Kulinarny Portal DJGotuje

Portal o jedzeniu i nie tylko o wszystkim związanym z kuchnią, gastronomia i jedzeniem . Zawsze jest na tyle czasu aby sobie coś ugotować,zrobić do jedzenia a nie truć się na mieście., lub na dowóz. A jak już truć sie to przeczytaj gdzie smacznie trują ;) testowane na mnie. Smacznego

[djgotuje]

" Chleba naszego powszedniego..." - wędrówka po zbożach cz. III.

” Chleba naszego powszedniego…” – wędrówka po zbożach cz. III.

Kontynuujemy naszą wędrówkę po najważniejszym składniku pieczywa, czyli po zbożach. Zapraszam do kolejnego wpisu… (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

" Chleba naszego powszedniego..." - wędrówka po zbożach cz.II.

" Chleba naszego powszedniego..." - wędrówka po zbożach cz.II. W tym wpisie dowiemy się jakie właściwości ma Proso czy owies i czemu warto je spożywać....

Kontynuujemy naszą wędrówkę po zbożach. Poprzednio poznaliśmy: pszenicę, żyto i jęczmień. Dziś pora na kolejne odmiany zapraszam do lektury…  (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

"Chleba naszego powszedniego" - wędrówka po zbożach cz. I.

"Chleba naszego powszedniego" - wędrówka po zbożach cz. I. czyli co tracą pseudo bezglutenowcy

Najpierw powędrujemy po zbożach, bo to początek naszego chleba powszedniego a ta  ” łazęga ” przybliży też inne tematy, w tym prozdrowotne, dla nas.  (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

"Chleba naszego powszedniego...."

"Chleba naszego powszedniego...." czyli czego nie wiecie o chlebie, a chcielibyście się dowiedzieć.

Niektóre tematy są tak wielowątkowe, że aby je ogarnąć, trzeba napisać  tzw. wywiad rzekę. Przeważył nad wszystkim innym chleb. Jak to jest, żeby taki powstał?  (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

Rozprawka o jedzeniu. Część 1

Rozprawka o jedzeniu. Część Pierwsza. Dziś porozmawiajmy i tym co jemy i jak się to odbija na naszym zdrowiu

W czasie gdy dotarła do Polski moda na nie solenie, a solniczki przestawały być główną ozdobą restauracyjnych stolików, widziałam w pewnym barze mężczyznę, który jak tylko wszedł, było widać że jest niezdrów…  (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

Herbata TET i przepis na zimowy napój

Herbata TET i przepis na zimowy napój

W połowie listopada przyszła do mnie paczka kurierska, której się nie spodziewałem. Szybko odpakowałem przesyłkę tam była mała karteczka z odręcznie napisanym Hej Stanisław może spróbujesz coś nowego. No i spróbowałem. Zapraszam do lektury… (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

Burger Onion Rings - czyli nie co inne krążki cebulowe

Burger Onion Rings – czyli nie co inne krążki cebulowe

Siedziałem sobie ostatnio na FB i u znajomego wpadł mi w ręce filmik o tym jak zrobić krążki cebulowe z nadzieniem mięsnym. Zanabyłem więc droga kupna potrzebne składniki i ruszyłem do dzieła. Zapraszam po przepis… (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

Po Godzinach czyli piwo robione z pasją od Browar Amber

Po Godzinach czyli piwo robione z pasją od Browar Amber

W życiu człowieka przychodzi taki moment że ma dość byle jakości i zaczyna szukać czegoś innego. Czegoś smacznego dobrej jakości, czegoś co pozwoli oderwać się od monotonii życia. Takim czymś jest seria Po Godzinach od Browaru Amber. Zapraszam do zapoznania się z tą ciekawą serią piw… (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

Po Godzinach Apple Wheat

Po Godzinach Apple Wheat

Od jakiegoś czasu mam możliwość degustowania różnych piw z Browaru Amber. W mojej kuchni piwo wbrew pozorom nie służ tylko do poprawy nastroju, ale także do gotowania. Dziś chciałbym Wam przedstawić piwo które wywarło na mnie wrażenie. Apple Wheat z serii Po Godzinach. Zapraszam do lektury… (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

Historia pewnego pudełka

Pomiędzy 11 a 17 lipca miałem nerwowy okres i kilka załatwień w ZUS. Co ciekawe w tych dniach miałem okazję spróbować wiele smacznych rzeczy. Dziś będzie unboxing, wraz z jego historią…

