my everyday life

PATRICIA GEM | 26 | SAGUITTARIUS | LDR | 📍DXB | OTH FAN |

[iciangggg]

The 1st 4days Holiday Ive spent in Dubai

Di ko inexpect na full blast tong apat na araw kong off pra sa happiness at Good times ksama family ko. Sobrang wla sa expectation ko na ma eenjoy ako sa apat na araw na to. Day01. Tuesday. This day started ng ginising ako ni mama as planned na bbyahe kami to Fujairah ng maaga. But things didnt happen as planned. Bglang wlang pasok si ate so we waited for them to prepare and nagsabay sabay na kaming apat to Fujairah. Instead na magccommute lang kami ni Mama, roadtrip kami apat to Fujairah. 2pm na when we reached. Pagdating sa hotel, we met Tita Gina. Friend ni Mama sa Agency nya noon. Pumunta kami sa bhay ni Tita Gina then after a while nag mall (CityCentre) kami nila ate. Wla ult pasok si ate bukas kya nag plan sila mag kayaking dw kami bukas. But before the day end na invite kami to have dinner with Tita Gina’s friends sa beach. After everything we 3 slept sa hotel at si Mama sa House ni Tita Gina. THIS DAY HAPPENED SO SPONTANEOUSLY. Sobrang iba sa inakala kong experience HAPPY pero may kulang. (Friends) Day02. Nagstart arw na to ng 7am. We woke up then as planned mag Kayaking kami today. 1hr away ang byahe from Fujairah to Hatta. So 9am na kami nakarating, its my first time to Kayak haha! enjoy yung experience dhl sa Dubai ko pa nagawa. Ganda ng service at very unique dn ung Place and most of all hindi Crowded so we had fun! Although unli yung pinirchase nmin 1hr mahigit lng din nag decide na kmi bumalik ng Fujairah. Lunch time na kumain kami sa bahay nila Tita Gina pagbalik. Then, nakatulog ako after kumain actually kami lht. 4pm na kami ngising. 5pm nag malling kami nila Mama (Lulu Mall). Balik na dw ng Dubai sila ate so itong arw na to kami ni Mama ang mag sstay sa Hotel. Pag byahe nila. Naligo ako sa then nag shopping kami ni mama sa Lulu with Tita Gina and Sari. Sale sa adidas. Got gaga with all the shoes 😂. After that nag dinner kami killa Tita Gina then walk back sa hotel with Mama. Epic walking pa dhl wrong way kami 😅. Shet! The rest of the night, Bonding kami ni mama sa hotel kwentuhan about a lot of things, mostly people. Napuyat kami until 3am so I know di na kami mkakapag swimming sa umaga as planned. Day03.

[iciangggg]

Give up tomorrow. (Paco Larrañaga Untold Story)

