the shadows @luh0ney-blog - Tumblr Blog

Usuń już to konto. Wkurwiasz ludzi.

Ktoś mi to napisał po tym jak właśnie odszedłem z rp.... masz wyczucie, ziomek :--/

yvrinne

*ten krzyżyk*

— First person to put a ┼ in my inbox owns me for 3 days.

❝You got me.

luh0ney-blog

Yesss, to jak spełnienie marzeń. Jestem największym fanem Gfriend!

Nie będę Ci wysyłała krzyżyka trzydniowego skoro czujesz się samotny... Wyślę serduszko "♥" jako chęć poznania dłuższego. Samotność jest do bani.

Jesteś oficjalnie najukochańszą dongsaeng na świecie. :--(

nixus-nitor

First person to put a ┼ in my inbox owns me for 3 days.

#[. playground .]#niech mi ktos to wysle #jestem samotny #pomocy

allcl

CL - ‘LIFTED’ M/V

#[. music .]#królowa

x-exol

Me every night:

Me every morning:

#[. stuff .]#kinda

“How is it that you always manage to come up with the worst case scenario?” // Cześć! Baw się dobrze :-)

;; — A no wiesz, to trzeba się albo z tym urodzić.. albo praktykować. — zaśmiał się i potrząsnął głową. To nie było wcale tak jak myślała Jihyun i pierwszy raz słyszał takie określenie skierowane do jego osoby, więc nie ukrywał swojego rozbawienia. — Ale hej.. to nie jest tak jak myślisz! Raz czy dwa powiedziałem coś w tym stylu, a Ty już.. Soyou dongsaeng, jesteś bardzo niedobra. Nie podoba mi się Twoje zachowanie. — pogroził jej palcem, po czym ponownie zaśmiał się pod nosem.

Cześć, cześć, dziękuję!! :–)

#[. adn .]

“To be honest with you, I think they’re scared of you.” || cześć!!!! luhan!!!

;; — Oczywiście, że się mnie boją. Jestem w końcu męskim, prawdziwym mężczyzną, NAPAKOWANYM. Kto by się nie bał, no kto? — napiął się dumnie, uśmiechnął się szeroko i spojrzał na młodszego, pewnie stając przed uciekającą gromadą.. dzieci. Tak, bo to właśnie one się jego wystraszyły. No cóż, lepsze to niż nic, każdy powód jest dobry, aby pokazać Baekhyunowi światu, że jest się męskim od stóp do głów. — Zazdrościsz, prawda? Chciałeś, żeby to przed Tobą uciekały… nie martw się, mój drogi, kiedyś staniesz się prawdziwym mężczyzną, na razie musisz podziwiać mnie. Będę Twoim wzorem. — powiedział niczym ojciec do syna i poklepał go po głowie.

!!!!!!!! cześć baek!!!!!!!!!!!

#[. adn .]

"You're hotter than the bottom of my laptop"

;; — Sehunie mój drogi… nawet nie wiem jak to skomentować, zabrakło mi słów. — westchnął ciężko, przytakując, bo w sumie zgodził się z tym ‘’komplementem’’. Bo w końcu gorący był z niego towar, nie inaczej. — Zdobyłeś tym moje serce, bo jeszcze takiego komplementu nikt mi nie powiedział, muszę przyznać, że mi zaimponowałeś. Aż przez chwilę zamilkłem, co nie zdarza się często. Chcesz za to jakiś medal… czy coś? — powiedział w nadziei, że młodszy nie ma jakiś specjalnych wymagań co do nagrody, w końcu nie był najlepszy w spełnianiu zachcianek, szczególnie jakiś z otchłani wziętych, więc czekał tylko cierpliwie na zadawalającą go odpowiedź.

#[. adn .]

❝ Zawiąż sznurówki! Jak Ci się wetną w ruchome schody nie będziesz się tak cieszył! ❞ // Dzień dobry i życzę jak najlepszej zabawy~

;; — Słysząc słowa dziewczyny, zmarszczył brwi i leniwie ukucnął, dosyć sprawnie zawiązując sznurowadła, aby mieć już tą czynność z głowy. Powoli się podniósł i poklepał ją po głowie niczym małe dziecko. — To naprawdę urocze, że tak się o mnie martwisz, Sojin. Ale jakby mnie wessały te schody razem ze sznurowkami to tęskniłabyś? Albo chociaż próbowałabyś mnie uratować? — zapytał z nadzieją w głosie, a jego twarz przybrała poważny wyraz. Nie znał nawet dobrze dziewczyny, ale nie lubił tej całej niezręczności jaka zazwyczaj panowała między dwojgiem dopiero poznanych się osób, więc było to takie przełamanie lodów. Poza tym Sojin wyglądała mu na osobę z którą może sobie uciąć taką luźną pogawędkę i trochę pożartować. Po chwili uniósł kącik ust, nie spuszczając wzroku z dziewczyny. — A w ogóle to nie pomyślałaś, że cieszę się tak dlatego, że jestem w towarzystwie takiej pięknej kobiety?! A więc nawet jakby mi się te sznurówki wcięły to nadal bym się cieszył! Jeśli byś mnie nie opuściła oczywiście..

#[. adn .]#[. dziękuję bardzo! .]

“Will you help me?” || Witaj, Jelonku!

;; — No wiesz, to zależy ile zapłacisz… ciężką masz tą walize, a ja nie lubie się przemęczać. — oparł się o pobliską ścianę i chwilę wpatrywał się w poirytowanego Kihyuna, który próbował poradzić sobie ze swoim bagażem. Jego towarzysz był już na tyle zmęczony, że raczej nie rozśmieszył go żart o zapłacie i wyglądało na to, że przyniosło to odwrotny skutek. Ten widok najwyraźniej zmiękczył serce Lu i postanowił już więcej nie droczyć się z młodszym. Przybliżył się do niego, gładząc go po włosach, a na jego twarzy pojawił się szeroki uśmiech. — No pewnie, że Ci pomogę, głupku. W końcu kochany i pomocny hyung ze mnie. — Chwycił więc za walizkę Kihyuna i pomógł mu ją wnieść po schodach.