Derya the Ginger

[deryatheginger]

alt-J

Merhaba:) İlk konuğumuz alt-J. Başlıyoruz...

alt-J ya da  ∆, 2007′de İngiltere’de Leeds’de kurulan bir indie rock grubu. İsmi aslında bilimsel işaretlemelerde deltanın temsil ettiği değişim, fark konseptinden geliyor. Bazı bilgisayarlarda da delta işaretini oluşturabilmek için alt + J tuşlarına aynı anda basmak gerekiyor.   

Şu anki grup üyeleri:

Gitar/Vokal: Joe Newman 

Davul:Thom Green

Klavye/Vokal: Gus Unger-Hamilton

Grup, aslında 4 kişi ile Leeds Üniversitesi’nde kuruluyor ancak bass gitaristleri Gwil Sainsbury 2014′de gruptan ayrılıyor. 

Hikayeleri vokal Newman’ın gitarist Sainsbury’e kendi şarkılarını göstermesiyle başlıyor ve ilk şarkılarını Sainsbury’nin prodüktörlüğünde GarageBand kayıtları ile yapıyorlar. 

Mezuniyet sonrası grup Cambridge’e taşınıyor ve Infectious Music ile 2011′de anlaşıp dört şarkılık ilk demolarını hazırlıyorlar: Breezeblocks, Hand-Made, Matilda ve Tessellate. İlk albüm “An Awesome Wave” Mayıs 2012′de İngiltere, Avrupa ve Avustralya’da satışa sunuluyor. Bu albümün kapağında kullanılan resim dünyanın en büyük deltası olan Bangladeş’deki Ganges Delta’ya ait. 

Ardından önce Avrupa’daki önemli müzik festivallerinde (Latitude, Bestival, Reading, Lowlands gibi), sonra Aralık 2012 itibariyle de Kuzey Amerika’daki konser turlarında sahne alıyorlar. Albümleri İngiltere listelerinde 13.sıraya kadar yükseliyor ve müziklerini her geçen gün daha çok kişiyle paylaşıyorlar. Birleşik Krallık’ta düzenlenen ve yılın en iyi albümüne verilen Mercury Prize ödülünü de 2012 yılında kazanmayı başarıyorlar. 

An Awesome Wave albüm kapağı, 2012. 

2014′ün başında Sainsbury gruptan ayrılma kararını twitterdan paylaşıyor ve grup yeniden kuzey Amerika turuna çıkıyor. Konserlerde Sainsbury'nin yerine bass gitarı ise Cameron Knight çalıyor. Haziran 2014′de ise ikinci albümleri satışa çıkıyor: “This is All Yours”. Bu albüm Birleşik Krallık müzik listelerinde bir numaraya kadar yükseliyor. Grup 2015′de Boston Calling Müzik Festivali’nde line-up’daki ana gruplardan biri olarak sahne alıyor.  

This Is All Yours albüm kapağı, 2014.

Gelelim benim alt-J hikayeme. Ben üniversite son senemde “Left Hand Free” sayesinde tanıştım grupla. Bir arkadaşımın listesinden mi yoksa öyle liste liste dolaşırken mı rastladım tam anımsamıyorum ama hemen ilgimi çekti ve daha çok şarkı dinleyip hemen kendi listeme ekledim. Benim en sevdiğim ve dinlemenizi önereceğim şarkılar ise başta “Breezeblocks” ve “Matilda”. Bu ikisini uzunca bir süre aylık listelerimde bıkmadan dinledim. Ayrıca “Left Hand Free”,”Taro” ve “Fitzpleasure”. 

Tam tanışmalık Spotify’ın “This Is: alt-J” listesini de şuraya bırakıyorum:

https://open.spotify.com/user/spotify/playlist/37i9dQZF1DZ06evO2jmQF2

alt-J by Daniel Boul (flickr)

Joe Newman in Küçükçiftlik Park, İstanbul by Artemis Günebakanlı (flickr)

[deryatheginger]

yaşasın! bundan sonra en sevdiğim, yeni keşfettiğim ve dinlemelere doyamadığım grupları sizlerle “Müzik”kategorisi altında paylaşıcam!

Bundan sonra, özellikle Spotify’ımda listelerini oluşturduğum ve dinlemekten çok keyif aldığım grupları, müziklerini ve hikayelerini araştırıp sizinle paylaşacağım. Umarım siz de bu sayede hem ortak sevdiğimiz gruplar olursa onları hatırlamış, belki de bildiğiniz hikayelerini öğrenmiş olursunuz, hem de beki yeni gruplar keşfedersiniz :) Takipte kalın!

[deryatheginger]

Design Cafe ve Gitar

Bu yazı baya baya blog yazısı, yani iç dökme yazısı baştan uyarayım...

Bugün 20 Ocak 2017. Zaten pek de dengeli beslenmediğim bu dönemde araştırma ekibi olarak toplanmamıza yaklaşık bir saat var ve ben de bu arada ne yapsam ne yesem diye düşünürken bölüme ne yakın yer olan Design Cafe’ye geldim. Burası College of Design’ın içinde olduğu için bu ismi almış. 

Sıraya girdim, bu öğlen biraz daha doymak için hangi sandviçi yiyebilirim diye bakınırken elim yine üstü parmesan kızartmalı bagel’a gitti.Sanki başka seçeneğim yokmuş gibi (ki bana göre yok). Artık poşet çaylardan da bıktığım için bari bu değişik olsun diye diye kahve aldım. 

Cafenin kapısından çıkıp binanın avlusuna çıkıp bulduğum ilk boş masaya, ki bunlar 3-4 kişilik kocaman masalar, oturdum. yemeğimi bir an önce bölüme dönmek üzere. Zira bu aynı zamanda kapıya en yakın masa, Bu arada kulağıma hafif hafif gitar sesleri geliyor, kafamın içinde çalışıyormuşcasına ama ben hem onu dikkate almadım hem de cafe’nin içinden gelen hareketli pop şarkıları onu kolaylıkla bastırdı. 

Yemek yerken günümüzde her yalnız kalan insan gibi telefonuma kapandım ve sosyal medya hesapları aracılığıyla ülkemde olan bitenleri takip edeyim diye düşündüm. Facebook’u açıp milletin ekşiden paylaşımlar, profil resimlerini değiştirenler falan derken derken daha dün annemle Skype yaparken konuştuğumuz haberi gördüm. ODTÜ’de mimarlık okuyan bir arkadaşım paylaşmış “her gün birbirinden iğrenç” notunu düşerek: “Meclis’te tansiyon yükseldi... Yumruklu anayasa değişikliği...Dört madde daha kabul edildi!” Olay da şu aslında; Bağımsız milletvekili Aylin Nazlıaka, anayasa oylamalarında birçok defa konuşma izni istiyor ama bağımsız vekil olduğu için bir türlü söz alamıyor, o da bunu protesto etmek amacıyla kendisini kürsüye kelepçeliyor. Tabi bu eylem sonunda meclis karışıyor, eline tornavida alıp gelenler, birbirlerinin saçını çekenler daha neler neler. En son olay, CHP’li vekil Şafak Pavey’in yere düşmesi ve kolundaki protezin çıkmasıyla haber oldu. Öyle fotoğraflar da yansıdı ki, hele bir kadın olarak inanasım gelmiyor. 

Her gün daha da içinden çıkılmaz bir hal alıyor derken oturacak yer bulamayan bir kız geldi ve masamda oturup oturamayacağını sordu. Tabi ki dedim. Zaten koca masada tek başımayım. 

Haberi okumaya kaldığım yerden devam edecekken kulaklarımdaki gitar sesi artmaya başladı. Çalanlar akor işlerini halletmiş olsa gerek, bu sefer baya belli gitar sesi. Artık şarkılar başlıyor. Ben de sesin nereden geldiğini görmek için kafamı kaldırdığımda o avlunun bana en uzak köşesinde birkaç insanın toplanıp bu müziği dinlediğini ve hatta eşlik ettiklerini fark ettim. Birden oraya konsantre oldum. Kafamdaki sorular, kaygı, endişe hepsi bir anda uçtu. 

Bir kız bas gitarda, arada eşlik ediyor vokaliyle, bir çocuk da klasik gitarı elinde hem çalıyor hem söylüyor. Bir anda avluda oturan diğer insanlar, eşlikçiler, cafeye grip çıkanlar derken çevremi süzüyorum. İnsanlar gelip gidiyor, en son önümde iki kız masalarından kalkıp vedalaşıyorlar, sarılıyorlar, arkadan gelen bu güzel müzik eşiliğinde. 

Düşüncelere kapılıyorum bu sefer. Felsefi yaklaşıyorum hatta. Hayat beklemedik bu güzel anların tadını çıkarttıkça keyifli, anlamlı. Kavgalarla, endişelerle, yaslarla geçmeyecek kadar kısa. Her gün bu üzüntüleri yaşamak zorunda kalmak çok acı ama büyük haksızlık. 

Gelecek güzel günlere... Sevgiyle.

[deryatheginger]

Macera dolu Amerika !

Çok klişe bir başlıkla giriş yapmış olsam da devamının o kadar da klişe gelmeyeceğini düşünüyorum. Bundan böyle DeryatheGinger Amerika’dan bildirecek! Yüksek lisans için geldiğim bu yeni kıtada da yapacak çok şey bulmayı planlıyorum. Umarım takip etmesi de sizin hoşunuza gider :)

Benim eğitim göreceğim üniversite orta Amerika’nın (midwest diye geçiyor) Iowa eyaletinde bulunuyor. Hatta o kadar bulunuyor ki adı da Iowa Eyalet Üniversitesi. 

Bu da okulun her noktasında bulunan arması. Çok tatlış (!) bir maskotu da var ama onu ilerleyen günlerde koyarım. Ancak Iowa diyip geçmeyin, buradaki herkes maskotuna ve okuluna o kadar bağlı ki. Herkesin yanında elbet Iowa State’li bir şeyler var; ya çanta ya su şişesi ya bere, ya defter... Zaten Cyclone yazan beresi olmayanı okuldan atıyorlarmış :D 

Iowa eyalet olarak kalabalık ve çekici bir yer değil ama Orta Amerika’da bulunmasının da elbet getirisi var. Mesela diğer eyaletlere ulaşım daha kolay. Gerçi havayoluyla her türlü Chicago aktarması yapmak zorunda kalıyorsun da napalım. Bir de başkent Des Moines’de (okunuşu demoyn, ben rezil oldum siz rezil olmayın) bir sürü konser oluyor. E tabi sanatçılar ya da gruplar gelmişken şuraya da bir uğrayalım diyorlar herhalde. 

Benim kaldığım şehir Ames, ve tam bir üniversite şehri. Aslında kasabadan bozma ufacık bir şehir ve tamamen üniversiteyi merkez alarak gelişmiş. Burada yaşayıp üniversite ile bağlantısı olmayan yoktur bence. En yerlisi bile bu üniversiteden mezundur zaten. O yüzdendir ki zaten şehrin her yerinde yukarıdaki logo ve türevleri var. İnsanların okula bu kadar bağlı olmasına şaşırmamalı. 

İklim olarak ben soğuk kış günlerini hala “yaşamamışım” ama ben karasal iklime alışık, doğma büyüme bir Ankaralı olarak bile burada DONDUM. Bana oryantasyon adı altında gelen bir mailde şöyle bir uyarı var hatta:

PLEASE NOTE: Iowa is usually VERY cold in the winter, and without the right clothing it can be dangerously so. Please make sure to pack appropriate clothing for the weather. Temperatures as low as 0° Fahrenheit (-17° C) or even colder are common. A warm coat, warm gloves and a hat should be considered essentials. Warm and water-proof boots are also recommended.

E ben ne diyem artık, kim yazmışsa demiş zaten diyeceğini. Kısacası bir de üstüne rüzgar çıkınca, off. Neyse ki Cyride’ımız var :D

Cyride dediğimiz kötü gün dostu bu tonton otobüsler. zaten bilmem kaç tane route var kampüsü dolaşan. Hatta bu oluşum aslında aynı zamanda Ames halkına da hizmet ediyor. Hem okul hem de özel bir şirket tarafından yönetiliyormuş sanırım. Ancak tabi ki ISU öğrencilerine bedava. Böylece istersen “Ben bir şehri turlayıp gelicem Canıtın abi” de git! Sana kalmış :D 

Ammma otobüs demişken canım okulum ODTÜ’nün “vintage” ringlerinden bahsetmeden geçemeyeceğim. Her ne kadar bu kadar yeni, çevreci, öğrenci dostu ve sık gelip giden ringler olmasa da onların yeri bambaşka! 

[deryatheginger]

Kapadokya 2016

Çok sevdiğim arkadaşlarımla aniden karar verip bir Cuma akşamı yola çıktık. Ankara’dan da yaklaşık 3 saatte varabildiğiniz için ulaşım açısından da ciddi rahat bir gezi opsiyonu oldu. Daha önce burada hiç bulunmamıştım ve neden daha önce oraya gelmedim diye üzülsem de ilk defa keşfetmenin heyecanıyla başladım gezimize.

İlk etkinliğimiz balon turuydu. Aslında buralara kadar gelmişken Kapadokya yukarıdan mutlaka görülmeli. Özellikle yerel turistler bu etkinliğin ücretini fazla bulup yapmaktan vazgeçse de ömür boyu unutulmayacak ve mutlaka yaşanması gereken bir deneyim bence. Tam gün doğumunda havada olmak ve yaklaşık bir saat boyunda bu doğal güzelliği ve üstünde havalanmış bir sürü balonları izlemek çok ama çok keyifli. Balon pilotları zaten her gün bu işi yapa yapa işi çözmüşler, bazı yapılara o kadar yaklaştık ki neredeyse dokunabilecektim. Bu kadar da yakınına kadar indirip kaldırabiliyorlar balonları. Son olarak da indikten sonra “hayatta kalabilmemizin” şerefine şampanya ikram edildi. Aslında bu gelenek de ilk insanlı uçuşun yere inişinden yapılan şampanyalı kutlamadan geliyormuş. 

Daha sonra ilk iş Göreme Açık Hava Müzesi’ne gittik. Daha önce yaşamış uygarlıkların bıraktıkları mirasları seyretmek onları görmek ne kadar güzel olsa da biz işe biraz da eğlence katalım diyerek komik fotoğraflar da çekildik. Kimi zaman bir tur rehberinin arkasına takılıp dinledik kimi zaman da tanıtım levhalarını okuduk geçtik. Çok güzel bir keşifti. 

Daha sonra çömlekçiliği ile ünlü Avanos’a geldik. Burada otelimizin sahibinin de tavsiyesiyle Güray Seramik’i ziyaret ettik. Buranın hem seramik müzesi, hem alışveriş alanı hem de ziyaretçilere açık bir atölyesi var. Hatta 5 TL karşılığında kendi çömleğinizi kendiniz yapıyorsunuz, alıp onu eve götürüyorsunuz. Biz de tabi kaçırmadık hemen yaptık çömleğimizi.

Müzeden bir seramik tabak.

Sonrasında malum artık acıktık ve güzel bir yemek yiyelim dedik, Avanos’ta Bizim Ev Restaurant’a geldik. Okuduğum bir kaç blogda ve Trip Advisor’da görünce burayı tercih ettik, hakikaten de iyi ki gelmişiz! Avanos mantısı ve etli bir yemek yedik, mantıya bayıldık. 

Orta Mah. Baklacı Sok. No:1 Avanos / Kapadokya Tel:  [phone] Fax: [phone]

Malum karınlar doydu, artık yerel şarap tadımına gidebiliriz dedik ve Ürgüp’teki Turasan’a geldik. Hem tadım yaptık hem de beğendiğimiz şarapları aldık hemen. Gelinmesini ve bu güzel şarapların tadılmasını kesinlikle tavsiye ederim.

E tabi gelmişiz o kadar, güneşi şöyle keyifli batıralım dedik önce en güzel seyir noktası olarak da bilinen Uçhisar Kalesi’ne geldik. Orada biraz hediyelik baktık, manzarayı gördük ama sonra Ürgüp yolundaki Panoramik Seyir Terasına gittik ve güneşi batırdık. 

Uçhisar Kalesi’nde.