After kong macurious ng sobra sa halos pareparehong reaksyon ng mga tao sa news feed ng fb ko, I decided to watch this most controversial documentary film. Masaya at malungkot ako sa true story ng film na to. Happy because sa buong storya at buong pangyayari sa kaso ramdam at kita ko sa Pamilya ng Larrañaga yung pagiging totoong tao at normal na mga reaksyon sa mga nangyayari kahit pa inaakusahan ng napakabigat na kasalanan si Paco na naniniwala silang hindi tlga nya ginawa. Well, upon watching this film I can say na YES, Paco is really innocent to this accusation. Una sa lahat pumayag sya to face the trials and all dahil alam nyang mapapawalang bisa yung case bilang sigurado sya sa sarili nya na wala syang krimen na ginawa. Never tumanggi ang Larrañaga family in any investigation na ginawa sa kanila. And clearly, kitang kita sa film na ito na sobrang ganda pag uugali/ pagkatao ng pamilya ni Paco. Nasasabi ko to according on how I see and hear kung paano magsalita ang bawat miyembro ng Larrañaga Family sa lht ng interviews nila. Kitang kita at ramdam ko sa kanila how genuine they are. Imagine how the Chiongs Manipulate all the people na may kapangyarihan sa kasong to. Based on this film, yung judge, mga police and even the Former Pres of the PH Erap Estrada went to the Chiongs side without any strong evidence pra lang maidiin si Paco and the 6 other guys na basta sinabi lng din nilang sangkot sa krimen. Nakakahiya kung gaano kawalang kwenta ang pamahalaan ng Pinas sa Trial na to. Napakabigat ng parusa na gstong ibigay sa 7 tao na wla namang strong evidence pra lng masabi nilang magkahustisya ang pagkamatay ng Chiong sisters. How come all this bullshit happened na parang mga tulog sa katotohanan ang mga taong nakaupo sa pwesto ng panahong to? Nakakahiya maging Pilipino sa puntong ito. Nakakalungkot ng sobra. But all I know is Everything happens for a reason. Paco is right! If you want to give up now, just give up tomorrow and if tomorrow comes just give up again tomorrow. This case and film has a purpose in everyones life lalong lalo na sa mga Pinoy. Have faith and everything will be okay. Paco supposed to be dead by the death penalty 21yrs ago, pero may milagro ang Diyos. Sobrang perfect tlga ang timing nya sa lahat ng bagay. Maybe this case has opened again this generation to show kung gaano kabulok ang sistema sa Pinas. Imagine how Spain did all the things they can para lng matulungan ang inosenteng si Paco. I hope justice will start to always prevail in the Philippines. Siguro nga milagro ang kailangan dito. Pero I know Miracle can happen everyday.

[iciangggg]

Work Vs. Hayahay

Sakit pala sa feeling tlga na kapag holiday or vacation ng mga tao sa paligid mo pero ikw need mo pumasok 😂😂😂😒 BADTRIP! Andito kasi parents ko sa Dubai ngyon 2days lang akong may off at leave nung thurs and friday medyo nabitin ako sa mga getaways. Inggit101. Sobrang tagal ko din kasi silang di nksama. Iba pdn tlga pag ksama mo family mo ❤ kilala nyo isat isa. Ung mga kwentuhan, asaran, bwisitan 😆 I know marami pa naman gantong ganap soon 😍inggitera lng tlga ako ngayon. 👅😂

Well may pros and cons nman din to. Lahat naman ng bagay actually. Kapag nsa galaan masaya, relax, picture dto picture don, kaen dito kaen don, adventure, new discovery pero syempre MAGASTOS 😂

Kapag nsa work naman, inggit dito inggit don, deadline dito deadline don, nkakapagod, commute, everyday baon food, samahan pa syempre ng epal na boss 😂😆 pero after that SWELDO naman!! 😁

Napaka amazing how life is all about balance. Sa buhay tlga dpat mrunong ka lang tumancha at tumimbang ng mga bagay bagay magiging totoong masayang tao ka. Sa spiritual, physical, mental. Lahat. Bsta matutunan mong ihandle mga sitwasyon sa buhay. Mgging magaan ang lahat pra sa araw araw mo ❤

[iciangggg]

Kasal.

Nasa marrying age na ba ako? Andami ko ng ka batch na may anak, karamihan nman di pa kasal pero some are really having their own lives and starting a family. Well, next week ikakasal na ate ko. Sakto lng yung age nya feeling ko. 30 na ata sya. A little late pero npaghandaan nya nman so exact lng sguro. Anyway, bakit nga ba kinakasal ang dalawang tao? For me, kasal is all about committing yourself sa taong gsto mo tlgang makasama habangbuhay. Gusto mong makashare sa lahat ng bagay at gsto mong makasundo panghabangbuhay. Wedding is very sacred lalo kung sa church gaganapin. But in my opinion, ang pagiging kasal dpat nagsisimbolo tlga sa couple.

