FunkPunk

[funkpunk01-blog]

Tekrar merhaba! Tüm hafta sonu ve özellikle de bugün mükemmel geçti. Hem gezip eğlenmek anlamında, hem de iş anlamında çok güzel bir gün geride kaldı. Burada birlikte çalışacağımız arkadaşlarımızla iyice anlaştık artık. Olayları da netleştirdik diyebilirim. Toplam süremiz maksimum 1 ay olarak görünüyor. Bu 1 ayın içinde en çok ben git gel yapacağım Adana’ya çünkü oradaki işlerimin de aksamaması gerekiyor ve bu kadar uzun süre boş bırakamam orayı. O yüzden her hafta en az bir kez gideceğim ve bir iki gün durup iş yoğunluğuna göre geri İstanbul’a geleceğim. Yarın veya ertesi gün de burada kalacağımız evi aylık olarak tutacağız bulabilirsek. Kadıköy civarında bildiği olan varsa söylesin büyük kıyak olur valla :)

Bundan sonrası için artık burada iyi bağlantılar edinmek ve burada bulunduğumuz sürece güçlü bir eğlencenin içinde olmak tüm ekip için ve yaptığımız işin kalitesi için çok iyi olacak. Herkes de bu düşüncede ve bu yapıda olduğu için mutluyum açıkçası. Buraya geldiğimiz ekip dışında, buradaki stüdyo ekibi de çok eğlenceli ve müthiş insanlar. Bu işi böyle insanlarla birlikte yaptığım için kendimi şanslı hissediyorum.

Bu koşuşturmacanın bana yarattığı kayıplardan biri de beni gündemden uzak tutacak olması. Aslında her ne kadar siyasetle, ülkenin gündemiyle ya da diğer olgularla pek işim olmasa da, bu tür bir iş için yoğunlukta olduğum için hiçbir şeyden haberim olmaması bana garip hissettiriyor. İnsan her ne kadar hiçbir şeyi takip etmese de haberinin olmasını istiyor normal hayatında. Ben de bu açığı whatsapp’tan belli aralıklarla ücretsiz haber yayını yapan 140 Journos ile kapatmaya çalışacağım. Umarım bana okuyamayacağım kadar haber gönderirler de okumasam bile her şeyden haberim varmış gibi hissederim :)

[funkpunk01-blog]

Müzik Endüstrisi

Müzik, kendi başına anlamlar taşıyabilen, ifade gücü kullanan bir araçtı. Günümüzde, özellikle de 90’lardan sonra ise durum gittikçe değişerek müziğin ifadesinden çok endüstri haline geldiği bir noktada bulduk kendimizi. Şimdi belirli destek payları, kitlelere hitap eden müzik tarzları, kitlelere yönelik şarkı sözleri duyguların yerini almaya başladı diyoruz hep. Peki bunun sebebi, müzisyenlerin para sevgisi midir sadece? Tabii ki içerisinde birçok yapıyı barındıran, birçok nedene bağlı olarak gelişir tüm bunlar.

90’larla birlikte başlayan eğlence anlayışı, müziği tüm eğlence dallarında bir araç olarak göstererek insanlara müzik yerine “cingıl” olarak aktarılmaya başlandı. Bu strateji beraberinde kimin albümünün daha fazla satması gerektiğini de alt mesajlarla söylüyordu. Televizyonda gördüğümüz, müzik ödüllerinde gördüğümüz, reklamlardan kulağımızda aşinalık yaratan, top trends arasına giren şarkıların satılacağı artık kesinleşmişti. Peki ne için? Para için, parayla birlikte gelen kontrol mekanizması için, kitle yönetimi için, insanların ağız paylarıyla susması için, toplumları oyalamak için, için de için.

Yakın bir zamana kadar dünya müzik endüstrisinin toplamda 4 farklı şirkete bağlı olarak geliştiğini ve ilerlediğini görebiliriz. Bu kocaman endüstrinin, birbirine sıkı sıkıya bağlı birkaç şirketin kararlarına bağlı olması beraberinde birçok soru işaretini de getirdi. Aslında bu soru işaretlerinin insanların kafasında bir şeyleri canlandıracağına ve bazı soru işaretlerini akıllarına getireceğini düşünürken, bu bir reklam haline geldi. İlluminati başlığı altında müzik endüstrisinin trendleri tartışıldı. Müziği kimlerin kontrol ettiği, ünlü şarkıcıların hangi sözlerle ve hangi görsellerle bilinçaltı mesajları verdiğini ve tüm bu mesajların farklı sanatçılarda aynı şekilde ortaya çıkması insanların bunları sorgulamak yerine daha çok hayranlık duymaları ve merak duygusu içerisinde giderek daha çok reklamlarını yapmalarına sebep oldu.

Bu konuda yapılacak bir şeyin olduğunu düşünmüyorum. Bu tıpkı olimpiyatların bir endüstri olması, nba maçlarının yine bir şov ve endüstri haline gelmesi, çekilen filmlerin giderleri ve hasılatlarının karşılanması gibi birçok farklı sektörün bazı tekellerin elinde bulunması gibi bir şey. Bununla ilgili bizim yapabileceğimiz en güzel şey yalnızca kendimizi özgürleştirmek olabilir. Selam olsun kendini özgürleştirebilen müzisyenlere :)

[funkpunk01-blog]

Kadıköy’den Selamlar

Ve İstanbul’dayız. Hayallerinin peşinden İstanbul’a gelen insanlar sürüsüne katıldık biz de bugün itibariyle. İlk olarak yarın birlikte çalışacağımız stüdyo ekibinin tamamıyla tanışacağız. Yeni dostluklar, yeni girişimleri beraberinde getirecek anlayacağınız. Tam liste olarak nelere ihtiyacımız olacak, sırasıyla neler yapmamız gerekecek hepsinin kontrolünü sağlayabilmek adına kalabalık bir ekip olmamız avantajımıza olacak bence. Hem herkesin farklı bir şeylerden daha iyi anladığı ekiplerde boşluklar her zaman daha çabuk doldurulur.

Stüdyo Kadıköy’de, görüştüğümüz insanlar Kadıköy’de, bizi hakkıyla misafir eden Alfa Butik Otel Kadıköy’de, böyle kısa süreliğine de olsa hayatın merkezi Kadıköy olunca çok hoşuma gidiyor. Buranın ayrı bir havası olduğu kesin, kurtarılmış bölgede gibi hissediyorum kendimi burada. Ama bu büyüye kapılıp işimi gücümü unutacak değilim. Buraya ne için geldiğimizi bu sefer unutmayacağım :))

Yarından itibaren ne kadar süre burada kalacağımız ya da erken tarihte gidip tekrar ne zaman buraya geleceğimiz belli olacak. Ben minimum 1 ay İstanbul’da kalabileceğimizi düşünüyorum. Arka planda biriken onca iş benim akıl sağlığımı bozmazsa burada kendimi iyi hissedebilirim. Ama telefonlar sürekli çalarsa, bensiz bir iş hallolmazsa, burada bir iş yapacağız diye kurulu düzenli işimiz aksayacaksa ben de karaları bağlarım sanırım. Neyse, şimdi kötü düşünmenin sırası değil.

Bu arada size yeni çıkan bir albümün haberini vereyim. Çıkalı 6 gün oldu ve benim de dün haberim oldu. Goat, iki yıl sonra yeni albümü Requiem’i yayınladı. Yeni nesil psychedelic rock türünden hoşlanıyorsanız, biraz aksak, biraz düzenli, biraz da farklı enstrümanların seslerini duyalım derseniz mutlaka bir bakın. Bu arada Morcheeba da yeni bir albüm yayınlayarak gönlümüzdeki yerini yeni seslere aktarmış. Henüz ben de dinlemedim. İki üç kez dinleyip yeni albümlerle ilgili yorumlarımı aktarabilirim size. Hem biraz gevezelik etmiş oluruz, hem de müzik üzerine konuşmuş oluruz. Hatta sonraki yazıların birinde de müzik endüstrisinden, süregelen bu yapının müziğe ne gibi zararlar verdiğinden ya da ne gibi aktarımları olduğundan da bahsedebiliriz. Şimdi biraz dinlenme vakti, kendinize iyi bakın! :)

[funkpunk01-blog]

İstanbul Yolları

Bugün çok sevdiğim bir dostumla birlikte İstanbul yollarını aşındırmaya başlıyoruz. Yaklaşık bir yıldır, dostlarımın yapmayı planladığı albüm için İstanbul’da bir stüdyo ile anlaşmayı sağladık ve yapacakları albümü direkt olarak İstanbul’da çıkaracaklar. Umarım her şey istediğimiz gibi gider. Albümdeki bestelerde benim çalışmalarım da bulunuyor. Hep birlikte uzun süreli bol eğlenceli güzel bir iş ortaya çıkardık ve çocukluk arkadaşım da bu besteleri seslendirecek.

