Şarkıların iyi hissettirdiği ana geri dönmek istiyorum. Başımı usulca yaslayıp bir dolu huzur istiyorum.
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Jules of Nature
TVSTRANGERTHINGS

No title available
styofa doing anything

shark vs the universe
Acquired Stardust

blake kathryn
🪼
ojovivo
One Nice Bug Per Day

ellievsbear
Claire Keane

if i look back, i am lost
Stranger Things
Today's Document

@theartofmadeline

Product Placement
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

PR's Tumblrdome
seen from Japan
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from T1

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Canada
seen from United States
seen from South Korea

seen from Russia

seen from United States

seen from Germany
seen from United States

seen from United States
seen from Italy
@dlr-pltt
Şarkıların iyi hissettirdiği ana geri dönmek istiyorum. Başımı usulca yaslayıp bir dolu huzur istiyorum.
Benden dağınık bir ailede kendimi toparlamamı istediler, dağınık arkadaşlıklar, kötü dersler, hastalıklı ve kaybolmuş ruhumun arasında kendimi düzeltmem gerektiğini söylediler. Kimse bana 'Neden böylesin?' dememişti oysa..
هناك ألم يجعلك تحزن و تكتب ** و هناك ألم يجعلك تفهم و تتغير
bir acı vardır sana hüzün verir ve yazmana sebep olur bir hüzün de vardır anlamana ve değişmene sebep olur
Şu hayatta tutulduğum tek dal AİLEM annem yaşama sebebim, babam tek yarim, bende annemin canı, ama babamın kızıyım 🙏
21:16
"Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata. "
-- Birhan Keskin
Saçım ağarır,yaşım bağırır
Koskoca bir aynen olarak gezmek istiyorum. Açıklama falan yok. Yanlış mı anladın? Doğrusunu sikeyim bu saatten sonra.
Çok büyük üslub sorunu ve hadsizlik var. Çoğu kişi konuşmayı öğrenmiş ama kimle neyi nasıl konuşacağını öğrenememiş.
'Bir tarafım geleceği için hayaller kuran kız çocuğu, bir tarafım ise ölmek için gün sayan yaşlı kadın...'
Birgün başımı göğüsüne yaslayıp "Başardık"diyeceğimiz günü bekleyeceğim.
Mesela bende gülerdim, çok konuşur, saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. Ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç farkettim işte, bazı konuları aşamadım, bazı şarkıları susturamadım, bazı cümleleri unutamadım, ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. Birileri uzun uzun birşeyler anlatıp durdu ama cevap veremedim hiçbirine. Çok umut ettim umut olamadım. Çok şey sayıkladım, kimse anlamaya çalışmadı. Sonra sustum hep öyle olur ya zaten.
Git gide kötüye gittiğimin farkındayım. Daha fazla uykusuz kalıyorum. Daha az müzik dinliyorum. Kafamdaki sesler arttı. Duvarlarım yavaş yavaş yıkılıyor. Öylece izliyorum. Belkide kendi sonumu hazırlıyorum.
Biz artık insan da olamıyoruz demek ki...
Hayallerimize bile hükmedemiyoruz bazen...
Yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var.
Hayatın değişik yönlerini gördüm. Acısını, tatlısını tattım. Hepsinde bi tecrübem var. Yeri geldi canım yandı yeri geldi gülerken gözümden yaşlar geldi. Çoğu kez yorulduğumu ve yalnız olduğumu hissettim. Sevdiklerimin üzülmesini istemiyorum, beni sevenlerin de. Bu zamana kadar insanlar için bir çok fedakarlık yaptım karşılık beklemeksizin. Hayatım boyunca hep sevdiklerimi kaybetmekten korktum. Şimdi ben kayboluyorum. Yavaş yavaş, kırıla kırıla. Kimse farketmeden...
Bazen bu dili bilmemeyi ve etrafımdaki sesleri susturmayı diliyorum.
Bir küçük, kar tanesi gibiyim;
Avucunda eriyen, dön bebeğim.*