Een Chasse Patate

Hier beschrijf ik hoe het mij vergaat op de fiets. Na enkele jaren van hardlopen ben ik overgestapt op de racefiets. Dus alles is nieuw voor me, problemen zoals zadelpijn, lekke banden maar ook "hoe zie ik er op de fiets uit" en natuurlijk wat is de vooruitgang die geboekt wordt. Maar bovenal is het natuurlijk allemaal 100% amateuristisch.

[jasperslokker]

Zo, die is van mij. Met dank aan Jeroen heb ik nu stickers op het frame, aan beide kanten, met m'n naam en een nl-se vlag. Het is was stil geweest op het blog maar dat wil niet zeggen dat er niet gefietst is. Het is niet veel geweest maar toch. Afgelopen zondag hebben we, Martijn, Fons, Jeroen en ik, rondje polder, Elburg, Nunspeet gedaan. Met 40 p/u wind mee heen, bakkie koffie en vervolgens 30 p/u wind tegen terug. Heerlijk gefietst maar echt zwaar was het niet. Voor volgend jaar wil ik toch een doel hebben, zoals een mooie toertocht. Misschien Limburgs Mooiste? Eerst morgen maar weer een mooi rondje fietsen. Nu met strava aan, Jasper!

[jasperslokker]

Nu begint het ergens op te lijken

Afgelopen week drie keer kunnen fietsen. Ik had de fiets terug van Schraverus en die piep is nu echt verleden tijd. Ik had de ketting te droog gemaakt. 

Maar nu het fietsen: Het blijft af en toe flink harken om bij te blijven maar het gaat steeds beter, niet makkelijker. We begonnen 17 juli met z'n vijfen, Robert, Fons, Jeroen , Ramon en ik. Ramon begon furieus aan de Jonkheer Sandbergweg en heeft daar de rest van de rit last van gehad. We hebben de bultjes in de buurt een beetje gemeden en lekker doorgefietst. We zijn wel via de molen naar Garderen gereden, dit gaat langzaam omhoog en die molen komt maar niet dichterbij. Daarna naar Drie via de Sprielderweg. Ik koos voor de weg ipv fietspad en dat leek goed uit te pakken, ik liep weg bij de jongens maar vlak voor het eind gin het mis, ik stond geparkeerd en de anderen vlogen voorbij. Mooi leermomentje, niet te vroeg pieken!! Om vervolgens af te sluiten met een verdiend colaatje bij Robert thuis.

De 19 juli ben ik alleen gaan fietsen, ik wilde graag via Elburg en de polder rijden. Het waaide erg hard, dus tot aan Elburg was het buffelen maar ik kon redelijk ronddraaien, de terugweg in de polder ging makkelijker alhoewel ik wel merkte dat de vermoeidheid en zadelpijn opzetten. En wat ik eigenlijk niet had moeten doen doe ik dan toch, een gemiddelde boven de 30. Daarna heerlijk een biertje gedronken bij Luigi's

En dan gisteren! Het zou 30 graden worden en inderdaad, het was warm. We waren met vier, Jeroen, Maarten, Ramon en ik. We vertrokken om 10.00 uur en het was 28 graden. We hebben dus een kort rondje gereden waarbij Jeroen veel kopwerk heeft gedaan. In Nunspeet hebben we lekker een bakkie koffie gedronken (ik kreeg een cappucino bleh) Na Nunspeet langs de camping aan het randmeer weer terug, windje schuintegen. Al met al een leuke rit maar echt heel makkelijk ging het niet. 

Rit van 17 juli

Rit van 19 juli

Rit van 21 juli

[jasperslokker]

De zondag ochtend rit

Weinig spannend, gewoon weer een rondje gereden. Het leuke was wel dat we nu eerst naar Millingen zijn gereden en vanuit daar de langere klim hebben gedaan. Dat ging redelijk. We waren met zijn drieen en ik kon Martijn niet volgen maar werd netjes tweede. Daarna lekker naar huis gereden en afsluitend een bakkie koffie bij Martijn in de tuin.

Volgende keer bij mij de koffie!!

Oh ja, mijn fiets is weer naar de fietsendokter Schraverus, want de piep krijg ik er niet uit en ze denken nu dat het in het torentje zit, dus daar gaan ze naar kijken.

