her döngüyü düzen sandım
occasionally subtle

Andulka
No title available

No title available
he wasn't even looking at me and he found me
Today's Document

Product Placement
KIROKAZE

PR's Tumblrdome
Noah Kahan
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
official daine visual archive
Claire Keane
Cosimo Galluzzi
Show & Tell
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

@theartofmadeline

#extradirty
taylor price
The Bowery Presents

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from Thailand
seen from Kenya

seen from Türkiye

seen from Germany

seen from Singapore

seen from Jordan
seen from Lithuania
seen from United States
seen from Brazil
seen from Canada
seen from France
seen from United States

seen from China

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
@letterstoeylul
her döngüyü düzen sandım
bir saçlarımla başa çıkamıyorum, bir de annemle
tam mesaj yazarken kime ne anlatıyorum diyip silmek
bütün depresif blogları takipten çıkmaya karar verdim sanki çok bir yaşam enerjim varmış gibi daha fazla düşürüyorsunuz
insanların sadece
işi düştükleri zaman yazması
🎯 YKS Tercih Döneminde Yanında Bir Uzman Olsun!
📅 29 Temmuz
⏰ 21.00 – 23.00
Tabelasız üyelerine özel, ücretsiz ve online tercih danışmanlığı seni bekliyor!
📌 Bölüm & üniversite seçimi
📌 Başarı sıralaması analizi
📌 Doğru tercih stratejileri
Hepsi bu etkinlikte, birebir destekle 💬
📲 Katılmak için:
Tabelasız uygulamasından DM (tıkırtı) üzerinden kurucu Metehan veya Admin Serhat'a “Katılıyorum” yazman yeterli!
🤍 ogretmenxabla katkılarıyla
kendi kendini depresyona sokma müdürlüğü
İnsan bazen yalnız kalmak ister, yalnız hissetmek değil.
Selamlar kızım rahatsız olma diye baştan diyeyim,
Aşka hâlâ inanıyor musun?
Merhabalar:) , bu soruyu bana Nisan ayında sorsaydın şüphesiz ki inandığımı söylerdim ama şimdi geldiğim noktaya bakınca inanmadığımı fark ettim.
ben müvekkilimi istiyorum
bavulumu toplasam kapının eşiğine kadar yürüsem, biliyorum ki gidecek tek bir yerim yok. insan evini arkasında bırakıp gidebilir ama içindeki bu yıkımı hangi şehre taşırsa taşısın, tavan yine üzerine çökecek. kalıp ağlamak istiyorum, hıçkıra hıçkıra, göğsüm yırtılana kadar ağlamak istiyorum ama göz pınarlarım bile buz tutmuş gibi. gitmekle kalmak arasında bir çizgi varmış, ben o çizginin tam altında, karanlık uçurumda kayboldum. ne bir adım ileriye gidebiliyorum ne de bir adım geriye. iki ihtimalin de beni kurtarmayacağını bilmenin çaresizliği içimde öyle bir büyüdü ki, artık nefes almak bile ciğerlerime batıyor. ben bu eşikte, kendimi kaybettim.
Bir kez olsun tüm içtenliğimle ‘ben buraya aitim’ diyebilmek isterdim.
her yere uyum sağlayabiliyorum çünkü hiçbir yere ait değilim.
ailecek kahvaltıya gidiyoruz yani bu ne demek biliyor musunuz kulaklığımın şarjını doldurdum çünkü herkes boş konuşuyor
bazen kendimi çok yalnız hissediyorum, ama bu tarifi olabilecek bir yalnızlık değil; cidden yalnızım. hiçbir en yakın arkadaşımın en yakın arkadaşı değilim. annemin en sevdiği çocuğu değilim, ablamın en sevdiği kardeşi değilim. ben hiç kimsenin en önceliği olamadım hiçbir zaman. her zaman geri plana atılan, olmasa da olur diye kabul edilen o çocuktum ben. küçükken sözler verilen, umutlandırılıp yarı yolda bırakılan o çocuktum. bazen tutuyorum kendi ellerimden, diyorum ki kendime saçmalama kızım, biz birbirimize yeteriz. kendi kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum, tek başına sakinleşmiyor ama insan, tutacağı bir el olsun istiyor. şimdi arkadaşlarım, tanıdıklarım bu yazıyı görse biz tutuyoruz ya kızım senin ellerinden derlerdi ama hayır; elimden tutmuyorsunuz, beni görmeye çalışmıyorsunuz, içimde kopan fırtınalardan haberiniz yok. herşey çok normal ilerliyor sanıyorsunuz. öyle değil ama, yemin ederim ki öyle değil. yemin ederim yetişemiyorum kendi içimdekilere.
haziran ⭐
bana telefonumun varlığını unutturacak şeyler yapmayı cok seviyorum