Akşam yemeğini de yemek üzere bir sürü restaurant aradık. Şu meşhur testi kebabını en güzel neresi yapar, buralarda nerelerde yenir falan diye biraz araştırdık ve önce Muti’yi gördük. Bir aradık ki zaten 7 aydır kapalıymış. Ortahisar’da Tandır diye bir yer varmış dedik ama bizden önce davrananlar orayı kapatmışlar bile. en son bi baktık Ürgüp’teki Zeytin Cafe için yorumlar baya iyi, arayıp rezervasyon yaptırdık ve tabi ki Testi kebabı söyledik! 

İyi ki geldik dediğimiz bir başka yer daha! Sahibi Ertuğrul Bey çok cana yakındı. Bütün içtenliğiyle bizi karşıladı, bu kebabı anlattı. Küçük de bir gösteri yaptı testi ile. Gösteri dediysem yani işte ateşler, testinin kırılması falan. Yolunuz düşerse bence gelin, ikramlar süper, lezzetler süper, ortam samimi. daha ne olsun. 

Adres: İmran Mah. Kayseri Cad. No:31 Atatürk Bulvarı, Ürgüp  Tel: [phone] 

[deryatheginger]

Carpool Karaoke - James Corden

Eminim en azından bir yerlerde, internette veya televizyonda, duymuşsunuzdur ama blogda da bahsetmeden geçmek istemedim. Aslında Ocak 2016′da çekilen Adele bölümü ile haberim oldu bu programdan ama dürüstçe söylemek gerekirse arada açıp tekrar tekrar izliyorum. James Corden’ın eğlenceli sunumu ve şarkı söyleme şekliyle program iyice keyifli oluyor. En güzeli de bunları kendi televizyon programından sonra Youtube’da paylaşıyor. Böylece kolaylıkla izleyebiliyoruz.  Şimdiye kadarki 3 favori videomu da ayrıca paylaşmak istedim. Benim ilk üçümde süper kadın vokaller var.

İlk favorim tabi ki ilk izlediğim ve beni bu seri ile tanıştıran Adele Carpool Karaoke bölümü. Hem çok keyifli sohbet ediyorlar, hem Adele çok tatlı :) hem de şarkıları ikisinden dinlemek çok keyifli, hatta biliyorsanız eşlik etmemek mümkün değil. Gerçi bu tüm videolarda böyle ama olsun.

İkinci favorim Sia’nın konuk olduğu bölüm. Sia hem çok sempatik hem de beklemediğim kadar hareketli. Videoda birkaç sürpriz var, söylemeyeceğim. En iyisi siz bir izleyin.

Ve son olarak üçüncü favorim bir başka sempatik vokal Jennifer Lopez, nam’ı diğer JLo. Ben küçükken ne kadar popüler olsalar da öyle pek sevip de dinlemezdim JLo’yu da, Britney Spears’ı da ama JLo bana kendini çok sevdirdi bu programla birlikte. James Corden her zamanki gibi, müthiş eğlenceli ama o klip çekme sahnesini mutlaka görmek lazım. En iyisi de izlemek tabi, ben yine linkini bırakayım :)

Tabi daha pek çok bölümü var keyifle izlenecek. Mesela bence en şaşırtıcı olan dönemin First Lady’si Michelle Obama ile çektiği bölüm. Favorim diye yazmasam da Elton John ve Stevie Wonder bölümlerinde de çok eğlenmiştim. Yine de bu güzel fikir hangi zihni sinirden çıkmışsa çok güzel olmuş. Umarım böyle keyifle devam eder.

[deryatheginger]

Salt Galata

Kadiköy’den vapurla geldikten sonra meşhur Kamondo merdivenlerinin hemen karşısında eski Osmanlı Bankası binasını göreceksiniz. Bu bina hem müze, hem sanat merkezi hem de araştırma merkezi hizmet veriyor. Ama bu güzel mimari yapı aslında tahmin etmesi çok da güç olmayacak biçimde ünlü Fransız mimar Alexandre Vallaury’nin eseri. Mimarın çizimleri de aşağı katta bulunun Osmanlı Bankası müzesinde görülebilir. Bu mimarın özellikle Osmanlı’nın son dönemlerinde yapılmış başta Eminönü’ndeki Düyun-u Umumiye binası ve Pera Palas oteli olmak üzere pek çok yapıda imzası bulunmaktadır. 

Sadece müzesi değil, alt kattaki sergi salonu, giriş katındaki çalışma ve araştırma salonu ve cafesi ve üst katlarda yapılan atölye programlarıyla da bir çok misafirini ağırlıyor Salt Galata. 

Buraya gelmişken öncelikle alt katta bulunan Osmanlı Bankası müzesi ziyaret edilmeli. Müzede bankaya ait gerçek evraklar, banknotlar ve resimler sergileniyor. Yine bu müzenin yanında periyodik değişen sergiler oluyor, görmeden gitmek olmaz. Son olarak da Beyoğlu’ndan tanıdığımız Robinson Crusoe 389 kitapevinin küçük bir şubesi var. Buradan da dergi, kitap ya da defter almadan çıkmak istemeyeceksiniz. 

saltonline.org/

Bankalar Caddesi No:11 Karaköy- (0 212)334 22 00

[deryatheginger]

Bir Küçük İstanbul Gezisi

Mezun olduktan sonra özellikle yoğun proje dönemlerinden çıkıp bir de üstüne o tatlı mezuniyet seramonilerini yaşayınca zaman çok çabuk geçmişti ama hepsi bitince yapcak iş de kalmamış oldu. Zaten daha öncesinden de 26 Temmuz’da yapılması planlanan Muse konserine bilet almıştım. Bu “darbe” olayları olunca o da iptal oldu gerçi ama yine de ben biletlerimi iptal etmek yerine hazır böyle bir fırsatım varken bir haftalığına İstanbul’a gideyim dedim ve her şey böyle başladı.

