*

denizi hiç görmemiş bir denizim ben. deniz kokusunu bilmem ama ona hasretim.

[hayaletanilar]

Özlüyorum. Çaresizim. Özlüyorum. Gelen yok. Özlüyorum. Sesini duyamıyorum. Özlüyorum. Şimdi dışarı çıksam, Sadece gece ve ben. Özlüyorum. Ağlasam omzu yok. Özlüyorum. Düşsem elleri uzak. Özlüyorum. Seviyorum diyorum. Sadece ben duyuyorum. O yok. Uzakta. Oralarda bi yerde. Koşmaya gücüm yok. Düştüm. Ellerin yok. Ağlıyorum. Duymuyorsun. Keşke gelsen. Biliyorum gelemezsin. Bu bir şiir değil sevgilim Üzgünüm yine sana şiir yazamadım. Sadece böyle yazmak geliyor İçimden Sen Gelmiyorsun.

[hayaletanilar]

Ne kalıyor içimizde en sevdiğimiz mi bizi yaralayanlar mı? Durup durup en çok hangisini hatırlarız yediğimiz kazığı mı aldığımız güzel bir hediyeyi mi? Biz gerçekten iyi insanlar mıyız yoksa kötülüğümüzü kabullenemiyor muyuz?

[hayaletanilar]

karanfil kokuyor cigaram* haberin var mı? ne güzel şiir ve şarkı olmuş şu bi kaç dize. senin de içine dokunmuyor mu? ne zaman dinlesem bi sigaram yakasım gelir ama biliyorsun şu aralar sigara yakamam. oysa ne giderdi şimdi. içimizi yakmak. yeterince yanmıyor muyuz? yanıyoruz, yandık, yanacağız belki de.  eksik* bir şeyler eksik içimizde. sanki bi kaç mısra i kaç satır eksik. okumak lazım o boşluğu doldurmak için okumak. nereye kadar. zaman yok, sınır yok oysa cümlelerin sonuna koyduğumuz noktalar bile sınır değil mi

bak bıraktım hemen noktayı soru işareti de yok zaten yeterince soru işareti yok mu aklımızda gönlümüzde böyle de cümle nerde bitti başlıyor belli değil içimizde ki bir çok aşk gibi ne zaman başladığını hiç bir zaman bilemezsin sen kendin bi tarih belirlemiş olsan da aşkın ne zaman başladığını bilemezsin ne zaman bittiğini de öyle sen sanırsın ki bugün bitti oysa birinin kalbinde ne zaman bitti o aşk bilemezsin ne zaman eskimeye başladı her şey hangi ara böyle olduk biz sevgilim ne çabuk soldu çiçek*

geceler kara tren

nedendir bilinmez geceleri yazılır bu yazılar bugün karanlık yurt odasında yarın yağmurlu bir akşam başka bir gün çay, yaz meltemi ve akşam sefalarının karşısında evinde, sıcacık yatağında. bilinmez neden geceleri böyle hüzünlüdür kalbimiz, acıları içimizde bundan mı saklarız gece ağlamak daha kolay gece yastık ıslanır yorgan siler gözyaşlarını kimse bilmez kimse sormaz neden diye bir sebebi yok sadece ağladım olmuşa, olana, olacak olana ve kim bilir daha neler’e neden e ayrı şimdi bilmem neler özeldir belki büyük şeydir belki o neler, kim bilebilir neleri yaradan dan başka