;

[jasperslokker]

Rondje Randmeer, eindelijk weer eens een rondje gefietst

Gisteren was het weer zover, weer eens rondje fietsen. Jeroen, Martijn en Fons gingen ook en Fons wilde een rondje Randmeer. Prima plan! Dus vanuit de stad naar Zeewolde, op de dijk bleek dat we aardig wind tegen hadden, maar het ging lekker. Ik heb een tijd achter Martijn en Fons gehangen, uit de wind. In Zeewolde moesten we door het dorp wat sturen maar verder is de polder natuurlijk allemaal recht toe recht aan. Echter bij het Erkemeder Strand kreeg Jeroen het moeilijk, hij had een paar weken niet gefietst en het licht ging uit. Vervolgens op de dijk terug in de Putter Polder wilden Martijn en ik nog even gas geven maar Jeroen zat te stuk. Ik heb hem mijn stroopwafeltje gegeven, dan had hij nog iets van suikers binnen. Maar het mocht niet baten, helaas. We zijn vervolgens rustig teruggereden langs Horst, Drielanden en toen weer langs het water naar de stad. Mooi rondje, niet spannend maar wel heerlijk gefietst. Ongeveer 43km in 1.25 uur.

[jasperslokker]

Aaaahhhhh! Nog niet goed! Bij het wegrijden bleef m'n ketting overslaan, heel even dacht dat het snel zou ophouden maar helaas. Ketting zojuist weer even uit elkaar gehaald en nu gaat het weer. Van de week snel nog even zo'n replacement halen.

[jasperslokker]

Zo tijdens het schoonmaken van de ketting natuurlijk een palletje verloren. Dus op naar de fietsenmaker voor een oplossing. Ikzelf dacht al een nieuwe ketting maar hij had andere oplossing. Twee nieuwe buitenschalmen, die snel los kunnen, erop en de ketting is weer als nieuw. Oh ja, de fietsenmaker had ook nog als tip, leg de ketting op de kleinste bladen of ernaast dan kun je zonder spanning erop de ketting weer vastmaken.

[jasperslokker]

Vanavond proberen de ketting los te maken (dat zal wel lukken) en weer vast te krijgen. Met dit laatste zal het spannende gedeelte worden.

[jasperslokker]

De zondag middag rit

Zondag was het weer zover, een rondje rijden! Aangezien het de avond ervoor Aaltjesdag was had ik al een voorbehoud gemaakt dat ik in de middag zou gaan rijden. Achteraf gezien een prima idee, maar dat kwam niet door Aaltjesdag maar doordat ik niet fit was en heel erg moe. Dus ipv 9 uur op de fiets werd het rond het middaguur. De banden op 7 bar gezet, de bidon gevuld met ranja en een snelle Jelle in mijn rugzakje. Het plan was om via Uddel, Gortel, Vaassen naar 't Harde te rijden en vanuit daar naar Harderwijk. Maar dat is best lastig navigeren met al die weggetjes in die kleine dorpjes, dus het rondje werd duidelijk anders. Het begin ging aardig maar ik merkte al wel dat ik nog niet fit ben, verkoudheid is nog aanwezig en dat merk je aan je ademhaling. Na kasteel Staverden richting Elspeet en vanuit daar moest ik rechtsaf richting Gortel maar dat werd na een paar honderd meter een zandpad, dus ben ik omgekeerd. Weer terug in Elspeet gekozen voor richting 't Harde, ik werd ook moe dus Vaassen had ik al uit mijn hoofd gezet. Echter vlak na Elspeet werd ook dit pad onverhard! Toch maar doorgereden en dat ging goed, het was mooi vlak. Na een paar km zag ik een mogelijkheid om linksaf richting Nunspeet te gaan maar ik koos voor linksaf omdat ik De Knobbel wilde doen, die had ik al een keer gereden dus ik wist hoe ik er moest "komen", niet dus weer verkeerd. Uiteindelijk wel op de goede weg gekomen en dus De Knobbel kunnen doen. Terwijl ik omhoog kroop werd ik aan alle kanten voorbij gesjeesd door de BAM schaatsploeg jongens, kolere dat ging hard! Eenmaal boven had ik toch een pr! Omdat het zo beviel, haha, heb ik deze bult ook maar gelijk van de Noordkant voor het eerst omhoog gereden. Ooit word ik een klimmer! Toen richting 't Harde! En op naar huis, het kaarsje werd kleiner en kleiner en tussen 't Harde en Nunspeet ging die uit. In eerste instantie dacht ik aan hongerklop dus snel die Jelle naar binnen geschoven en wat gedronken. Dat hielp iets maar het was gebeurt voor vandaag. Regelmatig de rug rechten en rustiger aan fietsen. Gelukkig had ik wel de wind een beetje in de rug en dat was heel lekker want het waaide aardig. Eenmaal terug in Harderwijk snel naar huis en op de bank! Ik merk duidelijk dat mijn leeftijd gaat meespelen om fit te worden en dat mijn levensstijl toch iets zal moeten worden aangepast. Nu snel weer de ketting schoonmaken! Want die piept weer. Ik word er gek van. Tips?