Çıkacak olan albümde çok ilginç biçimde pop, blues, jazz, etnik ve hatta bir şarkıda türk halk müziğine yönelen bir ton var. Ama genel yapı pop tarzında bestelendi. Albüme İstanbul’dan teklif gelmesi bizim için çok sevindirici oldu çünkü bir süre bekledikten sonra artık Adana’da yapmaya karar vermiştik kayıtları. Yarından itibaren sıkı bir İstanbul serüveni Kadıköy semalarında bizleri bekliyor olacak. Özledik Kadıköy’ü de :)

İstanbul’da iki yıl kadar belli aralıklarla yaşadım ancak İstanbul’un en güzel hali uzaktan arada bir ziyarete gidilen hali bence. Dinlenmek ve eğlenmek için çok güzel, yaşamak içinse oldukça zorlayıcı şehir. Sanırım sıkışan trafiğe yukarıdan özel bir helikopterden bakmadığınız sürece İstanbul yaşamak için çok da uygun bir şehir değil. Albüm çalışmaları sırasında bir süre biz de İstanbul’da tekrar yaşayacağız gibi görünüyor. Hadi gel de Kadıköy’de bu tarihte ev bul bir de.

Neyse, hayatımdaki en güzel haberi sizlerle paylaştım. Eğer her şey istediğimiz gibi giderse o zaman hayatımız değişecek. 80’lerde albüm yapmaya kasetçilere gidenler gibi olduk iyice, bakalım biz ne halt yiyeceğiz :) Daha önce bu ekibin yaptığı her işin beğeni alması ve birçok yerde sahneye istenmeleri yerel bazda olsa bile benim için oldukça umut verici bir şey. Umarım önümüzdeki günlerde çok daha güzel haberlerle karşınızda olacağım :)

[funkpunk01-blog]

Herkese merhaba! Ben funkpunk, aranıza Türkiye’nin en sempatik şehri olan Adana’dan katılıyorum :) Kış mevsiminin yavaştan gelmesiyle birlikte içimde oluşan melankoli beni yazmaya teşvik etti ve bilgisayara da yakın olmamla birlikte kağıt kalemle yazmak yerine kendimi buraya getirdim. İlk yazımda size biraz kendimden bahsedeyim. 2003 yılından beri devamlı olarak müzikle ilgileniyor ve yaptığım her işi de müzik çerçevesinde yapıyorum. Alternatif rock, power metal, doom metal, progressive rock ve metal gibi tarzlar genel olarak dinlediğim müziklerin çoğunluğunu oluşturuyor. Bunun dışında blues, funk, az biraz elektronik, grunge, trip hop tarzlarını da takip etmeyi ve dinlemeyi seviyorum.

Müzikle yıllardır ilgilenmeme rağmen herhangi bir müzik grubum ya da ekibim olmadı. Yaptığım işler daha çok kendi aramızda olan veya tek başıma takıldığım işler oldu. Ben de müzikle kazanmak yerine müziği kazanmaktan yola çıkarak sonunda bir mekan açtım. Alternatif tarzları içinde misafir edecek, sahne almalarını sağlayacak ve müzisyenlerle dinleyicileri buluşturacak olan bir yer açmak vardı hep aklımda. Son iki yıldır bunu sağladığım için benden mutlusu yok.

Misafirlerini müzik çatısı altında toplayan ve sadece bunun için ilgi gören bir yer açmak her zaman hayalimdi. İnsanlara en iyi dokunabilen şeyin müzik olduğuna inandım her zaman ve hayatımı da bunun etrafında şekillendirmek istedim. Şimdi her akşam müzikle birlikte kendini bulan, müziği dinlemekle kalmayıp onu adeta deneyimleyen insanlarla bir arada bulunmak, ortak bir paydada onları müzisyenlerle buluşturmak rüya gibi geliyor. Artık bir sonraki hedefime geçebilir ve bu işi biraz daha kapsamlı hale getirebilirim. Düşündüğüm çalışma aslında temel olarak Akustikhane çalışmalarına benziyor. Ancak tabii ki daha amatör, daha çok sokaktan insanın bir arada olduğu bir yapı. Konuşa konuşa ilerleteceğiz fikirleri bakalım, artık tanıştık sayıyorum. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın :)