Και είναι στιγμές που θες να φύγεις
μα δεν έχεις προς τα που να κινηθείς..
noise dept.
h
No title available
Mike Driver
DEAR READER
wallacepolsom

roma★

shark vs the universe

★
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
taylor price

@theartofmadeline
tumblr dot com
Game of Thrones Daily
AnasAbdin
ojovivo
Misplaced Lens Cap

Origami Around
Keni
Sweet Seals For You, Always

seen from United States
seen from Germany
seen from France

seen from United States
seen from Italy
seen from United States
seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from Türkiye
seen from Italy

seen from United States

seen from United States
seen from Argentina
seen from Malaysia

seen from Germany
seen from United States

seen from Malaysia
@its-emmanuela
Και είναι στιγμές που θες να φύγεις
μα δεν έχεις προς τα που να κινηθείς..
Κι ενώ εκείνη τη μέρα όλα ήταν έτοιμα, τα ρούχα μου μέσα στη βαλίτσα, το αμάξι γεμάτο βενζίνη, το ραδιοφωνάκι στην πίσω τσέπη του τζιν μου και τα τσιγάρα μου στο ντουλαπάκι του συνοδηγού, κάτι έλειπε.
Εκείνη τη μέρα τα πάντα ήταν έτοιμα, μα κάτι πολύ σημαντικό έλειπε.
Έκατσα σε ένα παγκάκι και άναψα τσιγάρο όταν μου ήρθαν στο μυαλό τα λόγια της μάνας μου εκείνη την τελευταία φορά που ανέφερα τ'όνομά σου: "Η ζωή είναι πολύ μικρή για να κρατάς μέσα σου τόση θλίψη. Θυμάσαι υπερβολικά πολλά από ανθρώπους που σε ξέχασαν με το πρώτο τσιγάρο μετά το σεξ."
Φύσηξα νευριασμένα τον καπνό και κοίταξα τη γάτα που είχε ακουμπήσει στα πόδια μου.
Θυμός ή παράπονο ; Παράπονο ή θλίψη ;
Πως γίνεται ο άνθρωπος που ερωτεύτηκα να μην ήταν άξιος να μου δώσει ούτε μια μικρή σταγόνα από την αγάπη που έλεγε πως έχει για 'μένα ;
"Αν μ'αγαπάς δε μπορώ να το νιώσω και αν αυτή είναι η αγάπη σου θα προτιμούσα να με μισείς." αυτή ήταν η τελευταία φράση που άκουσες να βγαίνει απ'το στόμα μου.
Η παρουσία σου έπαψε να 'ναι γλυκιά και η φωνή σου μου προκαλεί ένα κόμπο στο στομάχι.
Ποτέ δε συνήθισες να σ'αγαπάνε. Οτιδήποτε καλό έμπαινε στη ζωή σου το έδιωχνες με τρόμο. Μόνο ο πόνος σου είναι οικείος και για αυτό τον επιλέγεις μανιωδώς.
Κουράστηκα να έχω για σύντροφο τη μοναξιά και τη θλίψη που μου άφηνες κάθε φορά. Κάποια πράγματα δε θα αλλάξουν ποτέ από μόνα τους αν δε θέλεις εσύ να κάνεις κάτι για αυτό.
Και γαμώτο, βαρέθηκα να είσαι η πρώτη μου σκέψη όταν ξυπνάω. Ποτέ δεν άξιζες τόσες ώρες στο μυαλό μου.
Κάποτε σου ΄χα πει πως ό,τι κι αν γίνει εγώ θα μαι δίπλα σου. Αλλά ο πόνος δες πως αλλάζει τον άνθρωπο..
Αν δε φύγω τώρα δε θα το κάνω ποτέ. Σβήνω το τσιγάρο και πατάω γερά τα πόδια μου στο έδαφος. Ρίχνω μια τελευταία ματιά σε όσα αφήνω πίσω και μπαίνω στο αμάξι.
