Το κουδούνι των αναμνήσεων
Είναι που σε είχα στη σκέψη μου, ακριβώς αυτή τη στιγμή Τη στιγμή που χτύπησε το κουδούνι και πετάχτηκα να κοιτάξω απ’ το παράθυρο, μήπως δω εσένα
Τις συνήθιζες εσύ τις εκπλήξεις Ήταν δώρο ανεκτίμητο για μένα Κάθε φορά που με έπαιρνες τηλέφωνο να κατέβω να σου ανοίξω Και εγώ πάντα με το βλέμμα της απαξίωσης με κρυμμένη ευγνωμοσύνη, σε υποδεχόμουν στην αγκαλιά μου
Είχες αυτή την ανάγκη να προσφέρεις, σε όλους Και ήταν απ’ αυτά που λάτρεψα σε σένα από την πρώτη στιγμή Όχι γιατί ήθελα να εκμεταλλευτώ την ανιδιοτέλειά σου Αλλά γιατί ήθελα να προσφέρω εγώ σε εσένα, ό,τι δεν σου πρόσφερε κανένας άλλος πίσω Ήθελα να σε φροντίσω, να σε προστατεύσω Ήθελα να σε αγαπάω
Και το γεγονός ότι με δέχτηκες στη ζωή σου και δέχτηκες όλη μου την αγάπη, ήταν ακόμη ένα δώρο Το μεγαλύτερο απ’ όλα Ένιωθα πως η καρδιά μου ταξίδευε με τον αέρα, ελαφριά και όμορφη, μέχρι να συναντήσει τη δική σου Σα να εκπέμπαμε, και οι δυο, ουράνια τόξα από μέσα μας…
Τελικά δεν ήσουν εσύ που χτύπησες το κουδούνι Δεν είσαι πια η γλυκιά ξαφνική επίσκεψη Όμως δεν είναι αυτό που με στενοχωρεί Σου είπα, δεν σε λάτρευα μόνο γιατί ερχόσουν και μου έφερνες λουλούδια, αλλά γιατί μου επέτρεπες, ακριβώς, να σε υποδέχομαι
Μου επέτρεπες να είμαι κομμάτι σου και αυτό εμένα μου έδινε ζωή
Ελπίζω να φροντίζεις τον εαυτό σου
-άλκηστις
