'Roosterstress..', MMC blog, stagiaire Brigitte, deel 7
Op school worden wij, studenten Verpleegkunde, ons bewust gemaakt van een heleboel zaken. Van de grote tot de kleine bloedsomloop tot aan onze kennis van en positie binnen de verschillende maatschappelijke domeinen. Eén van die domeinen betreft het vitaleburgerschap. De centrale vraag hierbij is: wat doen we om onszelf in een goede en gezonde conditie te houden?
Mijn studiegroepje dat uit vier dames bestaat, is enthousiast aan de slag gegaan met taken die we elkaar toebedelen. Met lumineuze ideeën, praktische fantasie en een efficiënte creativiteit hebben we de koppen bij elkaar gestoken. We smeden plannen en voeren deze uit, en allemaal binnen schooltijd...
Ik kan niet ontkennen dat we prima ons weg weten te vinden binnen het rooster. Ongewenste witte vlakken worden nauwlettend in de gaten gehouden; bij menig docent wordt dan navraag gedaan naar de mogelijkheid om de les te verschuiven.
Meer dan eens is het voorgekomen dat wij vervroegd en tevreden de school uitliepen. En ik vraag me meer dan eens af of deze schedule efficiency een wezenlijk onderdeel uitmaakt van het vitale burgerschap. Tussenuren doen namelijk afbreuk aan de kwaliteit van onze aandacht bij de les. En die kwaliteit van aandacht is toch wel belangrijk voor het onthouden en toepassen van de lesstof.
Wat doen we nog meer om in good shape te blijven? De media staan er vol van. Vandaag de dag lijkt er veel aandacht te zijn voor een gezonde lifestyle management. Voeding en beweging maken daar al sinds jaar en dag onderdeel van uit maar tegenwoordig is daar ons geestelijk welbevinden aan toegevoegd. Hoe kan het ook anders in deze tijd van stress?
De dames uit mijn studiegroepje besloten de factor 'stress' als thema te nemen en benaderen me met de vraag of ik, als yogadocent-in-opleiding, een les mindfulness gecombineerd met yoga wil verzorgen voor onze groep.
"Ja natuurlijk wil ik dat!", is mijn enthousiaste antwoord. Per slot van rekening zal het lesgeven uit één van mijn toekomstige activiteiten bestaan.
Na weken van voorbereiden, waarin ik oefeningen heb uitgeschreven vanuit mijn eigen lesmateriaal en literatuur heb opgezocht bij de gemeentelijke bibliotheek, rest me nog een geschikte ruimte te vinden.
Locatie Willem de Rijkelaan in Eindhoven is een schitterend complex en heeft een industrieel en transparant uiterlijk aan de voorzijde. Ondanks haar brede uitmeting kampt men er met ruimtegebrek.
Aan mij wordt voorgesteld om gebruik te maken van de gymzaal. De ruimte vind ik groot en kil voor een eerste ervaring met yoga. Ook roostertechnisch komt het slecht uit; de gymzaal is beschikbaar van half vier tot half zes. En daarvóór hebben we maar liefst twee tussenuren...
Ik ben van mening dat wanneer we aan yoga doen, is aandacht voor lijf en leden aan te bevelen. Dus ook hier hebben we ons ingezet voor een roosterwijziging. We besluiten om de yogales in het leslokaal te doen.
Je moet je voorstellen dat het lokaal is ontdaan van bureau en stoel en de yogamatjes in kringvorm zijn neergezet. Wanneer iedereen in kleermakerszit op de grond plaatsneemt, ontstaat er een basale rust. Een inleiding in de wereld van de mindfulness volgt. We doen een korte oefening in het ervaren van het moment en gaan daarna over in de yoga asana's.
Na een half uur verschillende houdingen te hebben aangenomen, spreek ik de ontspanning in. De studenten gaan liggen en ik sluit de lamellen. Een zacht muziekje klinkt door de speakers. Ik zie sommigen zich volledig ontspannen, slechts een enkeling krijgt het niet voor elkaar.
Wanneer de stilte aanbreekt, kijk ik tevreden in de rondte. Ik vraag me af hoe mijn klasgenoten omgaan met stress. Velen van ons zijn niet in de gelegenheid om ten tijde van stress liggend te ontspannen. Maar dat is volgens mij niet perse nodig. Het gaat om de bewustwording van stress en de opslag ervan ergens in je lichaam. Net zoals de irritatie van studenten om een rooster vol witte vlakken..
origamiaround
ellievsbear
kaledo-art
annaxmalina
pixelskylines