De derde editie van Bear Bear Travel/Destination unknown Bear Bear Travel/Destination unknown, nam ons ditmaal mee naar Hamburg. Toegegeven, ik had het wederom niet verwacht. Hamburg, een bestemming die ik zelf niet meteen op mijn bucketlist gezet zou hebben, heeft me kunnen bekoren. De stad wordt ondergewaardeerd door iedereen die hem nog nooit bezocht heeft. Tijd dus om weer wat vooroordelen de kop in te drukken. Deze metropool moet zeker niet onderdoen voor Keulen of Berlijn. Meer nog, van mij mag hij rechtstreeks op nummer één verschijnen als leukste Duitse trekpleister. De stad doet haar middeleeuwse koosnaam ‘das Tor zur Welt’ alle eer aan.
Al fietsend langs de highlights van de stad
We boekten een fietstocht, die ons gedurende drie uren, langs de mooiste en belangrijkste highlights van de stad voerde. De weergoden hadden hun grillen maar bleven ons relatief goed gezind. We wisten de regenbuien altijd op het nippertje te vermijden en de zon vond af en toe de kracht om door het wolkendek te breken. De bijtende koude die was echter wel van de partij. Aangezien de stenen nog net niet uit de grond vroren, was ik blij dat ik mijn winddicht fraskske aanhad.
#gallery-0-7 { margin: auto; } #gallery-0-7 .gallery-item { float: left; margin-top: 10px; text-align: center; width: 33%; } #gallery-0-7 img { border: 2px solid #cfcfcf; } #gallery-0-7 .gallery-caption { margin-left: 0; } /* see gallery_shortcode() in wp-includes/media.php */
We komen langs de Oberhafen Kantine, een klein koffiehuisje dat enorm scheef staat omwille van de verschillende overstromingen en stormvloeden. Het gebouwtje is van grote documentaire waarde en een typische vertegenwoordiger van het Noord-Duitse bakstenen expressionisme.
We fietsen langs het warehouse district. Het Speicherviertel ligt tussen het centrum van Hamburg en de Elbe in. Het bestaat uit een groot aantal blokken oude pakhuizen uit het eind van de 19e eeuw. Op de foto kan je het kenmerkende Wasserschloschjen zien. De stad heeft nog meer bruggetjes dan Venetië en Amsterdam samen.
De Elbphilharmonie is een architectonisch hoogplaatje. Dat mag ook wel voor het bedrag dat de hamburgers hiervoor hebben neergeteld, zo’n 789 miljoen euro! Say WHAT??? Je kan aanschuiven voor een gratis ticketje om zo een bezoek te brengen aan de bovenste verdieping van het concertgebouw. Van hieruit heb je een fenomenaal zicht over de Elbe en de haven. De Elbphilharmonie maakt deel uit van een grootscheeps stadsvernieuwingsproject dat bezig is in de wijk HafenCity.
We nemen de lift naar beneden naar ,De Alter Elbtunnel, de eerste rivierondertunneling op het Europese continent. De tunnel bestaat al meer dan 100 jaar en is een toeristische attractie en een beschermd historisch monument. vandaag wordt het nog steeds door duizenden voetgangers, fietsers en automobilisten gebruikt als de snelste route onder de Elbe.
Een citytrip zonder een kaarsje aan te steken in één van de kerken is géén geslaagde citytrip. Dus stappen we de Sint-Michielskerk binnen, die gewijd is aan de aartsengel Michael.
Tijd om de rosse buurt te gaan verkennen!
Die sündige Meile, letterlijk vertaald de zondige mijl, zo wordt de Reeperbahn ook wel genoemd. Overal tippelen hier straatmadeliefjes. De Herbertstraße, waar de “luxe”-prostituees hun diensten aanbieden, is een straat afgeschermd van andere straten met grote planken. Het is verboden om naar binnen te gaan voor vrouwen en kinderen. Een serieuze domper op de vreugde! Indien je dit wel zou doen, krijg je blijkbaar een emmer urine over je heen gegooid. Zo kijklustig ben ik nu ook weer niet voor een emmertje hoerenpis over mij heen te laten gooien. Dus dan sturen we de verloofde maar even door het straatje heen. Volgens hem, heb ik niet veel gemist. Nog een leuk weetje: de bankautomaat die zich hier op de hoek van de straat bevindt is blijkbaar de meest gebruikte van Duitsland. In 2016 zou hier maar liefst 17 miljoen euro per MAAND uit de muur gehaald zijn.
Zur Ritze is wellicht één van de bekendste pubs in de St. Pauli gedeelte. De deur wordt aan beide zijden geflankeerd door twee gespreide vrouwenbenen met hoge hakken. In de kelder bevindt zich een boxring waar ondermeer Mohamed Ali nog heeft geboxt.
We gaan een pint drinken in één van de zijstraten in “Zum Silbersack”, één van de bekendste volkscafé’s waar de tijd is blijven stilstaan. Het interieur dateert nog steeds uit 1949 en bier wordt hier gewoon in de flesjes geserveerd. Speciallekes moeten hier dus ook niet besteld worden. De rook staat tot aan ons middel wanneer we door de klapdeurtjes van deze bruine kroeg naar binnen gaan. Wat hier gebeurd, blijft ook binnen, want fototoestellen en gsm’s zijn hier verboden. We geraken al meteen aan de babbel met de lokale bevolking en de oudste stamgast nodigt mij meteen uit om vannacht eentje te gaan drinken op de vismarkt nadat zijn stamkroeg sluit. Dat is hier de traditie als alle bars gesloten zijn. Nein mann, ich will noch nicht gehen, ich will noch ein bisschen tanzen.
Lunchen bij de Duitse Jeroen Meus
De volgende dag gaan we eten in Der Bullerei in het Schanzenviertel. Dat is een restaurant van Tim Mälzer, de Duitse Jeroen Meus zeg maar.
Gastronomisch dineren bij VLET om af te sluiten in stijl
‘s Avonds eten we een 6-gangen menu bij Vlet. Niet goedkoop maar wel een absolute aanrader. Ik sta stomversteld van de keuken hier en wist niet dat deze zo verfijnd kon zijn.
#gallery-0-8 { margin: auto; } #gallery-0-8 .gallery-item { float: left; margin-top: 10px; text-align: center; width: 33%; } #gallery-0-8 img { border: 2px solid #cfcfcf; } #gallery-0-8 .gallery-caption { margin-left: 0; } /* see gallery_shortcode() in wp-includes/media.php */
Hamburg, Verdammt, Ich Lieb Dich! De derde editie van Bear Bear Travel/Destination unknown Bear Bear Travel/Destination unknown, nam ons ditmaal mee naar Hamburg.