Your thoughts my inspiration......

whatever I post is apart of me. This is my beliefs the way I think and I share it with unknowns because the people around me have a very dark mind with no serious opinions and with many stereotypes. The are not fighting the are not experienced on many things and they are afraid that makes them usual and I want to risk and live like a fighter. I am irina

[redrola]

[mavra-matia]

“Και στα ξενέρωτα βράδια της Κυριακής, τι θα πειράξει και να πιω ένα ποτήρι παραπάνω;”

— Nimbus D (via zw-gia-to-xamogelo)

[daimewdis]

Πιστεύω πως όλοι κρύβουμε κάτι.

Και πολλές φορές δεν πρέπει ή δεν υπάρχει

λόγος να τα συζητάμε.

Τα έχουμε μέσα μας ως δύναμη ή αδυναμία.

Κάποιες φορές αυτά που μας βασανίζουν

τα ξεπερνάνε,

και άλλες μένουν κολλημένα πάνω μας

για να μας θυμίζουν.

Με τα χρόνια δεν έχει νόημα το “αν”,

αλλά ένα μόνιμο “γιατί”.

Και όμως συνεχίζουμε και προχωράμε.

Πιστεύω πως είμαι μακράν καλύτερος

όταν σκέφτομαι, παρά όταν γράφω.

Καθώς πάντα στο γράψιμο

χάνονται οι σκέψεις.

Εξακολουθώ να πιστεύω πως ο άνθρωπος

δεν ζει με αναμνήσεις, αλλά με ελπίδες.

Αυτό δεν ήταν τώρα, η τελευταία παράγραφος,

ήταν πριν 11 χρόνια. Και κάτι ονειρεύτηκα στον ύπνο μου και το θυμήθηκα πριν μέρες.

..Και δεν έχω ιδέα αν ζει, αν έχει παντρευτεί, αν έχει παιδί, τι επάγγελμα κάνει.

Αλλά, όταν δεν μπορείς να κρατηθείς από το τώρα που χεις, ξεθάβεις ή φτιάχνεις ψευδαισθήσεις.

Δεν είναι αληθινό κάτι μόνο όταν το αγγίζεις.

Τι γράφω πάλι, μεσάνυχτα και κάτι random.

1:15 πμ

18/7/23

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

Μόνο ότι νιώθεις είναι αληθινό, και ότι νιώθεις δεν είναι κατανοητό για τον καθένα.

-Δαιμεώδης

[lostwhy]

Χάνομαι.

Θα με χάσεις

γιατί πρώτα με έχω χάσει εγώ.

[daimewdis]

Πιστεύω πως όλοι κρύβουμε κάτι.

Και πολλές φορές δεν πρέπει ή δεν υπάρχει

λόγος να τα συζητάμε.

Τα έχουμε μέσα μας ως δύναμη ή αδυναμία.

Κάποιες φορές αυτά που μας βασανίζουν

τα ξεπερνάνε,

και άλλες μένουν κολλημένα πάνω μας

για να μας θυμίζουν.

Με τα χρόνια δεν έχει νόημα το “αν”,

αλλά ένα μόνιμο “γιατί”.

Και όμως συνεχίζουμε και προχωράμε.

Πιστεύω πως είμαι μακράν καλύτερος

όταν σκέφτομαι, παρά όταν γράφω.

Καθώς πάντα στο γράψιμο

χάνονται οι σκέψεις.

Εξακολουθώ να πιστεύω πως ο άνθρωπος

δεν ζει με αναμνήσεις, αλλά με ελπίδες.

Αυτό δεν ήταν τώρα, η τελευταία παράγραφος,

ήταν πριν 11 χρόνια. Και κάτι ονειρεύτηκα στον ύπνο μου και το θυμήθηκα πριν μέρες.

..Και δεν έχω ιδέα αν ζει, αν έχει παντρευτεί, αν έχει παιδί, τι επάγγελμα κάνει.

Αλλά, όταν δεν μπορείς να κρατηθείς από το τώρα που χεις, ξεθάβεις ή φτιάχνεις ψευδαισθήσεις.

Δεν είναι αληθινό κάτι μόνο όταν το αγγίζεις.

Τι γράφω πάλι, μεσάνυχτα και κάτι random.

1:15 πμ

18/7/23

-Δαιμεώδης

[1anonyymous1]

‎" For your peace of mind, do not try to understand everything. "

[daimewdis]

Όσο το μυαλό στρίβει, τόσο η θηλιά με σφίγγει. Πριν βουλιάξω θα πνίξω ό,τι με πνιγεί.

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

Δεν μου λείπει τίποτα, αλλά παρόλα αυτά αδειάζω ταχύτερα.

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

Όταν τρύπησα το κενό, οι ανασφάλειες βγήκαν στο φως.

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

Van Gogh νιώθω το πόνο σαν να’ χω κόψει το ένα μου αυτί και στο άλλο να ακούω την σιγή να αιμορραγεί.

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

Εσείς φταίτε, όχι εγώ. Εσείς φταίτε όταν το ηλίθιο μπασταρδεμένο μυαλό σας με παρομοιάζετε με κάτι άλλο και με συγκρίνετε με ό,τι στον πούτσο πιστεύετε εσείς για μένα. Εσείς φταίτε, όχι εγώ. Εγώ γράφω ό,τι πιστεύω, ό,τι βλέπω, ό,τι έχω ζήσει και ζω. Ό,τι στον πούτσο έχω στο γαμημένο κεφάλι μου. Και δεν έχεις ιδέα για τίποτα για μένα μαλάκα. Κοιτά να κατά πιαστείς πάλι από μία λέξη και βάλε την στον κώλο σου.

