Vive l'amour

Salutations pour obtenir passé mon amour!

[kalenziah]

@jangjinho6111 @s-francoiss @garbagecanshan @memareoenlamarea @blindwhitebeast @mzamaev-blog @allahuu-ekber-blog @whatsoever09 @baranzeynep-blog @aytac6544 @uglygirl-s-blog @asll1995-blog @fadetoblackdeath @nosenomames @ethankarter9 @weronika666-blog @martinaeswafford @damlawashere @yinyue-pines @live-loot-eat @arminiya-blog @nanayashirou-blog @game1169-blog @animehime94 @andra-strawberry @nihilkun @vesperlindemkrusphetthings-blog @stuure @stoplookandeat-blog @becauseiamborntolose 

Ray-Ban Sunglasses

[kalenziah]

when something happened in your favor 

[kalenziah]

Bireyin Ülke Üzerinde Gelişmeye Olan Etkisi.

Bir ülkenin gelişmişliği insanlarının nezaketi,karakterleri,davranışları ve konuşma şekilleriyle doğru orantılıdır.Bu ülke bu yüzden hiç bir zaman gelişemeyecek.Çünkü okumuş olanı bile aynı.Karşındaki yanlış bir önermede bulunmuşsa hakaret etmeden hevesi kırılmadan ona doğrusu öğretilir ama olur mu canım biz yanlış bilenle dalga geçelim onun ilerlemesine yardımcı olmayalım bunu şova dönüştürelim sonrasındaysa ama şu ülke çok gelişmiş ya ağzı yapalım.Devlet toplumlarla var olur toplumlarsa insanlarla bir insan ne kadar kibar,tartışma,konuşma kültürüne sahipse toplum o derece ilerler ve bu devlete yansır.Zira AKP'nin sürekli kazanmasıda bilgi sahibi olup karaktersizliğiyle diğer insanları aşağılayan kendine aydın bilgi sahibi diyip egolarından diğer insanların bilme öğrenme hevesini kırıp sonra başlarına böyle birilerini getirince ama ya modunda ağlayan kendini aydın zanneden egoist,kendini beğenmiş insanların sayesinde bu ülke gelişmeyecek.Hiç bir gelişmiş ülkede karaktersiz insan oranı %10'un üzerinde değildir.Halk kendini geliştirmiş geliştirmese bile nezaketle yaklaşmış ve birbirlerinin tırmanmasına yardımcı olmuştur.Yani özetle bu ülkeden bir şey olması için öncelikle aydını da cahili de kısaca her kesimin nezaket kurallarını benimseyip düzgünce konuşup birbirini aşağılamadan konuşması lazım.Ne kadar birbirimizin dengi olursak o kadar ilerleriz sen benden yüksek o benden aşağıda değiliz.Hepimiz insanız ve her şeyi yapabiliriz.Bu ülkede bir neslin bilimden soğumasıda bu aptalca davranışlar sonucu gerçekleşti.Alın bu tespitimi ve yazımı bir kenarda tutun etrafınızı gözlemleyin bana hak vereceksiniz.

[staystrongandfaithinyourself]

[thehaluk-deactivated20170315]

70'lerde büyük aşk yaşayan, birlikte işler üreten iki performans sanatçısı; Marina Abramovic ve Ulay, 1989'da ilişkilerini ruhsal bir yolculukla bitirmeye karar verirler. ÇinSeddi'nin iki ayrı ucundan yürümeye başlayıp ortada buluşurlar, birbirlerine son kez sarılır bir daha görüşmemek üzere ayrılırlar.

2010'da Marina Abramovic, Moma'da bir retrospektif sergi açar. Serginin bölümlerinden birinde Abramovic bir sandalyede otururken, masanın diğer tarafındaki sandalyede de tanımadığı kişiler 1 dakika boyunca oturur, konuşmanın olmadığı, sessizliğin paylaşıldığı bir oturuştur bu.

Ancak birden Abramovic'in hiç beklemediği bir şey olur ve karşısındaki sandalyeye Ulay gelip oturur. Işte tamda o sahne bu sahne.

