucak. Diğeri soluk bi maviydi... Çünkü gökyüzüm solmuştu... Şimdi ise kalpyüzüm soldu... Aylar önce gökyüzümü gömdüm... Sıra kalpyüzümdeydi....
Biride; ben seni üzmeye değil, mutlu etmeye geldim. Kalbin çok kırılmış ama ben onarmaya geldim desin.
Desene bi halta yaramadı o da bi kırık daha bıraktı ve gitti....
Tanrı Türk'ün azabını düşenlere acısın! Şahet ben Türksem gazabımdan korkun!
“Bi şey var abi..tam şurda boğazımda. Yutkunup yutamayıyorum, öksürüp çıkaramıyorum. Gıcık değil bu abi… Gıcık, her solukta batmaz boğaza… Bi taş olmaz orada… Bulandırmaz gözü taş”
Yaşamaya değer bi şeyimiz kalmadıysa niye nefes alıyoruz alıyoruz ki?! -Gidenleri yad etmek için mi?!?!
Kaydedilmiş bi ruhun cenazesi yapılmaz bayım... Bazen sessizce uğurlamalı gideni ve kalan hiçliğe Merhaba demeli...
Liseye yeni geçtim.Sübyanım 13 yaşındayım. Sınıftakiler çok cana yakın hemen kaynaştık. Daha İlk günden kanka bile yaptım Betül'le iyi anlaştık. neyse aradan 2-3 hafta geçti. Dersteyiz Betül sevgilisi Ahmet'le mesajlaşıyor.Öğle paydosu, buluşalım demiş. Betülde "Kanka sende benimle gel nolur." deyince kıramadım. Birlikte Aşıklar parkına geçtik, Ahmet yanında bir arkadaşıyla bizi bekliyordu. Ben utanıyorum diye gitmedim yanlarına az ileride oturdum Betül'ü beklemeye başladım. Ahmet'in arkadaşı yanıma gelip selam verdi.Utandım tepki veremedim öyle oturmaya devam ettim, yanıma oturdu. En az 1 saat oturduk konuşmadan. Derse de geç kalmıştık. Ahmet'le Betül yanımıza geldi. Biz ayrıldık yanlarından, Betül'le takılıp eve geçtim. Ertesi gün müdür yanına çağırdı bir ders saati boyunca azarladı bizi.. Sonra Betül'le sınıfa geçtik. Betül bana "Kanka Ali senin numaranı istedi, vereyim mi?" dedi. Betül'ün yüzüne baktım "Ahmetin arkadaşı dünkü çocuk." dedi. Güldük. "Yok kanka." dedim geçiştirdim. Okul çıkışı Ahmet'le Ali bizi bekliyordu. Hep beraber eve doğru gidiyorduk Ali ısrarla numaramı istedi vermedim. Ahmet'le Betül'de "Kanka ver ya." diye ısrar ediyorlardı.Vermedim ben de. Bir ay boyunca Ali okul çıkışlarıma geldi numaramı istedi. Betül'de ısrarına dayanamayıp numaramı Ali'ye vermiş. "Kanka biraz çık soğur ayrılırsınız." dedi. Bende Ali'yle konuşmaya başladım hesapta soğuk davranıp kendimden uzaklaştıracaktım. Nasıl oldu bilmiyorum ama sürekli buluşmaya başladık. Biraz daha fazla yakınlaşmaya, bağlanmaya.. Evi bizim okulun az ilerisindeydi. Öğle paydosuma, okul çıkışlarıma hep gelirdi. Onunla geçirdiğim hergün ona daha çok alıştım. Onun için okuldan kaçmaya devamsızlık yapmaya başladım.. Bir buçuk aya yakın devamsızlık yaptım. Okul müdürü amcamı aramış.Okuldan sürekli kaçtığımı, çıkış kapısının orada ki kameradan sürekli bir erkekle buluştuğumu, gördüğünü anlatmış. O erkek benim sevdiğim çocuk. Ali'nin yanından ayrılıp eve gittiğimde amcam bizdeydi. Bana bağırdı kızdı "Baban burada yok diye bu kadar serbest olacağınımı sanıyorsun biz seni okulamı sevgili yapmaya mı gönderiyoruz" ve daha bir sürü şey, attığı tokatı hiç unutmam.Telefonumu aldı. Ertesi gün okula gittiğimde her şeyi Betül'e anlattım. Betül'de o akşam Ali'ye anlatmış telefonumu aldıklarını söylemiş. Bir kaç gün sonra Betül bana telefonla hat getirdi. Ali benim için almış, kabul etmek istemedim. Ali, telefonu alana kadar bana ısrar etmesini söylemiş Betül'e. Aldım telefonu rehberde Ali'nin numarası kayıtlıydı, kayıtlı olmasa da farketmezdi ezberlemiştim numarasını. Mesaj attım, hemen cevap verdi. Öğle paydosunda buluştuk. Sarıldık, kokusu hâlâ burnumda.. yine geç kalmıştım derse okula geri döndüğümde güvenlikci beni müdürün odasına getirdi. Bana devamsızlığımla ilgili geç kalmamla ilgili bir şeyler dedi. Hiçbiri umrumda değildi, aklım Ali'deydi. Yanağıma gelen tokatla irkildim gerizekalı