Bağımsız Müzik Neşriyatı

Bağımsız plak şirketlerinin kataloglarındaki yeni kayıtlardan mürekkep, tür gözetilmemiş, keyfi ve kaygısız bir seçki. [email protected]

[duvarabakiyorum]

Eddi Front - Meat (live on ''A Take Away Show'')

Birkaç değişiklikten sonra Eddi Front isminde karar kılan Ivana Carrescia da taşı toprağı altın deyip Brooklyn' e göçenlerden. Aslen Nevadalı. Geçtiğimiz sene yayımladığı müteessir piyano baladı Gigantic ile önemli mecraların radarına yakalandı. Pitchfork parça için video çekti, Best Fit plak şirketi aracılığıyla -Nick Cave & the Bad Seeds' in Into My Arms parçasını da yorumladığı- 4 parçalık ep' sini yayımladı. Tutarlı bir çizgide ileriye dönük umut tohumları ekiyor Carrescia. Efsunlu sesine eşlik etmesi için bir piyanodan fazlasına da ihtiyaç duymuyor.

[duvarabakiyorum]

The xx - Finally (Kings Of Tomorrow cover) (live on BBC Radio 1, Live Lounge Late)

The xx, 2 gün önce BBC Radio 1' dan yayınlanan Live Lounge Late programının konuğuydu. Kings Of Tomorrow parçası Finally' i kendi tarifleriyle çeşnileyip ortaya  şahane bir cover çıkarmışlar. Dün hemen hemen bütün mecralarda SoundCloud kaydı paylaşılmıştı. BBC performansın videosunu bugün yayımlamış. 

[duvarabakiyorum]

Kıyısından da olsa ambient nevi işlerle temas eden her dinleyicinin arşivinde Eluvium ismi altında müzik icra eden Portland' lı sanatçı Matthew Cooper' ın bir uzun çaları muhakkak bulunuyordur. Özellikle 2003' te yayımladığı debut' sü Lambent Material bu tarzda benim favorilerimden ve kesinlikle ıskalanmaması gereken bir kayıt. İkinci albümü An Accidental Memory In The Case Of Death' te solo piyano, 2010 tarihli Similes' ta vokal denemeleriyle iştigal eden müzisyenin yeni deneylere açık olduğu malum. Mayıs ayında gelecek double albüm Nightmare Ending' den sunulan parçalar ise Cooper' ın yüzünü tekrar aşina olunan sakin gürültü ve piyano döngülerinin eşlik ettiği drone temelli üslubuna döndüğünü gösteriyor.

Envenom Mettle yeni uzun çalardan yayımlanan ikinci tadımlık. Parçadaki gitar sesleri Explosions In The Sky' dan Mark Smith' e ait.

Eluvium' um yeni albümü Nightmare Ending, mayısta, Temporary Residence Ltd. etiketiyle yayımlanacak.

[duvarabakiyorum]

Ducktails - Letter Of Intent

Matt Mondanile Brooklyn' de yırtanlardan. New Jersey' li sanatçı önemli bir parçası olduğu Real Estate' in, Domino Records etiketiyle yayımlanan ilk albümü 2011 tarihli Days ile epey bir isim yapmıştı. Şimdi yine Domino Records etiketiyle yayımlanan ve önceki deneysel pop çalışmalarına sahiplik eden Ducktails projesinin son uzun çaları Flower Lane ile indie pop denildiğinde bahsi sıklıkla geçen müzisyenlerden. Aslında bundan öncesinde de Matt Mondanile için çok kıyıda köşede kalmış bir isim demek doğru olmaz. Brooklyn' e yerleşeli beri Ducktails adı altında yayımladığı lo-fi, aynı zamanda kaydın meşrebinden gelen, psychedelic pop denemeleriyle tanınan bir isimdi. (Önceki albümü Duckyails III: Arcade Dynamics' ten videosunda Vivian Girls' ün Katy' si ve Big Troubles' ın Alex' i arzı endam etmiş Hamilton Road' u paylaşmışım.) Ancak Domino Records global anlamda yaygın ve bünyesindeki isimleri allayıp pullayabilen bir şirket olduğundan artık Ducktails ve Matt Mondanile ismi çok daha büyük bir kitlenin kulağına ilişmiş durumda.

