Znajdźcie i przeczytajcie.
Jest już 22 - ponoć o tej godzinie kończy się dzień wielu ludzi, innych dopeiro się zaczyna. Ja dzisiaj nie zaliczam się do żadnej z tych grup. Balansuję na krawędzi dnia dzisiejszego a jutrzejszego i nie wiem, kiedy mam skończyć swoją dobę. Leżę w łóżku, wykąpana i gotowa spać, ale ten sen nie nadchodzi. Bo myślę. Znowu.
Ten dzień jest dziwny. Nie dlatego, że nasłuchałam się polityków albo coś uderzyło mi do głowy, czuję, jak bardzo jest nijaki. Z jednej strony odnajduję w nim jakieś resztki radości po moich wczorajszych urodzinach, ale potem ogarnia mnie smutek. A bo minęło, a bo usłyszałam dzisiaj coś łamiącego mi serce.
Wróciłam wspomnieniami do dnia, którego nie chciałabym pamiętać, ale pamiętam. Pojawia się on w moich wspomnieniach nagle i nawet mnie nie ostrzega. Ale boli. Boli tak samo, jak słowa.
Komunikat do wszystkich ludzi. Młodsi uczcie się, starsi pamiętajcie, kobiety, mężczyźni - uważajcie.
Słowa mają moc - o tym wiemy. Cieszymy się nimi lub płaczemy przez nie. Ostatnio widzimy, że używamy je tylko do ranienia innych, do zadawania im nieznośnego bólu, a uwaga - nikt na niego nie zasługuje. Każdy ma swój punkt załamania, miejsce, które jest okropne i do którego nie chcemy zaglądać. Ale obecne społeczeństwo nas do tego zmusza. Pamiętajcie, słowa są piękne i to jeden z wielu cudów świata. Szanujmy je, znamieńmy je w sztukę miłości, nie nienawiści.
Słowa wpisują się nam do głów, zupełnie jakby były bliznami. Pamiętamy o nich całe lata, czasami nawet życie, i albo wspominamy je ciepło, albo są naszym koszmarem.
Ty, kiedy obrażasz innych, nie pamiętasz o swoich obelgach na dzień następny. Ale wiedz, że ta osoba, którą uraziłeś, będzie powtarzała sobie te słowa każdej bezsennej nocy. Będzie cierpiała, nawet jeśli nigdy tego nie pokaże.
Dlaczego ją ranisz? Czy to sprawia Ci satysfakcję? W takim razie - dla mnie - jesteś totalnym zerem. Nie dostaniesz ode mnie ani szacunku, ani miłości, bo zrozum - nigdy nie rań innych. Bo nie wiesz, kiedy dosięgną swojego punktu załamania.
Niektórzy w nim żyją - i to jest straszne.
Oczekujesz szacunku od innych, podaruj go im, zanim będzie za późno.
Z powodu takich głupstw tracimy ludzi. Dlaczego? Obrażamy ich, bo co? Bo są innej orientacji seksualnej? Bo ma inny kolor skóry? Bo woli pepsi od coca coli? Ludzie, nie tędy droga.
Psychikę niektórych osób łatwo zniszczyć - zanotujcie to. Niektórzy nie wytrzymują i odchodzą z tego świata, inni - ostatkami sił - walczą. Jednak jeśli nie zmienimy naszego postępowania wobec tych osób - długo nie powalczą. Nie wiesz, przez co przechodzi dana osoba. Przeproś więc koleżankę z klasy, którą pociągnąłeś za włosy. Przeproś swojego kolegę za to, że go wyśmiałeś, bo nie umiał rozwiązać zadania z matematyki. Przeproś tę starszą panią, co miesza dwa domy dalej, że przejechałeś po jej trawniku rowerem.
Wspaniali ludzie odchodzą, nie dlatego, że są słabi lub chorzy, tylko dlatego, że nikt im nie pomógł. Mówię tutaj o każdym, bo każdy z nas jest wspaniały.
Więc słowa? Są piękne i trudne. Trzeba opanować sztukę ładnego mówienia, aby słowa same w sobie były sztuką miłości, nie nienawiści.
P.S. Jeżeli zmagacie się z trudnościami w życiu i czujecie, że punkt załamania czyha na każdym korku - możecie skorzystać z mojej osoby. Czasami fajnie jest pogadać z kimś, kto może wie, co i jak czujecie.
Jest godzina 22.23. Chyba kończę swój dzień. Dzień bez uczuć. Dziwny dzień.
titsay
kianamaiart
areudirty
gummygunk
2087
jimmyeatworldofficial
turnnoffyourmind
ellievsbear