(more…)

View On WordPress

[djgotuje]

Jest takie miejsce gdzie w Pieninach wszyscy znają to skała na na wylocie ze Szczawnicy w Dunajcu. Kotońka tak się nazywa. Stoi na niej rzeźba górala. Obok niej pływają łodzie flisackie, trenują kajakarze górscy. Od nie dawna nazwa ta firmuje także nową restaurację. Zapraszam do jej recenzji

Całkiem nie dawno skończyła się budowa parkingu przy wylocie przełomu Dunajca. Miejsce to zostało całkowicie zmienione. Wybudowano parking wielopoziomowy, a także całkiem przyjemny pasaż handlowy, gdzie wraz z nastaniem wiosny wprowadzili się najemcy. Jednym z najemców w lokalu na samym początku jest Restauracja Kotońka, w której miałem zaszczyt zjeść. Dlaczego o tym za chwilę.

Sama restauracja Kotońka nie jest dużym lokalem. Miejsca nie ma dużo, więc jest zrobiony ze smakiem. Centralnym punktem lokalu jest duży bar gdzie można zamówić sobie drinka, piwo czy wypić kawę, oraz kilka stolików.

Warto jest w okresie wiosenno-letnim usiąść na zewnątrz i upajać się widokami gór.

W takich okolicznościach przyrody pozostaje nam już tylko zamówić coś do jedzenia. U mnie padło na przystawkę w postaci tatara z pstrąga.

Dawno mnie nic w kuchni nie zaskoczyło jak ten tatar. Ryba praktycznie idealnie posiekana, delikatnie doprawiona i pełna smaków. Pstrąg jest bardzo delikatną w smaku rybą. Najczęściej spotykaną w formie smażonej w głębokim tłuszczu, lub na maśle. Tutaj podano mi jego najlepszą formę, czyli tatara. Ryba świeżutka w towarzystwie nie wędzonego serka góralskiego i chleba. Osobno każdy składnik jest bardzo smaczny, ale dopiero w połączeniu wszystkie składniki uwalniają prawdziwą moc smaków by zaatakować nasze podniebienia. Po takiej królewskiej przystawce, byłem przekonany wewnętrznie, że coś będzie nie tak, że zawsze musi być tak, że albo przystawka jest wyśmienita, albo danie główne. Jakoś ja tak mam jak mi coś posmakuje to druga zamówiona rzecz nie nadaje się do jedzenia. Nie wiem jakoś tak dziwnie miewam i ciężko mi z tym.

Po chwili jak odebrano pusty talerz po tatarze, przede mną wylądowała ona.

Filet z kaczki w sosie malinowym z ziemniakami opiekanymi i surówką z czerwonej kapusty.  Żal mi było wykonać pierwszy ruch i zburzyć pięknie podaną potrawę. Po pierwszym kęsie mięsa nastąpiło rozczarowanie. Tak wielkie, że chciałbym się rozczarowywać w ten sposób za każdym razem. Kaczka była idealnie wypieczona, soczysta, krucha idealnie doprawiona. Sos malinowy był jej dopełnieniem, a każdy kolejny kęs sprawiał, że nie miałem dość. Moje kubki smakowe szalały w ekstazie smaków.

Dawno naprawdę dawno nie jadłem czegoś takiego. Mięso zrobiło na mnie wielkie wrażenie, ziemniaki było ok jak na ziemniaki. Dobrej jakości gatunek i smaczne, ale w tej potrawie przede mną jest coś jeszcze.

Surówka z czerwonej kapusty. W wykonaniu chef-a kuchni restauracji Kotońka to mistrzostwo świata. Doprowadziła mnie do takiej euforii, że chciałem go porwać i zawieźć na Śląsk by pokazał jak się ją przygotowuje. Krucha, lekko kwaskowata z marchewką soczysta. przegryziona, a nie podawana na ciepło zaraz po przygotowaniu. Ogólnie musicie jej spróbować, u mnie wróciły wspomnienia, kiedy to babcia mi robiła taką kapustę wraz z roladami i kluskami śląskimi. Dla takich chwil człowiek żyje i chodzi po świecie.