Öncelikle bu pegasus ve uçakları... Yoğun hava trafiği sebebiyle iki kere rötar yedik ve uçakça gerçekten sinirlendik. Bu iki rötar da yetmiyormuş gibi Sabiha Gökçen’e bir türlü inemedik. Bir de bu hava trafiği neden sadece Pegasus uçaklarını etkiliyor bilemiyorum. Neyse çok uzatmayacağım.

İlk günüm güzel Kadıköy ve Moda’yı keşfetmekle geçti. Buralarda gidilecek bir kaç adres var ama en çok önerdiğim yer:

Nazım Hikmet Kültür Merkezi

Bahariye caddesinden Ali Suavi sokağa dönüyor ve dümdüz ilerliyorsunuz. Birkaç butik-kafe geçtikten sonra sol taraftan giriyorsunuz ve şehir içinde müthiş huzurlu bu mekanla karşılaşıyorsunuz. Bildiğim kadarıyla çok güzel etkinliklere de ev sahipliği yapan NHKM, içindeki Piraye kafede de oturup ister çay-kahve için ister şöyle güzel bir yemek yiyin. Binanın içinde de ufak bir kitapçı ve butik var, oralardan da alışveriş yapabilirsiniz. Mutlaka bir görün derim, pişman olmayacaksınız.

Etkinlikler için: nhkm.org.tr

Bahariye Caddesi Ali Suavi Sokak No: 7 

Kadıköy - (0216) 414 22 39

Kadiköy’den sonra vapurla geçtiğim Karaköy’de birkaç favori yerim var:

Dem Karaköy

(resim: dem istanbul internet sayfası)

Ne zaman o civarlardan geçsem mutlaka uğramaya çalışıyorum. Enfes tatlıları oluyor ve asıl olayı özenle getirilmiş çayları. Benim favori çayımsa Milky Oolong. Çin’den getirilen bu çay özel çaydanlık ve bardağıyla servis ediliyor, gerçekten nefis. Yanına tatlı olarak en çok Merve’nin havuçlu kekini beğendim. Kekin içinde de yanında da havuç püresi var ve gerçekten çok hoşuma gitti, fikir süper. Günün tatlısı diye de güzel tatlılar oluyor, giderseniz bir şansınızı denersiniz.

www.dem-istanbul.com

Kemankeş Karamustafa Paşa Mh., Hoca Tahsin Sk No:17

Karaköy - (212) 293 97 92

 Baltazar

Karaköy’de karnınız acıkınca canınız da hamburger çekerse mutlaka deneyin çünkü gerekten çok güzel. Porsiyon olarak da doyuru olduğunu düşünüyorum ama tabiki civar restaurantların da etkisiyle fiyatlar biraz tuzlu :) Yine de gerek güler yüzlü ekibi gerek de yediğiniz yemek size o paranın hakkını veriyor. Bir de biraz kalabalık özellikle akşam üstü ve akşam yemeği sırasında bir masanın boşalmasını ayakta bekleyebilirsiniz, şaşırmayın.

baltazaristanbul.com

Kılıç Ali Paşa Mescidi Sokak, No 12/A

Karaköy - [phone]

 Coffee Sapiens

(resim: coffee sapiens facebook sayfası)

Bu mekanın en çok bardaklarını beğendim desem yalan olmaz. Kahveleri de süper, zaten yer bulup da oturabilirseniz şanslısınız. Onun dışında sıcak yaz akşamları için serinletici soğuk kahvelerini deneyebilirsiniz. Merak ettiğiniz bir şey olursa da süper bir baristası var size her türlü bilgisini aktarıyor, kahve konusunda aydınlatıyor.

www.coffeesapiens.com

Kemankeş Mahallesi, Kılıç Ali Paşa Mescidi Sok. No:10/C  Karaköy – [phone]

[deryatheginger]

Mezun oluyorum!

Uzun zamandır beklediğim an geldi, üniversitemden mezun olmama sayılı günler kaldı. Bundan sonra artık ben de meslek ve sorumluluk sahibi bir insan olacağım. Benim sorumluluğum hem kendime, hem mesleğime hem de beni bu günlere getiren, bana emek harcamış herkese olacak. Sona yaklaşırken bu düşünceler benim hiç olmadığım gibi hissetmeme sebep oluyor. 

Bundan sonraki hayatımda beni neler bekliyor, kimlerle çalışacağım, ne işler yapacağım bilmiyorum, belli de olmaz. Gelecekle ilgili kafa karışıklığım her dakika (belki de artarak) devam ediyor. Okumaya devam etmek hatta bunu yurt dışında sürdürmek gibi bir şansım var ve bu şansı kullanma düşüncesindeyim. Ama bu belirsizlikten de bir yandan korkuyorum. Yine de, kendimi her şeye rağmen bu korkulara göğüs gerecek kadar hatta çok daha fazla güçlü hissediyorum. Belki de bu taze başlangıç benim artık sıkılgan hale gelmiş ruhumu rahatlatacak, yeni heyecanlarla canlandıracak. Zira fark ettim ki okul bittikçe bendeki sıkılganlık ve bunalım hali iyice arttı. Engel olamadığım bir şekilde takvim ve saat üstüm üstüme geliyor, hayatımdaki bilinmezlik ciddi şekilde içimi tırmalıyor. Artık ödevlerin, sınavların yani okulun bitmesiyle nispeten rahatlamış görünsem de içten içe merakım, ne olacak korkum devam ediyor. Umuyorum ki beni bekleyen gelecek her neyse bütün bu korkulara değecek bir şey olur. 