Yeni albüm Flower Lane bir bakıma Ducktails' in kozadan çıkmış hali gibi görülebilir. Önceki kayıtlarında Matt Mondanile kendin yap düsturuyla lo fi takılmış, deneysellik itkisiyle pop melodilerini yoğun efekte bulamış ve bol reverble beslediği vokaliyle malumunu basitçe dile getirmişti. Mondanile' ın ulaşmak istediği nokta Flower Lane' deki gibi çok da farklı bir tornadan çıkmamış seslerin ve düzenlemelerin bütünlüğü müydü bilinmez ama başta Big Troubles grubunun müzisyenleri olmak üzere bir çok sanatçının katkıda bulunduğu kayıt şu günlerdeki indie pop meşrebi içinde parlak çalışmalardan biri.

Pitchfork' tan Steven Hyden ile paylaştığım bir düşünce var. Real Estate' in son albümü Days' de işlenen nostalji, özlem ve naif kaygıların kayda kattığı bütünsellik ve ruhun Flower Lane' de eksik oluşu. Kayıt iyi bir zanaat eseri kuşkusuz ama Days ile herkesin kurabileceği duygusal bağdan yoksun. En azından bütününe bakıldığında o kadar kuvvetli değil.

Hyden' a katıldığım bir diğer nokta da Letter Of Intent' i albümün en iyi parçası olarak işaret etmesi. Sanırım ben de oyumu Future Shuttle' dan Jessa Farkas ve Big Troubles' dan Ian Drenan' ın düeti için kullanabilirim.

[duvarabakiyorum]

Kurt Vile - Never Run Away

Kurt Vile' in yeni uzun çaları Wakin On A Pretty Daze için gün saymaya devam ediyorum. Nisan' da yayımlancak albümden Wakin On A Pretty Day' i bir iki hafta önce paylaşmıştım.

Radio K' de programa katılan Vile, 3 parça icra etmiş. Biri Waking On A Pretty Day, diğeri Smoke Ring For My Halo' dan Baby' s Arms. İcra ettiği 3. parça ise Never Run Away, yine yayımlanacak uzun çalardan.

[duvarabakiyorum]

  Jon Porras ve Evan Caminiti' nin icra ettiği müzik alacakaranlıkta ıssız çöl topografyasından imgeler getiriyor akla. Hiçliğin ortasında çınlayan gitar drone' ları, uzaklardan gelip tekrar ufukta kaybolan hayalet sesler varoluşa bir ağıt yakar gibi.

San Francisco' lu ikilinin 2011' de yayımladığı Lost In Glare uzun çaları bu etkilerle nüfuz etmişti bünyeme. Yine Thrill Jockey etiketiyle yayımlayacakları yeni albümleri V' den The Long Shadow parçası birkaç gün önce servis edilmiş. İsmiyle müsemma müphem ve tekinsiz. Yeni albümde elektroniklerin ses yelpazesini genişletileceği belirtilse de bu parça tehditkar drone' ları ile önceki albümden Midnight Tide' ın kardeşi gibi.

Barn Owl' un yeni albümü V, Thrill Jockey etiketiyle önümüzdeki ay yayımlanacak

[duvarabakiyorum]

Atoms For Peace - Ingenue 

Thom Yorke ikidir Wayne Mcgregor' ın şekillendirdiği koreografileri kamera karşısında icra ediyor. Tabii ki dans etmesi acayip bir olay, internet geyikleri de gayet anlaşılabilir, ancak Spinner' ın 'spastik' tanımıyla ucube olarak işaret edilecek kadar da değil.