Podsumowując

Restauracja Kotońka pokazuje lokalnemu rynkowi w Szczawnicy jak należy podawać, przygotowywać dania. Obiad u nich to kulinarne przeżycie, jakiego musicie doznać po spacerze przełomem Dunajca. To jest taki jego kulinarny odpowiednik. Ja byłem 4 kwietnia w Kotońce. Lokal był świeżo otwarty i miał dopiero tydzień. Nie powiem w sezonie sprawdzę jak sobie radzą, ale to co zaserwowali mi na dzień dobry pozostanie na długo w mojej pamięci. Bardzo ciężko jest mi dogodzić, a tutaj się udało. Lokal może nie jest wielki, ale to się tak naprawdę nie liczy, liczy się atmosfera i jedzenie a tutaj jest naprawdę fajnie. Ja będę ich obserwował i sprawdzał. Pilnował by jakość była cały czas na najwyższym poziomie. Kto wie może, wkrótce ludzie z najbardziej prestiżowych przewodników gastronomicznych. Fajnie by było by trud chefa i obsługi został doceniony nie tylko przeze mnie ale także przez innych.

Polecam i zapraszam

Stanisław | Dobre Jedzenie Gotuje

Kotońka rewolucja kulinarna na Pienińskiej prerii Jest takie miejsce gdzie w Pieninach wszyscy znają to skała na na wylocie ze Szczawnicy w Dunajcu.

[djgotuje]

6 marca 2016 roku miałem zaszczyt brać udział w zlocie ludzi związanych z dobrym jedzeniem. Zapraszam na relację z tej zacnej imprezy… 

O zlocie dowiedziałem się przypadkiem i zastanawiałem się długo czy się zgłosić, czy mnie przyjmą i co ja tam będę robił. Namówił mnie do uczestnictwa znajomy Piotrek z Celtyckich Smaków. Jak widzicie ma siłę sprawczą czego dowodzi moja obecność na zlocie i ta relacja. Ale zacznijmy od początku. Bardzo nieśmiało i powoli dodałem się do wydarzenia. Podczas rozmów przed zlotem coraz bardziej utwierdzałem się w przekonaniu, że muszę tam być. Tutaj pragnę podziękować na wstępie Piotrowi Sabale, Michałowi Bałazy, Krzysztofowi Gawlikowi, Adamowi Golikowi, Zbyszkowi Kopyckiemu, oraz Małgorzacie Stach bo jak się dowiedziałem była inicjatorką pierwszych spotkań, za wspaniałą organizację oraz super imprezę.

Brać Kucharska spotkała się po raz trzeci tym razem impreza odbyła się w Zakopanem a dokładnie w Nosalowym Dworze. Kuchnią tutaj dowodzi Piotr Sabala, który wraz ze swoim Dream Team Sabala stanął na wysokości zadania. Muszę przyznać, że Piotrowi także pomagali organizatorzy. Zacznijmy od przygotowań które ruszyły już w styczniu, w lutym potwierdzono termin zlotu na 6 marca. Impreza tego typu to niełatwa rzecz, a logistycznie to koszmar dla organizatora, tutaj dla chłopaków bije pokłony bo wiem jak ciężką pracę wykonali.

No to zaczynamy.

6 marca przywitał mnie piękna pogodą choć na polu szalał Halny to pogoda była bardzo przyjemna

Wyruszyłem na zlot o godzinie 8:30

Do Zakopanego dotarłem około godziny 10,

a na miejscu w Nosalowym Dworze byłem już 15 minut później

Przekroczyłem bramy hotelu

A tam praca wre

Przygotowywanie stołów i sali. Rozebrałem się i zabrałem się do pomocy. Od kilku dni trwały przygotowania. Zarówno na kuchni jak i na sali trwała walka z czasem. Wszystko musi być gotowe na 14 kiedy to oficjalnie rozpoczyna się Zlot. Każde ręce do pomocy na wagę złota.

Sala zaczyna przypominać gotową na bankiet, w pewnym momencie muzycy także dołączyli ze swoim sprzętem

Sala już prawie gotowa, więc my możemy wybrać się za kulisy czyli idziemy do kuchni. Tutaj ruch chyba większy niż na Krupówkach w szczycie sezonu.

Chef Krzysztof Gawlik ma wszystko pod kontrolą, tutaj nie ma zbędnych ludzi, tutaj nie ma zbędnych ruchów. Każdy ma swoje zadanie i wykonuje je perfekcyjnie.

