Uğruna çaba sarf etmediğin hiçbir şey senin değildir. emek vefa fedâkarlık ve sadakat katmadığın hiçbir duygu da sevgi değildir. tohum yetmiyor sulamak için ,çapalamak da lazım
Fai_Ryy
$LAYYYTER
Cosmic Funnies
Lint Roller? I Barely Know Her
KIROKAZE
🪼

#extradirty
RMH
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
ojovivo
Game of Thrones Daily
Show & Tell

Kiana Khansmith

gracie abrams
tumblr dot com

titsay

Discoholic 🪩

No title available

blake kathryn
No title available

seen from Ecuador

seen from United States
seen from Türkiye

seen from Netherlands

seen from Singapore
seen from Türkiye

seen from Türkiye

seen from Argentina

seen from United Kingdom

seen from Mexico

seen from Singapore

seen from Netherlands
seen from Netherlands
seen from Indonesia
seen from Saudi Arabia
seen from Brazil
seen from Brazil
seen from Netherlands
seen from Belarus

seen from France
@esobay00
Uğruna çaba sarf etmediğin hiçbir şey senin değildir. emek vefa fedâkarlık ve sadakat katmadığın hiçbir duygu da sevgi değildir. tohum yetmiyor sulamak için ,çapalamak da lazım
şenol güneşin dediği gibi ''iyi olmaktan yoruldum..''cidden yoruldum ya her zaman karşılıksız yaptığın bi iyiliği yapmayınca suçlu oluyorsun..iyi davranınca cabuk unutuyolar hocam..buda kıvanç abimin filmden repliği..ne kadar haklılar
bu hayatta kendi ayakları üzerinde durmuş, milyonlarca servetin yanında kendi çabalarıyla birşeyleri başarmış sahte sevgilerin ortasından dimdik çıkmış, küçük yaşta sevdiklerini kaybetmiş birisini sizce bu hayatta uzebilecek birşey varmı? Hayır yok. Ne el âlemin kızı umrumda olur, ne cebi yırtık içi boş pantolonum ne de ailemden beklentiye girdiğim herhangi bir konunun olumsuz sonuçlanması beni yipratabilir. Herkesin yolu layığına açık olsun
Her şeyi içime atmaktan, herkesi düşünmekten, fazla üzülmekten, gururlu olmaktan, her şeyin bi anda üstüme gelmesinden, düşünmek zorunda olmaktan, yorucu işler yapıp zorlanmaktan, hayatımın çaresizce elimden kayıp gidişini seyretmekten yoruldum.. beynimi ve kalbimi çıkarıp dinlenmek istiyorum...En önemlisi de beni ayağa kalkmam için elimden tutabilecek birisinin olmadığını düşünmek.. tek başıma halletmek zorunda olmak, aman başkasına yük olmayım, ben kendim halletmeye çalışırım hep hallettim yine hallederim diye düşünmek zorunda kalmak daha da dibe itiyor... Düşmekten daha da kötü bi şey varsa, yalnız başına ayağa kalkmaya çalışmak ve ayağa kalkmaktır. Ben hep düştüm ve hep yalnız ayağa kalktım. Her zaman başardım, yine başarırım. Kalkabilirim. Omuzlarıma daha da yük alsam bile başarabilirim diye düşündüm ama olmadı o yükün altında kaldım... Bazı geceler hiç sabah olmayacakmış gibi geliyor. Bazı günler ise hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor. O günlerin sabahı oluyor ve o günler bitiyor. Ama bi parçan da onunla beraber gidiyor. O sabah olmayacağını sandığın geceye bıraktığın bir parçan kalıyor. Eskisi gibi olmuyorsun, olamıyorsun. Eksik parçalarınla devam etmek zorunda kalıyorsun. Halledemediğin çoğu şeyin bazen önemi kalmıyor, belki eskisi gibi istikrarın da olmuyor ve hayata bomboş bakmaya başlıyorsun her şeye.. ama keşke eskisi gibi cıvıl cıvıl hissetsen, içinde kocaman bi boşluk olmasa. Hep bi umudun olsa.. Bi şeyleri çekip çevirip düzeltebilsen. Ama