[deryatheginger]

The Last Shadow Puppets

Bu ara Alex Turner’ı keşfetme dönemimdeyim sanırım. İlk solo albümünden bahsetmiştim, şimdi de Arctic Monkeys’den sonra başlayan grubu The Last Shadow Puppets’a sardırdım. Aslında ilk keşfetmem yine bir arkadaşımın Spotify’daki playlistinin dinlerken oldu. Sevdiğim bi şarkı bulup onu kendi playlistime eklemek istedim ama bu arada kimmiş bu grup, solistin sesi Alex Turner’a da benziyormuş falan diye diye buldum. Bu ilk favori şarkım da My Mistakes Were Made For You.

Grup hakkında kısaca bilgi vermek gerekirse 2007 kuruldu. İki kişiden oluşan grubun diğer üyesi de The Rascals’dan Miles Kane. Onun da başarılı solo işlerini buldum. Bi ara bahsederim. İkili 60′lar havalarında müzik yapmak istediler ve ilk albümleri The Age of the Understatement’i 2008′de çıkardılar. Bu albümdeki favorileri şarkılarım yukardaki parça dışında Standing Next to Me, Black Plant, The Age of Undertatement, The Meeting Place ve Calm Like You. 

İkinci albüm ise 2015′de geldi: Everything You’ve Come to Expect. Bu albümün de bence tartışmasız favorisi Aviation. Sonrasındaysa Bad Habits, Miracle Aligner, Pattern ve The Bourne Identity. Ama Aviation’ı tüm gün durmaksızın dinleyebilirim ben. (Dinlemişliğim var hani :) )

Kısaca siz de bi dinleyin derim. Özellikle benim gibi indie rock seven biriyseniz bu altmışlar tarzı hoşunuza gidebilir. 

https://open.spotify.com/artist/2Z7UcsdweVlRbAk5wH5fsf

[deryatheginger]

Evde Yoga Denemeleri

Son zamanlarda, özellikle sınav dönemim başladığından beri vakit ayıramadığımı düşündüğümden ya da basitçe üşendiğimden okuldaki 2 saatlik yoga derslerine katılmıyordum. Bir taraftan da devam etmek istiyordum. İnternette azıcık gezindikten sonra Youtube’da bi kanal buldum: “Yoga with Adriene”. 

İlk gün gece 11 buçuk gibi 40 dakikalık bir uygulama yaptım ve yeni başlayan biri olarak gerçekten keyif aldım. Normalde böyle ekran karşısında yapılan şeylere çok sıcak bakmam ama 1.5 haftadır iki güne bir, bi video açıp yoga yapıyorum. Hatta 30 günlük kampına başladım bile :)

Denemek isteyenler için linki:

https://www.youtube.com/user/yogawithadriene

[deryatheginger]

Sıfıraltı Kahve Günleri

İstanbul’dan sonra güzel şehrimiz Ankara’da da nihayet güzel bir kahve festivali düzenlendi. Cermodern'de gerçekleşen bu güzel etkinlik, hem 3.dalga kahve akımını daha yakından tanıttı hem de bildiğimizi zannettiğimiz kahve hakkında bakış açımızı geliştirdi. Kahveyle iç içe geçen bu etkinlikte baristalar kahvelerini ve demleme yöntemlerini tanıtırken evimizde de kullanabileceğimiz kahve ekipmanları hakkında bilgi verdi. Ankara ahalisi bu festival sayesinde bu güzel ve sıcak bahar gününde bir araya geldi ve çeşit çeşit kahveleri tadımladı, onların o bardağa gelene kadar ki yolculuğunu dinledi. Oldukça kalabalık olan festival 16-17 Nisan tarihlerinde günde iki seans olarak (09.00-13.00 ve 14.00-18.00) gerçekleşti ve ben cumartesi günü ikinci seansından deneyimlerimi paylaşacağım.

Öncelikle festivale bulunan kahvecilerle başlayalım. 2.dalgadan sonra 3.dalgada da adından söz ettiren Starbucks vardı. Starbucks’ın Avrupa, Orta Doğu ve Afrika Bölgesi Barista Şampiyonu Gürkan Kumak da kısa bir konferans verdi ve deneyimlerini Starbucks Reserve standında katılımcılarla paylaştı.

Festivalin en çok dikkat çeken markalarından biri de İstanbul’dan gelen ancak usulen Avustralyalı olan Federal Coffee Co.’idi. Standlarında cold brewlerini denedim ve gerçekten güzeldi. Hem yumuşak içimli hem de bu sıcak bahar gününde ferahlatıcıydı. Sonrasında sütlü kahve istediğim için Federal’daki barista bana Latte yaptı ve gerçekten tattığım en güzel ve yumuşak latteydi.

Ankara’da artık popüler olan 3.dalga kahvecilerden Arabica, Koala, Oze ve benim de sıklıkla gittiğim Kraz da oradaydı. Daha önce gitmediğim ama en çok ilgimi çeken kahveci ise Koffieboon’du. Tatlı standları sadece benim değil, bir çok katılımcının ilgisini çekmiş olmalı ki seansın sonuna doğru ancak boş bulup da kahvelerini tadabildim. 