Birkaç sene evvel Thom Yorke' un Flea ve Nigel Godrich' le Amerika' da konserler vereceği haberleri ortalıkta dolaşırken grubun ilk fotoğrafı ve kendilerine belirledikleri Atoms For Peace ismi internete düşene kadar neler olup bittiğini idrak etmekte güçlük çekmiştim. York' un solo çalışması Eraser' ın icra edildiği turne sonrasında bu birlikteliğin dinleyicilere yeni materyaller sunup sunmayacağı cevabı merakla beklenen bir soruydu. Bir süre sonra grubun studyoda yeni bir albüm üzerinde çalışmakta olduğu duyruldu. İsmi Amok olarak belirlenen kayıttan iki parça servis edildi ve birkaç gün önce de albüm resmen yayımlandı. Açıkçası İlk kayıtlar daha eklektik ve beklenmedik bir materyal umduğumdan çok da açmamıştı beni. Ancak albümü dinlemeye başladığımda Eraser ve Kings Of Limbs' den çok da uzak olmayan ses bütünlüğü henüz ilk parçada, saydığım iki kayıttan daha sağlam bir şekilde kancayı taktı. Uzun sürelerle dinlememiş olsam da bana öyle geliyor ki şimdiden sene sonundaki listelerde hatırlanacak ve bunu sadece yaratıcılarının isimlerindeki yaldıza borçlu olmayan bir kayıt Amok.

Amok, XL Recordings etiketyle yayımlandı.

[duvarabakiyorum]

Patrick Watson - Blackwind

Geçtiğimiz 10 yıl içinde Kanada' dan çıkan ve kendine münhasır eserleriyle ayrıcalıklı bir tanınırlık kazanan önemli müzisyenlerden Patrick Watson. Montreal' li sanatçı 2006 yılında yayımladığı (bence külliyatındaki en parlak kayıt olan) Close To Paradise uzun çalarıyla memleketinin Mercury' si olarak da anılan, Polaris ödülüne layık görülmüştü. Müteakip albümü Wooden Arms da 2009' da ödül adayları arasındaydı. 2012' de önceki albümlerini yayımlayan hemşehri plak şirketi Secret City Records' dan, Domino Records' a geçip bu kanalla neşrettiği Adventures In Your Own Backyard ile Kanada dışındaki kitleye de temas etme şansını arttırdı. Yine de Patrick Watson' ın mazhar olduğundan daha fazla ilgiyi hakettiğini düşünmüyor değilim.

Blackwind sanatçının yayımladığı son uzun çalardan. Sakin seyreden ardından dalganarak zenginleşen seslere ve bunların üzerinde süzülen Watson' ın falsettosuna eşlik eden video, parça için düzenlenen yarışmanın galibi, Chloe Poirier Sauve' nin eseri. En az parça kadar da etkileyici.

[duvarabakiyorum]

Dustin O'Halloran - We Move Lightly (live at Stuk, BE)

Video, Dustin O'Halloran' ın son solo turnesinde, Belçika Stuk konserinde kaydedilmiş. İcra edilen parça We Move Lightly, Berlinli bestecinin 2011' de Fat Cat Records etiketiyle yayımladığı albüm Lumiere' den. Efsunlu piyano döngüleri ve soluyan yaylılar O'Halloran' ın alameti farikası.

[duvarabakiyorum]

Wild Nothing - Only Heather

Önce 2010' daki Gemini sonra da geçen seneki Nocturne' le ikide iki vurdu Jack Tatum. İlk uzun çalarında kancayı takan parça Live In Dreams idi, Nocturne' de ise Only Heather. Bana göre tabii. Indie pop zanaatı ve düşsel seslerle kendine has, bulaşıcı parçalar yapmakta Tatum' un eline su dökebilecek son zamanlarda çıkış yapmış fazla kimse yok.

Tam da sevgililer günü arifesinde yayımlanan videoda göğüsünün ortasında "long sword" ile LA sokaklarını adımlamaya çalışan bir genç var. Heather şöyle güzel böyle şahane bahsederken, ikinci nakaratta "its better to fake than to love her for real" diyor Tatum.

Nocturne, muhteşem Captured Tracks etiketiyle geçen yaz yayımlandı

[duvarabakiyorum]

David Kilgour & the Heavy Eights - Diamond Mine

" Merge Records’ un sitesindeki bültenden alıntı yapıyorum: “David Kilgour gitar ateistlerinin tanrısıdır. İlahlaştırılmaya layık, ancak üslubu bunu ne talep eder ne de bekler. Tüm bunlar dünya ötesi cool’ luğunu arttırmaya hizmet eder.”