W dolnej kuchni prace trwały nad zimną płytą,a dwa piętra wyżej kuchnia była także pod pełna parą. (hotel Nosalowy Dwór ma kilka kuchni i oprócz naszego zlotu na obiekcie było ponad 500 osób które trzeba wykarmić)

Mnie burczało w brzuchu i nie powiem udało mi się zanim inni spróbowali podkraść odrobinę flaków

Jak do takich potrwa podchodzę jak pies do jeża, to te flaki mi smakowały i to bardzo, nie musiałem nic doprawiać, a mięso w środku nie było rozgotowane, ani za twarde, było w sam raz. Na stołach czekały mięsa które były już wstępnie przygotowane, a w piecu konwekcyjnym dochodził udziec wołowy.

Wróćmy na dół, gdzie powoli półmiski napełniały się wędlinami i serami

Praca wre, nie ma nerwów każdy wie co ma robić. Tak wygląda praca dobrego zespołu na kuchni, a co za tym idzie tak powstaje jakość i  smak. Widać tutaj pełny profesjonalizm i nikt nie wychodzi przed szereg każdy skupia się na swojej sekcji

Półmiski są zdobione, moje ślinianki pracują pełną parą. Nie tylko wędliny ale i sery czekały na swoją kolej

No dobra uciekamy z kuchni bo robota jest i trzeba pomóc

Jest około 12  w południe pierwsi wystawcy się ustawili

a inni szukają miejsca dla siebie

Korytarz gdzie ma być wystawione jedzenie i wystawcy wygląda na razie tak

ale praca wre zdążymy ze wszystkim. Powoli stoły zapełniają się jedzeniem

Pojawiły się także napitki

Nie było by imprezy bez czegoś słodkiego także tutaj zespół Chefa Piotra Sabali stanął na wysokości zadania

Żeby nie było w czasie pracy także, były chwile luźniejsze. Ludzie tutaj wszystko wykonywali z pasją, tylko ci paparazzi wszędzie zaglądali

Pojawiły się pierwsze wpisy w księdze pamiątkowej

Powoli można odkładać narzędzia do torby podróżnej

Wszak każdy szanujący się chef kuchni posiada swój zestaw podróżny.

Wszystko już gotowe można na chwilę sobie odpocząć

Powoli zaczynają się schodzić goście, a wszystko zapięte na ostatni guzik.

Posilamy się przed oficjalnym rozpoczęciem imprezy, i zasiadamy do stołów

Jako że byłem pierwszy raz i znałem tylko jedną osobę, to nie wiedziałem gdzie siąść i z kim. Chłopaki ze Świętokrzyskiego mnie przygarnęli za co im bardzo dziękuję. Ogólnie czułem się jakbym był u siebie w domu, pomimo, że byłem nowym narybkiem. Ja sobie gotuję w domu i dzielę się przepisami z Wami drodzy czytelnicy, a większość zebranych na co dzień gotuje Wam wspaniałe potrawy. Byli też przedstawiciele firm, które pomogły w organizacji zlotu i nie tylko. Wszystkich tutaj na sali łączy jedno wielka pasja do gotowania. Imprezę rozpoczął i prowadził chef Michał Bałazy, który doskonale się czuje w roli prowadzącego, jak i przy kuchni.

  Podczas imprezy okazało się że jeden z gości chef Wiesław Ambros obchodzi 50 lecie pracy oraz swoje urodziny. Organizatorzy przygotowali dla niego niespodziankę

Cała sala odśpiewała gromkie sto lat solenizantowi oraz wręczono mu pamiątkowy puchar

a na końcu tradycyjnie solenizant z wielką wprawą podzielił tort pomiędzy gości.

To nie jedyna niespodzianka tego dnia po kilku chwilach na salę wjechał ogromny udziec wołowy który był także jedną z niespodzianek.

Były także pamiątkowe zdjęcia a wśród nich między innymi to zdjęcie

a na nim chefowie Robert Sowa, Piotr Sabala, Krzysztof Gawlik i dziewczyny z ekipy chefa Sabali.

Dawno nie byłem na tak wyjątkowej imprezie tutaj nie było czegoś takiego jak na innych spotkaniach, ci co się znają są obok siebie i rozmawiają tylko ze sobą, nie było sztywno. Nikt krzywo na ciebie nie patrzył, a ludzie integrowali się. Nikt nie zadzierał nosa wszyscy bawili się bardzo dobrze

Dodatkową atrakcją był pokaz live cooking, który odbył się dzięki Kuchniom Świata które przywiozły ze sobą spora porcję owoców morza. W tym takie ryby jak żabnica, oraz inne owoce morza jak langusty i inne

Zlot Braci Kucharskiej pod Nosalem, dla mnie osobiście był wyjątkowym przeżyciem i ucieczką od szarej codzienności i zmagań z ciężką depresją. Tak walczę z nią i czasem przegrywam, czasem wygrywam, a tutaj dzięki tak naprawdę przypadkowi poznałem wielu wspaniałych ludzi. To nie jest przypadkowa znajomość bo mam nadzieje, że uda się z cała bracią kucharską spotkać za niedługo. Poznałem na tym zlocie wybitnych szefów kuchni mogłem sobie z nimi porozmawiać. Udało mi się zamienić kilka słów między innymi z szefem Robertem Sową, Teo Vafidisem czy Wiesławem Ambrosem.