Dışarıdaki alanda ise bambaşka bir kahveci gördük. Ozo - Coffee on the Road tatlı turuncu bir minibüsle Türkiye'yi dolaşan ve bu yerlerde 3.nesil kahve dalgasını tanıtan bir kahveci. Bizim bu festivalde özellikle beğenimizi kazanmasının sebebi ise bu gezintileri yaparken benimsediği amaç. Bu kahvecinin sahibi, kahve atıklarının geri dönüştürülmesine özellikle ilgi çekmek istiyor ve bu yüzden kendisinden alışveriş yapan herkese domates, biber ya da patlıcan fidesi hediye ediyor.  Böylece hem kahve tadımı ya da sattığı güzel çikolata/gofretleri tadıyorsunuz hem de kendi bitkinizi yetiştirmek üzere güzel fidenizi alıyorsunuz. Böylece siz de vicdanen çok rahatlatıcı bir alışveriş yapmış oluyorsunuz. 

Son olarak, IF sahnesi ve kahve sergisini görmeye giderken, İtalya ve Kolombiya büyükelçiliklerinin standlarına gittik. İtalya tarafında ne kadar az aktivite varsa Kolombiya tarafı da o kadar canlıydı. Hem kendi kahve tadımlarını yaptırdılar, hem Gabrial Garcia Marquez kitapları sattılar hem de bizimle fotoğraf çektirdiler. Sıcak kanlı halleriyle gerçekten kalbimiz kazandılar :)

Son olarak emeği geçen, organize eden herkesin eline sağlık. Ankara’da böylesine güzel bir organizasyon gerçekleştirdikleri için tüm ekibe tebrikler. 

[deryatheginger]

Submarine - Alex Turner (2011)

Aslında 5 yıl öncesine ait olmasına rağmen yeni keşfetmiş bulunduğum albüm. Yeni keşfetmem ise hem Alex Turner’a hem de popüler grubu Arctic Monkeys’e (ve The Last Shadow Puppets’a) yeni yeni sarmaya başlamam sebebiyle oldu. Benim yeni bir sanatçı veya gruba sarıp da tüm şarkılarını dinlemem belli başlı dönemlerde oluyor ve maalesef ki kendimi sık sık güncellemek, yenilemek yerine eski şarkılara takılıp kalıyorum.

Bu albüm ile tam olarak hayatımın yenilenme ve huzur aradığım bir döneminde tanıştım. Bu albüm aynı isimdeki filmin sountracklerinden oluşuyor ancak filmi izleme şansım henüz olmadığından yorum yapamayacağım. Şarkılar ise gerçekten gerek sözleriyle gerek müziğiyle beni yatıştırdı ve farklı bir atmosfere soktu. Akustiğin o büyüsü gerçekten bazı şarkılarda öylesine güzel ortaya çıkıyor ki… Hele bir de uzun zamandır konuşmadığım ama yakın olduğum bir arkadaşımın bu albümdeki şarkıları ezbere bildiğini gördüğümden beridir gece gündüz demeden yatışmak, düşünmek ve hayal kurmak istediğimde dinliyorum bu albümü. Siz de dinlemek isterseniz diye:

https://play.spotify.com/album/7sNObDxv8FhBXdkIn1oii6?play=true&utm_source=open.spotify.com&utm_medium=open

[deryatheginger]

Yoga 101

An itibariyle yaz başından beri merakla takip etmeye başladığım ve bi fırsatını bulsam da ben de başlasam dediğim yogaya başlamış bulunuyorum! Asında yoga ile ilk olarak cizenbayan (Elif Tanverdi) sayesinde bu yaz tanıştım diyebilirim. Kendisi yogayı kendi blogunda öyle güzel anlatmış ki, meraklanmamak mümkün değil :) (isterseniz bi göz atın, www.cizenbayan.com) 

Kendimi sonunda kandırıp da yogaya başlamam, okulum ODTÜ’de düzenlenen bir etkinlik sayesinde oldu. Okulun yoga topluluğu havalar güzelleşince pazar günleri Devrim’e taşınıyorlarmış. Hazır bahar da gelmişken dönemin ilk açık hava etkinliği facebook aracılığyla duyuruldu. Ben de hem açık ve güzel havanın hem de bu heyecanla beklediğim ilk buluşmanın mutluluğuyla Devrim’in yolunu tuttum. Aslında o kadar bi haberdim ki mat bile almadan gittim. Baya baya çimin üstünde, toprakla iç içe yaptım hareketleri. Ama bence o da ayrı bir keyifti. Vücudumdaki elektriği baya baya attım yani :)

Fotoğraf: Serdar Baykan (ODTÜ Yoga Facebook sayfasından alınmıştır.)

Yaklaşık bir buçuk saat süren bu deneyim sırasında aslında eskiden sıkı sıkıya bağlı olduğum spordan ne kadar uzaklaştığımı, gücümü ve esnekliğimi nasıl kaybettiğimi gördüm. Benim adıma en büyük aydınlanma da buydu, farkında olmadan kaybettiğim dengem ve koordinasyonumu  geri kazanmayı istememdi. Yıllarca kendimi baya dengeli bi insan olarak bilirdim oysa ki :) 

Bu aydınlanma, başlı başına benim artık kendime daha çok vakit ayırmam gerektiğini gösteriyordu ve ben de artık öyle yapacağım. En azından haftada bir yoga derslerine katılarak vücudumu koordine etmeyi ve o istediğim esnekliğe kavuşmayı deneyeceğim. Yanında da biraz sessizliğin ve meditasyonun tadını çıkarmayı denerim. Siz de henüz başlamadıysanız, biraz okuyun araştırın derim. Belki yoga sizin de tam da aradığınız şeydir :)

[deryatheginger]

Oktoberfest 2015

Bu sene hayatımdaki en ilginç deneyimlerden birini yaşadım. Hayatı boyunca hiç seyahat etmemiş ben, 2015 yılını deyim yerindeyse uçakta geçirdim! Şaka şaka :) Bir anda o kadar basıncı hiçbir metabolizma kaldıramaz herhalde.