Yeni Zelanda’ nın ulusal değerlerinden The Clean’ in nevi şahsına münhasır gitaristi David Kilgour ve çetesi The Heavy Eigths’ in geçen sene çıkardığı Left By Soft çok da dikkat çekmedi gibi. Halbu ki kayıt, Autunm Sun gibi şahane bir balad’ı ve her parçada Kilgour’ un yüzeyin altından akıp giden, uzun distortion’lı notalarla örülmüş gitar sekanslarını ihtiva ediyordu. "

Yukarıdakileri geçen sene A Break In The Weather parçasının videosu için karalamıştım. Ondan da bir sene evvel Left By Soft albümünü paylaşmışım blogda. Yine söylemeden geçemeyeceğim, David Kilgour' un 2 sene önce yayımladığı son uzun çaları mazhar olduğundan daha fazla ilgiyi hakediyordu.

Left By Soft 2011'de Merge Records etiketiyle yayımlandı.

[duvarabakiyorum]

Popstrangers - What Else Could They Do?

Auckland’ lı üçlü Popstrangers, memleketlerinin meşhur plak şirketi Flying Nun ile daha önce birkaç single yayımlamış. Ben de geçen ay Avustralyalı Spunk Records’ ın soundcloud sayfasında parçayı işaretlemişim ancak buraya neden taşımadım bilmiyorum. 90’ ların alternatif havasını estiren gitarları ve bulaşıcı nakaratıyla ihmal edilmeyi hiç haketmiyor halbuki.

Popstrangers bu ayın sonuna doğru Antipodes adlı debut’ lerini Carpark Records etiketiyle yayımlayacak.

[duvarabakiyorum]

Marissa Nadler - Wedding

Doğal ışıkla aydınlanan stüdyoda aynadaki suretiyle dans eden kadın, “Wedding” parçasının saikini, yalnızlık ve özlem çeken halet-i ruhiyeyi anlatıyor. Dansçı Emily Terndrup. Marissa Nadler da siyahlar içinde uzaklara dalıp gitmiş.

Wedding, Marissa Nadler’ ın kendi plak şirketi Box Of Cedar Records etiketiyle 2011’ de yayımladığı adaş albümünden.

[duvarabakiyorum]

Kurt Vile - Wakin On A Pretty Day

Pazartesilerin güzel en azından bir yanını söyleyebilirim: plak şirketlerinden gelen bültenler. Akşamüstü eve dönüldüğünde hafta başı sendromunu yatıştırıcı bir kayıt ya da en azından önemli bir havadis ekseriyetle duyurulmuş olur. Geçen hafta Beach House’ un Pitchfork yapımı kısa filmi Forever Still servis edilmişti, ondan önceki hafta Grizzly Bear’ ın Gun-Shy ve Tame Impala’ nın Mind Mischief videoları. Bu hafta da Matador Records, Kurt Vile’ in yeni kaydı, 9 dakikalık, Wakin On A Pretty Day’ i neşretmiş.

Smoke Ring For My Halo ve müteakiben yayımladığı So Outto Reach EP’ si üzerinden geçen 2 yıl, Kurt Vile’ ın yerini çalma listemde şu veya bu şekilde hiçbir folk nevi kaydın tutamadığını bir kez daha farkettirdi.

Kurt Vile’ in yeni uzun çaları Wakin On A Pretty Daze Nisan’ da Matador Records etiketiyle yayımlanacak. Wakin On A Pretty Day' e eşlik eden bu görüntülerde Kurt Vile' in hemşehrisi sanatçı Steve Powers (ESPO) gözüküyor. Parça için ayrıca bir video çekilecekmiş.

[duvarabakiyorum]

Young Prisms - Runner

Shoegaze’ ı harmanlayan her grup gibi Young Prisms de My Bloody Valentine ile tarif edilirken, yaşanan kanlı bıçaklı kavga sonrasında değişen kadronun yeni elemanı Ashley Thomas, gruba, daha berrak bir ses bütünlüğü yaratmalarında yardımcı olmuştu. İkinci albümleri In Between ile vokallerin gürültünün arasından sıyırılmasını sağlamışlar, melodilerin efekt denizinde boğulmasına mani olarak daha davetkar bir kayıt ortaya koymuşlardı. Öyle ki yeni albümleri için kaleme alınan yazılarda Mazzy Star sıklıkla atıf yapılan gruplardandı.