[jasperslokker]

Rondje Nuldernauw met een heerlijk zonnetje en een beetje wind.

Zo! Dat is weer gedaan. Gisteren onderstaand rondje gereden, niet veel km's maar toch lekker. In eerste instantie zou ik met de groep meegaan maar de een na de ander zei af want die kon niet en die ging eerder enz. (ik ben niet boos hoor) Ik had voor mezelf al een keer bedacht om door de polder te gaan fietsen en dit rondje kende ik (grotendeels) Aangezien het waaide ben ik eerst richting Zeewolde gefietst, ik had dan de meeste rugwind in open gebied en de meeste tegenwind op de terugweg langs Nulde en Horst. Het eerste stuk ging voortvarend, lekker gefietst totdat ik in Zeewolde kwam. Avondvierdaagse!!! Overal kinderen op de weg dus moest het tempo naar beneden en laveren tussen de kinderen. Wel heel gezellig. In Zeewolde zelf boog de Avondvierdaagse af en kon ik weer doorgaan. Er is trouwens een hoop veranderd bij Camping De Banken, er staan nu zelfs stenen huisjes, toen ik 12 was was er alleen maar een grasveldje met een paar lekke tentjes, maar dat terzijde. Op de dijk lag een betonpad dat lekker wegreed, en ik hoopte dat dit tot het Nuldernauw door zou lopen, helaas. Vlak na De Banken moest ik het bos waar het pad smaller en het parcours bochtiger werd. Er moest dus goed worden opgelet ivm andere fietsers. Na het bos kwam het Erkemederstrand, daar nog even snel mijn schoenen gerepareerd omdat de SPD loszat. Vervolgens de brug over en de Putterpolder in. Uiteraard goed gekeken naar de vogels maar geen bijzondere soorten gezien, wel een Nachtegaaltje gehoord. En vanaf Nulde is het makkelijk, alsmaar rechtdoor. Hier kreeg de wind wel wat vat op me en ik kreeg ik pijn in mijn ellebogen dus moest ik regelmatig even rechtop. Aan deze kant van het water heel veel muggen terwijl er geen muggen aan de andere kant waren! Uiteindelijk 40km in 1.20 uur.

[jasperslokker]

Helaas geen rondje op de fiets vandaag. Renate is weg dus ik blijf bij de kinderen. Het is wel echt mooi fietsweer, 17 graden zonnetje en een flinke noorderwind. De polder had me wel een keer leuk geleken om een rondje te fietsen, zeker met die wind. De fiets en met name de derailleur en de ketting zijn schoon dus die waren er ook klaar voor. Het enige waar ik nu nog mee aan de slag moet is fietskleding. Een fietsbroek en een shirt heb ik maar beenstukken, armstukken en een jack heb ik nog niet, vanmiddag maar eens het internet afstruinen. Eerst ga ik verder genieten van m'n bakkie koffie en ga ik schoonmaken en daarna lekker met de kids naar de camping.

