Dipsiz Sükût

Yazdıklarımı gerçekten okuyacaksanız, herhalde önce kim olduğumu, nerede doğduğumu, çocukluğumun nerede ve nasıl geçtiğini, hangi lise ve üniversitede, hangi fakültede okuduğumu ve bunun gibi birçok zırvalıkları da bilmek istersiniz, ama ben bunları yazmayı veya anlatmayı pek istemiyorum. Kısacası ben bu zımbırtılardan yoruldum. Çöplerin içinde rüya aradım.

[dipsizsukut]

İZ'ler / Akif Emre

Akif Emre geçmiş yıllarda Türk ve Bulgarların karışık yaşadığı bir köye gider. Köyün ihtiyarlarından bir Bulgar'la konuşurken söylediği bir cümle dikkatini çeker. "Buradan bine yakın Türk göç etti. Ama gidenlerden sadece bir kişi Osmanlı'ydı." der ihtiyar. Bunun üzerine Akif Emre bunun ne anlama geldiğini sorar. İhtiyar Bulgar: "Osmanlı demek; bilgili, görgülü, efendi, adap-erkan bilen insan demektir." der.

[kuyuvesarkac]

Sabrın Unutuluşu

İnsanlar bugün bir mesajın gelmemesini ciddi problem olarak yorumluyor. Yani bir saati ya da belki de dakikaları. Mesajın geç gelmesi ikili ilişkilerde ciddi zedelenmelere yol açabiliyor.

Dedemden naklen dinlediğim bir hikayedir, babasının ikinci cihan harbinde Bulgaristan sınırında yaptığı iki senelik askerliğinden dönüş hikayesi. Halk arasında savaştan dolayı etrafta “panter” denilen bir varlığın dolandığı konuşuluyormuş. Akşam vakti kapı gıcırdayınca dedemin annesi ilkokul çağındaki çocuklarına sarılmış sofra başında. “Panter” beklerken, tezkeresiyle koca dedem gelmiş askerden iki sene sonra.

İşte demem o ki; sabır 60 senede ne çok ne hızlı değişmiş. İki yıl eşini bekleyen kadınlardan, iki saat geciken mesaja tahammülü olmayan bir nesle geldik.

Felaketlerin birçok sebebi olabilir ama sabrın insanları kurtuluşa götüreceği konusunda herhangi bir tereddüt taşımıyorum.

[dipsizsukut]

Ay ışığında uyku keyfi

[dipsizsukut]

“Bir gün bilge bir köpek bir grup kedinin yanından geçiyordu.

Ve yanlarına yaklaşırken meşgul olduklarını ve ona dikkat etmediklerini görünce durdu.

O an grubun ortasından büyük, şişman bir kedi çıktı ve gruba dönüp dedi ki,Kardeşlerim, dua edin; ve tekrar tekrar dua ettiğinizde kuşkunuz olmasın ki, gökten fare yağacaktır.

Ve köpek bunu duyduğunda içinden güldü ve onlardan uzaklaşırken dedi ki, Ah kör ve aptal kediler, yazılı olana, benim ve benden önceki atalarımın bildiklerine göre dua, inanç ve yakarışla, yağacak olan fare değil kemiktir.” Bilge Köpek, Halil Cibran

Allah, sözlü duanın yanında kişilerin gayretleriyle dualarının gerçekleşmesini ne kadar istediklerini göstermelerini ister. Fiili duanın olmadığı sözlü dua veya sözlü duanın olmadığı fiili dua eksiktir.

[dipsizsukut]

İnsanlardan bir şeyler istemeyi bıraktığımızda mutluluğun tadına varacağız. “Anlaşılmayı her zaman reddettim. Anlaşılmak kendini satmaktır. Âşık olmak yalnızlıktan usanmaktır; bu yüzden bir korkaklıktır, kendimize ihanettir. Geçmişim, olamadığım her şeydir. Hep uyanmanın sınırındaymışım gibi hissediyorum. Japon çay fincanlarımdan birisi kırıldığında, gerçek nedenin bir hizmetçinin özensiz ellerinin değil o porselenin kıvrımlarına yerleşen desenlerin kaygıları olduğunu düşünürüm.”