HINDI dhl para lng sa

bonggang celebration,

sa diamond ring,

sa mga bisita,

Sa magulang,

Sa social media,

At sa kung ano ano pa man. Di ko alam opinion ko lang yan. Ako kase ung type of person na masaya na ko mapaligiran lng ako ng mga taong alam kong may pakialam skn. Kung ikakasal sguro ako I want it to be between me and my partner, di ko need ng mga bisita or anything.. it may be once in a lifetime to celebrate pero para sakin mas importante kasi yung whats AFTER the wedding. Sigurado kaba dun sa napili mong taong makakasama mo panghabang buhay? Magtutulungan ba kyo for the rest of your lives? Lahat ng sinasabi sa wedding vows willing ba kayong gawin pareho? For better or for worst? In sickness and in health? Masasabi mo bang you really love the person unconditionally pra piliin mo sya makasama at maging katuwang until you grow old? Dont get me wrong pero gsto ko din ikasal ng magandang celebration, pero para sa akin gsto ko lng makasama sa isa sa pinaka importanteng araw ng buhay ko eh yung mga taong may kinalaman lng din sa buhay ko pagtapos ng kasal ko. Wla lang I just wanna be sorrounded by people who really care about me and my partner sa araw na yun at sa panghabangbuhay namin. MAYBE THATS WHAT ILL BE CALLING MY DREAM WEDDING ❤❤❤

[iciangggg]

Move on.

Ano naiisip mo pag naririnig mo to? Most of us define this word pra sa mga nagmahal at nasaktan. Lalo na sa generation ngyon. Halos lahat ng kabataan bukambibig ang salitang MOVE ON. Pero kung iisipin maigi napaka powerful ng salita na to. Sa totoo lng nalilimutan na ntn na itong word na to eh halos dpat inaapply sa naparaming bagay, sitwasyon, issues, buhay etc etc. Pano nga ba mag move on? Based on experience and sa observations ko ikaw lng tlga mkktulong sa sarili mo pra magawa mo tong bagay na to. Una sa lahat patawarin mo sarili mo. Kung nagka problema ka sa pag ibig, trabaho, pamilya, pag aaral, kaibigan, financial, spiritual, physical, mental, sa Diyos at kht sa kung ano pa man. Patawarin mo sarili mo. Pangalawa tanggapin mo na may ibang bagay/pangyayare na darating na higit pa sa inaasam mo. Pangatlo mabuhay ka ng wlang pinagsisisihan. Panatalihin mong lessons lht ng nangyre sa past mo. Pang apat, mging grateful ka nalang dahil buhay kapa in short may pag asa kapa. Pang lima hanapin mo happiness mo. Matuto kang makuntento at mahalin mo sarili mo in a good way. 😉

Napakaraming tao sa palagid ko ang may mga issues sa buhay. Nakakalungkot makakita ng taong alam mong may pinagsisihan sa buhay. Di nlang tinaggap. Di kinaya. Sad part ung mga di nkakapag move on yun yung mga makikita mo tlgang di lubos na masaya. MISERABLE. Worst nadamay pa ung ibang tao sa paligid nila sa katoxican nila. Ending nagkakagulo gulo lang lahat. Hindi masaya. Puro hugot, poot, galit lang ang kaya nilang gawin. Kaya ako pinili kong mag move on, tanggapin, maging grateful at makuntento sa kung ano mang journey mangyari sa buhay ko. I chose happiness kaya masasabi ko dn na happiness also chose me. ❤

[iciangggg]

Seven Sundays

Napakaganda ng movie na to. Its my 2nd time to watch this movie after a year. Pero ung emosyon grabe buhos padin. 😅 maybe because its all about family. Watching this movie made me realize na ang mga tao pala tlga may kanya kanyang buhay. Medyo nakakarelate kasi ako sa character ni Dex Bonifacio dito. Bunso at naiwan nilang lahat. Idk, pero since bata ako im always expecting something sa Parents ko, yung kalinga at proper guidance ba. Mga kapatid ko nman naging busy din sla. Tska iba turing nla skn minsan. Di ko naramdaman ung bunso. Well growing up seems pretty lonely for me. Kung saan saan lng ako nakikisama. Good thing is lahat tlga ng tao nakakasalamuha ko nkkasundo ko so far. Lumaki lng kasi ako na puro kasambahay ksama e. Yun lang nag aasikaso. Kya kht nging independent ako prang plaging may kulang skn na hnahanap ko lagi sa mga tao. Ends up madalas disappointed. Kya super happy ako kpag nakakameet ako ng mga totoong tao sa buhay ko. But now, everything is clear na sa akin. Noon kasi medyo dpa ko mulat at dpa tlga kyang masanay. Life is about helping yourself by yourself. Bonus nlng tlga if gagampanan ng parents at kapatid yung pagiging pamilya nyo para sa bawat isa. But ias I said, may kanya kanyang buhay ang bawat tao. Ganda ng ending ng movie na to. Must watch 😊

