Murat AK

hallo, I am Murat AK, i am a 24-year-old professional designer. including education i have been doing this job for seven years. i have worked on many projects for many international firms and companies. i generally use PS-FW-FL-CD-AI-FH-MVS on my works. i do not do my job as a job only; this is my life as well. designing is my destiny.

[htrd-blog]

"nasil bir bekleyis bu nasil bir yangin ki bu hic dinmeyen  nereye kayboldu ellerin seygili sevgili nasil bir kahir bu nasil bir kahir ki bu hic dinmeyen nereye kayboldu gözlerin sevgili sevgili seni beklemek hergün ölmek demek seni beklemek  hayata küsmek demek olsun"

[htrd-blog]

seni beklemek; özlemek, kavusmayi beklemek, ufacik ve gücsüz bir kusun bahari bekleyisi gibiydi. dilini bilmediklerimin ülkesinden esen zemheri soguguna karsi olan mecburi istikametlerimle, anlamsizca yürürken buldum kendimi.

...yalnizca yürüyor, kendimle dahi konusmuyordum. caddeler kivriliyor, solumdan gürültülü arabalar ve sagimdan fazlasiyla renkli magazalar geciyordu. bakmiyor ve görmüyordum hicbirini. karsi yönden gelen aceleci bir magandanin, sagdan mi soldan mi gecsem diye tereddüt yaptigi iki saniyelik gecikme bir omuz carpismasi olarak vuku bulmustu. kavga etmek icin hava cok soguktu ve özür dilemek icin yeterince umur sahibi olmadigimizi farkettik o an, her ikimiz de. bir karamboldü her yer. herkes birbirine carpmamak icin yürüyor gibiydi, bense kollarimi daha fazla acarak herkesi devirme niyetindeydim. deniz kiyisina uzunca cekilmis kaldirimlari eziyordum ayakkabilarimla. yasamak zorunda oldugumu hissettim. "sürekli istemedigim seyleri yapmak, düzenine uymak zorunda oldugum yeryüzüne yercekimi ile mahkum edilmis bir ruhum ben." ...mirildaniyordum.. dönüsüyle dahi midemi bulandiran bu dünyada, bir gün bedenimi ayakta tutan organlarimin iflas bayragini cekinceye kadar yürümeliydim orada burada.. mars cok uzakti.  deniz tat vermemeye baslamisti iyice.. vapurda bir seyler eksikti, fakat hissetmiyordum. o halde eksik degillerdi. martilar, onlarin bana soguk bir eylül aksamini animsatmasiyla gözlerim cakili kalmisti yuvalarinda. martilara simit atan kimsecikler yoktu. gözlerimi yakan bir hüzme. araliyorum yavasca. dogruluyorum. puf.. sensiz uyandigim bir sabah daha..

[htrd-blog]

yaşamaktan zerre keyif almamak; ertesi günden, beklenen hiçbir şeyin olmamasıdır. anı yaşayamamaktan ibaret ve deliliğe delalettir.

yakıtı bitmiş, yelkenleri parçalanmış bir geminin kaptanı kadar çaresiz olmaktır bazen. sahipsiz açık denizlerde nereye gittiğini bilmeden sürüklenmektir. amaçsızca, sebepsizce, nedensizce.. kızgın fırtınalara karşı direnmek, taş atacak kadar dahi dermanın olmamasıdır. artık gemi batmış dünya durmuş ona ne. gözbebekleri kaybolacak kadar ufaktır her daim, uzaklara bakmaktan vazgeçmediği için. geminin hala suyun üstünde kalmasına rağmen gözleri dalıp dalıp gitmektedir, en diplere.. en büyük zevki aptal balıklar olur zamanla. onları izlemek, hayal etmek, haklarında uzun uzun düşünebilmek ve en önemlisi bundan haz almak büyük hüner olsa gerek. günler, haftalar hatta aylar ve yillar öylece gecip gitmektedir, bir trenin camindan gecen görüntüler gibi. yalnizca izlenir. uzanip, tutamaz ve dokunamazsin. izleyici olarak girdigin bir aksiyon oyunundaki kadar yalniz hisseder insan kendini. önemli ve degerli olan hersey, basit görünür.  daha az, cok daha az düsünerek yasamaya baslarsin.  tek zevk veren sey uyumaktir, artik. dinlenmek gibisi yoktur. -biraz sekerleme. -kesinlikle.