Hiçbir Şey İstememenin Mutluluğu, Fernando Pessoa

[dipsizsukut]

ÖZLÜYORUZ…

Özlüyoruz, ‘Bize bir lütuf gibi saadet bağışlayan değil, bizde mesuliyet şuuru yaratan insan lazımdır.’ Diyerek Yarınki Türkiye’nin kurucularına ilham kaynağı olan ve insanların hoşlanacağı şeyleri değil, hakikatleri söyleyen, 40 yılını öğrenci yetiştirmeye adamış bir ahlak filozofu Nurettin Topçu’yu özlüyoruz…

  Özlüyoruz,  ‘Katil olmakla kurban olmak arasında seçim yapmamız gerektiğinde, biz kurban olmayı seçeceğiz.’ Diyen ve Sırpların yüzüne yüzüne ‘Her şeye Kadir olan Allah’a andolsun ki; Asla köle olmayacağız.’ Diyecek kadar cesur ve  kendini halkına ve İslami mücadeleye adayan Bilge Kral Aliya’yı özlüyoruz…

  Özlüyoruz, Düşünmeyi ve fikir üretmeyi amaç olarak gören ve ömrünü bu işe adayan, gözlerini kaybettiği zaman bile hayata aynı sıcaklıkta, yakınlıkta ve aydınlıkta bakabilen; cebindeki parasıyla lambasının kablosunu uzatmak yerine; bir daha kitap alan ve geceleri masasının üzerine koyduğu sandalye de sabahlara dek kitap okuyan; Fildişi Kulesindeki Fikir İşçisi Cemil Meriç’i özlüyoruz…

  Özlüyoruz, Pakistan’ın kurulmasında büyük etkisi olan ve şairliği yönüyle Mehmet Akif’e benzetilen ancak onun için Akif’in; ‘İkbal’in Arapçası da kuvvetli. İlmi, irfanı, kudret-i şairanesi benimkilerle kabil-i kıyas değeri, çok yüksek.’ Dediği ve müspet ilim ve İslami ilimlerdeki derin vukufu sebebiyle kendisine ‘Allame’ denilen Allame Muhammed İkbal’i özlüyoruz… 

  Özlüyoruz, Düşmanlarına ‘Ben yenilmeyeceğim! Yalnızların en yalnızı olsam da Allah var. O her yokluğun yerini tutar.’ Diyen, bütün insanlığın acısını üzerine çekmeye aday Kerbela müptelası. Diğer bir ifadeyle bükülemeyen mazlumiyet. Vicdan adam, yatışmaz benlik. Tahran’dan Paris’e uzanan uykusuz gecelerin, kavgalı gündüzlerin şövalye ruhlu entellektüeli Ali Şeriati’yi özlüyoruz…

  Özlüyoruz, Batı medeniyeti ile bizim medeniyetimiz arasındaki ruh farkını asrın başında en yüksek sesle haykıran, döneminin kahramanı, insan neredeyse orada olan, öğrenmeyi ve öğretmeyi çok seven münevver bir şahsiyet. Nurettin Topçu’nun ifadesiyle portresini çizmek gerekirse: ‘Vakar dolu bir alın, haya dolu bir çehre; şiddet dolu bir bakış, iman dolu bir sine.’ Olan İslam ve İstiklal Şairimiz Mehmet Akif’i özlüyoruz…

  Özlüyoruz, İdam sehpasındayken ‘Hüküm ve karar yalnız Allah’ındır.’ diye haykıran ve ‘Biz asla teslim olmayız. Ya kazanırız, ya ölürüz. Bana gelince, ben cellatlarımdan daha uzun yaşayacağım.’ Diyen Çöl Aslan’ı, İslam Şehidi Ömer Muhtar’ı özlüyoruz…