Bi arkadaşım, abisi ve onun arkadaşlarıyla gidecekleri bu tatile beni de davet etti ve bu macera hiç beklenmedik bir şekilde başlamış oldu. Öncelikle ufak bi araştırma yaptık ve Münih’in festival zamanı olduğundan çok daha pahalı olduğunu ve bizim de 2-3 günden fazla kalacak kadar bütçemiz olmadığına karar verdik. Bu yüzden planı 2 gün Münih, sonrasında 3 gün Prag olarak yaptık. Ama ben burada sadece Münih’ten bahsedeceğim, Prag’ı sonraki postlarımda anlatırım. 

Plan yapıldı, gidiş tarihleri belirlendi, booking.com’dan otel ayarlandı ve biletler alındı. Oteller de nispeten doluydu ve fiyatlar da normalinin en az iki katıydı. Bu festivale gitmeyi düşünenleri uyaralım, önceden rezervasyon önemli. Elinizden geldiğince erken halledin bu işleri. Bizim şansımıza otel de güzeldi, uçak bileti alırken de çok kazıklanmadık ama sonunda gerek otel gerek diğer harcamalar yüzünden maddi olarak sıkıştığımı itiraf etmeliyim :)

Festivalin açılış günü olan 19 Eylül’de öğle saatlerinde şehirde olacak şekilde bilet almıştık ancak pegasusun rötarları sağolsun ancak akşamüstü festival alanına gidebildik ve açılış törenini (yürüyüşleri vs.) kaçırmış olduk. Bir de üstüne üstlük, tüm gün güneşli olan hava bi anda bozdu ve akşam bardaktan boşalırcasına yağmur yağdı. Zaten çadırlarda ilk gün yer bulmak imkansız, bulabildiğimiz ilk beergarten’e (üstü açık, hızlıca bira servis edilen, normal çadırların arka bahçesi) kendimizi atmıştık ki sırılsıklam olduk ve hangi kenara köşeye saklanalım diye düşünür bulduk kendimizi. Evet, gitmeden bi hava durumuna da bakın bence. Şemsiye gerekli olabilir :) 

Biralar zaten 1 L’lik bardaklarda servis ediliyor. Lezzet olarak da dışarıdaki yerlerden ya da bizim Efes’ten çok bi farkı yok ama o festivalden ve insanların eğlencelerinden aldığınız haz bambaşka. Ama benim size tavsiyem, hazır oralara kadar gitmişken mutlaka Weissbier’i deneyin. Farklı bi bardakla geliyor (ince uzun ve 0.5 L’lik bi bardak hatırladığım kadarıyla), bi de arpa yerine buğday maltı kullanılıyormuş. Normal biraya göre biraz daha yoğun ama denediğinize değecek. Biz Paulaner’inkini denemiştik ve gerçekten güzeldi.  

Aklımda kalan şeylerden biri de yediğim bretzel’lerdi. Türkiye’de satılan, atıştırmalık krakerlerin büyük versiyonları gibi görünse de tatları çok çok güzeldi. Elimde olsa mutlaka depolar, eve de getirirdim :) Ayrıca bretzel demişken, tam olarak Marienplatz’da belediye binasının tam karşısında bulunan Rischart isimli cafe/pastane’de iki gün boyunca çok güzel kahvaltı ettik. Normalde otelimizin de kahvaltı servisi vardı ancak birazcık tasarruf etmek için almamıştık, iyi de yapmışız. Şehirde yürüye yürüye bulduğumuz bu kafeden vazgeçemedik ve iki gün de burada kahvaltı yaptık. Fiyatı, otelimizin sunduğundan çok daha ucuzdu. İçinde de ananastan marmelata, bretzelden portakal suyuna her şey vardı, gayet tatmin edici ve güzeldi. Tavsiye ederim. Ayrıca yeni gittiğiniz bi şehirde ne kadar sokaklarda dolaşırsanız, o şehri o kadar iyi görüyor, o kadar iyi hissediyorsunuz. Kahvaltı da şehrin kültürünün bi parçası. Size önerim siz de kahvaltınızı değişik değişik yerlerde yapın. Çok değişik şeyler gelebiliyor ve bu farklı noktaları keşfetmek insana çok iyi hissettiriyor. 

Son olarak Münih’e kadar gitmişken mutlaka görülmesi gereken yerlerden biri de Englischer Garten. Şehrin biraz kuzeyinde kalan bu kocaman bahçe alan bazında New York’taki Central Park’tan daha da büyük. Bu büyük parkta tatlı restauranlar, köpeğini gezdirenler, deniz bisikletine binenler, günlük koşusunu yapanlar hatta zaman zaman sörf yapanlar bile var. Münih’in en sakin, en huzurlu köşesi olabilir. Mutlaka görülmeli, gitmişken de piliç çevirmesi mutlaka denenmeli. Yanında Weissbier ile tabiki :)

[deryatheginger]

Merhaba :)

Geç olsun güç olmasın di mi ama? Yıllar önce katıldığım tumblr camiasında şimdi de online günlük tutmaya karar verdim. hehe. Anılar, yaşanmışlıklar, iç dökmeler ve daha neler neler için kullanılacak bu sayfaya hoşgeldin! Umarım fazla sıkılmadan, hatta ve hatta keyif alarak okursun bu sayfayı. Sevgiler.