Τώρα νιώθω λίγο ερωτικός. Και βαθιά συναισθηματικός. Ποιός πούστης με είπε ρηχό;

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

Εμένα ο Διάβολος μου δεν υποκρίθηκε ποτέ, άλλοι φόρεσαν φτερά αγγέλου.

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

Μπλέχτηκα σε αδιέξοδο υποσυνείδητα και εσκεμμένα δεν μπορώ να βγω.

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

“Θα έβγαζα τα μάτια μου για να δω φως.”

-Δαιμεώδης

[daimewdis]

Μου έστειλαν αρκετοί: “κάτι πιο καταθλιπτικό δεν μπορούσες να βγάλεις;”. Θα έβγαζα για sex. Αλλά δεν έχω ακόμα hater, ώστε να μου κάνουν free promo. Και σοβαρά τώρα, οι περισσότεροι είναι ηλίθιοι που κάνουν hater. Δεν εννοώ σε αυτούς που όντως υπάρχει λόγος. Όπως π.χ αντίγραψε ο άλλος εκείνον ή είπε αυτό είναι φασιστικό. Αλλά οι περισσότεροι σχολιάζουν το πόσο κακό ήταν το κομμάτι και ήταν τόσο κακό ώστε να το παρακολουθούν ξανά και ξανά και να το στέλνουν παντού. Είναι σαν gntm ή άλλα τηλεοπτικά προγράμματα που είναι κάποιος ο κακός, τον κράζετε, και θέλει να βγει. Και όταν βγει και όλα είναι καλά βαριέστε και δεν παρακολουθείτε το πρόγραμμα μετά. Κάτι τέτοια βλέπω και γελάω με την μαλακία σας. Όταν θα ανέβω, και θα έχω. Δεν έχω καύλες προς το παρόν. Το τι: «είμαι πολύ ερωτικός, γι’αυτό σας γράφω στην πούτσα μου». Είναι αγαπημένο.

Ξέσπασμα δίχως λογική, νόημα και τέλος.

[daimewdis]

Αλλά μπέσα, ενώ μου έχει λείψει να τρολάρω και εκείνο το ειρωνικό υφάκι. Που είναι να “σπάω” την μαυρίλα μου. Δεν έχω ορέξεις. Έχω και θα έχω άλλα πράγματα που είμαι και πρέπει να είμαι focus. Γι’ αυτό και εξαφανίζομαι. Δεν μένω κάπου για να μην χάσω follow ή δεν ξέρω γω τι άλλο. Στα αρχίδια μου. Και όντως είναι στα αρχίδια μου. Εγώ είμαι εγώ. Κάνω ό,τι θέλω, όποτε θέλω, είμαι μόνος. Δεν έχω τίποτα από πίσω. Και δεν έχω κανένα κονέ. Ούτε πίπα, ούτε κώλο. Παρόλα αυτά, εγώ έχω βάλει από τα πέρυσι ένα μπουφάν στο μάτι. Θα το πάρω το καλοκαίρι να το φορέσω το χειμώνα. Θα ήθελα να κάνω ένα ταξίδι, αλλά πιο πιθανόν είναι να πάω στην Άδη. Το γράφω επίτηδες. Και όχι μόνο. Επίσης, μη ειρωνικά. Γουστάρω να ακούω έντεχνα και λαϊκά. Και το ζω. Όταν ερωτεύομαι. Ή χωρίζω. Αναλόγως την φάση. Πόσο δεν με γουστάρεις τώρα; Αλλά προς το παρόν έχει κολλήσει το replay μου με δύο μελωδίες. Ξένες. Παρότι δεν είμαι πούστης (εννοώ ότι δεν κάνω πουστιές). Αν δεν με πειράξεις. Ξέρω, πως δεν είμαι οκ. Ξέρω πως είμαι σκληρός, ξενέρωτος, μαλάκας. Και θα έπρεπε να είμαι πιο κοντά εκεί που έχω απόσταση. Αρκεί να είναι καλά. Η ειλικρίνεια μου θερίζει. Επίσης, βρίζω, ξεσπώ, έχω πρόβλημα με τα νεύρα μου, όχι, δεν έχω πράτσα (προς το παρόν), αλλά μπορεί να μου ξεφύγει τίποτα και να σου έρθει στο κεφάλι. Θα ήθελα να είμαι πιο happy. Να είμαι λίγο πιο αισιόδοξος, αλλά όλα μου πάνε κατά διαόλου. Δεν βρίσκω λύσεις και δεν υπάρχουν λύσεις σε πράγματα ώστε να νιώθω λίγο πιο οκ εγώ. Και αφορούν εμένα. Προσωπικά. Ούτε καλλιτεχνικά ούτε τίποτα. Εξάλλου το ‘χω, πει, αν ήμουν στα καλά μου δεν θα έγραφα. Μεγαλώνω, και φταίω που μέσα απ την μαυρίλα μου, δεν ανοίγω μια χαραμάδα ώστε να μπει φως.

-Δαιμεώδης

Forever alone.

[zftw-deactivated20210327]

there’s only one way i want to end this year and that’s drunk