[jasperslokker]

Schoonmaken

Tijdens de rit van eergisteren kreeg ik de opmerking, dat als ik regelmatig fiets ik ook regelmatig onderhoud moet plegen. Mijn ketting en mijn tandwielen maakte een piepend geluid vandaar. Dus kort even gevraagd hoe de anderen dat dan doen, onderhoud plegen. Ik had al wel een keer mijn ketting schoon gespoten en opnieuw ingespoten met Teflon maar blijkbaar niet goed genoeg. Zij vertelden dat ze hun ketting loshalen en in een sopje leggen en daarna inspuiten met teflon, tandwieltjes afborstelen en inspuiten en frame inspuiten met siliconen (plakt de modder niet zo vast aan je frame) Nou appeltje eitje dacht ik.

Na thuiskomst wilde ik in de tuin werken maar besloot eerst "even" de ketting los te halen en schoon te maken. Een sopje gemaakt voor mijn ketting en mijn tandwielen, fluitje van een cent. Terwijl het achterwiel eruit gaat merk ik dat mijn ketting door mijn frame zit, logisch, en dat die niet zo makkelijk uit elkaar gaat. Nou ja dan maar plan B, decimeter voor decimeter inspuiten met vetoplosser en droogwrijven, vervolgens teflon erop. Stap 1 is klaar, ketting is weer schoon. Stap 2 zijn de tandwielen achter, het torentje, ook dat is goed te doen, sopje erover, naspuiten met vetoplosser en weer teflon erop. Maar dan stap 3, de derailleur. Deze lag al gedeeltjelijk uit elkaar omdat de ketting er tussenuit moest. Maar de viezigheid die hierop is hardnekkig, heel hardnekkig. Uiteindelijk de twee tandwielen helemaal uit elkaar gehaald en onderdeel voor onderdeel schoongemaakt. Prima! Nu nog even in elkaar zetten. 

En daar gaat het mis, voor het in elkaar zetten van een derailleur heb je eigenlijk drie handen nodig, eentje voor het uitklappen van de derailleur, eentje voor het vasthouden van een tandwiel en een derde voor het vastschroeven. Maar eerst even nadenken hoe de ketting door de derailleur loopt. En nadat dat is gebeurt de boel in elkaar zien te krijgen, na een aantal pogingen is het gelukt! Jihaa!

Helaas.... de ketting loopt toch verkeerd (ik had de fiets op het zadel en op het stuur staan, dus ondersteboven.

Poging twee: wieltje vasthouden en derailleur naar beneden houden met een hand en het schroefje vastdraaien met de andere en verdraaid het lukt! Hij, de derailleur zit weer in elkaar. En loopt als een zonnetje. 

Als laatste even alle vlekvlekken van de fiets halen, wielen erin en wegzetten voor de volgende rit. Siliconen spray heb ik nog niet dus die volgt nog.

En  nu snel de tuin in om daar nog wat te doen voor de visite komt, ivm verjaardag Renate. Ding, Dong ah daar is de visite al! Nou gelukkig mijn fiets is wel weer schoon en die tuin ligt er morgen ook nog.

[jasperslokker]

Kort rondje en een kopje koffie

Omdat Renate jarig was woensdag ben ik niet gaan fietsen (jaja ik weet het, de ideale echtgenoot maar slecht trainingsbeest) Dus wederom met een beetje lood in de schoenen naar de overbuurman gereden (Martijn) en vervolgens naar Van der Valk. Vanuit daar, met een klein groepje, Jafeth, Jeroen, Martijn en ik) via Staverden naar Uddel, maar al gauw kwamen er opmerkingen dat het iets rustiger mocht. Blijkbaar voelde niet iedereen zich heel goed. Ik had zaterdag wel een paar biertjes op maar had daar eigenlijk geen last van. Vervolgens werd bij Uddel besloten om via Drie terug te gaan, het werd dus een kort rondje! En het mooie was ik kon makkelijk volgen, heb nog even kopgereden totdat we bij Drie kwamen, daar gaat het iets omhoog en toen werd ik weer netjes gelost. De jongens weer bijgehaald en op de drieerweg kon ik weer op kop rijden. Vanuit de groep werd het nodige geroepen, of het wel verstandig was wat ik deed en of ik me heel goed voelde. Ik antwoordde dat ik me geweldig voelde en dat ze me niets konden maken, in hun huidige staat. Ai Ai, vlak voor Harderwijk werd er afgerekend! Een klein sprintje en ik lag weer op m'n rug!! Daarna een heerlijk kopje koffie bij de buurman gedronken en op tijd terug en geen spierpijn of volle benen. Ook wel eens lekker!

[jasperslokker]

Rondje van de vorige keer afmaken

Gelijk na terugkomst uit Frankrijk ging ik weer een rondje rijden. De fiets had de terugweg goed overleefd, met dank aan Leroy! Ik had een bepaald rondje in gedachten aangezien ik in een eerdere ronde had afgehaakt en dus niet over Amersfoortseweg had gereden. Het begon goed, niet te snel en ik kon redelijk lang blijven trappen en laag zitten. Waaarschijnlijk is er nog een hoop te verbeteren aan mijn fietshouding maar dat is voor later zorg. Vlak voor Elspeet kwam iemand voorbij en kon ik aanhaken, we hebben een paar kilometer samengereden en in Elspeet ging hij richting Nunspeet maar ik wilde graag richting Apeldoorn. Daar komt dus het lastige stuk, op en neer met vlak voor de Amersfoortseweg een stevige bult. Nu merk je gelijk dat klimmen toch iets is wat je heel vaak moet doen voordat je het prettig vind (als je het al ooit prettig gaat vinden) Op de terugweg ging het lampje uit en werd de eerder bedachte extra lus naar Putten geschrapt. Dus na 1 uur en 42  minuten was ik weer thuis, moe maar heerlijk gereden. Wel met de gedachte, hoe stom ook na ong 7-8 rondjes, dat ik nog een hoop moet leren op de fiets en dat ik vaker moet "doodgaan" op de fiets. Niet zomaar opgeven!! Elke keer leer je wat meer, de ene keer zijn het technische dan weer mentale dingetjes.

[jasperslokker]

Een kort filmpje van het laatste stukje beklimming. Onderaan had ik dus een Roodkopklauwier gezien waardoor de jongens even moesten wachten. Excuus hiervoor!

[jasperslokker]

Dit moest dè rit worden van de vakantie. Arjan had uitgezocht dat een bepaalde berg (3e categorie in de Tour de France) op 30km van ons huisje lag, dus die moesten we ronden van hem. Na twee trainingritjes was het dan zover. Globaal hadden we een route uitgezet, we moesten eerst naar Luzy dan naar Villapourcon en vervolgens naar huis (Saint Honore Les Bains. We vertrokken rustig en lekker kletsend en doen reden we naar Luzy, de klimmetjes waren aardig pittig maar goed te doen. Het weer was heerlijk dus niets te klagen. Eenmaal in Luzy merkte ik al wel dat het nog een lastige rit zou worden, we hadden 20km gereden en die bult, L'Ouche De Grue, moest nog komen. Dus hebben we even halt gehouden, banaantje eten en wat drinken. Om vervolgens deze klim te gaan doen. De aanloop was leuk, redelijk vlak en in één keer een behoorlijk steil stuk en precies aan de voet van die 4-500meter zie ik in mijn ooghoek een vogeltje op een draad zitten die mij heel bekend voorkomt, dus in de remmen!! En ja hoor een Roodkopklauwier, pakken we toch mooi even mee. Maar toen moest ik natuurlijk nog wel even die puist op!! Maar dat lukte redelijk. Het begon toen redelijk omhoog te lopen en Arjan verdween als eerste uit het zicht (we hadden boven afgesproken dus dat was prima) vervolgens verdween ook Leroy en was ik alleen aan het harken. Uiteraard ook nog wel om me heen gekeken maar voornamelijk harken, trekken en duwen naar boven en als je dan dacht dat je er was, kwam er nog een stuk achteraan. Om gek van te worden. Uiteindelijk zie ik Arjan terugkomen naar beneden! Hè hè het einde is in zicht, zegt die pannenkoek (dat dacht ik dat moment) dat het nog 1,5 km naar boven is! Die hebben we samen naar boven gereden en dat was prima, er zat vlak voor de top nog een verraderlijk steil stukje in van 10% dus die beet nog even in de kuitjes. Maar eenmaal boven was het genieten! Ik had het gehaald, een klim van bijna 8 km lang. Totdat ik me bedacht waar ik was en ik me realiseerde dat de weg terug ook nog een behoorlijke klim bevatte, ah ja ik was nu toch warm dus deze kon ik nog wel hebben. Het gaat om de Montee de Montserin een klimmetje van de 4e. Voordat we aan de terugweg begonnen hebben we in ons beste Frans gevraagd of we onze flessen kunnen laten bijvullen, nog een koekje gegeten en gaan....