  Özlüyoruz, Yedi güzel adamdan bir güzel adam, aşkla, yüreğinin genişliğinde, her dem daha bir genişleyen yüreğiyle geçip gitti bu dünyadan. Kendi ifadesiyle, bir okulu olmadı, bir ustası da… Belki varmak istediği yere varamadı ama bu onu yürümekten de alıkoymadı. Kendi ifadesiyle: Şeçkin bir kimse değildi, isminin baş harfleri ACZ’i tutuyordu. Şiirleriyle insanı acz’de bırakan ve yazmaya iten, her türlü güzelliğe vurgun, zarif insan: Abdurrahman Cahit Zarifoğlu’nu özlüyoruz…

  Özlüyoruz, ‘İslam; hem itikad, hem de ibadet düzenidir. Hem din hem devlettir. Hem maneviyat, hem maddiyattır.’ Diyerek İslam’ı sahabelerin, tabiinin, selef-i salihinin anladığı şekilde anlayıp Allah’ın emir ve yasakları çerçevesinde, Peygamberin sünneti seniyyesi dairesinde hareket ederek İslamı asrımızın rengine değil de, asrımızı İslam’ın rengine sokmayı kendilerine amaç edinerek; kahvene derslerinin müdavimlerinden 6 kişiyle birlikte ‘İslam davası için yaşamaya ve ölmeye’ yemin eden, kendini İslami mücadeleye adayan, cesur İslam mücahidi Hasan El Benna’yı özlüyoruz…

  Özlüyoruz, hani 20 yaşına kadar girmediği bataklık kalmayan ve sonrasında hapishane’de İslamiyetle tanışan ve onu şehit olana dek bir daha bırakmayan ve Şehadetinden iki gün önce ‘Zaman şehitlik zamanıdır ve ben bir şehit olacaksam, bu kardeşlik uğruna olacaktır.’ Diyen cesur ve  ‘Ben eğitimli değilim, herhangi bir alanda da uzman değilim. Ama samimiyim ve samimiyetim benim referansımdır.’ Diyecek kadar samimi Adam: Aydınlığın siyah yüzü Malcolm X’i diğer bir adıyla Malik El Şahbaz’ı özlüyoruz…

  Özlüyoruz, Türk şiir ve tefekkür tarihinin müstesna isimlerinden birisi, Nurullah Ataç’a göre: ‘Yarına kalacak tek şair ve şimdiye kadar gelen şairlerin en büyüğü.’ Kendine has duruşuyla düşünce ve aksiyon hayatımızda yıldız gibi parlayan ve insana, eşyaya ve olaylara bakış açısıyla, varolan anlayışların çok ötesinde farklı algıları olan, beyninde bir kıymık gibi taşıdığı ‘mutlak hakikat’i bulma yolunda kelimelerini bir telkâri ustası inceliğinde şiirine işleyerek;

‘’Anladım işi, sanat Allah’ı aramakmış

Marifet bu, gerisi yalnız çelik çomakmış.’’

ince ifadelerle insanın idrak sınırlarını zorlayan, kurulu mantık kurallarını yerle bir eden şiirler yazan koca Üstad Necip Fazıl’ı özlüyoruz… Bizlere Peygamber Efendimiz (sav) ‘in  aşkını ve edebini, O’nun (sav) ismi anılınca hürmetle salat u selam getirme borcunu öğretmeyi kendine şiar edinen Üstad, O’na (sav) olan muhabbetini şu mısralarla anlatır:

  Düşünüyorum: O’ndan evvel zaman var mıydı?

Hakikatler boşluğa bakan aynalar mıydı?

  Düşünün ben ne büyük rütbeye tutkuluyum!

Çünkü O’nun kulunun kölesinin kuluyum

  Üstada göre ölüm bile O’nun (sav) ölümüyle güzelleşmiştir:

  Ölüm güzel şey; budur perde ardından haber…

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?