evlerinin önü yonca

bir cigara* daha yakmalık şarkı dinle dokunuyor değil mi küçük bir el dokunuyor bütün geçmişi hatırlatıp geri çekiliyor ağladığın geceler, gitmeyi düşünüp gidemediğin geceleri hatırla, geride kalan olup ağlayıp nasıl olur diye yorgana sarıldığın geceleri, tek yapabileceğin hiç bir şey olan geceleri hatırla ve şimdi kalbine dokun ağır değil mi daha da ağırlaşacak taşıyamayacağını düşüneceksin ama yola devam edeceksin biliyorsun sırtına (gönüle) taşıyamayacağından fazla koyulmaz koyulmadı da hiç neyin altından kalkamayacağını düşünsen bazen bir dost tuttu elinden şanslıysan annen değilsen ellerin kanlı kendin kalktın ellerin de kan neden yüreğine taş geldi öyle küçüktü ki o taş kalpte kaldı kimse de dokunmak istemedi kanadı kanadı durdu sonra geçti zannettin güldün bir gün yine düştün aşk meşk değil hayat de bir baktın yine kanlı eller anladın ki ne zaman düşsen çaresi yok artık

gülcemal

ah diyorsun şarkı başlar başlamaz bu kadar da ağır girilmez dur bi alışssın şu kalp dinlemiyor öyle şeyler gelmiş ki nerden belli değil yaşamama gerek yok ben filmlere kitaplara ağlarım sanki benmişim gibi biri mi ölüyor o ölen benim biri mi terk ediliyor o benim biri vazgeçiyor mu o benim sanki* ağlarım kendi halime olmasa nicesine ama en çok kendime di’li geçmiş zamana ardımızda kalanlara yanımızda olup gideceğini yüreğimizde hissetiklerimize... bak yine nokta ama sen söyle bu cümle üç noktasız biter miydi bitmezdi...

[hayaletanilar]

My girl friends gumiho. İzledim, çooook çoook tatlıydı. Sonunda beni baya bi ağlattı. Ardından saksı olmanın faydalarını izledim. Bi de onun için baya ağladım. Bi aylık ağlama kotamı doldurdum sanırım. Biz de o dizide ki gibi bir mutlu sona sahip olabilir miyiz? -inşallah- Böyle dizilerden filan çok etkileniyorim. Zaten bir de koreye gitme isteğim daha da artıyor. Gezip görmek korece konusabilmek istiyorum. Oo, mashita. Hoi hoi. Artık arkadaşız. Mi ho, mi ho, arkadaşım sevimli gumiho. Sen başka erkeklerle beraber olduğunda kalbim sıkışyor. Seni çok çok çok çok seviyorum woong. O kız gibi böyle şeker, tatlı olmak istiyorum. Bazen bilmemek daha iyi degil mi? Çünkü yaşadıkça daha fazla insanlarla muhattap oldukça kötülük artıyor. İçimizdeki iyiliği bastırdıkça ona ulaşmamız daha da zorlaşıyor.

[hayaletanilar]

tekrar başlamaya karar vermiştik. yine ben istemiştim. bi zaman öyle konuştuk sanki hiç bir şey olmamış gibi. sonra sonra o dedi ki 'seni seviyorum' tamam dedim seviyordum çünkü. daha buna tamam dediğim gün ağladım. yılbaşıydı beraber konuşarak gireriz sanmıştım bekledim hocalarla muhabbet ediyoruz dedi. saat12'yi geçti. aradım gelicem dedi. saat gece 1 oldu bekledim. 1.45 oldu aradım 10 defa açmadı uyuyakalmış. ne kadar normal (!) bir durum değil mi? herkese olabilir ama ben o gece uyumadım. çünkü yeni barışmıştık yılbaşına beraber mutlu girebilirdik. o uyuyakaldı. doğum günüm geldi. suçluydu çünkü yine giden o'ydu. kendini affetirmeliydi. küçük de olsa bir sürpriz bekledim. hatayı burda yaptım beklenti içine girdim çünkü. 12de arayıp doğum günün kutlu olsun. seneye beraber geçiririz inşallah. dedi. sadece bu kadar. sadece 2 cümle. oysa ben biz ayrı bile olsak bier şeyler göndermeyi düşünüyorum. hata2. hala onu haddinden fazla seviyor ve değer veriyordum ayrı olduğum halde ona hediye düşünüyordum kargoyla gönderecektim onun bahanesiyse hasta olması. sanki doğum günümü o gün öğrenmişti basit bir bahane. düşüncesizlik ama kabul etmedi. sonraki zaman ben trip atınca kabul etti. hata 3 hiç umursamayacaktım hiç söylemeyecektim ama tutamadım içimde.

15 tatildeyiz o istanbulda. arkadaşlarıma onu yolcu etmeye gittim diyorum iyi cesaret niksarda diyorlar. büyük risk. biliyorum büyük risk ama değer diyorum içimden hata 4. DEĞMİYORMUŞ. bir gün boyunca mesaj atmadığı oluyor. geliyor namazı kılıp gelicem diyor. işlerimi konuşabilmek için erteliyorum yazarsa görememezlik olmasın diyorum. 1 saat geçiyor mesaj atıyorum cuma 1 saat mi sürüyor diyorum işim var bitince yazıcam diyor. ben orada bekliyorum o bana haber verme gereği bile duymuyor. diyorum ya DEĞMİYORMUŞ diye boşa konuşmuyorum. sonra yine saatlerce ben yazmadan yazmıyor. her şeye off tamam diyor. sıkıldıysa ne diye uzatıyoruz. sözde "seni seviyorum"lara muhtaç bi insan değilim ben. sevmiyorsa kapı açık. davranışlarda hiç bir değişklil yok. ben yokmuşum gibi hayatına devam ediyor. soruyorum her gün kızlardan bi şey diyen var mı? okulda anlatcak bi şeyin yok mu? hepsinin cevabı hayır. sonra ne mi oluyor? başkalarından öğreniyorum kızlarla konuştuğunu ben gelmesem başka kızlarının yolcu etmeye geleceğini. bana söyleme gereği duymadığından yalan söylüyor ama bi dakika ona da bahanesi var sözde unutuyor (!).

ben erkeklerle bir ortama girdiğimde konuşulan her şeyi hatırlamak zorundayken o her şeyi unutabiliyor ben başkasından duyunca da ne varmış ki canım tavırları. sahte özürler, bir daha yapacağına iddiaya bile girerim. böylesine sahte bir aşk nereye gidiyor bilmiyorum. nere kadar gidebilir ki? 

sanırım bizim ki sadece bi alışkanlıktan ibaret birbirimize anlatcak bir şeylermiz bile yok. ona sorduğumda her seferinde hayır anlatcak bi şeyim yok dediğinde bende sürekli konuşan taraf olmaktan bıktım olan bir şey varsa bile yok diyorum artık. böyle nereye kadar gider? bilmiyorum ama artık bende onun gibi umursamıyormuş gibi yapacağım aslından o umursamıyor ben umursasam bile umursamıyormuş gibi yapacağım.

inceldiği yerden kopsun artık.

[hayaletanilar]

4 ve 5. içiş

aynı gün içerisine 2 adet içtim. iyice alışıyor muyum? yine ağladım. sessiz sessiz yutkunarak.  yine onunla konuştum kendi içimde. niye mi onunla konuşmuyorum çünkü beni anlamıyor anlamak istemiyor. ben onun için bir çok şeyden vazgeçebilmişken o fotoğraflara girmemeyi bile başaramıyor. girmeyeceğim diyemiyor çünkü bu durumdan memnun. bak işte bunu ona söyledim. inkar etmedi çünkü o da biliyor gerçeği. ben ise en büyük gerçeği biliyorum o ve ben bir daha "biz" olamayacağız. neden mi? çünkü o bana karşı bir aşk bir sevgi beslemiyor benim onu sevdiğim gibi sevmiyor. sadece uzun zaman sevgili olduğumuz için duyduğu saygı olabilir belki o kadar. onun dışında bir şey değil.

