O kadar çok yazacak şey var ki. Babam rahatsızlanıp hastaneye kaldırılırken adım adım hepsini kafamda yazdım. Her şey 70 yıllık hayatının anlatılmaması gereken hikayesi gibiydi. Bak diyordum şurda şu oldu, babam da böyle derdi. Hepsi birer birer aklımdan uçup gitti. Aklımda kalan olduysa da halamın telefonla araması gibi sinir bozucu şeylerle doluydu.
Ağlamaklı bir sesle baban ölmüş, başımız sağ olsun dedi. Sonra da babanı yıkadınız mı diye sordu. Babam öleli birkaç saat geçmiş, ben Denizli-Bursa yolundayım. Babamı anlamadığı gibi ölümü de anlamamıştı.
Öldüğü günden beri her yerden Arapça sesler yükseliyor. Kimse anlamıyor, kimse ses edemiyor. Ses etsek linç edilecekmişiz gibi. Annem bile almış eline latin harfleriyle yazılmış Arapça yasin okuyor. Youtubedan Mekke imamı bilmem kimi açıyor. Benim babam bunları sevmezdi. Ama onun sevdiği gibi değil, insanların içini rahatlatan şekilde anılması gerekiyordu, öyle de oldu.
Çok seveni varmış. Benim cenazemde üç beş kişi olsun bana yeter ama babama yetmedi. Herkes geldi. Caminin izinde olan iki hocasından biri bile babamın öldüğü gün geldi. Mezarlığa kadar arabada Türkçe saçmaladılar, ben onları Arapça anlamadım. Hoparlör ile babamın hayatında konuşmadığı kadar Arapça konuştu birisi, birileri. Babam duysa babam da anlamazdı. Hatta laf ederdi arkasından. Ben de anlamadım. Elimi açtım, yüzüme sürdüm. İçimden tek bir kelime etmedim. Benim babam öldü, onlar kendilerini Arapça tatmin ettiler.
Babamın hiç görüşmediği yeğeni bana sarılmak istedi. Elini sıktım, teşekkür ettim. Çünkü ölüm öyle bir şey değildi, bana saçmalama hakkı vermiyordu. Düğünü dışında görüşmediğim ve görüşmeyeceğim kuzenim cenaze olunca fırlamıştı. Babamın ölümü gösteri zamanıydı ve herkes onu kullanmalıydı.
Cami avlusundaki çocuklar bağıra bağıra konuşuyorlardı. Aileleri Kur’an öğrensin diye yollamışlardı belli ki. Kim öldü diye sordular, Şakir Göçmen dedim, sonra bağıra bağıra Şakir Göçmen ölmüş dediler. Çocuktular ama çok kalp kırdılar. Aileleri onlara nerede nasıl davranılır öğretmek istememişti. Tek istedikleri Arapça harflerin okunuşlarını öğrenmeleri ve Hatim etmeleriydi. Ne büyük ve kutsal bir saygısızlık. Ama çocuktular işte, aileleri onlardan daha çocuk.
Bir de her yandan gelen ona para ver, buna para ver mevzusu. Babamın ölümü resmen ekonomiyi canlandırdı. Kimse para istemiyordu ama herkes ona para verdin mi, buna para verdin mi diye soruyordu. Bir ölüm kaç para ederse o kadar para harcadık. Hatta harcadığımız paraların bir çoğu bu işi Allah rızası için değil, ekmek parası için yapan hocalardı. Onlar ne kıymetli hocalardı. Hiçbiri de istemem demedi, parayı bile az bulmuş olabilirler. Hepsi yüzer yüzer aldılar. Hepsinin boğazında kalsın.
Babam çok yaşamadı. Hatta son yirmi yıldır ameliyatlar, hastalıklar derken çok yıprandı da diyebiliriz. Ama eğlenceli adamdı. Bize son sözleri “İyi adamdı dersiniz canım.”, “Bir varmış bir yokmuş.” oldu ya da benim hatırladığım ve unutmak istemediğim iki sözü bu oldu. Bilincini kaybettiği günden 5. günün sabahına kadar uyanmadı. Hatta uykusu öyle ağırdı ki sonsuzluğa uzanan bir karanlığa büründü. Babam uyumayı severdi. Horlamadan hırlamadan uyuyor mezarında. Rüyasız ve boş bir şekilde.
Kendimi beş gün boyunca ölüme hazırladım. Çünkü bu vasat hayat basit ve sıradan. Senaryoyu hepimiz defalarca okuduk. Birileri ölünce yanına gideriz ve dik durman gerek deriz. Baş sağlığı dileriz. İstediğinde arayabilirsin gibi gereksiz cümleler kurarız. Ateş düştüğü yeri falan yakıyor. Evet hepsi doğru, ama senaryoya bağlı kalmak niye? Benim dışımda senaryo dışına çıkan olmadı. Telefonla beni arayanları bile teselli ettim. Söyleyecek söz bulamayanlara ben de bulamazdım kasmayın dedim.
Müjdat Gezen’in çok sevdiğim bir sözü var;
Babam
Babam çok iyi adamdı,
Daha doğrusu babam adamdı.
Tabi bu adamlığı Türk basınının içine ettiği şekilde değil, layıkıyla yapan bir adamdı.
Ben babamı hep Yaşar Kurt’un şarkısıyla hatırlayacağım. Babam ölmeden bir gün önce, son eğlendiği günlerden birinde, bir gitaristin bize doğru çaldığı gibi;
baratheonpilled
dailybridgerton
izzy806
titsay
snowghoul
pixelskylines