Լեգոանջո

կարելի չի

[legoanjo]

Անցած տարին

Ամենաջերմ հիշողությունը անցած տարվա, որ ունեմ, դա երբ սիրելի մարդու գրկում էի, ինքը ֆիլմ էր նայում, իսկ ես ընթացքում քնել էի, բայց պարբերաբար արթնանում էի ուժեղ կարոտի զգացումով, համբուրում էի դեմքը, աչքերը, վիզը, զգում էի հոտը, որ էդտեղ ա, կողքիս, չի գնացել, նորից քնում էի, ու արթնանում էլի կարոտած։

Իհարկե գնաց, բայց հետոյի կարոտս էդքան ուժեղ չէր, ինչքան իր գրկում քնելու ընթացքի կարոտը։

Չգիտեմ էլ երբ եմ զգալու դա

[legoanjo]

Ես չեմ կարող չեմ կարող չեն կարող

[legoanjo]

Էս ինչ Անտանելի գիշեր ա, ինչ ա անում կյանքի հետ։ Առավոտ ավելի վատ ա լինելու, ու իրա տեղը նեղվում եմ ես։

[egon-schile]

չի ստացվում 

[doyouseeghostslikeme]

գալ ստեղ գրել հետո արխիվ անել, հետո կորել ամիսներով, հետո գրելու քաղց ունենալ անառակ որդու նման հետ գալ ու գրել 

[legoanjo]

Ես էլ

[legoanjo]

Նույն կետում եմ, ոչինչ չի եղել կյանքումս կամ եղել են, բայց նույնը էլի։ Չեմ կարողանում աշխատել, չեմ կարողանում ինքնուրյուն դառնալ։ Չեմ կարողանում հաճախ հանդիպել։

Մարդկանց հետ շփումս համարյա 0 ա։ Նյարդերս տեղի են տալիս, հանգիստ եմ ուզում։

Ոչինչ չի ստացվում։

[legoanjo]

Նույն կետում

Մ

[legoanjo]

Վերադարձ

Հազար տարի էստեղ չեմ գրել, չգիտեմ էլ էստեղ կան մարդիկ, ովքեր դեռ գրում են, սիրում են, ապրում են։

Ողջույն

[legoanjo]

Էէէ, էլի նույնը, նույն վատ ու զզվելի վիճակը

[legoanjo]

Վաղուց էստեղ չեմ եկել, ու չեմ գրել, թե ինչ վատ ա ամեն ինչ, ու ոնց ոչինչ չի ստացվում մոտս: Անճարությունը դարձել ա սովորական բաղադրիչ կյանքումս:  Էլի, էլի ավիրում եմ ամեն ինչ: 

[legoanjo]

բարև ցտեսություն սիրելիս բարև ինչ-որ բառեր ու ցտեսություն սիրելիս բառեր ինչ-որ գործողություներ ինչ-որ հպումներ ու ցտեսություն սիրելիս բարև ու ցտեսություն սիրելիս

[legoanjo]

Մաշված եմ, ամբողջովին, չգիտեմ ինչի սենց ստացվեց, բայց ես մենակ եմ, ոչ մեկ ու ոչինչ չկա, ոչինչ չկարողացա, ոչինչ չստացվեց։ Անտանելի շաբաթ եմ ունեցել, ու ևս մեկն ա սպասվում էդպիսին։ Անորոշությունից ձեռքերս դողում են։

[legoanjo]

Դե իհարկե, իհարկե, իհարկե չի ստացվի 🙍

[legoanjo]

իհարկե, իհարկե չստացվեց

[legoanjo]

Ամեն անգամ երևանյան օրերը հիշելիս Գոռին եմ հիշում։ Ոնց էր ամեն վարկյան փորձում կողքս լիներ, ոնց էր աչքերը կլորացնելով խնդրում, որ էսօր իր հետ քայլեմ ու չգնամ «իրա» մոտ, ոնց էր մտքում կրկնում իր իմանացած ամենալավ բանաստեղծությունը, ու ամեն ինձ նայելուց ասում, որ իմ համար ա էս մեկը արտասանելու, ու դեռ ոչ մեկի համար չի արտասանել։ Ապշեցնելու չափ սիրուն էր, երբ ասեց, որ հիշում ա ոնց ենք առաջին անգամ խոսել իրար հետ, հատ առ հատ կրկնելով մեր խոսակցության մանրամասները։ 10-11 տարեկանում էդքան ուշադրություն, ճաշակ ու սեր հավաքել ներսում ու իմ նմանին տալը մի քիչ վախեցնող էր։

[legoanjo]

Եթե իմ մասին գիրք գրվի ինչ-որ օր, հավանաբար անունը կլինի «Տշվածը»։ Գրողը տանի, ինչքան հեռու ես տշում ինձ ամեն անգամ։

[legoanjo]

Ինչ անճարն եմ։

[legoanjo]

Ուզում եմ չթողնես գնամ։ Բայց դու ձեռքերդ լվացել ես, թողել ես իմ վրա ամենը։ Իսկ ես չգիտեմ մնալով քեզ ինչ օգուտ եմ տալիս, բայց էնքան-էնքան անզոր եմ քեզ բաց թողնել։