artık düzeltme isteğinin bile kalmadığı bi kişiye dönüşüyorsun ya da istek olsa bile gücün kalmıyor. Her şey ya çok zorlaşıyor ya da kolay olsa bile gücün kalmıyor. Daha da güçlenmek çok da önemli bir konu haline gelmiyor bi zaman sonra... Bütün bu acılar beni daha da güçlendirdi diyerek gezinemiyorsun bile. Çünkü biliyosun bu acılar senin gözünde kendi parçalarını kaybettiğin, içinde kocaman bi boşluğun olması ile birlikte parçalarından oluşan bi mezarlığa baktığını anlıyorsun...Bir zaman sonra içindeki mezarlıkla yüzleşip, kendime bir yardımım yok çevremdekilere olsun istiyosun. Ama bazen iş işten geçiyor. Herkes kendi mezarlığı ile uğraşıyor. Herkesin bir derdi var. Ama sen onca derdin arasında, sana yardım etmek istiyorum diyosun.. Belki artık çok geçtir belki de yardım kabul etmeyecekleri kadar kendi içlerine dönmüşlerdir. Keşke herkese yardım edebilsem, tutup ayağa kaldırsam. Sevgiyi göstermekten zorlanmasak. Kendi acılarımın hiçbir değeri yok gözümde, hepsine minnettarım. Yaşamasaydım keşke ama yaşandı bu yüzden minnettarım. Beni daha iyi düşünen birisine çevirdiler. Ama keşke sevdiklerim acı çekmeseydi. Ellerinden tutmama izin verselerdi. Yardım edebilsem keşke sevdiklerime...Benim en büyük derdim sevdiklerimin derdi, kederi. Anneme, Babama kardeşlerime, halkıma,ülkeme ve sevdiğim herkese daha iyi bi hayat sunmayı isterdim. Onlara ellerimle bi cennet armağan etmek isterdim. Hiç dertlerinin olmayacağı, üzülmeyecekleri, yaralanmayacakları, hep mutlu olacakları bi yer bulup onları yerleştirebilirseydim lakin elimden hiç bir şey gelmiyorr :(((
bu hayatta herşeyi kendi çabamla başarmak istedim, ailemin mal varlığı parası hiçbir zaman var diye görmedim hep yok diye düşünüp kendi emeklerimle yükselmek istedim. Bugün 19 Mart pazar milyonlarca lira olan ailevi servetin şimdiye kadar tek kurusuyla hiçbir şeye sahip olmadım ben bu hayatta herşeyi bir başıma başardım. Yeri geldi battım çıktım düştüm kalktım ama hep toparlandım. Bana her düştüğümde sırtını dönen hiçkimseye bir daha göz değdirmedim. Herkesin sandığı saf salak oluşum ama unuttukları birşey var ben herşeyin farkindayim ve kimsenin bundan haberi bile yok. Ben gerçekten duyduğum hiçbir hissi düşündüğüm şeyleri kimseye anlatmam söylemem. Attığım her adımda emin olmak için defalarca sorgularim hayat kesinatci olmayi gerektiriyor çünkü. Hiçbir şey bildiğiniz gibi değil, sanıyorsunuz ki ben hayatı gelişi güzel yaşayan biriyim öyle sanmaya devam edin. Kötü birisi olmadım hiç ama artık herkesin kötü olabileceğini düşünüp hiç kimseye guvenmemem bağlanıp umutlanmam gerektiğini biliyorum. Siz sadece sanıyorsunuz ama benim bu hayatta neleri neler düşünüp yaptığımı bir tek ben biliyorum. Bu hayatta çok hata yaptım hepsinden gereken dersi aldım.
ben hiçbir şeyin karşılığını alamadım, beklemedim de bir karşılık. ama isterdim ki benim mutsuz huzursuz uyumama sebep olduğun o gecelerin sonunda içinden gelerek sana geldiğim gibi gel bana. bana her sırtının dönük olduğunu tavırlarınla, suskun hallerinle belirtmişken bile ben gerçekleri görmek istemedim hiç. ben genelde umursamaz hissettiklerimi iki şekilde yorumlarım birincisi; umursamazmış gibi davranayim da kendisini sevdiğimi hissetmesin ikincisi ise; ben seninle konuşuyorum ama umursamadigimi senin karşında hep