Jestem wdzięczny za przyjecie mnie do tego szacownego grona, rodziny bo tak naprawdę można było się poczuć jak na wielkim rodzinnym pikniku.

Chciałbym podziękować Piotrowi z Celtyckich Smaków, że mnie namówił na ten zlot, no i za kiszone śledzie.

Bardzo chciałbym podziękować organizatorom Piotrowi Sabale, Michałowi Bałazy, Zbyszkowi Kopyckiemu, Krzysztofowi Gawlikowi, Adamowi Golikowi i innym za tak serdeczne przyjęcie i super imprezę. Chefowi Wiesławowi Ambrosowi chciałbym życzyć kolejnych lat z nami i dobrym smakiem.

Na koniec nie był bym sobą jakbym nie napisał co jadłem.

Otóż udało mi się spróbować wszystkiego co zostało przygotowane przez Chefów. Dania na ciepło były bardzo smaczne, wędliny oraz sery pochodziły od lokalnych dystrybutorów i chciałbym, aby takie rzeczy serwowano wszędzie. Niestety Zakopane nie jest idealnym miejscem do jedzenia, to to co zostało zaserwowane przez organizatorów przykrywa wszelkie niesmaki jakie serwuje lokalna gastronomia na Krupówkach. Widac światełko w tunelu, a w Nosalowym Dworze pod wodza Piotra Sabali można naprawdę dobre rzeczy zjeść.

Miałem także okazje ponownie spróbować ślimaków od Snails Garden

Podsumowując jeden 6 marca był dniem którego potrzebowałem. Był dniem w którym poznałem co to fajna atmosfera na imprezie, znów poczułem się jak człowiek. Było naprawdę super i wspaniałe towarzystwo. Nie mogę doczekać się kolejnych spotkań i fajnych znajomych. Bardzo dziękuję (kolejny raz to piszę bo jest za co) za wspaniałe przyjęcie mnie w poczet Braci Kucharskiej. Żałuję, że nie mogłem zostać do końca bo świetnie się bawiłem z Wami.  Wspomnienia zostaną ze mną na długo i pozwolą mi na lepsze spojrzenie w przyszłość.

Impreza bardzo udana. Dziękuję

Na koniec jeszcze jedna ważna rzecz wklejam post z profilu Chefa Sabali, który pamiętał o wszystkich, bez których nie było by tej imprezy o jego zespole i współpracownikach, o których mówi się Dream Team Sabala

Opublikowany przez Piotr Sabala na 7 marca 2016

  I jeszcze pamiątkowe wspólne zdjęcie autorstwa mojego imiennika Stanisława Romka z Kuchennych Wariacji

Pozdrawiam wszystkich serdecznie i do zobaczenia wkrótce.

Stanisław | DJ Gotuje

P.S. na koniec galeria zdjęć

  Zlot Braci Kucharskiej pod Nosalem 2016 6 marca 2016 roku miałem zaszczyt brać udział w zlocie ludzi związanych z dobrym jedzeniem. Zapraszam na relację z tej zacnej imprezy... 

[djgotuje]

Żur na maślance

Jestem wielkim fanem i ortodoksem jeśli chodzi o wszelkiej maści żury. Sam robię zakwas, jak i czasem kupuję. Jestem bezlitosny jak ktoś mi wrzuci w knajpie pieczarki do żuru. Zapraszam po przepis żuru na maślance… (more…)

View On WordPress

[djgotuje]

#omomom #jedzenie #burger #food #foodporn #foodlover #beef #buns

[djgotuje]

#filet #kurczak #omomom #foodlover #food #Zakopane #obiad za 12zl

[djgotuje]

#Zakopane #chicken #leg #chickenlegs #omomom #obiad za 12zl

[djgotuje]

Żurek Staropolski #soursoup #foodporn #foodie #Fortezza #Poznan #tsblogmeeting