Selam! Beni hatırlıyor musunuz? Uzun zamandır yazmak istediğim şeyler olsa da elim hiç yazmaya gitmedi bu yüzden hesapta da aktif değildim. Nasılsınız, nasıl gidiyor hayat? Yazılarımı az kişi okuyor hatta şu an belki kimse okumayacak ama yine de bir umutla yazmak istiyorum. Size sanal arkadaşlarımdan bahsetmiştim kısa ve öz olarak. Yaklaşık 4 yıldır bir dostluğumuz vardı ve ben bu dostlukta kendimi sürekli soyut biri olarak hissediyordum. Aslında bana çok değer veriyorlardı, bir konu olduğunda akıllarına ilk ben geliyordum bunu biliyordum. Kendimi kimseye arkadaş olamayan biri olarak gördüğümden her ortamda sanki sevilmiyormuş hissine kapılıyorum. Sürekli tartışmalarda birlik olup üstüme geliyor olmaları ve benim açıklama yapamıyor oluşlarım birikti ve ekim ayında patlamak zorunda kaldım. Gece herkes uyuyunca bir mesaj atıp gruptan çıktım. Mesajda onların hiçbirinden kopmayacağım, hala arkadaşım oldukları yazıyordu lakin bu onlar için öyle olmadı. Ne kadar çıktığım için kırgın olduklarını söyleseler de bana çıkmam onlara bahane olmuş zaten aramızı açmak istiyorlarmış gibi hissettirdi. Şu an hiçbiriyle muhatap değilim ve böyle olsun istememiştim.. Araya mesafe koymayı değil sadece gruptan çıkmak istedim, araya mesafe koyan onlar oldu. Sanki gerçekten bu anı bekliyorlarmış gibi birlik olarak hepsinin davranışları bile değişti. Bu beni daha çok üzdü ve birileriyle arkadaş olma korkum daha da arttı. Neden kimse beni sevmiyor diye düşünmeye başladım.. Ne desem bilmiyorum artık bu düşünceleri kafamdan atmak istiyorum ama karşıma sürekli bu durumu destekleyen şeyler çıkıyor. Çok mutsuzum, çok takıyorum sürekli bunları düşünerek hayatımdan nefret ediyorum. Hep pozitif olmaya çalıştım ama artık gerçekler yüzüme vurdukça pozitif bir yanım kalmadı. Hala ışıklarım yanıyor ve yanmaya devam edecek, sizinkiler de öyle. Eğer okuduysanız teşekkür ederim, iyi ki varsınız ♡ |021220/02.24 💫