susarak nazik ama acımasızca belirtiyorumcudur. ben ikincisini hep hissettim çünkü sen birincisini yapacak kadar sevmedin beni hiç sevemezdinde zaten çünkü ben bu hayatta nerde kötü birşey varsa ona girip çıkmış biriydim sevilmeyi de beklemedim hiç zaten. biliyormusun arkadaşım hiç kimse bana şimdiye kadar senin böyle olman sorun değil ama neden bu hale geldiğini öğrenip sana iyi gelmek istiyorum demedi. herkes kafasında tasarladığı o kişi olarak görmek istedi beni bense o kişiliğe bürünebilmek için hep elimden geleni yaptım. neyse arkadaşım uzun lafın kısası benden buraya kadardı, ben onun başkasını önemseyip düşüncelerine önem verdiğini gördüm bana nasıl davranıp ne anlatmaya çalıştığını anlamış oldum ne kendimi yormaya ne de bana gelmeyene gel demeye gerek yok artık
Yanında olacaksın, gidecek. Omuz vereceksin, gidecek. Ayağa kaldıran el, ruhunu okşayan dil olacaksın,gidecek.Kollayan göz olacaksın,hor görene gidecek. Bakmaya kıyamayacaksın,onu görmeyene gidecek. Umutla bakacaksın, umursamadan gidecek. Gidecek işte, daha fazlasını bekleme..
sırtımı yaslayabilecegim, derdini dert edinip benim derdimi dert edinen tek bir insan bile yok hayatımda. kimse bana dostluktan, vefadan bahsetmesin siz derdi dinledikten hemen sonra hayatınıza devam eden insanlarsiniz acaba ne yapsam da mutlu etsen düşüncesine sahip olmayan varlıklarsınız. siz hep haklıydınız öyle kalın
Neden sorusunun sorulduğu her duygusal denklemde mutlaka çabasızlık vardır.
Cabasizlik sevgisizlikten gelir, bu sozu hic unutmayin. Kendinize bahaneler uretmeyin, cabalamiyo mu eee tamam birak hayatina devam et zaman kaybina gerek yok
"her şeyin bir olur yolunun bulunabileceğini biliyorum, oluru bulunmayan her şeyin altında çabasızlık bulacaksın, bunu unutma olur mu"
yoruldum. belirsizliklerden, insanlarin duygusuna bile güvenmemesinden, çabalamaktan, hayatta sürekli anlam aramaktan, her zaman anlaşılmayı beklemekten, birinin gelip de yorgunsun yaslan bana demesini beklemekten yoruldum. herkes olabildiğince bencil ve düşüncesiz, ben kaldıramıyorum artık son bulmak istiyorum daha fazla bu hayatın yorgunluğunu üzerime almadan omuzlarımda bana yük olan herşeyi toprağa götürerek unutulmak istiyorum.
Nefesim kesilene kadar nefes olmaya çalıştım sana. Ne yazık, artık atacak tek bir adım kalmadı bende. İnsan vazgeçerek de iyileşirmiş, en sonunda anladım.
gülerek sakladığım her acının bana neler yaşattığını bir tek ben biliyorum, gülüyorum diye mutlu sanıyorlar oysaki ben hissetirmek istemedigim ve kaçmak istediğim o gerçeklerle yüzleşmekten bile korkuyorum
kendi kararlarını kendileri veremeyen insanlar gözümde öylesine aciz ve basit ki, başkasının kararlarıyla hayatlarını yaşamaya devam ettikçe hiçbir zaman gerçek mutluluğu ve huzuru bulamayacaklar bi haber
Olmayacağının farkındayım. Bir sonu olduğunu, tadının damağımda acı bir tat bırakacağını biliyordum. Sonucunda uzun süre düzelemeyeceğimi hissetmiştim. Dedim ki kendime, Bu ayaklar kangren olana kadar bu insanla bu yol yürünür. İki adım bile atamadım. Ama olsun işte güzel sevdim.
işin en üzücü tarafı da kimseye inancım kalmamışken tamamen paramparça bir haldeyken yokluğunla bile beni iyileştirir gibi yapıp tekrardan paramparça oluşumdu. Herkesin bir katili var fakat ben kendi katilimi kendim yaratıyorum.