Turbogans
Ik ben een echte mentaliteitssporter. "Diep" gaan is waar ik goed in ben. Dat is geen toeval, want van mijn motoriek hoef ik het niet te hebben. Bij hardlopen is het niet anders, als je mij voorbij ziet rennen dan ziet het er werkelijk niet uit. Ik kan het het beste omschrijven als een soort hardlopende gans.
De reden is dat de binnenkant van mijn voet de grond niet raakt als ik loop. Dat merk je normaliter niet echt maar als ik hardloop en dus een hardere landing heb, dan zakt mijn voet net zover naar binnen tot ie de grond raakt. In vaktermen heet dat overpronatie. Dat zorgt er eigenlijk voor dat ik niet echt kan hardlopen.
Gelukkig bestaan er podotherapeuten. Dat zijn mensen die allerlei slimme oplossingen bedenken voor mensen met gek gevormde voeten. Die maken custom made inlegzolen die overproneerders zoals ik weer lekker laten hardlopen. Zonder mijn zooltjes heb ik na een kilometer het gevoel dat mijn scheenbeen in tweeën ligt en mét zooltjes loop ik al jarenlang blessurevrij. Mijn podotherapeut is eigenlijk de echte heldin van mijn marathonverhaal.
Maar hoe lekker ik nu ook loop, die gans zit toch een beetje in me.