here and now

nagmahal. nasaktan. nagkilay.

[earthtoces-blog]

I’m back

I wanna read, I wanna share. Let’s be friends, okay? 

[earthtoces-blog]

Puro na lang drama, pwede bang yung masaya naman? 

[earthtoces-blog]

am I really letting go?

[earthtoces-blog]

Siguro ito na nga yung katapusan ng ating masayang kwento. Marami ng pagkakataon na dapat natapos ‘to, pero mas pinili nating kumapit, manatili sa piling ng isa’t-isa. Sana nagkatagpo na lang tayo sa “tamang oras”. Pero hindi eh. Nakilala kita sa mga panahong lugmok na lugmok ka, sugatan, wasak. Iniisip ko paano kaya kung ang kwentong ito ay isa lamang sa mga kabanata at hindi isang buong aklat? Masaya ka kaya ngayon? Masaya kaya ako? Masaya kaya tayo?

Ganito man tayo natapos, may mga bagay man tayong nasabi na di maganda, na naka sakit sa damdamin ng isa’t-isa, sinabi man natin na nag sisisi tayo kasi ganito tayo ngayon, hindi naman mabubura nun yung mga masasayang memorya na meron tayo, hindi ako ganito ngayon kung wala ka. 

Hindi man ‘to yung ending na plinano natin, sa mga araw na naka kapit tayo sa isa’t-isa, gusto kong malaman mo na sobrang saya ko. Salamat kasi nakilala kita. Salamat kasi nakasama kita. Salamat.