Under assessment application! