Its been a long time since my Papa and I ate outside. Matagal na sila hiwalay ni mama, during our lunch sobrang dami ko'ng na- realize. Naisip ko na after so many years eh napatawad ko na pala talaga siya na namiss ko yung feeling ng may tatay may time lang na nalungkot ako kasi hindi na lang siya samin ng mga kapatid ko, na kaylangan ko na din siya i-share sa iba niyang anak. Ganito siguro talaga pag tumatanda you'll slowly learn to understand things kasi na-experience mo din hindi man sobrang similar pero parang ganon na din. Gusto ko siya yakapin, gusto ko humawak sa kamay niya kaso awkward. Naisip ko na napatawad ko na siya pero di ko pa din makakalimutan yung mga nangyari at nagawa niya. Nasa tamang edad na ako ngayon, sooner or later possible na pasukin ko na din ang buhay ng pagkakaroon ng pamilya. Ayoko ng kagaya sa pamilya ko, natatakot ako na ang mapapangasawa ko ay katulad ng papa ko haha ganon siguro talaga nandon pa din ang trauma, siguro dun din nagsimula ang trust issues ko paanong hindi eh ang lalaki na dapat sana ay magmamahal sayo at magpoprotekta eh ang taong unang nanakit sayo. Natatakot ako sa karma, sa karma ng kasalanan ng papa ko pero ayoko mabuhay sa takot. Gusto ko maging masaya kasi buong buhay ko feeling ko pinagkait sakin yon. naisip ko na pag ako naman na ang nagkapamilya sana tamang tao ang makasama ko, na sana mas pahalagahan niya ang pamilyang binuo namin at hindi magpadala sa kahit ano man na pagsubok, na sa kahit ano man pagdaanan namin ay magiging matatag lang kami. Sana hindi lang puro pagmamahal kundi mayroon ding respeto. Sana.
ellievsbear
discoholicmusic
kianamaiart
theartofmadeline