[iyimibole]

Sabah sabah kötü oldum be  videosu: https://www.youtube.com/watch?v=8iHrSggVCLc

[kalenziah]

İKİ İNSAN TEK KURŞUN

Az önce iki gencin İstiklal caddesinde tek kurşunla intihar ettiğini öğrendim.Bunun beni çok etkilediğini söyleyebilirim.İntiharı hep kişisel bulmuşumdur.İnsan kendi payına doğar,diğerleriyle yaşar ve kendi payına ölür.Bu iki genç resmen bana bir tokat attı.Aslında içten içe hissetiğim bir şeyin ağır tokadı.İnsan kendi payına ölmeyebiliyor dediler resmen.Sevdiğimin payıyla beraber ölüyorum gibi bir cümle aslında eylemleri.Bu yüzden çok anlamlı bulduğumu belirtmek istiyorum.Bu yazıyı çok ironik bir şekilde Oasis - Wonderwall dinleyerek yazıyorum.Her zaman derim sevgi tek başınalık değildir.Sevgi birliktir tek vücut olmaktır.Bireyselliğe yer verilmez yoksa kirlenir.Birey yoktur.Sen onun,o senin yerine yaşar ve aslında bir bütün olarak yaşamış olursunuz.Her zaman anlatmak istediğimi derin düşünen zihinler için tek kurşunla anlatmışlar.Bazen kelimelerin işe yaramadığını bilirim ama bu kadar yaramadığı ve bir eylemin her şeyin üstünde bu kadar o mesajı net vermesi...

İkisi adına seviniyorum.Çünkü bedensel yalnızlık değildi olay düşüncesel yalnızlıktı.Düşüncesel yalnızlıklarını birbirleriyle gidermişler.Çünkü intihar düşüncesinde yalnız olmadan tek bir vücut olarak hareket ettiler.Sanırım bundan daha güzel onur duyulacak başka bir şey yok.Bunun ötesine geçtiler.Dünyanın ne kadar kirlendiğini görüp anlatmama rağmen anlamayanlar umuyorum ki bununla beraber düşünerek o mesajı alarak ne kadar körlük içinde boğulduklarının farkına varırlar.Yazarın dediği gibi dünya kötü bir yerdi ve sevgi içindeki en güzel şeydi.Hiç bir şey katılmadan katıksız.Sevgi bu yüzden güçtü belki de.Ne kadar batarsam batayım dimdik durdum ve bu iki güzel insan aslında yalnız olmadığımı ayağa kalkıp sesimi daha gür çıkarmak için gerekli olan ilhamı verdi...

Yeni bir gün doğuyor.Onlar için değil belki ama verdikleri mesajı alanlar için öylesine derin ve anlamlı bir gün ki.Birbirlerine öylece kenetlenmeleri insanı derinden etkiliyor.Her şeyin temiz ve saf olduğu zamanlarda ki gibi.Anlatacak kelimeler bulamıyorum.En güzel çiçekler en kanlı savaşlardan sonra açan derler hep.En güzel duyguyu bize hatırlatansa iki gencin tek kurşunla intiharı.Tek kurşun iki insan ama tek vücut.Tek vücut sevgiye tek kurşun.Ne yazılırsa yazılsın,ne çizilirse çizilsin bundan daha öte bir anlam ifade edemezdi gerçekten.Ne diyeyim uğurlar olsun o iki güzel insana.Her neyden kaçıyordularsa,yoruldularsa umarım sonsuz huzuru bulmuşlardır.Ve bu eylem aslında arzularla,iğrençliklerle çeşitli orospuluk ve piçliklerle kirletilen o güzel saf ve yalın duygu olan sevgi için bir saygı kurşunuydu... 

[kalenziah]

Things will be change.When time comes i’ll remember this post...

[kalenziah]

Söz ve Hiçlik

Boğuşuyorum koca bir hiçlikle

Boğuluyorum geçen her saniyede amansızca

Anlatamıyorum ki içimde ki fırtınaları

Kelimeler öyle kifayetsiz ve öylesine vefasız ki

Boğuyorum kelimeleri hiçlikle

Belkide küstüler bana anlamsızca

Boğuyorum kelimeleri inadına

Biliyorum ki hiç bir anlamı yok

Biliyorum çünkü diğer her şey gibi onlarda

Unutulup gidecek olan

Buna mahkum olan

Geceler boyu suskunluğun kölesi olan

Zararlı bir kölelik olduğunu anlamadan

Sıcaklık arıyorum belkide

Hiçlikte aranır mı

Anlamsızlıklar diyarında anlamsızlaşan anlamı

Zaman geçiyor bak yine

Tıpkı her kelimenin her dilden geçtiği gibi

Anlamsız,boş ve içi doldurulmamış şekilde

Ayarlıyoruz zamanı ölümümüze

Kelimeleri ve cümleleri boş kılarak öldürdüğümüz gibi

Hiçlikte uzanıyoruz yanına 

İçimizden hiç dökülmemiş olanların

Ogün Alarçin

[kalenziah]

