helen truva'dan bıldırıyor

hem de herşeyi.........

[helentruvadanbildiriyor]

YERLİ TURİSTİN SEYİR DEFTERİ: BOZBURUN’DAN DATÇA’YA

1.Gün: İZMİR - BOZBURUN

İstikamet Bozburun… Sakar geçidi ve geleneksel doldurma kuzu oyuncaklarını selamladık.

Yol güzel ve keyifli. Doğa süper.

Öğleden sonra kalacağımız otelimiz Pembe Yunus’a ulaştık.

İlk izlenimimiz olumlu… Sevimli bir otel… Odamız şirin, sempatik… Sıcak bir atmosferi var…

Yarım pansiyon…

Akşam yemeği deniz kenarı… İlk Akşam levrek ve çipura yedik… Ekstra olarak kalamar ve rakı söyledik. Kalamar başarısız… Rakı başımın tacı…. Balıkların boyutu küçüktü…Salata ve 3 çeşit meze müessesinin ikramı… Deniz börülcesi süperdi…

Hizmet kalitesi yüksek… Sineklerden rahatsız olduğumuzu fark edince masamızı sin-kovu getirdiler…

Müzik seçimi çok başarılı… Bu taraftaki en güzel yer.

Denizde belgesel tadında baracuda vardı.

Yemek sonrası meydanda keşfimiz: Limon ağacı… Muhteşem ötesi dondurmaları var. Özel tavsiye; limon ve karadut…

Es geçilmemesi gereken nokta; sivrisinek bol.

2.Gün: BOZBURUN

Kahvaltı verendada… Açık büfe… Özel akılda kalıcı bir şey yok… Ama servis yerinde. Müzik gene süper…

Önünde çarşaf gibi bir deniz… Yatlar, yelkenliler daha ne olsun…

Bütün gün deniz, güneş, müzik, kitap…. 

Arada köylülerin sattıkları kekikler, bal, badem reklam tadında giriyor… Dayanamadık kekik aldık…

Limon Ağacı akla düştü. Üşenmedik.

Dönüşte Okyanus Unlu mamullere de uğrayıp acı badem kurabiyesi de aldık. 

Akşam otelimizde köfte ve tavuk şiş. Köfte çok başarılıydı.

Akşam yürüyüşü sonucu Bülent Ortaçgil sahibi olduğunu duyduğumuz Artisan’ı gördük…

Gecenin romantik ritüeli: yüzmek...

3.Gün: BOZBURUN-SÖĞÜT       

Köy yolu işte budur diye tarif edilebilecek bir yolla Söğüt’e ulaştık.

Söğüt bir köy zaten. Köyün merkezi yamaçta. Sahilde ise pansiyonlar, restaurantlar ve 1 market, 1 emlakçı var.     

Kaldığımız pansiyon Suna House. 8 taş oda. Küçük bir havuz var. Odalarda buzdolabı hariç her şey düşünülmüş. Ferah…

Koy muhteşem. Yatçıların keşfi…

Denizkızı Restaurant’ta ahtapot ızgara yedik. Ne yazık ki bundan sonra hiçbir yerde yediğimiz ahtapotu beğenmeyiz.·         

Güneş batarken koydaki yatlar restorandın iskelesine demirliyorlar ya da zodyakla geliyorlar. 

Güneş batışı keyifli.  

Pansiyonun sahibi Suna Hanım kendi evinde misafirini ağırlıyor gibi davranıyor. 

4.Gün: SÖĞÜT     

Muhteşem bir kahvaltı      

Gene Denizkızı Muhammed’e gittik. Tabii gene ahtapot ızgara ve tabii ki hazzın dorukları… 

5.Gün: SÖĞÜT-HİSARÖNÜ-BOZBURUN    

Söğüt’ten Hisarönü’ne gitme vakti. Yol sorduğumuz amca evine kahve içmeye davet etti. Sarılıp öpmeye beş kaldı.      

Yolumuzu uzatıp yol üstü lezzet durağı Mavi Pide’ye uğradık.        

Hisarönündeki deniz kumlu olduğu için oldukça bulanıktı. Bir de kaldığımız otelde asgari temizlik şartlarını göremeyince Bozburun’a geri döndük. 

6.Gün: BOZBURUN

Keyif, keyif, keyif ve tabii ki dondurma...

7.Gün: PALAMUTBÜKÜ       

Kaldığımız pansiyon Bozalan Sahil Evleri: Deniz kenarında, merkezi, her yere yakın.   

En büyük problemimiz bayram kalabalığı...

Akşam kılınç restaurant’ta mantı ve damat tatlısı hiç fena değildi.  

Payam isimli bir cafe var. Oldukça sevimli. Dondurma güzel.    

Deniz kalabalık olmasa çok güzel...

Akvaryum koyu yüzmek için çok iyi. 

8.Gün: PALAMUTBÜKÜ

Sabah kahvaltısı Sarıhoş’ta. Lezzetli ve işlerinde çok başarılılar. Palamutbükü ortalamasının üzerinde lezzet ve sunum.    

Kıyı restaurant ve Kılınç restaurant’ta gözleme vasat.  Kuru fasulye pilav daha da vasat.

Deniz süper. 

Akşam Le Jardin de Semra…. Muhteşem caz müziği eşliğinde… 

9.Gün: KIZILBÜK      

Kıyı yolundan Ovabükü-Kızılbük yolu boyunca gidiyoruz.   

Yolda Demet Akbağ’ı gördük. Muhteşem koylar var. Yollar ciddi sorunlu.

Kızılbük Ahşap Evleri’nde kalıyoruz.

       Sevimli-huzurlu. Koy süper.     

Doğanın ortasında kütük evler.

Bol böcek var; korkanlar için. RESİM 19

10.Gün: KIZILBÜK 

Oldukça izole bir yer. Deniz güzel. Doğa güzel. Koyun sol tarafında palmiye ağaçlı bir bölüm var.

Yaptıkları pizza lezzetli...    

