"önemi yok."
tam tersine, çok önemliydi. öyle üzgündüm ki, o kadar büyük bir hayal kırıklığına uğramıştım ki, o an ölmeyi istedim.

JBB: An Artblog!

Product Placement
$LAYYYTER
Acquired Stardust

PR's Tumblrdome
🪼
Claire Keane

ellievsbear

blake kathryn
h

⁂
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
YOU ARE THE REASON

No title available

Janaina Medeiros
we're not kids anymore.
Game of Thrones Daily
art blog(derogatory)
hello vonnie
One Nice Bug Per Day
seen from United States

seen from Ireland

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Czechia

seen from Spain

seen from United States
seen from United States

seen from Egypt

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Türkiye

seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from Netherlands
seen from United States
@mevzuintihar
"önemi yok."
tam tersine, çok önemliydi. öyle üzgündüm ki, o kadar büyük bir hayal kırıklığına uğramıştım ki, o an ölmeyi istedim.
inan bana aramızdaki duvarları yıksam yıkarım şu an. ama baştan başlayamam.
nefes aldığın yerle, boğulduğun yerin aynı olduğunu fark ettiğin yerde başlıyor bu çıkmaz sokak.
abi o hiç kaldırıma çöküp ağlamamış ki nerden bilsin
senden şefkat beklemekle geçti senelerim
Güneşimsin gökyüzümde,
yüz bin defa boğuldum aynı suda, yüz bin defa aşık oldum beni boğan okyanusa. yüz bin defa aşağı attım kendimi uçurumdan, yüz bin defa gün doğumunu izledim aynı uçurum kenarından. inandığım masallar birer şarkı oldular, gökyüzüne uçtular.
Biraz yorgunum.. Biraz kırgın.. Biraz da kirletti sensizlik beni! Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama “İyiyimler” yamaladım dilime.
Özdemir Asaf
bu aralar başıma gelebilecek en güzel şey bir mermi
sen dışında kimseyi istemiyorum
"ama aramızda gezegenler var. benim onun ellerine ulaşmam için, aşmam gereken koskoca bir düzen var."
sana senin şiirlerinle veda etmeyi çok isterdim. veda etmeyi beceremediğim tek insansın.
“Odanın ışığı açık, oradasın fakat sana seslenmek için bir nedenim yok. Ben gidiyorum canımın içi, hayatına dikkat et.”
elimde kalbimle sessizce yürüyorum bu yolu. nereye gidiyorum bilmiyorum, bir yere varacak mıyım bilmiyorum, bir yere varmak istiyor muyum onu da bilmiyorum. sadece kimse görmesin istiyorum kalbimi. kimse görmesin istiyorum beni. ben bile görmeyeyim. bu yolu elimde kalbimle sessizce yürüyüp bitireyim. n’olur bana bunu çok görmeyin.
sana, dünyanın en güzel insanı senmişsin gibi hissettirebilirdim ve sanki dünyada hiç kötülük yokmuş gibi yaşamayı aşılayabilirdim ama sen çivisi çıkmış dünya için fazla güzeldin. ve ben dünden kalmış biri gibi fazla dağınık. bu ayrım benim karnımda bir ağrı.
acilen hayatımın seninle uyanacağım sabahlar kısmına atlayabilir miyiz mümkünse
sabaha karşı mutfağımızda eski şarkıları dinleyip dans etsek fena mı olurdu