Het laatste stuk ging lastig en de jongens heb ik gelijk moeten laten lopen want ik zat stuk. De klim viel me niet tegen, althans niet erger dan andere keer dat ik hem reed. Maar ik was blij dat we Le Niret binnenreden (en gelijk weer uit, het dorp heeft ongeveer 3 huizen) Vanaf hier is het alleen nog maar naar beneden!! En dat kan ik... Maar dat viel tegen, ik was vermoeid en dan is dalen toch in één keer heel spannend, dus met samengeknepen billetjes naar Saint Honore.

Eenmaal in het dorp heb ik nog geprobeerd Arjan te lossen maar zonder succes, helaas!! Al met al een topdag!! Afzien in een mooie omgeving is toch niet zo erg. 

[jasperslokker]

Wederom een mooie rit, we gaan nu naar de voet van de L'Ouche De Grue Climb. We beginnen rustig en het klimmen gaat goed, al gauw kan ik Leroy een klein stukje achter me laten!! Maar wat blijkt, Leroy is zo taai als een doorbakken biefstuk en die blijft gewoon in één tempo doorfietsen en die pikt geleidelijk aan weer aan. Arjan is los! Zeker op de afdalingen, wat een snelheid wordt daar ontwikkeld zeg. Het voelt allemaal nog wat onzeker maar het vertrouwen groeit in de fiets. En als ik terug kijk op Strava blijkt dat ik bijna 66 heb gefietst, best hard (vind ik) Ik concludeer nu wel dat ik geen Pantani ben, dus Alpe D'Huzes moet voorlopig maar wachten of helemaal niet op mij rekenen. Ja misschien als waterdrager.

Toch moet ik weer afhaken bij de jongens ook vanwege tijdgebrek (slap excuus)

Ik ga dus weer alleen terug maar dat vind ik niet erg, kan ik me concentreren op het klimmen en hoe de fiets reageert. Het was genieten!! Overigens voor het eerst dat ik zonder water kom te zitten, terwijl ik helemaal geen drinker ben tijdens het sporten. Vervelend idee dat je geen water meer hebt terwijl er nog een klim gedaan moet worden. Volgende keer iets zuiniger drinken.

Arjan en Leroy hebben flink doorgefietst en zijn via een ander dorp teruggekeerd, Arjan heeft de 70 ruim gepasseerd tijdens een afdaling, held!

[jasperslokker]

Mijn eerste rit in Frankrijk!! De fiets is goed overgekomen, Leroy dank daarvoor! En het gebied waarin we de eerste week verblijven is alleen maar heuvels, dus alles gaat op en neer. Arjan heeft de routes duidelijk in zijn hoofd en het is dan ook zijn bedoeling dat we nu naar de beklimming fietsen die we aan van de week gaan doen. Dit is dus alleen even proeven, ruiken en verkennen. Maar au, au au wat doen die heuvels zeer! Ik zit te harken en te duwen op de fiets. Arjan geeft ook als tip om het meer uit de benen te halen, rij wat langzamer maar zorg dat je stilzit daarmee spaar je een hoop energie. Na een aantal km's besluit ik dat de Leroy en Arjan beter even alleen door kunnen, ik hou ze te veel bezig. En bovendien wil ik zelf even kijken wat ik het beste kan doen, heuvelop. Na een korte afdaling kom ik bijna weer in Saint Honore en heb ik toch een beetje onvoldaan gevoel, ik besluit dus toch nog maar een keer om te draaien en dezelfde bult nog een keer te doen, het gaat gelijk al een stuk beter, niet makkelijker. Maar na 32 km vind ik het mooi en kom ik moe maar heel voldaan weer terug in het huis. Uiteindelijk hebben de andere maar iets verder gereden qua km's. Voor de volgende rit weet ik dus wat ik kan verwachten. 

Ik kom er wel steeds meer achter dat fietsen ook een heel mentaal spel met jezelf is en dat ik daar nog een hoop moet leren. Gelukkig heb ik wat maatjes die mij hiermee helpen (alhoewel ik daar op dat moment dan heel anders over denk)