  ( Bu kısa yazıda haddimin sınırlarını zorlayarak büyük şahsiyetlerden az az bahsetmek istedim. Ve bahsedilecek o kadar çok şey var ki; yazılsa her biri hakkında bir kitap olur. Önce o büyük şahsiyetlerin affına ve sizlerin affına sığınarak kısalttım. Kusurlarımız Affola )

 Bu yazıyla tumblr'a da adım atmış olduk. Vira Bismillah..

[dipsizsukut]

Tumblr'da paylaştığım ilk yazıya bakayım diye buralara kadar geldim.

“Dönüp mâzîye tırmandım, ne hicranlar, neden andım!” dedim, Mehmet Akif'i anarak.

Yıl 2012'iydi. Heyecanlı günlerimdi, belki de en heyecanlı. Üniversite ve MTTB'de ilk yılı geride bırakmıştım. Uzun uzun biraz bahsetmek isterdim ama ne yapayım, anlatmayı sevmiyorum. İki kelime, güzel zamanlardı.

[dipsizsukut]

Allahı kaybetmiş insan, neyi aramaktadır? Allahı aramayan insan, neyi bulacaktır?.. Sezai Karakoç

[dipsizsukut]

Bu gece led ışıklı kitap ayracıyla karanlıkta biraz kitap okumaya karar verdim. Led ışık yolumuzu bulmamıza yardımcı oluyor, yolumuzu gösteriyor dedim ki bir kaç sayfa sonra tokadı yedim. Elhamdülillah. "Yolun doğrusunu gösteren Allah'tır."

[dipsizsukut]

YÜK ve YOL

Hamalsan iki şey önemli oluyor senin için...  Yük ve yol! Ancak sırtına aldığın yükle bu mesafeyi aşabilirsen, ücret mevzu bahis oluyor. Aksi olursa, cereme çekiyorsun!   Bunu düşünürken, yanımdaki hamalla yola çıktık.   İhtiyardı.   Kendinden büyük bir yük almıştı.   Benim sırtımda ise birkaç bavul vardı sadece, onunkinin çeyreği.   Diyordum ki içimden "Çok gitmeden kıvrılırsa titreyen bacakları, yüklenirim sırtındaki yükün yarısını...".   Nitekim, çok geçmeden dedi ki: "Mola vakti. Gel biraz dinlenelim.”   "Ne molası?” dedim ona hayretle. “Ben daha terlemedim bile!".   Sözüme aldırmadı.   Durdu.   Çöktü.   Salarken yükünün ipini "Sen de dinlen hadi!" dedi.   Canım sıkılmıştı bu işe.   Genç olduğumu, ondan kuvvetli olduğumu, bunun gibi bir bunakla yola çıkmamın ne büyük hata olduğunu düşünüyordum.   İhtiyar, bir bacağını azıcık uzatmış halde sessizce dinleniyorken, ben huzursuz bir şekilde ayakta dolanıyordum. Bir saat kadar sonra yine durdu, oturdu, dinlendi. Ben kızgınlıkla dolandım etrafında.   "Yükünü indirip sen de dinlen..." demesine aldırmadım, kızdım.   Sonra yine durdu.   Bana da "dinlenmemi" söyledi yine; ama dinlenmedim.   Yarım saat sonra "Dinlenelim mi?" diye sordu, aksi aksi başımı salladım.   Onun kaçıncı molasıydı hatırlamıyorum, birden bire dizlerimin bağı çözüldü.   Kafamın içinde uçuşan kara kara sinekler sustu, çöküp kaldım.   Kayış kolumdan çıktı, sırtımdaki bavullar kaydı.   Ne kadar zaman geçtiğini fark etmedim.   Uyumuştum da uyandım mı, yoksa bayılmıştım da ayıldım mı anlamadım... Baktım, yaşlı hamal kendi kocaman yükünün üzerine benim bavullarımı da bağlamıştı.   Küçük tasına birazcık su koyup dudağıma dayadı, içtim.   Sonra koluma girerek "Hadi kalk..” dedi. “Bana yaslan. Ağır ağır gider ve bir süre sonra yine dinleniriz."   Bu sefer dediğini yaptım.   Omzundan güç aldım; ama asıl anlattıkları iyi geldi bana.   "Ben yılların hamalıyım,” dedi.   “Nice pehlivan yapılı adamlar gördüm. Çoğu, dinlenmek istemediklerinden yükleriyle birlikte kendilerini de toprağa serdi sonunda. Yolda gördüğümüz saçılmış kuru kemiklerin çoğu, anlattığım bu insanlara ait...   Halbuki bu yükü "taşımak" bizim işimiz, "altında ezilmek" değil! Unutma ki bir yük taşıdıkça ağırlaşır. Dinlenerek sen yükünü hafifletiyorsun!   Belki günün birinde hamallığın şekli değişir. Belki o günleri ben göremem. Ama sen kavuşursan o zamanlara, aman ha, kafanın içinde de sakın yük taşıma.   Akşamları bırak ve hafifle.   Sabah dinlenmiş olarak yeniden tekrar taşırsın yükünü.   Bizim işimiz, bugünü yarına taşımak, bugünün altında yok olmak değil. Çünkü, yarınlarda bizi bekleyenler var, taşıdıklarımızı bekleyenler var...” Bugün bir mevzuu gereği odasına gittiğim Prof. Dr. Ahmet Kankal hocamın yanından Çay, bolca muhabbet, tavsiyeler ve bu güzel hikâye ile ayrıldım yanından. Herkesin yükü ağırdır kendine... Benim için de öyle... Bu hikayeyi dinlemek ve üzerine düşünmek iyi geldi bana. Muradım odur ki belki sizlere de iyi gelir.