Bazen neyin canınızı daha fazla yaktığını bilmemek hepsinden daha büyük bir can yanmasına sebebiyet verir.Çünkü bilmiyorsunuzdur ve bilmediğiniz şeye karşı koyamadığınız gibi alt üst olmuşsunuzdur.Boğazınızın düğümlendiğini hissedersiniz.Bağırmak istersiniz ama basit bir ses bile çıkamaz.Kendinizi kaybolmuş hissedersiniz o an sarılabileceğiniz en büyük silahınız sadece her şeye karşı koymaktır.Kendinize bile.En zor olanı da budur zaten.Kendinize karşı durmanız.Sonra yıllar önce öğrendiğiniz bir gerçeği tekrarlarsınız.Her şey yanlış ve yalandır.İnsanları sorgulamaya başlarsınız.Durdurulamaz bir öfke ve nefret seline teslim olursunuz.Bu teslimiyet ya sonunuzdur ya da yükselişiniz.Bazen yükselmek için her şeyi tek çırpıda yok etmek gerektiğini anlarsınız o zaman.Asıl soru şu olur.Bu o kadar gerekli miydi?Sonra gerekli hale getirenin sen olmadığını anlarsın.Kendi içindeki çatışmanın kontrolü sen de değildir.Bunu anladığın an bir gerçeğin daha farkına varırsın.Her şey buysa hiç bir şey gerçeğin her şeyidir.Bu yüzden en çok insanların gelişi güzel davranışına ve konuşmasına küfredersin.Aslında önemsiz gözüken bir pervasızlık bile çok önemli bir hal alabilir.Sonra dersin ki herkes istediği gibi olsun istiyor o zaman bunların dışında olmak dalganın ulaşabileceği yerde olmaktan iyidir.Artık bambaşka birisindir.Verdiğin cevaplar ya yükselişi ya da yok oluşu verir.Hayatın boyunca istediğin tek şey insanların senin bakış açından senin gibi bir anlığına düşünüp,hissedebilmesi olur.Farkına vardığın en önemli şeylerden biri bu olur.Çünkü yakınındaki de uzaktır sana yakın olmuş olan,yakın olan ve yakın olacak olan.Zaman değişebilir ama bu yargı değişmez.Belki de değişmediği için bazı şeyler...

[kalenziah]

Rigby büyüyünce temsili asjldhjahsdfhja

[kalenziah]

Abi rigby resmen ya sadlajhfhasdhkgsagdha 

[kalenziah]

Edith Piaf dinleyerek uzaklaşıyorum bu s*ktimin ülkesinden,dünyasından ve insanlarından.

[shallow-w]

[kalenziah]

Nedense mordecai,rigby ve kendimi gördüm.Olsun lan canımın parçası la onlar nerde olsa yan yana oluruz hep.

[cikolataninessiztadi-deactivate]

[kalenziah]

Ve ihtiyaç dağıtıcılarına.

[kalenziah]

Aldous Huxley kadar farkında,Edgar Allen Poe kadar umutsuz ve karanlık,Dostoyevski kadar yerici,Stendhal kadar tutkulu,Bukowski kadar sert,Hugo kadar duygulu,Shakespeare kadar imgeci,Goethe kadar izlenimci ve Voltair kadar kayıbım bu dünyada.

[kalenziah]

Hayatım boyunca ideallerle yaşadım.Kendi ideallerimi küçük yaşta yarattım.Dünyayı ve zorlukların seviyesini o zamanlar anlamaya başlamıştım çünkü.Bu yüzden kimseye uyamıyorum.Kimse için makul değilim.Sürekli insanlarla mücadele ediyorum çünkü.Bir şeylerin farkına varmaları ve sorgulamaları için.İnsanların gerçekten bunlar için aptal olduğunu ve bu farklılığımdan ötürü ilelebet yalnız olacağımın farkındayım.Bu tek kişilik bir savaş ve onurum üstüne kurarak ilerlediğim bir savaş.İnsanlar sadece iğrençler.Çünkü hiç bir zaman derini anlamak istemezler sığ su da yüzerler,sığ yemek yerler,sığ okurlar,sığ düşünürler,sığ yaşarlar.Bu yüzden duygu ve düşüncelerim ilelebet kendi içimde yankılanacak.En azından girdiği gibi çıkacak kulaklarda değil.

[kalenziah]

Uzaklara gidemeyip kendimden uzaklaşamıyor olabilirim belki ama kendimle yüzleşirken kaybolabilirim.