Έβαλα το τραγούδι που πάντα σιχαινόσουν και εγώ λάτρευα. Δε μπορώ να προσποιούμαι άλλο ότι ταιριάζω στον κόσμο σου, είναι πολύ μικρός και θλιβερός για 'μένα και τα όνειρα μου.
Εσύ σε ποιον τύπο ανήκεις;
Τι και αν είναι Ιούνιος;
Τι και αν έχει περάσει καιρός από εκείνο το κλικ;
Εγώ αυτή την πόλη θα την ερωτεύομαι κάθε φορά που θα την κοιτώ, όπως και τα μάτια σου!
«Άσε με να σε βρω...»
~ ούτε το φεγγάρι δεν με θέλει σήμερα~
Η ζωή μας θερινό σινεμά τα βραδιά του
Αυγούστου
Σε στιγμές που πέρασαν και σε αναμνήσεις που θα πονάνε.
Σε αγνώστους ανθρώπους που έγιναν άνθρωποι μας .
Σε μια ξένη πόλη που εγινε το σπιτι μας .
Στα φοιτητικά χρονια που πέρασαν και δεν θα ξανα ερθουν .
Προσωρινό αντίο στην πόλη που αγάπησα .
Εις το επανιδείν στους ανθρώπους ΜΟΥ .
Ούτε απόψε ήρθες
Και απορώ :
Ποια ελπίδα μου δημιουργει
Την ψευδαίσθηση της παραμονής σου ;
—ΡΕΝΕ
Όλος ο κόσμος θα ήταν παρών· αλλά έλειπες.
Νικηφόρος Βρεττάκος, Ανεπίδοτο γράμμα
Μερικές φορές για να απομακρυνθείς από έναν άνθρωπο δε χρειάζεται να σου κάνει κάτι. Αρκούν όσα δεν έκανε..
Ο καθηγητής της στατιστικής σήμερα
"Βγαίνετε για καφέ σήμερα και αρχίζετε και ακουμπάτε πάνω στο τραπέζι. Κινητά, κλειδιά, γυαλιά, καπέλα, πορτοφόλια. Έχετε όλα τα υλικά αγαθά που θέλετε. Τα πιο ακριβά, τα πιο ωραία. Έρχομαι στο πανεπιστήμιο στην εξεταστική και το πιο φθηνό αμάξι που βλέπω είναι το δικό μου. Εμείς δεν είχαμε λεφτά ούτε για καφέ τότε. Είχαμε όμως άπλετο χρόνο. Που εσείς δεν έχετε, διότι κυνηγάτε όλα τα υπόλοιπα αγαθά. Και έρχομαι εγώ εδώ και σας ζητάω λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας. Για αυτό είμαι εχθρός σας. Για αυτό εμφανίζομαι σαν την χειρότερη απειλή για εσάς. Ζητάω κάτι, που δεν έχετε. Γιατί δεν έχετε συνειδητοποιήσει ότι η μόρφωση είναι σημαντικότερη από τα αγαθά. Και πάτε προς άλλη κατεύθυνση."
Θέλω να γυρίσουμε τον κόσμο μαζί με ένα αυτοκίνητο, με δύο μπλουζάκια τρία σορτσάκια και μια φωτογραφική στην τσάντα, μια εξάδα ζεστές μπύρες στο πορτμπαγκάζ, να ακούμε τα ίδια 6 τραγούδια στο ραδιόφωνο και να τραγουδάμε δυνατά σαν την πρώτη φορά που τα ακούσαμε, να με φιλάς σαν να είναι η τελευταία φορά και εγώ να σε κοιτάω στα μάτια όπως πάντα.
Νοσταλγώ τις στιγμές μας .
Πέρασαν
Και δεν θα ξανά έρθουν.
Να προσέχεις …
Ain't forcing situations anymore. I'd rather be alone.
Ανυπομονώ για αυτές ζεστές μέρες που θα χτυπάει το τηλέφωνο και με το που το σηκώνω να ακούγεται ένα «ετοιμάσου ερχόμαστε να σε πάρουμε» είτε για θάλασσα είτε βόλτα. Παραμένει από τα πιο όμορφα συναισθήματα.
Εγώ σε πίστεψα .
Κι αφού σε πίστεψα , εγώ φταίω .