Afsluiting
Begin blok 4. Wat ga ik doen, het is vooral de theorie van de onderwerpen die me aanspreekt. Wat is tijd en ruimte. Hoe ervaar je een plek, en hoe geef je die ervaring weer. Een foto of film dekken voor mij niet de lading. Die geven benaderen de fysieke werkelijkheid, als een snede in de tijd (foto) of een veelvoud daarvan (film). Het werd mijn doel de ervaring op zich, de tijdspanne die het duurt om iets te ervaren, samen te vatten. Ik wil de gedachte aan de ervaring visualiseren.
Dit idee werd voor mij duidelijk toen ik aan het fietsen was. Deze berm hier, hoe verschillend is hij van dezelfde berm 100 meter verder. Heel wezenlijk gezien best wel verschillend, hier ligt er een plastic dopje, een twijg en is het gras groen. Verderop liggen er steentjes een handschoen en is het gras er wat doffer. Dit zijn de letterlijke eigenschappen van beide stukken berm, maar zo onthoudt ik ze niet. Voor mij is het opgeslagen als het stuk van ‘kruispunt na de brug’ tot aan ‘stoplichten aan de snelweg’. De kleine details zoals een dopje of steentje registreer ik niet meer. Het zijn kleine onbelangrijke feitelijkheden voor het grotere verhaal van de reis A naar B.
Dat grotere verhaal is waar het me uiteindelijk om draait. Hier spelen grote lijnen van de reis de hoofdrol. Het gemiddelde kleurenscala, de verdeling lucht/horizon/grond, verspreiding van ruisdeeltjes over het landschap zijn de visuele aspecten van deze reis. Dan is er ook nog de gevoelsmatige kant die meespeelt maar heel moeilijk te vatten is in beeld. Hier gaat het dan over temparatuur, wind, activiteit die je verricht, geuren en ga zo maar door. Heel erg van belang voor de ervaring van de reis is dan nog het mentale deel. Hoe deze reis op jou overkomt, welke herinneringen getriggerd worden en hoe je je voelde. Dit is natuurlijk subjectief.
Ik heb me dus dit blok gefocust op het visuele aspect van de reis. Met de vraag, hoe kan ik het onderwerp van ieder fragment het beste naar voren brengen in zijn eigen manier. Ik ben dus per fragment gaan kijken naar waar het voor staat. Eerste schot was raak met de rhododendron. Het begon als een technisch uitprobeersel. Wat als een object gescheiden kon worden van zijn achtergrond en afzonderlijk van elkaar kunnen bewegen. Terugkijkend he ik er een betekenis aan kunnen geven. Ik ervoor die plek als een rustoord, waar planten naar hartenlust kunnen gedijen in de stad. De langzame gestage beweging geeft het een dierlijke aanblik en tegelijkertijd het mogelijke ruisen van een struik in de wind.
Daarna heb ik een paar uitstappen gedaan naar andere vormen. Niet allen even geslaagd in eindresultaat, maar wel geleerd dat om het duidelijk te houden voor een ander je ervoor moet zorgen dat er niet te veel ruis aanwezig is in het beeld. Ik probeer al een vreemd idee te presenteren en dan wil je dat het beeld zelf nog zo veel mogelijk houvast heeft met bekende vormen.
Uiteindelijk ben ik ongeveer terecht gekomen bij waar ik ben gestart. Still / Lifes Als een frankenstein ben ik aan de weer gegaan om een nieuw soort leven te blazen in het materiaal wat ik gefilmd had. Stukken statische film worden ingedeeld in vlakken en die aparte vlakken vormen samen de ruimte die origineel bestond. Door het samen brengen van beeld met minieme beweging ontstaat er een vibratie, een teken van leven in een ogenschijnlijk levenloze ruimte.
