«You got the devil in your eyes...»
Και αμέσως τρυπώνει στα ρουθούνια μου το άρωμα σου καθώς άνοιγες την πόρτα της σοφίτας σου.
«...you went and took me by surprise...»
Και σε βλέπω να πηγαίνεις ως τον σταθερό υπολογιστή σου -έτσι με σβησμένα ακόμη τα φώτα- και στα τυφλά να βάζεις μουσική.
«...say what you wanna say I won’t go back...»
Και γυρνάς πίσω για να ανάψεις το φως. Και βλέπω τις κόρες των ματιών σου να συστέλλονται. Και μου γελάς.
«...if you wanna hit the road then let’s go then...»
Και βγάζουμε τα παπούτσια μας και καθόμαστε στον καναπέ για λίγο. Και κοιταζόμαστε. Και μπλέκουμε τα χέρια μας -όπως πάντα.
«...let’s just go and see the world and just show them...»
Και χαζομιλαμε για λίγο. Λέμε ανουσιοτητες για να περνάει η ώρα. Χαζές δικαιολογίες, απλά για να κρατήσουμε τα χέρια μας μπλεγμένα.
«...what it really means to live life golden, yeah we’re golden babygirl we’re golden, they about to see us shine ‘cause we’re golden...»
Και μετά μου ανάβεις κεριά. Εκείνα τα ρεσω με το άρωμα βανίλιας. Γιατί ξέρεις ποσό τρελαίνομαι για τα αρωματικά κεριά.
«...yeah, we’re golden, babygirl we’re golden, they can never break us down ‘cause we’re golden...»
Και καθώς το μεθυστικό σου άρωμα μπλέκεται με εκείνο των ρεσω, μου λες πως θα με κρατήσεις έτσι για μια ζωή.
«...they about to see us glow ‘cause we’re golden...»
Και το χαμόγελο σου είναι τόσο λαμπερό που κρύβει το δικό μου.
«..You’ve got the devil in your eyes...»
Και μου ψιθυρίζεις τον στίχο στο αυτί. Έχω τον διαβολο στα μάτια μου. Είναι εκεί και κάθε φορά που σε κοιτάζω σε έχω δίπλα μου.
«..you went and took me by surprise...»
Σε σαγήνεψαν τα διαβολικά μου μάτια και έπεσε στις παγίδες μου- έλεγες. Τα δικά μου μάτια που τίποτα δεν έχουν να ζηλέψουν στο χρωμα ή στο σχήμα απ’ολα τ’αλλα.
«...say what you wanna say I won’t go back...»
Και πριν ξαπλώσουμε στο κρεβάτι μου λες πως με έχεις βγάλει “τρέλα γούστα”. Με κάποια άλλη. Έκανες μια γρήγορη αναδρομή.
«...if you wanna hit the road then let’s go then...»
Και μου είπες πως θα γυρίζαμε μαζί ολόκληρο τον κόσμο. Πως δεν θα αφήναμε ανεξερεύνητο ούτε ένα τετραγωνικό χιλιοστό του πλανήτη. Και πως στις διαδρομές θα μου μάθαινες ολους τους αστερισμούς. Κι ας σου είχα πει πως ήξερα ήδη κάποιους.
«...let’s just go and see the world and just show them...»
Και γω έμεινα εκεί να κοιτάζω το ασχημάτιστο ταβάνι. Ήλπιζα για μια διαφυγή. Για μια λύση που ποτέ δεν μου έδωσε εκείνο το λευκό, ασχημάτιστο κενό.
«...what it really means to live life golden...»
Και από το πουθενά, εγώ ξεμένω να ακούω ασταμάτητα τον ίδιο στίχο στο κεφάλι μου. Εκείνον που στοίχειωσε την ψυχή μου. Εκείνον τον διαβολο που στοιχειωσε εσένα.
«...you’ve got the devil in your eyes...»
kianamaiart
gummygunk
origamiaround
