27-02-2024 “για παντα”
Δεν πίστευα ότι θα έγραφα για σένα. Μου λείπεις πολύ , μου λείπουν οι στιγμές μας -όμορφες και ασχημες-, οι καβγάδες μας…
Στεναχωριέμαι που δεν εισαι στη ζωή μου πλέον, ήσουν απ τους πιο σημαντικούς ανθρώπους σε αυτή , όχι επειδή σε ερωτεύτηκα, επειδή με έκανες να μάθω ποιος πραγματικά είμαι . Χαρις εσενα κερδισα όμορφες στιγμές ,όμορφους ανθρώπους και αυτο θα στο χρωστάω για παντα.
Το παράπονο μου είναι το για παντα σου που ποτε δεν τήρησες . Εγώ δεν στο υποσχέθηκα ποτε αλλά το προσπαθούσα ακόμα κι ας ηξερα πως δεν το εννοεις, ακόμα πίστεψα πως ισως να μη με αγάπησες ποτέ. Την τελευταία φορά που μιλήσαμε σου ειπα ότι εισαι «ότι χειρότερο μου έχει συμβεί» και με πονάει.
Συγγνώμη που ήμουν βάρος , συγγνώμη που δεν κατάφερα να δώσω ότι μπορουσα.
Το λαθος ήταν δικό μου πίστευα θα σε αλλάξω έστω κι αν αυτο ήταν για καλο με τόσα που έχεις περάσει. -η μοίρα δεν σου φέρθηκε όμορφα αλλά προσπαθούσα να μαι εκεί-.
Σήμερα ξαναδιάβασα αυτο το γράμμα και πρώτη φορά δεν εκλαψα. Ισως μου τελείωσε .
Προχώρησα αλλά πίστευα θα σε μισούσα ακόμα .Μετανιωνω που σου μιλησα ετσι ακόμα κι αν μου συμπεριφέρθηκες με τον χειρότερο τρόπο .
Συγγνώμη , να προσεχεις , σαγαπαω κι ας το κάνω κρυφά .
Θα κρατήσω το -για παντα- χωρίς ομως να το μάθεις ποτέ.
Σε εκείνο το Αλφα που δεν θα ξεχάσω ποτε.
27-02-2025
Χαρούμενα 21 σε μένα λοιπόν! -Κι ας μου λείπει το εμεις- Έσβησα την τούρτα και ευχήθηκα να πάνε όλα καλά. Τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο.
