Mutlu son diye bir şey yoktur. Mutluysanız henüz sonu gelmemiştir.

@theartofmadeline
The Stonewall Inn

Discoholic 🪩
Fai_Ryy
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

titsay
cherry valley forever
I'd rather be in outer space 🛸
Today's Document
Claire Keane
trying on a metaphor
Show & Tell
untitled
occasionally subtle
Mike Driver

#extradirty
Monterey Bay Aquarium
Noah Kahan
Sade Olutola
ojovivo
seen from United States
seen from Pakistan
seen from Poland

seen from Germany

seen from Singapore
seen from Singapore
seen from Bangladesh

seen from Türkiye

seen from Belgium

seen from Malaysia
seen from Chile
seen from Chile
seen from El Salvador
seen from Iraq
seen from United States

seen from Germany

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
@manasizgulusler
Mutlu son diye bir şey yoktur. Mutluysanız henüz sonu gelmemiştir.
“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür Ve bir orman gibi kardeşçesine bu hasret bizim”
Nâzım Hikmet
*Fotoğraf: Nâzım Hikmet ve Abidin Dino / 1961
Nazım Hikmet
İsmet Özel
Kadın susarak gider, çünkü bir kadının gidişi, daima sessiz ve asildir.
eraybey
Büyük düşlerin adamıydık,küçük insanlara takılıp kaldık.
eraybey
Gel beraber alalım nefesimizi,sensiz boğazımdan geçmiyor.
eraybey
İnsanların kalbini çalıp öylece gidemezsin, o hissettiklerimiz o duygular sana niye yetmedi ya niye niye?
manasizgulusler
Sen uyurken giden otobüslere yazdım adını bütün taksi duraklarına, hasret trenlerine, uzak denizlerin gemilerine , kaldırım taşlarına , köşe başlarına.
Bu şehirde herkez seni tanıyor.
Bardağındaki çay gibiyim, İlgilenmezsen soğurum.
manasizgulusler.tumblr.com
Canfeza-Dua
manasizgulusler;
galiba olmuyor. beceremiyorum bazı şeyleri. içimdeki o berbat his geçmiyor. geçiremiyorum. her güne yeni bir umutla başlayıp her gece başımı yastığa koyunca aynı durum yüzünden göz yaşı akıtıyorum yastık kılıfına. biraz can yakıyor. aynı yerde gün saymaktan başka yaptığım bir şey yok. beklemiyorum onu. onunda beni beklediği yok. tek istediğim anılarımızın olmasıydı, ama olmadı. anı bile olamadık hayatlarımızda. onu düşününce tattırdığı güzel duygular yerine ”seni sevmedim” deyip gittiği akşam geliyor aklıma. onun için şiir yazdığım gecelerde o bir başkasını düşünüp uyuyor. bunun ne kadar adil olduğunu soruyorum kendime. yanımda olduğu zaman, ellerimi koyacak yer bulamayıp adımlarımı yanlış attığım günlerde aramızda olan kilometreler geliyor aklıma. kalbim sıkışıyor. garip hissediyorum. çok garip ve kocaman bir boşluk, üstelik bu hisle uyunmuyor hiç bir şekilde. güneş doğup sabah olunca da kalkılmıyor. hislerim yok. canımın acısını hissetmiyorum. derin derin düşünüyorum bazen.hangi yana koşayım? eksik hissettiğimde nasıl tam edeyim her şeyi? nasıl düzene sokayım hayatımı? çok uzaklara kaçmamak için nasıl tutayım kendimi? bir sigara bitiyor diğeri yanıyor çoğu zaman. hayatımda sadece sigara yakışlarımın sonu gelmiyor, kötü bir rüya gibi. uyanırsam geçecek ama ben uykuya bile dalmamış gibi hissediyorum.
bu acıyla ölünmüyor.
keşke ölünseydi.
Peki hiç onu unutmayı denemedin mi
denedim.