SANA DOKUNAN HERHANGİ BİR ŞEY OLMAK
Sokağını aşındırdım yıllardır
Asfaltını, parkesini, balkonda ki lila rengi leylak çiçeğini
İzlerdim kapında her sabah seni bekleyen beyaz kediyi
En çok onu kıskanırdım, en çok ona benzetirdim çünkü kendimi
Sana muhtaç gibiydik ikimizde
Sen olmasan aç kalırmışız gibi
Sen olmasan ben ruhumu o karnını doyuramazmış gibi…
Unutmadığım ne varsa sana ait!
Sorsalar anlatıcam, kelimeler dilimin ucunda
Sorsan anlatırdım, sevgi iki durak arası
Sen olan herhangi bir şey olmak var aklımda…
Sen olan her şeye dokunmak…
Kovalayan kaçan, saran sarmalayan
Sana… Sana dair her şey olmak!
Her geçişim cennet sokağından
Seni görebildiğim günler cennet vaati
Yaslanıyorum her zaman ki manzarana
Sana görüş alanım, senden uzak…
Her gün mutlaka geçerdim sokağından
Sen olan her şey zihnimde
Her şey üst üste gelirdi ama
Senin yerin hep başımın üstünde…
Arabanın sağ arka camında ki aralığı
Ve her seferinde elinle camı kaldırmanı…
Çiçekleri sulayıp onlarla konuşmanı…
Tıpkı çocuğun gibi, kardeşin gibi, ailenden biri gibi….
İzlerdim öyle uzaktan sevgini…
Beyaz kedi kadar sevimli olamamak kırsada hevesimi
Çiçeklerinden biriymişim gibi benimle konuşmanı…
Silinmez izler bıraktı sokağın
Silinmiyor hafızamdan evinin sıvasız boyasız, yıkık dökük o hali…
Sokağın başında ki elektrik direğine adını yazdığım sprey boyanın rengi
Garaj kapısının bozuk anahtarı
Uykunu alamadığında boş bakışlarını!
Senin olduğun ve dokunduğun her zerreyi kazıdım aklıma…
Okuduğun kitap olsaydım mesela,
Benimle hislerini dökerdin kağıda ve benim hislerimi okurdun o kitapta…
Babanın her sabah, yağını suyunu kontrol ettiği sarı taksisi olmak istedim bazı geceler
Gıcırdayan sesiyle kuşları kaçıran bahçe kapısı olmak
Evinin karşısında ki parkta, gölgesinde oturduğun ağaç olmak istedim
Gölgen olmak daha cazipti
Bunaltıcı yaz sıcaklarında
Güneşin olmakta vardı tabi
Ayazın yüzüne vurduğu soğuk bir kış sabahında…
Bunları düşünüyorum sokağından geçerken…
Okulun demir korkuluğuna yaslanıyorum
Sırtım okul bahçesinde top koşturan çocukların garantisinde
Rüzgâr yağıyor sırtıma, göğsüme kar akıyor!
Çiseleyen yağmur, ince ince ruhuma adını işliyor…
Ben! Sadece seni düşlüyorum…
Sana dokunan herhangi bir şey olmak var aklımda
Ağaç oldum, güneş oldum, açarken dokunduğun kapı oldum…
Ben her gün gördüğün ve bu yüzden fark edemediğin
Sahil kasabasında güneşin batmasına güzelliğin kala
Kordonda yürürken, ucuz diye dikkatini çeken korsan kitapçıdan aldığın
Kitaplığında, ismini bile hatırlamadığın o kitaptım..
Belki her gün duyduğun sıradan bir ses
Belki hatıra olsun diye aynı kasabadan
Güneşin doğuşunu güzelliğin geçe aldığın ve çekmecende unuttuğun değersiz bir anahtarlıktım…
Beni fark etmeni istemedim belki de
Seni sevmek suçmuş gibi gizledim kendimi
Ve istemeden özlemine hasret yaşadım yıllarca…
Bilmeden sensizliğin intihar olduğunu,
Hayaller kurdum senin olduğun, ama sen yoktun…
Sensizlik denizinde hayalimde ki seninle
İçine ikimizi sığdıramadığım o teknede alabora oldum…
Sen olan her hangi bir şey olmak vardı aklımda
Işık uzaklaştı, su soğudu!
Üşümedim, üşümedim sevgilim…
Sensizliğe battı sessizlik gemisi
Ben! Sadece seni düşledim…
baratheonpilled
2087
dededos
kianamaiart
andulkaphoto
tangentwithtanner
annaxmalina