müdür. Sinirlendim odanın kapısını vurup çıktım.Sınıfa gidip çantamı aldım Betül'de peşimden geldi çıkış kapısana gittim "Gelmeyeceğim bir daha." dedim o sinirle çantamdaki kitapları yere fırlattım. Ben okulu bıraktım diye Betül'de bıraktı. Ali'yle Ahmet'e haber verdik geldiler. Ali yanağımdaki kızarıklığı sorunca anlattım bende, keşke anlatmasaydım sinirlendi, okula girmek için güvenlikciyle kavga etmeye başladı, gidelim diye yalvardım ama çok geçti polisler gelip aldı bizi çocuk şubeye getirdiler. Aileme haber verdiler.Ali'yi bir daha göremeyeceğim diye çok korkmuştum. O günden sonra kimseyle görüşmeme izin vermediler. Of Ulusoyda yatılı okula başlamıştım. Yurt okulun bahçesindeydi. Dışarıya da çıkamıyordum.Ama Ali'yle görüşmeye hâlâ devam ediyorduk, ailem telefon kullandığımı bilmiyordu, gizli gizli mesajlaşıyorduk konuşuyorduk. Betül'de başka okula başlamıştı.. Okulun bahçesinde dolaşırken güvenlikci beni çağırdı. Betül'ü karşımda görünce sevinçten ağlamıştım. Ders zili çalana kadar oturup konuştuk. Ali'yi çok özlediğimi anlatmıştım. Bir kaç gün sonra Betül yine gelmişti ziyaretime bana sürprizi varmış ama arka bahçeye geçmemiz gerekiyormuş. Merak ettim birlikte arka bahçeye gittik. Ali duvarın üstünde oturmuş, bana doğru el sallıyordu. Mutluluktan ağlamaya başladım benim için büyük sürpriz olmuştu Sarılamıyorduk sadece bakışabiliyorduk tarifi yok bu duygunun. Zil çaldığında gitmek zorundaydım. Akşam yurtta herkes etüt odasından çıktıktan sonra ağlamaya başladım dayanamadım. Odamdaki kızlardan birisi yanıma geldi konuşmaya ihtiyacım vardı. Anlattım. Hafta sonu Ali'yle buluşabilmem için yurttakiler bana yardım etmişti. Bizimkiler aradığı zaman etütte ders çalışıyor demişlerdi. Bende Ali'yle birlikteydim. Hayatımın en güzel anı. Çok özlemiştik. Ağlamaya başladım, gözyaşlarımı silip ağlamamam için bana bakıyordu. Saat baya geç olmuştu onun yanında zaman çok cabuk geçiyordu. Yurt 6'da kapanıyordu ve ben bunu tamamen unutmuştum. Ali'den beni Betül'e bırakmasını istedim o gece Betül'de kaldım. Ertesi gün Ali'lere kahvaltıya gittim, annesiyle tanıştık. Beni kızı gibi sevmişti. Ali yanımızďan kalkıp odasına gitti. Annesi bana aşkımın anasınıfı fotoğrafını gösterdi, çok tatlı çıkmıştı. İstersen sende kalabilir demişti. Teşekkür edip fotoğrafı aldım. "Hayatım gelsene.'' diye seslenmesiyle kalkıp Ali'nin yanına gittim. "Çok güzel şarkı buldum, dans edeceğiz." dedi. Müzik bitene kadar dans ettik. Müziğin bittiğini fark etmeyip dansa devam etmiştik. Ve ilk kez o şarkıda öpüşmüştük. Bizim şarkımız olmuştu. Bugün hâlâ o şarkıyı dinlediğimde Ali'yle dans ediyormuşum gibi hissediyorum kendimi. Ve sadece o şarkıyı dinlediğim de doğrudur.Hayır ağlamıycam, her neyse ilerleyen saatlerde Ali'yle sinemaya gittik. Saat 5'e geliyordu. Ali beni yurda bırakmaya götürdü. Yanından ayrılmadan önce onun için yaptığım defteri verdim ona çok sevinmişti, yanımdan gidince oku demiştim. Vedalaştık. Yurda gittiğimde Annemlerle karşılaştım. Hiç birşey dememe izin vermeden yurttan aldılar beni. Kuzenlerim Ali'yi dövmüş. Bir daha asla görüşemeyecektik. Aynı şehirde bir o kadar uzak.. Ondan hiç vazgeçmedim. Hep ilk gün ki gibi sevdim. Aradan 6 yıl geçti, Ali için bıraktığım o okulda ygs için etüte gidiyorum şimdi. Altı senemi verdiğim çocuk askerden gelmiş, şuan evli. Bana hep hayatım diyen adam şimdi başkasına hayat veriyor.
Okurken çok ağladım lan ben
Koydu
Yolunda gitmesini beklediğim şeyler, yolunda gitmiyor. Bu yetmiyormuş gibi bir de yolunda giden şeyler, yoldan çıkıyor.
İyice b*ka sardık
Birine küfür mü etmek istiyorsun?! -Bayat çay koy önüne..
Yalancı hikayenin doğru sonu...
"En çok kendimden nefret ettim... İçimdeki küçük kızın sevgiye olan muhtaçlığından.... "