Bakit? Tanong na mahirap sagutin.
Love na nga ba talaga kita?
Or sadyang gusto lang kita makita lage? Or maybe gusto kitang nakikita lage? Or kausap? Or whatever. Basta gusto ko nanjan ka lang.
Pero bakit ganon, naiinis ako sayo.
Naiinis ako, kase gusto na kita.
Naiinis ako, kase mahal na ata kita.
Naiinis ako, kase bakit lage na lang ganon. Yung taong gusto ko, nde naman ako gusto.
August. Month kung kelan kita una nakilala. Kinilig ako sa mga sinabi mo. Sa utak ko; "Huwag ka ganyan, mahina puso ko sa mga taong pinapasaya ako, kse alam kong magugustuhan kita. Tulad nung isa. Lage ako pinapasaya,kaya mahal ko talaga siya. Pero hindi ako gusto niya ee. At alam ko naman hindi ako yung tipo na magugustuhan niya. 😞"
Hiningi mo FB ko, sabe ko ako na mag add kse baka nde moko ma add. Binigay ko saken FB mo. Ilan araw ako naghintay, bakit wala naman nagko - confirm ng friend request ko. Nag stalk ako sa FB mo, don nakita ko, may iba ka fb, don nakita ko yung jowa mo na itinatanggi mo nung nagkakilala tayo.
Andame mo sinabe na parang totoo. Then after days, don ko lang na realize, salitang lasing. Usapang lasing lang ang lahat. Sweet lang, kase lasing. Pinakilig ka, kase lasing. Ang ganda mo sa mata niya, pag lasing.
Tangina! Ganon lang ba talaga ko, hindi pang seryoso? Not the kind of girlfriend para sa inyo?
Kasi, nde matangos ilong ko.
Fuck that shit! Bakit ang una mahalaga, ichura agad.
Ayoko mahalin ka! Ayoko gustuhin ka!
Kase alam ko, ako na naman ang talo. Ako na lang lage umiiyak.
Bakit simula nung nalaman ko kung pano magmahal, lage na lng ako nasasaktan. 😢