Yemeğinizi havuz kenarındaki piknik masalarında ya da odanızın önündeki masalarda alabiliyorsunuz. 

Akşam kendin pişir kendin ye tadında mangal yaptık. Mangalı yakıp bize getiriyorlar. 

11.Gün: ESKİ DATÇA         

Eski datça kalmak için en uygun ve keyifli nokta.                

Kocca Ev’de kaldık.            

Datça sofrası, özellikle bademli köftesiyle süper.

Datça köy kahvesinde Can Yücel’den yarım kalan şarap şişesini görmek için güzel.

Datça merkezdeki Zekeriya çok lezzetli ev yemekleri yapıyor. Deniz ürünlerine ara vermek için güzel bir seçenek.      

Çınar Dondurma çok çeşitli, çok lezzetli...

               Badem almayanı dövdüler...        

Antique Bar: Zaman durdu… 

12., 13. ve 14. Gün: CLUB AMAZON BÖRDÜBET          

Datça tarafındaki yoldan gitmek daha mantıklı daha keyifli...

Yemekler tek seçenekli tabldot usulü ama genel olarak lezzetli.     

Her yaş için uygun....

Odalar keyifli. Özellikle cam tavanlı olanlar.

Kano ile denize gitmek eğlenceli.     

Bisikletle dolaşma şansı... Hem de bedava...

Yıldız pikniği zevkli ve bir must!    

Tekne turu şahsi fikrim olarak gereksiz.     

İnstagramda her akşam yarışmaları var. Günün en çok beğenilen #clubamazon #glambing resmi ödül alıyor.

Dönüş yolu için klasik Köfteci Dede... 

[helentruvadanbildiriyor]

ARKADAŞIM SHIRLEY

İş-ev-trafik-planlar-hayaller-kaçanlar….

Yaşam finish çizgisinin belli olmadığı bir maraton…da biz atletler etrafımıza bakmadan, nerede olduğumuzu görmeden koşuyoruz. Kafayı kaldırıp nefes almaya, çevremizi fark etmeye ihtiyacımız var.

Geçenlerde İzmir Bostanlı Açıkhava’da seyrettiğim “Shirley” oyunu işte bu hislerime tercüman oldu aslında.

Tek kişilik bir oyun. “Kimsenin Ölmediği Bir Günün Ertesiydi” ile kendinden oldukça fazla söz ettiren Sumru Yavrucuk rol alıyor.

Karakterimiz Shirley Valentine; kocasının, çocuklarının hayatında kendini kaybetmiş bir kadın. Oyun bir kabuğunu kırış hikayesi. Ama; sevimli ve komik bir şekilde…

İlk perde “Que Sera Sera” şarkısıyla başlıyor ve izleyicinin dudaklarına bir tebessüm yerleştiriyor.

Bu aşamadan sonra artık oyunun izleyicisi değildim; sanki sabah kahvesinde komşumla evinin mutfağında dedikodu yaptım.

İkinci perde de ise arkadaşımın hayalini yaşamasına tanık oldum. Üzümün yetiştiği ülkede güneş batarken bir kadeh şarap içmesine...

Oyun prömiyerini 26 Haziran’da Bodrum’da yaptı ve sonrasında da yaz turnesine çıktı. Ekim ayından itibaren de İstanbullularla buluşacak.

Shirley

Yönetmen-Oyuncu: Sumru Yavrucuk

Yazar: Willy Russell

[helentruvadanbildiriyor]

#OCCUPYTHESYSTEM

Önümüzdeki günlere damga vuracak bir dizinin ilk gösterimi bu ay yapıldı: Mr. Robot

Başrolde Rami Malek (Elliot) hastalıklı bir karakter çiziyor. Dexter’ın bilişim dünyasındaki versiyonu diyelim.

Diğer bir önemli rol ise Christian Slater’a ait; Mr. Robot rolünde. Dijital çağın devrimcileri olan hackerlardan biri.

Dizinin ilk bölümü bir dakika bile sıkmıyor.

İçinde “Fight Club” ve “Matrix” sosları da olduğu için tokat gibi çarpıcı olmuş aslında.

 Kahramanımız gündüz siber güvenlik uzmanı, geceleri siber dünyanın adalet dağıtıcısı. Bir de esas kızımız var klasik “tripli dizi kızı” modunda.

Karakterimizin hayatına Mr. Robot’un girmesi ile dizinin akıcılığı artıyor. Bölüm sonu ile de 2. Bölüm için sabırsızlanmaya başlıyorsunuz.

Aslında bilgisayarda yaşadığınız en ufak sorunda aklınıza kapatıp açmak geliyorsa “Linux”, “ddos”, “rootkit” gibi terimler biraz zorlayıcı olabiliyor. Allah’tan Türk insanı olarak “dns”e, “vpn”e hakimiz de oradan az buçuk yırtıyoruz.

Türkler kendilerinden bayağı bir şey buluyor aslında. Güllüoğlu Baklavacısının önünde geçen sahne… Pierre Loti olan kahramanımızın psikoloğunu takip ettiği cafe gibi….

 Hatta zenginlerle fakirler arasında büyüyen farka dikkat çeken bir haberde Türkiye’den bahsediliyor.

Paronayakça mı geldi?

İşte kahramanımız da biraz böyle. Sosyal medya illüzyonunun farkında biri. “I hate Facebook” kuşağından.

2. bölüm 1 Temmuz’da yayınlanacak. Bekleme süresinde de sabırsızlığı körüklemek için bir site var:

www.whoismyrobot.com

 Dizide çarpıcı bir sistem eleştirisi var. Günümüzün hayranlık uyandıran ikonu Steve Jobs ve oyuncağı iphone’a karşı Foxconn gerçeği hatırlatılmış.

Yani sıkı başlıyor… Devamında bu eleştiri düzeyi devam eder mi? Merak konusu…

Ne de olsa Yeraltı Edebiyatının güçlü romanı Dövüş Kulübü’nün yazarı Chuck Palahniuk’un bile t-shirtlerini kendi sitesinden sattığı bir sistemin eleştirisinden bahsediyorum.

Göreceğiz…

İkinci bölüme kadar “Fuck the society”

[helentruvadanbildiriyor]

Gayrimeşru-bat: BİRA - Vol.4

İzmir ve Bira

Hafta içi iş çıkışı “Birer bira içelim”le başlar İzmir’in meşhur Kordon muhabbeti. Yanına “buz badem”i, “midye dolması”… Artık Allah ne verdiyse…

Bakmayın siz Mezapotamya’da bulunduğuna, bira İzmirli’dir aslında.

1846 yılında “Prokopp Smyrne” adında ilk Osmanlı-Türk birası İzmir’de üretiliyor. Hem de ülkenin ilk birahanelerinden olan “Prokopp Birahene”sinde. O zamanki Punto’da, günümüzün Pasaport’unda.

İzmir olur da kadın olmaz mı?

Kurucusu Bavyera’lı Hulda Prokopp. (Sunay Akın bilgisi olarak; Alec Issigonis isimli oğlu, daha sonra Mini Cooper’ı tasarlayarak Sir ünvanı almıştır.)

Günümüzün İzmir’indeki önemli birahaneler:

Cafe Del Mundo, Sherwood Pub, Tyna, Sardunya’s

NOT: Bu yazı alkole özendirmek amacı ile kaleme alınmamıştır. Reklam amaçlı değildir. Alkol kötüdür. Kullanmayınız.

[helentruvadanbildiriyor]

Gayrimeşru-bat: BİRA - Vol.3

Biranın Tarihi

Biranın tarihi, insanlığın şuuru ile yaşıt…

Mezopotamya’da biraz da tesadüfen bulundu…  Ekmeğin tarihinden eski olduğu düşünülüyor… Göbeklitepeyani Dünya’nın ilk tapınağında bira üretimi yapıldığına dair ipuçları var.Afrika’ya oradan da Avrupa’ya yayıldı.

Tarım devrimi arpa ile başlar. Arpa, ekmek için değil bira yapmak için kullanıldı.

Arpa dolu çömlekler dışarıda bırakıldığında; ardı ardına yedikleri yağmurlarla bira oldu.

Bira zamanın insanın hoşuna gitti.  Daha çok arpa üretip daha çok taşımak istedi. Tekerleği icat etti.

Tarlaların sınırını belirlemek istedi, matematiği kullandı.

Tarifini aktarmak istedi yazıyı kullandı.

Göktürk tabletlerinde biranın reçetesi var.

Gordion Kralı Midas’ın konutunda yapılan kimyasal arkeoloji çalışmalarında kralın tatlı bira tükettiğine dair kanıtlar bulunmuş.

Eski Mısır’da bira şifa verici olarak kullanıldı.

Yapılan araştırmalarda bir mumyanın kemiklerinde tetrasiklin adı verilen antibiyotiğe rastlandı. İşin ilginci bu antibiyotiğin gerçek bulunuşu milattan sonra… Eski bira tarifleriyle yapılan biralarda pek çok modern antibiyotiğin içeriği bulundu.

Antik Mısır’da asgari ücret 2 kupa biraya eşit…. Reçetelere bakıldığında alkol oranı daha yüksek…

Asgari ücretini bira olarak alan işçi bayram da yapar. Sarhoşluk Bayramı…Tanrıça Hathor onuruna tıka basa yer, aksırıp tıksırıncaya kadar içerler. Eeee, tanrı sarhoşu da görür…

Mısır’da efsaneye göre ise Sekhmet isimli aslan başlı kadın insan kanıyla besleniyormuş. Mısırlılar ürettikleri kızıla çalan biralarla Sekhmet’i kandırıp insanlığı kurtardıklarına inanıyorlardı.

Bira önemli bir besin kabul edilmiş… Rusya’daki eskiler biraya ıslak ekmek diyorlarmış.

Ambalajı ahşap fıçılar ise Keltler’in dünyaya armağanı…

O zaman ki birayla bugünküler arasında fark var tabii ki… Ama 1328’den beri şişelenip içilen Augustiner Helles gibi bira markaları da var.

Grolsh ise 400 yıldır bira formülünü değiştirmiyor hatta orijinal kapağını kullanıyor.

Weihenstephaner ise resmi olarak dünyanın en eski birasını üreten manastır. 725 yılında kuruluyor ve 1040’dan beri de Bavyera’da resmi olarak bira üreticisi olarak çalışıyor.

Sanayi devrimi öncesinde maltın besleyici olması nedeniyle kişi başı günde 7 litre tüketiliyormuş.

Bu kadar önemli olan bu besin sömürge zamanlarına da kendini adapte etmiş. Hindistan’ı sömürge altına alan İngilizler askerlerine besin maddesi olarak bira göndermişler. Uzun ve deniz aşırı yolculukta gönderilen biralar bozulmuş. İngiliz askeri besinsiz kalmasın diye şerbetçiotunu yoğun olarak eklemişler bu sefer. İstenilen sonuca ulaşılmış, Hindistan’daki askerler biralarını içebilmişler. Sadece bir fark varmış ortada; yoğun şerbetçi otu nedeniyle bira biraz daha ağır olmuş. Sevilmiş, içilmiş… günümüze kadar Indian Pale Ale olarak gelmiş. Şu an Amerika’da en çok tüketilen bira çeşidi.

Biranın tarihindeki önemli bir noktada Bavyera Dükalığı tarafından 1516 yılında yayınlanan Alman Saflık Kanunu: Reinheitsgebot… Tüm bira üreticilerine kapsayan ve günümüzde de hala kullanılan gıda tüzüğü ve tüketici koruma kanunudur. İçeriğinde bira yapımında kullanılan maddelerin belirlenmesi, rekabetin denetlenmesi ve fiyatın belirlenmesi var.

Pasteur bakterilerle savaşmanın yanında seri bira üretimine katkı yapan sistemi buluyor:Pastörizasyon

Bira, 1850’li yıllara kadar koyu renkte. Çünkü arpa odun ateşinde kurutuluyor. Sanayi devrimi ile hava ile kurutulmaya başlanıyor. Rengi de altın sarısına dönüyor. Şeffaf cam bardaklarla sunulması da popülerliğini arttırıyor.

ABD tarihinin liderleri George Washington, Thomas Jefferson ve Sam Adams bira üreticileriydi.

İlk otomasyon bandı sanıldığı gibi Henry Ford’un otomobil fabrikası için değil. Ondan 10 sene önce Amerikan biraları için şişe üreten bir fabrika için.

Takvim 1881 yılında iken Karl von Linde ilk ticari tip soğutucuyu buldu ve Lager tarzı biraların soğutulması için kullandı. Endüstride bu buluşu buzdolabı ve soğutma sistemlerinin babası kabul edildi.

Şu günlerde bir bira adı olarak bildiğimiz Bomonti önemli bir yer tutuyor Türk bira tarihinde. İstanbul Şişli tarafındaki bu semtte 1890 yılında Osmanlı’daki ilk bira fabrikası iki İsviçreli kardeş tarafından kuruluyor. 1939 yılında ise Tekel tarafından şirket devir alınıyor. Sonrası malum özelleştirme hikayeleri, sahip çıkılmayan tarih olmuş.

1969 yılında ise Çek Pilsen formülü ile Efes Pilsen üretime başlıyor.

Obama ise Beyaz Saray’a bira mayalama makinesi aldırmış ve 2 çeşit bira üretiyor.

http://www.sabah.com.tr/dunya/2012/09/03/beyaz-sarayin-ascisi-bira-tariflerini-verdi

Sadece biranın kendisi değil biranın mabedi biraevleri de tarihe kazınıyor. 400 yıllık tarihi ile Münih’teki Hofbrauhaus Hitler’in ilk önemli konuşmalarını yaptığı ve taraftarlarını ayaklandırdığı ünlü bira evidir. Hitler’in dışında Mozart, Lenin ve Kennedy Ailesi gibi ünlüleri de ağırladı.

Her derde deva amaçlı da kullanılıyor bira…

Boyunu uzatsın diye sarmaşığa bira mı döken ararsın, saçı güçlesin diye saçını bira ile yıkayan mı ararsın…

Anadolu’da bir zamanlar “soda” olarak kabul edillmiş, hamile kadınlara süt yapsın diye içirilmiş. Böbreklere faydalı olduğu biliniyor. B-12 ve folik asidi içeriyor.

Kolestrole faydası ise içicilerin kabul ettikleri bir sav.

Bazı bilim adamlarına göre spordan sonra bira içilmesi su içilmesine göre daha faydalı.

Uzayı bile düşünmüş bilim adamları. Yerçekimsiz ortamda içilebilecek bira üretmişler ve adını Vostok (Yuri Gagarin’in kullandığı uzay aracının adı) koymuşlar.

NOT: Bu yazı alkole özendirmek amacı ile kaleme alınmamıştır. Reklam amaçlı değildir. Alkol kötüdür. Kullanmayınız

[helentruvadanbildiriyor]

Gayrimeşru-bat: BİRA Vol.2

Ünlüler ve Bira

Sadece biz faniler için değil ölümsüz üstatlar için de önemliydi bira:

Charles Bukowski - Bira içmek için buradayız ve hayatlarımızı öyle yaşamalıyız ki ölüm bizi almaya geldiğinde titresin.

Frank Zappa- Bir biranız ve havayolu şirketiniz yoksa gerçek bir ülke olamazsınız. Bir futbol takımı ya da nükleer silah da yardımcı olur ama en azından bir biranız olmalı 

Marcel Proust- İyi soğutulmuş bir bardakta ikram edilen bira, sevişmekten daha güvenli bir zevk alma yoludur.

Benjamin Franklin- Bira, tanrının bizi sevdiğinin ve mutlu olmamızı istediğinin kanıtıdır.

Behzat Ç. ise dizi boyunca içtiği birası ile akıllara kazınan bir karakter oldu.

Dünya çapında birayı ekranlara taşıyan dizi ise Cheers’di…. 1982-1993 yıllarında yayınlandı ve Boston’da hala orjinali yaşıyor.

http://www.cheersboston.com/main_home.html

Mottolar:

We have nothing to fear but running out of beer - Futurama dizisinden bir slogan

Wish you were a beer – The Simpsons’dan bir slogan

Parfümün dansı kitabıyla tanınan yazar Tom Robbins’in “B, Bira” isimli bir kitabı var.

Aydın Boysan’ın “Şerefe” isimli kitabı, bira ve birahaneler hakkında bilgiler içeriyor.

Ama tarihe vurduğu damgayı okumak isterseniz Tom Standage’ın yazdığı “Altı Bardakta Dünya Tarihi”ni okumalısınız.

Celebrity dünyasının bira tutkunu Rock Star’ları da bu vesile ile yad etmek isterim.

Sanal alemde bira severler tarafından takip edilen ünlü olmuş bloglara bakarsak:

http://birasevdasi.blogspot.com.tr/

http://beerader.com/

[helentruvadanbildiriyor]

Gayrimeşru-bat: BİRA Vol.1

İlk içkim, su diye yanlışlıkla içtiğim babamın rakısıydı.

Ergen günlerime geldiğimde ise, büyüme göstergem “bira içmek”ti. İtiraf edeyim ilk içtiğimde sevmedim! Ama ne kadar içersem o kadar büyüyeceğimi düşündüm.  .

Yıllar geçti, ben gerçekten büyüdüm….Önemli olan keyif ve tat alarak içmek olduğunu öğrendim.

O zaman hayatıma ritüelleri ile şarabı, baba yadigarı rakıyı, bordro göstergesi viskiyi soktum…

Bira mı? Geçmişte kalan numarasını hala ezbere bildiğim eski sevgiliydi o…

Yıllar gene geçti, ben yaşlandım...  Eski, masum günleri, dostları özlemeye başladım şimdi de…

Zor zamanlarda nefes aldıran eski dostu hatırladım!

Bira…  

Nereye sürüklesen gelen mahalle arkadaşım; yemeğin yanına, televizyon karşısına, öğle yemeği kaçamağına, sokağa…. Yersiz, zamansız…

İşte bu yazı zamanında sırt çevirdiğim dosta bir özür borcudur. Muhabbeti samimi biraya ait notlar içerir….

Şerefe…

Medeni Dünyada Bira

80 öncesi doğan nesil, aile bahçelerinde dedelerinin babalarının bira içtiğini hatırlar… 12 Eylül darbesi ile çay bahçelerinde içmek yasaklanır. O kadar kötü günler yaşandı ki bunları kimse hatırlamak istemedi bile…

Ama çocuk hafızası unutmamak için belleğe kaydediyor bazı şeyleri, ilerde hatırlasın diye. Mesela, “Bira, bu kapağın altında”! J Ya da tombul bira şişesi…

Günümüz Türkiye’sinde ağır alkol yasaklarına ve alınan bir o kadar ağır vergilere baktığımızda sanmayın ki fazla alkol tüketiyoruz. Hatta yıllık ortalama kişi başına tüketimde oldukça alt sıralardayız. Bununla beraber, Norveç ve Finlandiya’dan sonra en yüksek bira fiyatı etiketlerini ülkemizde görebilirsiniz.

Biz bunlarla uğraşırken bakalım dünyanın geri kalanı nelerle uğraşmış.

Dünya’da 140 faklı yöntemle 40 binden fazla bira çeşidi üretiliyor.

Kişi başına en fazla bira tüketimi Çekler’de. Hatta iki şehri bira dünyası için çok önemli: Pilsen ve Budvar. Biri bir bira türüne adını vermiş diğeri bir bira markasına.

Şehirler bazında en fazla bira tüketimi Bamberg’de (Almanya). Yıllık kişi başı tüketim 300 lt’lere varıyor.

Bine yakın çeşidi ile Belçika ayrı bir kültür oluşturmuş. Manastırdaki keşişler bile bira üretip satıyor. Bugün pek çok bira sevdalısının göz bebeği Trappist biralarını yaptılar.

Belçikalıların bira ile ilişkisi oldukça snob: Bira-Peynir ikilisinin Şarap-Peynir ikilisinden daha güzel olduğunu savunuyorlar.

Meksikalılar ise biranın sunumu ile kendilerine bir yer açmışlar. Bira şişelerinin ağzına limon yerleştiriyorlar. Şehir efsanesine göre sinekleri biradan uzak tutumak için…

Bir eyalet var ki adı zaten bira ile eşleşmiş: Bavyera…

5 Ağustos’u Dünya Bira Günü ilan edeni mi ararsın… October fest’i kutlayanı mı…

Dünya Kupalarının resmi içeceği birayı anlatmak ayrı konunun harcı zaten…

Kültürler kendi bira tarzlarını da yaratıp günümüze taşıdılar. Temel olarak iki grup var (içtiklerim ve içmediklerimJ):

Ale Biralar: üstten fermante, koyu renkli ve alkol oranı yüksek

Lager Biralar: alttan fermante, berrak ve alkol oranı düşük

Ale biralar daha çok İngiliz tarzını yansıtır. Sınıflandırmada da bu etki var.

Pale Ale: Solgun malttan yapılan,

Indian Pale Ale: Bol şerbetçiotu içeren,

Old Ale: Dark görünüme sahip biradır.

Lager, Almanca stoklamak demek. Ortaçağda biralar taze kalmaları için mağaralarda saklanırmış. Adı buradan geliyor. Genel olarak Pilsener ve Helles olarak ikiye ayrılır.

Bir bira tarzı olarak Rauchbier isli bir biradır. Arpa maltı değirmende öğütülmeden önce kayın ağacı kömürünün isiyle kurutuluyor.  İşte isli olması buradan geliyor.

Weissbier=Hefeweisen ise Almanya ve Avusturya’da en çok tüketilen bira çeşidi. Arpa maltının yanında buğday maltı ile üretiliyor. Homojen değil. O nedenle de şişede değil ince uzun bardakta içilmeli. Belki hatırlayanlarınız çıkar Efes Pilsen’in ürettiği Gusto markasını… İşte biraz onu yakalamaya çalışmışlardı.

Stout, Alenin alt sınıfı olan bir bira türü. Çok mu karıştı, açıklayıcı bir grafik gelsin hemen.

Stout, Eski İngilizce’de “Brave” (Cesaret) ya da “Proud” (Gurur) anlamına geliyormuş. 14. yy.da “Strong” ile anılmaya başlanmış. Stout beer diyerek sert bira demek istenmiş. Zamanla dark biralar için kullanılmaya başlandı bu terim.

Sadece kendi kültürünü yaratmadı bira. Rakı alemlerine de kalem bira adıyla figüran olarak giriş yaptı.  Çıkmadan önce hesapla birlikte gelen beleş bira olarak biz fanilere bir selam çaktı.

Kapitalist düzene karşı ne dayanıyor ki herkesin içebildiği komünist bira dayansın…

Bu noktada bir terimle tanıştırayım sizi; mikrobrewery. Ürettiği biranın dağıtımını çevredeki market ve dükkânlara yapan küçük bira fabrikaları… Sadece kendi dükkan ve lokantası için üretim yaptıklarında ise brewery restaurant ya da brewpub olarak anılıyorlar.

Biranın da Don Kişotları var Türkiye’de birkaç lokal üretici: Taps, Gara Guzu, Pera Bira, Perge Pilsener…

Asıl etkileyici hikayeyi bu bölümün sonuna sakladım.

Güneşin hiç batmadığı imparatorluğun denizci kaşiflerinden biri ekibiyle Kuzey Buz Denizi’ne doğru yola çıkar. Ama bir süre sonra ekipten haber alınamaz. Zamanının kraliçesi Victoria ekibi bulmak için Sir Edward Belcher’in önderliğinde kurtarma ekibi kurar. Yolluk olarak da arktik iklim koşullarına dayanıklı bira üretilmesini emreder üreticilerine. Bass ,Salt ve Samuel Allsoppisimli üreticiler istenilen birayı üretir;  adı da Arctic Ice’dır.

5 Gemi ile yola çıkar ekip. Tabii bir de Arctic Ice fıçılarıyla. Ama işler beklendiği gibi gitmez. Kayıp ekipten iz bulamadıkları gibi 4 gemiyi de orada bırakıp geri dönüyor. Olaydan bir sene sonra Amerikalı balina avcıları tarafından gemilerden biri bulunur ve İngiltere’ye iade edilir. İngiltere 25 sene boyunca bu gemiyi kullanır. Daha sonra kızağa çekip parçalar ve parçalarının bir kısmı ile bir masa yaparlar. Masayı da Amerikan Başkanı Rutherford’a hediye ederler. Bu masa işte Beyaz Saray Oval Ofis’teki çalışma masasıdır.

Yıllar geçer 2007 yılında Ebay’de kurtarılan gemiden bulunan bir bira şişesi satışa çıkar. Şişenin üzerindeki tarih 1852. Ama satıcı beklediği ilgiyi göremez ve 155 yıllık birayı Collectordan rumuzlu alıcıya 304 $’a satar.

Satıcımızın dikkat etmediği önemli bir yazım hatası olmuştur. Ebay’da Allsop’s Arctic Ice adında satışa sunulmuştur. Orijinalinden bir “p” harfi eksik olarak… Bizim kurnaz Collectordan küçük bir düzeltme ile Allsopp’s Arctic Ice olarak tekrar satışa sunar ve teklifler yağar. Sonunda 503.000 $ ile dünyanın en pahalı bira satışını yapar.

NOT: Bu yazı alkole özendirmek amacı ile kaleme alınmamıştır. Reklam amaçlı değildir. Alkol kötüdür. Kullanmayınız.

[izmirdemuziketkinlikleri-deacti]

Konser : Olten Filarmoni

Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi Büyük Salon

7 Ocak 2015 – 20:30

Şef: İbrahim Yazıcı

Solist:Gülsin ONAY - Piyano

Repertuvar: W. A. Mozart - Piyano Konçertosu No.9 Mi bemol Majör, K271

- - - - ARA - - - - J. Haydn - Senfoni No.45 Fa diyez minör “Veda Senfonisi” Hob. I:45

Bilet Fiyatları:Tam: 30.00 TL Öğrenci: 25.00 TL Gişeler: Filarmoni Sanat: 0 232 336 33 24 0 533 407 80 00 http://www.oltensanat.com

[helentruvadanbildiriyor]

Mis kokulu çiçeklerim var #günaydın #evhali

[helentruvadanbildiriyor]

Hayal-meyal kalmış aklımda. #coffeeshop #kozahan #bursa #trademasters #vintage (Kozahan)

[helentruvadanbildiriyor]

#onceuponatime

[helentruvadanbildiriyor]

TUMBLR PİLAV GÜNÜ

“Pilavı güzel yapan kızın bileği 7 cihanda bükülmez” düsturunu kerteriz edindim kendime.

Pilav öyle bir yemektir ki ölü evinde de düğün evinde de yeriz; fakat konu sağlık yaşam dinimize gelince glisemik indeksi yüksek diye sırt çeviriveririz.

Yemeklerin astsolistidir ama günahtır.

Her kültürün yemeğidir ama yasaktır.

Anlayacağınız biraz anarşistliktir pilavı yapmak da yemek de.

Madem bir kere köprüleri yaktım o zaman tarifini de paylaşayım:

  2 su bardağı baldo pirincin üzerine ılık su ve yarım  limon ekle ve 15 dakika beklet. Daha sonra pirincin suyu beyazlayana kadar sürekli yıka.

200 gr. pastırmayı ince ince doğra.

3 yemek kaşığı zeytinyağında 2 dakika kadar pastırmaları kavur.

Sırasıyla 4 diş sarımsak, 200 gr bezelye ve pirinci ilave et.

3 su bardağı et suyunu da ekle.

Düşük ateşte kapağı kapalı bir şekilde 20 dakika pişir.

10 dakika da altı kapalı olarak dinlendir.

Afiyet olsun

[helentruvadanbildiriyor]

KEEP CALM & DO PILATES

Dostlarım, Romalılar;

  Yazı bitirdik diye vücutları salma hakkımız mı var sandınız?

Korkmadık mı plaj da göbeği içeri çekeceğim derken nefessiz kalıp ölmekten?

Bıkmadık mı şu denizden çıkan kadın mı daha şişman ben mi diye iç hezeyanlarda boğulmaktan?

  Gün ufku geniş tutmak, 2015 yaz sezonuna hazırlanmak zamanı!

Önce mental çalışma ile başla…. Kafanı, beynini, hücreni, dokularını hazırla!

Her şey biraz daha ince görünmek için…..

Her şey sevgilinin teenage zamanlarından kalmış yaz aşkının bizi kıskanması için….

  Motivasyon tamamsa aksiyona geçebiliriz.

Gönüllü denek olarak ortaya attım kendimi.

Tembellik genlerimi ter içinde bırakmayacak bir spor aradım kendime.

Klasik Celebrity sporu olan pilates, Sports International-İzmir Haftalık Aerobik Programında göz kırpıyordu.

Ama pilates yapmayan kadın kalmadı bir fark lazım diye düşünürken Sports International İzmir pazartesi 19:30’da Pilates Foam Roller dersini gördüm.

Bir fark var ama nerede diye düşünerek bir iş çıkışı attım kendimi salona.

Salon ziyadesiyle kalabalık…

Bir önceki dersin bitmesiyle kendini salona pörtleten kadın sterotipleri olarak parke zemin üzerinde yerimizi aldık.

Sadece göt isteyen gariban sporu sanırdım pilatesi. Burada foam roller denilen zımbırtı girdi devreye…

Mavi renkli maskülen duruşlu orta sert foam rollerımla düzeyli ilişkimiz başladı. İlk görüşte aşk değildi bizimkisi… Zihinimi sadece kendime değil ilişkimize odaklamam gerekiyor.

Kendimi kontrol etmem yetmedi bir de partnerimi kontrol ettim.

Baktım olmadı; sakin olup derin derin nefes almaya başladım.

İlişkimizde bir düzen başladı artık.

Birbirimize uyumu yakaladık, salondaki Fred Astaire & Ginger Rogers’tık.

Zaman zaman partnerimin desteği zaman zaman kösteği ile kendimi çok dağıtmadan yaptım hareketleri.

Bir saat az terledik ama çok çalıştık.

Çalışan kaslarımız alev alev pazartesi gecesi ateşi ile yanarken, bir saatin sonunda kahraman pilatesciler evlerine dönmeye hazırdı.

Bu kışı böyle geçirip ince bedenlerimizle yaza arza endam ederiz.

Foam rollerımı vefasızca kenara atacağımı mı sandınız.

Deniz makarnası olarak yanımda….

Ev içi pilates:

* Pilates for dummies:Michelle Dozios eşliğinde pilates

* www.pilates.com

* www.blogilates.com

[helentruvadanbildiriyor]

[helentruvadanbildiriyor]

KİM AŞK İÇİN YAŞADIYSA AŞK İÇİN ÖLDÜ

Bu sözler Puccini’nin “Il Tabbarro” operasında geçiyor. Ama konumuz Puccini’nin başka bir operası Madame Butterfly.  

  Aslında hikayeyi bir Türk filmi senaryosu olarak dinlesek arabeskin dibine vurduğumuzu kabul ederdik. Ama konu opera gibi yüksek entelektüellik unsurlarından birine gelince iş değişiyor tabi...

  Hikaye 1900’lerin başında Nagazaki’de geçiyor. Amerikan Deniz Subayı Benjamin Franklin Pinkerton görevli olarak Nagazaki’ye gelmiştir. Bir çöpçatan sayesinde, o zamandaki gevşek Japon hukukuna göre 999 yıllığına Nagazaki limanına bakan bir eve ve 15 yaşındaki geyşa kahramanımız Cio Cio San’a sahip olur. Cio Cio San, eskiden zengin olan babasını kaybetmiş bir ailenin kızı ve Pinkerton’la yapacağı evliliğin sonsuza dek süreceğini ve  kendisini tamamen kocasına adayacağı bir evlilik yapacağını düşünmektedir. Hatta dinini bile değiştirmiştir. Kahramanımız denizci ise bu evliliği yaparken bile bir gün bir Amerikan Kadını’ın ile yapacağı evliliği düşünmektedir. Düğün davetlileri Amerikan Konsolosu, japon akrabalar ve son anda gelip din değiştiren başrol oyuncumuza lanetlerini esirgemeyen rahip amcadır. Cio Cio San nam-ı diğer Butterfly ile karşılaşan Pinkerton mutluluk dolu vakitler geçirir.

  2. Perde, düğünden 3 sene sonrası için açılır. Pinkerton gittiği günden beri Butterfly,  her gün kocasının gelmesini beklemektedir. Çok zor günler geçirmektedir aslında ama bunu umursamamaktadır. Bu zor zamanları boyunca yanında olan realist hizmetçi Suzuki Amerikan Subayımızın gelmeyeceği  fikrini Butterfly’a alıştırmaya çalışır ama bBaşaramaz. Bu arada Konsolos Pinkerton tarafından kendisine gönderilen ve bir Amerikan Kadını ile evliliğini anlattığı mektubu Butterfly’a okumaya çalışır ama öyle heyecanlıdır ki Butterfly, sorduğu arkası gelmez sorularla buna izin vermez ve yan odadan oğlunun elini tutarak Konsolos’un önüne çıkar. Bir oğullarının olduğunu iletmesini ister. Bu arada Pinkerton’ın gemisi limana gelmiştir.

  Güzel haberi duyan Butterfly, her tarafı çiçeklerle donatarak kocasını bütün gece uyumadan bekler. Pinkerton yapılan hazırlıkları görünce Butterfly’ın karşısına çıkmaya cesaret edemez ama Amerika’lı karısı, Butterfly ile tanışarak çocuğuna kendi öz çocuğu gibi bakacağını söyler. Butterfly çocuğunun yarım saat sonra hazır olacağını ve kendisine vereceğini söyler. Butterfly büyük bir üzüntü içinde evine girer ve babasının harakiri yaptığı samuray kılıcını alır, oğlunun eline bir Amerikan Bayrağı ve oyuncak bir gemi verir. Oğlunun gözlerini bağlar ve harakiri yapar. Pinkerton’ın eve “Butterfly” diye koşması ve sahnenin kana bulanması ile perde kapanır.

İlk olarak 17 Şubat 1904’te La Scala’da sergilemiştir bu operayı Puccini. Dünya’da defalarca sergilenen bu operanın seyirciler üzerinde bıraktığı etki çok büyüktür. Aryaların güzelliği ya da konunun çarpıcılığı mı bilinmez….

  Japon opera sanatçısı ve Madame Butterfly’ı defalarca seslendirmiş Tamaki Miura; Butterfly’ın evi kabul edilebilecek bir tepede, Nagazaki’ye bakan bir parkta heykeli ile operayı yaşatmaktadır. 

1940’ta ise Türkiye’de sergilenen ilk operadır; Madame Butterfly. Aydın Gün ve Mesude Çağlayan / Ayhan Aydın rol almıştır. Leyla Gencer, Zehra Yıldız başarı ile Butterfly’ı oynayan diğer opera sanatçıları.

  Bunların içinde benim için en önemlisi Ayhan Aydın.  Çünkü rolünü oynadığı Butterfly gibi büyük bir aşkla Aydın Menderes’i sevmiş ve aşkı nedeni ile büyük acılara katlanmıştır.

  Mutluluğu bir kelebek ömrü kadar sürdü… Yaşadıklarını kalbine gömüp sessizce bu dünyadan göçtü…

  Ve onun gibi Latife Hanımlar, Pirayeler ….. Hepsi birer Madame Butterfly…

  Belki de o yüzden seviyorum ben bu arabesk kokulu operayı….

[helentruvadanbildiriyor]

RUHUNU YAŞATAN ANTİK ŞEHİR

Bir şehir kurmak….

Altyapısıyla, insanlarıyla, binalarıyla bir bütünü oluşturmak…..

Akıbetini bilmediğin bir umutla hayat vermek….

  Seleukos Kralı 1.Antiokhos Soter’in Athymbria köyünü imar edip karısının adını koyduğu Nysa, sadece romantik bir hediye olmamalı. Yoksa Taç Mahal benim için “overrated” bir sembol haline dönüşür anlamı bakımından.

  Nysa, Aydın Sultanhisar ilçesine 3 km uzaklıkta. Sultanhisar da adını buradan alıyor zaten.

  Rahatça gidebileceğiniz, gezebileceğiniz bir lokasyon. Güneşin altında bilet kuyrukları, turist otobüsleri, bu otobüs yolcularına milli ulaşım aracımız “deve”ye bindirmeye hevesli halk yok etrafta. Yemyeşil bir alan, bezgince bir güvenlik görevlisi, zamanında bir umut arkeolojik kazılar için yapılmış binacıklar, o kadar… Sınır-mınır hak getire.

Şehri, Von Diest 1907-1909 yıllarında yaptığı kazılarla ortaya çıkarmış.

Bir çay şehri ikiye bölüyor. Doğu yakası, kent meclisi ve agorası ile şehrin ileri gelenlerinin ağırlığını taşırken; batı yakası gymnasium ve kütüphanesi ile gençlerin takıldığı bölge olmuş. Görkemli bir tiyatroya sahip. Üzerindeki kabartmalar, mevsimsel döngünün oluşmasına sebep olan Hades-Demeter-Persephone’nin hikayesini ve şehrin Tanrı’sı Dionysos’un hayatını anlatıyor. Kabartmalarını bin yıllara meydan okuyarak koruyan tiyatro görkemi ile tüm vadiye hakim.

  Doğu ve batı yakası çayın üzerinden geçen bir köprü ile birleşmekte. Çayın içenden geçen tünele tiyatronun yanından inilebiliyor. İşte asıl sürpriz burada… Tünelin yapımında çalışan bir usta tünel duvarına ΠPAYΛOY EPΓON EΩΣ ΩΔE “Buraya kadar Praulos’un işi” yazmış. O harflere dokunduğunuzda mitlerle değil geçmişle bağınızı kuruyorsunuz.

  Pek çok önemli yapıt; zeytin ağaçlarının altında ve yanından geçen yoldaki traktörler, köylüler ve hayvanlarla dimdik ayakta hayata tanıklığa devam ediyor. Hatta antik kentin içindeki verimli zeytin ağaçlarından zeytin toplayan köylüleri gördüğünüzde “antik” kelimesinin anlamının içi boşalıp sadece ağız alışkanlığına kalıyor.

  Burada bulunan şu andaki köylülerden öte şehrin batı yakasında çok önemli bir öğrenci yetişmiş. Strabon…  Bazılarına göre dünyanın ilk coğrafyacısı ve bin yıllar sonra bile okunan Geographika’nın yazarı…

  Kendini bugünden saklayarak yarınları bekleyen şehir NYSA sizi de geri çevirmez…

[helentruvadanbildiriyor]

Zerafet ve Kebabın Birlikteliği: Ocakbaşı 27......

İzmir Mavişehir için yeni bir mekan ama arkasındaki hünerli eller Karşıyaka için tanıdık aslında.

27 Gaziantep Mutfağı’nın 2. Şubesi.

İçerisi gerçekten şık .

Masalar düzenli, her şey yerli yerinde.

Kapıda vale ve sizi misafirperverlikle karşılayan çalışanlar.

  Gelelim yemeklere.

Önce masaya tadım tabağı geliyor. 4 küçük tabakta tereyağı, zeytinyağı, lor peyniri, salçalı ezme. Pofidik ekmekle birlikte J Daha sonra önüme gelecek tatların referansı.

Kaşık salata fena değildi.

Ama söz çiğ köfteye geldiğinde kendisine yapılan övgüleri hak ediyor. Gerçek kıymadan yapılmış. Artık bıktırıcı hale gelmiş endüstriyel çiğ köfte tadı yok. Sanki dost meclisinde maharetli bir arkadaşınız yapmış gibi malzemeden kaçınılmamış.

Kuzu şiş güzeldi. Terbiye edilmiş et lezzetliydi.

Acısız kıyma kebabı, bence buranın spesiyalitesi.  Parmakları yedirecek kadar muhteşem. Tüm baharatlar yerli yerinde. Ne eksik ne fazla. Kesin tavsiye.

Tatlılar, Gaziantep’ten Koçak Baklava’dan geliyormuş. Söylenecek söz yok.

  Yemek boyunca profesyonel garsonlar hizmet etti. Yemeğime piyano, tumba ve gitardan oluşan küçük bir orkestra eşlik etti. Latin müzik ağırlıklı çaldılar. Tek eleştirebileceğim nokta; müziğin sesinin yüksek olması. Konuştuklarınızı anlamakta zorluk çekiyorsunuz.

  Misafirlerinizi hiç çekinmeden götürebileceğiniz güzel bir mekan. Hiçbir kötü sürprize yer yok.

Adres: 6436 Sokak 120/A, Atakent Karşıyaka - İzmir

Telefon: [phone]