Hayatım boyunca koştum, durmadım, soluklanmadım. Hep bir yerlere yetişme çabasındaydım. 'An' ne demek bilmezdim, benim ulaşmaya çalıştığım gelecekti. Sonra bir gün yoruldum, çok yoruldum. Ve durdum. O an gördüm ki ben hep aynı noktada daire çizip duruyormuşum. O kadar odaklanmışım ki koşmaya nereye gittiğimi farketmemişim. Korktum, yorgundum, pişmandım. Ve o daireden çıkmaya cesaret bulamadım.