bu beni üzüyor mu diye sorma. çünkü üzmekle kalmıyor yıkıyor. içimde ne depremler oluyor bilmiyor bilmek de istemiyor. hem bilse gelir miydi yine bana? sanmam.. bak buna emin olamıyorken nasıl biz olacağız. o benimle mutlu bir hayatın hayalini kurmuyor. o kafasına eseni yapacağı tehlikeli, karışık ve karanlık bir hayat istiyor. basit mi bir yaşam istiyordu al sana bir yalan daha? bir zamanlar cebimizde birbirimize karşı hiç bir yalan yokken şimdi ceplerimiz yalan dolu. benim yalanlarım belli "gülmek, iyiyim/normal, çok mutluyum" demek gibi. onunkilerse bambaşka..

sigarayı bayağı içiyorum dediğimde içimden haykırmak geliyor susuyorum. içiyorum dediğinde ağlıyorum bilmiyor. ben neden mi içiyorum. o bana verdiği sözü tutmadı daha ayrılığın 2. gününde sözünü bozdu -zaten baştan beri belliydi içeceği ama olsun belki bi umut dedim- benim ki neyin sadakati olacaktı ki. 

bara gitcem diyorum gitme diyor önemsiyor hala diye sevinecekken diyor ki "benim genel düşüncem bu sana karşı değil" sikeyim senin genel tavrını diyemiyorum. susuyorum. zaten bu ayrılık iyice bozdu ağzımı. 

bilmiyor daha ne çok şey bilmiyor. ona demiştim birini unutacaksam başkasıyla konuşuyorum evet yanlış bir şey ama kafamı meşgul ediyor en azından. neyimi bilmiyor? onu onunla unutmaya çalıştığımı bilmiyor. "arkadaş" gibi konuşuyoruz ya sözde. hala içeceğinden bahsediyor, kumarhane açma hayalini söylüyor işte böyle böyle yok ediyor içimdeki kendini. oysa benim hayallerim sadece onunla bir yuva kurma üzerineydi beraber gezecektik değişik ülkeleri, küçük mutluluklar kuracaktık kendimize ama o sözde "basit" bir yaşam istedi. şimdi kendini yok ediyor. ne kadar sürer bilmiyorum. 

ayrılınca çok ağlamamştım halbuki ağlamam gerekirdi. işte şimd her gece ağlıyorum dumanı üflerken bir gözyaşı. bazen sadece sigaranın yanışına dalıyorum. o sanıyor ben iyiyim. sevdiğim adam beni içinde bitirdiğinde ne kadar iyi olabilirim.  "güzel günler göreceğiz" di bir zamanlar haklısın. ama şimdi  "güzel günler görecektik*" oldu.

[hayaletanilar]

konuşuyoruz 27.11.2014den beri tekrar. aşkta gurur olmaz dedim biraz yüzsüzlük yaptım mı bilmiyorum ama içimdekileri söyledim ben bitsin istemiyorum ben onu seviyorum bana başkası olmayacak mı diyor. şu an hayır. uzun bir süre hayır. çünkü ben onunla bi aile kurmak istiyorum fakat o bunu anlamıyor. benim onunla her zorluğa karşı elinden tutacağımı bilmiyor aslında biliyor ama beni üzeceğini söylüyor sanki bir başkası olsa beni mutlu edeceğinin garantisini verecek. 

[hayaletanilar]

3. içiş.

[hayaletanilar]

benim tek başıma dertlendiğim bankta dönüşte iki sevgilinin birbirine sarılması iyice deldi ciğerimi. bir de arkadaşımın sevgilisi kıbrıstan adanaya geldi. aynı evde kalmışlar. beraber yemek yapıp film izlemişler, el ele gezmişler hep. ben ağlamıyım da kimler ağlasın. 

aslında bi mutluluk var ama tek başımayken bi hüzün kaplıyor içimi. hayat bize istediklerimizi vermeyecek galiba.

[hayaletanilar]

2. içiş.

[hayaletanilar]

çok derin düşünüyorum bazen. mesela normalde sırıtma işareti atarken yanlışlıkla kalpli atıyor. şimdi sık kullanıldığında başta olmuyor mu bu. bana kullanmıyorsa bunu kime kullanıyor. yine mi yalan söylüyor. offf belki de haklıydı bu iş olmayacaktı ben zorladım ben istedim belki de  mecburiyetten konuşuyor sevdiğinden değil belki de. ne yapacağımı bilemiyorum. ben seviyorum ama kandırılmak da istemiyorum. arkadaş olarak konuşuyoruz ama sevdiğimi biliyor aldatacak değil ya. yani inşallah yoktur. sıkıntılar hep... ya da bilerek mi yapıyor ama sanmıyorum sonra düzeltme olarak sırıtma yaptı. aklımda deli sorular. çok mu düşünüyorum.

[hayaletanilar]

çirkindik.

 uzun zaman sonra ilk defa o gün görmüştüm. biliyordum ayrıydık artık biliyorum ne kadar yanı başında oturmak istesem de uzak kalmalıydım. uzak kaldım. içim içimi yedi. ellerimden tutsun istedim, tutmadı. kolunu omzuma atsın sarılsın istedim, sarılmadı. ben ki böyle şeyleri biri görecek diye istemezdim ama o gün kimsenin görmesi umrumda değildi. kaybediyordum göz göre göre.   çirkindi elleri. kahverengi kazak da yakışmamıştı hiç o kadar söylenecek şey varken ayakkabıların güzelmiş dedi. kendimde en sevmediğim yer ayaklarımdı çoğu zaman utandım. bense kazağın yakışmadığını söyledim. okulda hep bunu giyiyorum dedi. o zaman giy dedim. güldük. öyle bi anda güldük ne garip her şey sanki ne kadar normaldi! sonradan söyledi bayağı sigara içiyormuş bu aralar. evet onun ilk sigarası olmayacaktı ama uzun zaman içmedi ve benimle içecekti benim ilk sigarama eşlik edecekti. zaten bende denemiştim onunla görüşmeden. onun bayağı içmesi dokundu içime sustum. zaten yeterince çok konuşuyordum.dedim ya elleri çirkindi anlamıştım aslında az çok. sigara ellerini çirkinleştirmişti. bunu da söylemedim ona yine sustum. ama başka şeyler konuştum çok konuştum.  ben ayrılmak istemiyorum dedim seni seviyorum ben. sen de seviyorsan neden ayrıyız dedim. bazı şeylerin öyle olması gerekiyor dedi. bazı şeylerin öyle olması gerektiğine de inanmıyorum. ben söz de gururluydum ya aldım ayağımın altına ne varsa içimde söyledim. başkası olur dedi ya bana. istiyor muyum sence? ben her gördüğümü sana benzetiyorum. bir çift gördüğümde gözlerim doluyor sen geliyorsun aklıma. yüzümü sevişin geliyor aklıma gururla kolunu omzuma atışın, elleri, avuç içlerimi öpüşün geliyor aklıma. ben iki yılı nasıl unutcam da bi başkasını sevicem. hem istemiyorum da olmasın kimse dedim. 

 senin hep olmaması için sebebin vardı benimse olması için. böyle farklıydık seninle. ben seninle sonuna kadar gelecek yürek vardı sendeyse vazgeçmek gerekliliği vardı. Selami abimizin de dediği gibi 'ben hala deliyim hala sevdalı' düşürme beni kalbinden diye söylemediğim söz kalmadı. oysa daha bi o kadar cümle vardı içimde. sevmek benim sana olan hislerimi açıklamaya yetmiyordu. ama sana yetmiyordu sana göre bazı şeylerin olması gerekiyordu. üzülmemi istemiyordun ya yokluğunun kalbimde bıraktığı boşluğun beni üzdüğünü ve yıktığını göremeyecek kadar kördün.