[iciangggg]

Thank you for making me happy 💕

Its now the 15th month of our relationship. Pero it feels like a long time. Feeling ko antagal tagal na namin. Halos sobrang kilala ko na siya and kilala nya nadin ata ako. Open kami sa isat isa. Since day one, open kami even sa families nmen. Honestly at first parang nabigla lng kami sa relasyon nmen. Im so lost the day I met him and sya nman naghahanap tlga ng inspiration that time. Hndi kami matatawag na perfect match when we met. Kasi im still healing and miserable by that time, in fact tinake advantage ko na may taong dumating pra makalimot ako sa sakit ng nakaraan. Selfish nga sguro pero one thing I know is di ako mananakit ng tao dhl sobrang sakit masaktan. So, instead of using the word I took advantage of it. Lets just say I took that chance to escape and forget the pain. THANKYOU for staying Love. Naalala ko padin ung sinabi mo sakin na aabangan mo pdin yung pag grow ko. I know its been hard for you for the first months na nagkasama tyo. Im in a very dark place that time. Wlang patutunguhan. But u manage to stay. Salamat sa napakahabang pasensya. Because of that I know marami tyong malalagpasan ng magkasama. 7months na tyong LDR. Pero ung unang 8mons ntn yung masasabi kong strong foundation na nabuo natin. Few more months magkikita na ult tayo... and I know maraming maraming taon pa tyong magkasama lalaban at magcecelebrate ng kaligayan ❤

[iciangggg]

Loner

Ito ata tlga ang weakness ko sa buhay. Maging mag isa. Di nmn literal pero yung feeling na alone. I mean, growing up wla nmn tlgang tao na nakaantabay saken. Mostly mag isa tlga ako feeling ko. Maraming friends pero wla tlga yung kht isang tao na at the end of the day alam mong may nag aalala sayo. Yung feeling na inaalagaan ka. Bunso ako pero never ko na feel yung ganung feeling hehe. Kaya sguro sobrang hilig ko sa mga kids e. I can give the importance that I want sa mga bata. Yun bang dko maramdaman eh ayokong maramdaman ng iba. Lol. Pakadrama 😒😅 anyway alone nnmn kasi ako ngyon. Anlayo kasi ni bentot e.

[iciangggg]

Workplace

Ang laking factor tlga ng environment kapag nasa trabaho ka. Ung mga nakakasama mo, ung amo mo at lalong lalo yung treatment sayo. Sobrang gusto ko ung trabaho ko, photo/videographer/editor ako dto sa dubai. Ayos naman enjoy, event event masaya tpos minsan arts and crafts sa studio. Isa tlga to sa mga nakahiligan ko estudyante days palang.

PERO! After few months na nandto ako. Nakakapeste yung environment dhl wlang teamwork minsan dto sa mga pesteng pana na to. Antatamad ng mga ksama mo at mga sablay sa diskarte or maybe ayaw lng nila mag effort tlaga. Mapapa P*TANGINA ka nalang tlga sa mga kumag na to. Dagdagan pa ng among mag asawa na Pana din! Mga tanginang nang rarattle palagi kht dpa naman tlga deadline. Minsan napapaisip nlng ako anong trip nitong dlawa kong amo e. Mga nanttrip ba to o ugali lng tlga nila mging kupal. KINGINAAAAA NYOOOO 😡😡😡 #gigilnyotalagaako

[iciangggg]

Understanding life

Nasa metro ako ngayon. Araw araw 1hr byahe to work. Napakaraming tao nakakasabay ko palagi araw araw. Lahat may kwento. Karamihan may hugot. Madalas ofw. May kausap sa phone. Kapag nkakarinig ako minsan ng may kausap naiisip ko nalang ang Blessed ko padin pala tlga. Yung mga sitwasyon kasi nila parang level1 lang sa mga napagdadaanan ko minsan. Well, iba iba lng nga sguro ang challenges natin lahat sa buhay.. maybe matindi ung sa iba ung sayo pra sakanila mild lang. Pero iba iba padn ang pinagdadaanan. For me, ang pnaka tamang gawin lang is irespeto. Lahat ng aspects in life kung pano yung apekto sa bawat tao, kailangan malawak tlga pang intindi mo. Either u win or lose. What I mean is, this world is full of disaster and beauty, sa sarili mo padin nakasalalay how you will handle life. Nobody is perfect ika nga. In my opinion in order for you to be just relax and happy always manage to be balance sa lahat ng bagay bagay ❤ appreciate the things u have and just work hard for the the things that u dont na makakapagpasaya sayo. Life is short ALWAYS BE HAPPY 😉

[iciangggg]

Parenting

Napaka bibo ng bata na nakasabay ko sa metro ksama mommy nya. Simple lng sila. Pinoy din mag nanay pero english sila mag usap ng anak nya. I can see and I felt na maganda yung parenting ng mommy nya. Nakakatuwa. Una sa elevator tinulungan ko kasi makahabol sila before umakyat ung lift. Around 5yrs old sguro ung bata. Sabi ng mom nya say "thankyou ate", then He looked at me and smiled sabay sabi "Thank you Ate" then pagsakay ng metro napindot nung bata ung emergency call button. He ask if its okay. Nagkamali daw ba sya. Medyo natakot kasi may alarm. Then his mom told him that its not okay and to say sorry to everyone. Tumayo sya sa upuan and said "sorry po im naughty" with accent. ❤ He's so cute. 😍

[iciangggg]

Keeping Calm

Ive spent 15mins finding my Nol card this morning. Maaga ako nakapag prepare ngyon arw na to compare sa usual timings. 9:15 na palabas na sana ako ng bahay pero wala Nol card sa wallet at bag ko. Umupo ako nag isip. Di kasi ako pde ma late dhil nakakailang taxi nako this month 9:35 kasi ung daan ng bus na sinasakyan ko. Chineck ko ung pantalon kong suot kahapon baka nasa bulsa. Kaso wla. Hinalughog ko yung marumihan kaso wla dn. Working table ko chineck ko. Wla dn. Umupo ulit ako nag isip. Naisip ko na kung bbili ako ng bgong Nol dagdag gastos nnaman. Naisip ko dn na patapos nmn na ung 30days ng unli so ok lng kung nawala nga. Pero as I remain sitting and thinking. Naalala ko kagabi pagkalagay ko ng pants ko sa marumihan may ingay akong narinig na nhulog pero diko pinansin. Pagka urong ko ng marumihan andun ung Nol Card ko sa ilalim. 😉

I learned today that staying calm and figuring things out is one of the key to help you solve your problems. Nakaramdam ako ng inis pero mas pinili kong kumalma haha. And ang galing. Umabot ako sa bus. On time nakasakay ng metro at sakto dn ung oras na nakarating sa trabaho 😉

[iciangggg]

All this time I felt like Im a lost soul wondering kung ano ang bagay na makakapagpasaya sa buhay ko as an individual. Madalas hinahanap ko kaligayahan ko sa ibang tao. Lalo sa mahahalagang tao sa paligid ko. But we all knew that people have different paths in life and mahihirapan tlaga ako sumaya if iddepend ko un sknila. Now I finally realized na I can just express my emotions sa pagbblog and it really makes me feel good na maihahayag ko na lht ng nraramdaman ko... 😊