[dipsizsukut]

Hayır Dokuzyüz Milyon müslüman Tarihin hülyalarından vazgeçmiş olabilir AMA BEN Elim dizlerine Vur Kalk Müslümanlar Uyanın Eller Dişlere Vur Kalk Yumruklar dizlere vur vur AMA BEN Ama ben Ama ben Ama ben Başım Eğik Dilim Kapalı Gözler Kan Çanağı Anlamında - A. Cahit Zarifoğlu

[dipsizsukut]

Gökyüzü başka güzel Yeryüzü başka Conkbayırı | Çanakkale

[dipsizsukut]

Korkan bir çocuktan daha büyük bir acı

Olabilir mi? Buna kim cevap verebilir?

Ey Hudea, çocuksun sen

Bizi affet,

Bu dünya sana göre değil.

''Ne çok acı var Cahit Abi..''

[dipsizsukut]

Yoktur uyutmayan bir kederim/iz Ne de uyumaya bir sebebim/iz Dedim ya işte, Gün ağarınca uyumaktır tercihim/iz

[kuyuvesarkac]

Gazze Risalesi / Cahit Koytak / Pınar Yayınları / Haziran 2009

[kuyuvesarkac]

Van seyahatimden notları yazamadım, yorgunluk ve bayram için Kızılcahamam’a gelmemden dolayı. Hazır, sahur bekleme modunda sabah bayramı beklerken yazayım biraz:

》Bir arkadaş ( dipsizsukut ) telefon etti ve “Van’a git, iş var” dedi.

》Çıktım, Salı günü 18.00’de Esenboğa’dan Van’a, Çarşamba 15:40’ta Van’dan Esenboğa’ya uçtum.

》İş: Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’na tanıtım ve danışmanlık hizmeti veren bir şirketin Bakanlığın yapacağı çeşitli illerdeki toplu açılışların Van ayağını takip etmek, bakan ve vali arasındaki canlı görüşmeyi sorun çıkmadan haber vermek.