Runner, grubun geçen sene yayımlanan uzun çaları In Between’ den. Bir kritikte albüm için şöyle bir cümle karalanmış: “Retro shogaze topluluğunun mükemmel Frankenstein’ ı”. Young Prisms, türevi bir çok grup gibi zaten elde olanı işleyen, biraz evirip çevirip bu işin zanaatını yapanlardan. Kötü değil zira In Between geçen senenin aklımda kalan kayıtlarından. Ayrıca bir post önce bahsettiğim dinleme rejimimden dolayı çalma listeme daha sık uğrar olduklarını da belirteyim. Sanırım yeni yayımlanan video ile Tamaryn ve Dum Dum Girls‘ ü destekledikleri tur sonrasında kendilerini bir hatırlatmak istemişler.

In Between geçtiğimiz sene Kanine Records etiketiyle yayımlanmıştı.

[duvarabakiyorum]

Dog Bite - Prettiest Pills

MBV çıktı çıkalı playlist’ imde shoegaze nevi kayıtları döndürür oldum. Bir kaç güne kadar seyrelirler, karman çorman dinleme rutinime bırakırlar beni ama şu sıralar puslu distortion’ lar, reverb’ lü vokaller bulunduğum ortamdaki diğer tüm sesleri bastırıyor.

Dog Bite, Atlantalı müzisyen Phil Jones’ un laptop projesi. Jones, Ernest Greene’ nin (daha bilinen adıyla Washed Out) konserlerinde klavyeci olarak sahnede arz-ı endam etmesiyle de tanınıyormuş. İcra ettiği müziği chill-wave olarak etiketleyenler çok. Şahsen ben Toro Y Moi dahil bu şemsiye altında tanımlanan müziğe bir iki parça dışında yakınlık gösteremedim, nedir ne değildir diye anlamak için çaba da harcamadım. Bana ifade ettiği şeyler bol synth, sample’lar, biraz soul karışımı, bitip tükenmeyen 80’ lerden aşırmalar,. Doğru ya da yanlış. Belki de doğru isimler karşıma çıkmadı onu da bilemem. Ancak Dog Bite’ ın yayımladığı debut album Velvet Changes tam olarak bir chill wave kaydıysa ilk favorimi bulmuş olabilirim. Diğer taraftan başta bahsettiği dinleme rejimimden kaynaklı bir algı da olabilir zira albüm bana gayet karışımının ana maddesi seyreltilmiş shogaze olan bir pop kaydı olarak tanımlıyor kendini. 

Videosunda 3 hatunun bir takım “witchcraft” ritüelleriyle adamın tekini odun ateşine verdiği Prettiest Pills, albümde, özellikle 90’ları anımsatan girizgahıyla ayrıksı duranlardan.

Dog Bite’ ın debut’sü Velvet Changes, Carpark Records etiketiyle bu hafta yayımlandı.

[duvarabakiyorum]

Yo La Tengo - I'll Be Around, The Point Of It, Ohm, Before We Run (live on KEXP)

Geçen ay yayımlanan Fade, New Jersey’ li üçlünün 30 yıla yaklaşan geçmişini, 13. album olarak bezemişti. Grubun takipçisi olup da 13 sayısının uğursuzluğuna inanan kalmış mıdır diye düşünüyorum zira Fade, Yo La Tengo külliyatının en parlak kayıtlarından biri.

Albüm yayımlandığı sıralarda, programı yakalayamamıştım ama, KEXP’ ye konuk olduklarından haberim vardı. O günden beridir sabırsızlıkla her akşamüstü performansın servis edilmesini umarak açıyordum sayfayı. Bu sabah itibariyle 41 dakikalık program youtube kanalına yüklenmiş.

Program, Ira Kaplan’ ın elektrik gitarına bir tek takla attırmadığı gürültü sekansından bir kaç saniyelik bir kesitle açılıyor. Ardından, geçenlerde "yemek tarifli" videosu yayımlanmış akustik gitar ballad’ ı I’ll Be Around’ a başlayıp sırasıyla The Point Of It ve Ohm ile devam ediyorlar. Before We Run ile performans tamamlanıyor.

Bütün parçalar geçen ay Matador Records etiketiyle yayımlanmış Fade' ten