Life imitates art

You're not here by a mistake. Get your life and make it an art.

[meduza-zuza]

Kiedy mi źle /w zasadzie bardzo często/ lubię posłuchać dobrej muzyki. Może być ambient, byle nie napierdalanki i nic emocjonującego w złą stronę, nic depresyjnego. Lubię w internecie oglądać zdjęcia ludzi, dla których życie nic nie znaczy. Wyobrażać sobie, co mogłabym robić w wolnym czasie, a na co nie stać mojej duszy. Gdybym miała dużo pasjonujących zajęć albo przynajmniej zwyczajnie fajnych, pewnie bym się tyle nie przejmowała i nie pozwoliła nieodpowiednim ludziom, by zostali w mojej rzeczywistości, bo boję się zostać sama i myślę, że jak ktoś jest, to na pewno poda dłoń. Nie poda.

Zazu

[meduza-zuza]

uschłą gałąź odcinam zakwitnę jeszcze kiedyś niekoniecznie na wiosnę bo nie po drodze z naturą spóźnię się oby nieznacznie bo czekać nie mogę już bo uschnę cała

~Zazu

[meduza-zuza]

NIE MA MIŁOŚCI. Zapamiętaj. Ktoś mądry powiedział: "nic tak nie łączy ludzi, jak wspólna hipoteka". Myślisz,  że po co są śluby? Żeby łatwiej było spłacać kredyt na mieszkanie. Życie jest piękne, wznieśmy toast!

Zazu

[meduza-zuza]

Jeśli miałabym cofnąć się do najlepszego okresu w moim życiu, a potem ponownie cierpieć, stracić wszystko to, co wtedy zyskałam, jeszcze raz przejrzeć na oczy i poznać prawdę, bez wahania bym wróciła. Tylko po to, by przez chwilę znowu poczuć się tak samo, jak wtedy gdy myślałam, że mam wszystko, nie dlatego że posiadałam wszystko, lecz dlatego, że to co posiadałam, było dla mnie wystarczające i satysfakcjonujące.

Zazu

[meduza-zuza]

Niektóre marzenia spełniają się tylko po to, by udowodnić nam, że nie tego właśnie chcieliśmy.

Zazu

[meduza-zuza]

Przecież razem nie istniejemy. Dla nas są tylko rozstaje dróg i głęboka ciemność, w której po omacku poruszamy się, nie mogąc siebie znaleźć, bo i po co? A między nami odpychanie elektrostatyczne, mosty poprzerywane, toń z której nie sposób wydostać się na powierzchnię. Żadnej chemii, wiązań i więzi, oprócz tej utrzymującej przerwany most.

Zazu

[meduza-zuza]

moja pierwsza miłość była nieudana potem było jeszcze kilka pierwszych ale to już nie to samo nadal tęsknię za tą nieudaną

Zazu

[meduza-zuza]

przekłułam uszy to zarosły a w sercu dziura na wskroś permanentna

Zazu

[meduza-zuza]

Miłość Uciekłabym od ciebie Ale wiem Że nie pobiegniesz za mną

Zazu

[meduza-zuza]

Chciałabym wiedzieć, co robić w chwilach, gdy tak obco czuję się we własnej skórze. Gdy patrzę w lustro i nie poznaję osoby, którą widzę. Gdy budzę się w nocy pełna obaw, że już nie jestem sobą.

Zazu

[meduza-zuza]

może to nie miało sensu od samego początku może to się miało nie udać nie wiem o co chodzi nie chcę się wygłupiać jeśli się kończymy to się skończmy

Zazu

[meduza-zuza]

Przez chwilę miałam złudne wrażenie, że w końcu wszystko układa się tak, jak powinno. Czuję, że powoli zaczyna sypać mi się świat i walić grunt pod nogami. Ten przeszywający chłód to przestroga. Ta szaruga za oknem to zapowiedź.

Zazu

[meduza-zuza]

Ja nie wiem, ja nie mam sił na dalsze życie, lepiej położę się spać i przestanę myśleć.

Zazu

[meduza-zuza]

Ja nie ufam słowom. Wyobrażam sobie, co ludzie mają naprawdę na myśli, gdy do mnie mówią, a że intuicję mam co najmniej kiepską, to zawsze odgaduję źle. Snuję wyobrażenia i zaczynam mieć oczekiwania i potem się okazuje, że racji nie miałam ze swoimi przypuszczeniami. Że lepiej było uwierzyć słowom, bo jednak były bliższe prawdzie. Że głupia jestem i tyle, naiwna i łatwowierna. I uległa też. I wierzę w bzdury, a nie ufam faktom. To ta intuicja, już mówiłam. Boli mnie to wszystko przez tą moją bujną wyobraźnię. Ona pomaga mi uporać się z rzeczywistością, dziecinny sposób rozwiązywania problemów. Lubię widzieć w świecie dobro tam, gdzie go nie ma. I nie dostrzegać tam, gdzie jest. Lubię wierzyć, że jest coś więcej niż pusty dźwięk, lekceważący gest i przelotne spojrzenie. Lubię wierzyć, że coś znaczę dla ludzi, że jestem kimś, że mam to coś. A często się okazuje, że drugiego dna nie ma, że jestem zwyczajna, ludzie mają mnie głęboko w poważaniu, a szczęście jest wymysłem nieszczęśliwych jak ja, bo trzeba w coś wierzyć, nawet jeśli to coś nie istnieje. 

~Zazu

[meduza-zuza]

Sensem życia jest koniec. Właśnie to zrozumiałam. Sensem jest świadomość końca i trwanie w przekonaniu, że coś jest wieczne. Wiara obecna choćby przez chwilę, chyba nic nie oddaje tego uczucia, tej pewności. Przemijanie i zmienność jest sensem, celem - życie w pełni, do utraty sił, tchu, do przeszywającego bólu w kościach tylko po to, by powiedzieć ‘było warto’. Prawdziwym celem jest nicość.

Śmierć jest zbawienna. Nieśmiertelność by nas zabiła.

~Zazu

[meduza-zuza]

To dziwne mieć irracjonalną nadzieję na coś, co nie istnieje. Wszystkie fakty dowodzą, że ta nadzieja odsuwa nas od rzeczywistości, ale i tak w nią brniemy z niewiadomych przyczyn. Nie chronimy siebie w ten sposób. W ten sposób wystawiamy się na walkę, od razu zajmując pozycję przegranego. Łatwo powiedzieć do siebie w myślach ‘nie, przecież w to nie wierzę’ lub ‘akceptuję to’, gorzej rzeczywiście zmienić swoje nastawienie, poglądy i coś zaakceptować. Uczą nas, co to są funkcje, algorytmy i fraktale, ale nikt nigdy nie powiedział mi nawet suchej teorii o tym, jak coś zaakceptować lub jak zmienić swoje nawyki i uczucia.

~Zazu

[meduza-zuza]

Zawsze chciałam umieć kreować abstrakcje. Łatwo kopiować, namalować coś, co już istnieje, ale stworzyć coś samemu, od początku do końca - to jest dopiero sztuka.

Zazu