》Sanırım, Van depreminde yıkılan İller Bankası Hizmet Binası yerine yeni bir bina ve lojmanlar yapılmış. O tesisin açılışıydı.

》 Van gölü üzerinden iniş yapmak güzel.

》İskele caddesi, Türkiye’nin en uzun dünyanın ikinci caddesiymiş. ( 7 km )

》Van’da deprem izleri, alçak binalar ve konteynırlar.

》 Van’a giderken AnadoluJet iftariyelik dağıttı. Peynirli sandviç, su ve hurmayla muhteşem paket.

》Dönerken dağıtmadılar. Hostes’ e “ben bir şey istemiyorum, teşekkür ederim.” dedim ama üç kez bir şeyler vermeye çalıştı. Orucumu bozdurmaya bu ne merak, hostes hanım? (:

》 Ben güneş altında kalmaktan susuz ve yorgunken çevremde kimsenin oruç tutmaması da ayrıca koyuyor. Neyse zor da olsa eve dönebildim.

》 İskele caddesinde Öğretmenevi’nde kaldım. Rahattı. Hava da serin ama garip bir nem var gölden dolayı.

》 Sahur hizmeti veren bir ögretmenevi. Açıkbüfe. Sınırsız çay ve çorba.

》 Kaçak çay bu kez dokunmadı ama sonuna kadar Karadeniz çayı. Çaykur Filiz ya da 42 No’l7 Tirebolu Çayı. Tercihim.

》 Esenboğa’da bir arkadaşımla karşılaştım. Sbl’den.

》 Van Ferit Melen Havalimanında bir genişletme çalışması var. Kule filan gayet güzel bir havalimanı olacak gibi.

》 Gelirken de giderken de ciddi oranda (~ 15 - 20 % ) İran’lı yolcu vardı. Bir kısmıyla konuşabildiğim için bahtiyarım. Khoy’dan ( خی ) gelip gidiyorlarmış.

》 Sürpriz yolculukları seviyorum.

》 Gece 03:00’da sabah ezanı okundu ve horozlar öttü. Bence saçma. (:

》 Bu sefer de takım elbise giymedim şükür, bence daha zamanı var.

》 Bu da böye bir anımdı.

》 Eğer mümkünse mutlu bayramlar.

[dipsizsukut]

Devrimci Tarifi Gerçek bir devrimci mi görmek istiyorsun? İşte burda gerçek bir devrimci var; Yalnız Ardıç. Yüzyıldır burda tek başına zamana ve olaylara şahitlik eder. Asla suçlamaz, yargılamaz, savunmaz. Ama gölgesini de kimseden ve hiç bir şeyden esirgemez. Bütün devinimi kendi içindedir. Burda böyle tek başına ve dimdik durur. Eşhedü der. Ben şahidim. Yargıç değilim, savcı değilim, avukat değilim. İşte bu gerçek bi duruştur. Devrimci duruşu, Müslüman duruşu, insan duruşu. Ben de gerçek bi devrimci görmek istedim. Bu yalnız ardıca geldim. Bunun böyle tek başına ve dimdik duruşu çok etkiledi beni. Ben gerçek bir devrimci nasıl olur ondan öğrendim. Onun gibi eşhedü demeyi öğrendim. Eşhedü. Ben şahidim. Herkes duysun: Yargıç değilim yargılamam, Avukat değilim savunmam, Savcı değilim suçlamam, Herkes ve her şey duysun. Kendime şahidim, zamana şahidim, sonsuzluğa şahidim. Ve herkes ve herşey de şahit olsun ki, bu devrimci duruşumla bütün evreni selamlıyorum. Ve tıpkı bu yalnız ardıç gibi tek başıma dimdik herkesi ve her şeyi kucaklıyorum. | Nuri Pakdil

[dipsizsukut]

"Bir ölüm vefalı Bir de sonbahar." #CahitZarifoğlu Mekanı cennet, rahmeti bol olsun.