Τι, πραγματικά, μου έμαθε το σχολείο!
Είναι μέρες σε αυτή τη ζωή που πραγματικά νιώθω ευλογημένη για τους ανθρώπους που πέρασαν απο δίπλα.
Πήγα σε ένα κακόφημο γυμνάσιο. Ξέρετε γιατί το έλεγαν έτσι; Γιατί εκεί υπήρχαν παιδιά από άλλες χώρες. Παιδιά που είχαν διαφορετικά όνοματα, παιδιά που είχαν προφορά και παιδιά που είχαν διαφορετική απόχρωση δέρματος. Ήμουν απο τα λίγα "ελληνόπουλα". Αυτό το σχολείο, θα το εχω για πάντα μέσα στην καρδιά μου. Ξέρετε γιατί; Γιατί μέσα σε αυτό το σχολείο έμαθα την αξία της διαφορετικότητας. Μέσα σε αυτό το σχολείο υπήρξαν παιδιά που με αγκάλιασαν και τα αγκάλιασα ως κάτι διαφορετικό. Παιδιά που οι ιστορίες τους είναι ακόμα μέσα στο μυαλό μου και που ελπίζω η ζωή να τους τα φέρει όπως πρέπει. Παιδιά που γελάσαμε, κλάψαμε, μαλώσαμε, ζήσαμε όμορφα και ξεχωριστά πράγματα. Αυτα τα παιδιά θα τα κρατάω πάντα μέσα μου. Μου δίδαξαν κάποια πράγματα που όλα τα βιβλία του κόσμου δεν θα μπορούσαν να μου μάθουν.
ΣΕΒΑΣΜΟ! ΟΜΟΡΦΙΑ! ΑΠΟΔΟΧΗ! ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ!
Μου έμαθαν πως σε αυτό τον κόσμο υπάρχουν δύο δυνάμεις: το "καλό" και το "κακό". Δεν υπάρχει ο άσπρος, ο μαύρος, ο Κινέζος, ο μουσουλμάνος, ο Αλβανός, ο Κούρδος, ο Σύριος κ.α. Αλλά οι άνθρωποι και η καταγωγή τους. Η "τύχη" και η "ατυχία" να γεννηθείς μέσα σε έναν πόλεμο και μια κρίση.
Θέλω να ευχαριστώ αυτούς τους ανθρώπους που ελπίζω διαβάζοντας αυτό να καταλάβουν ποιοι είναι. Μου δώσατε ένα μάθημα και με κάνατε καλύτερο άνθρωπο.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...
Μ.Σ
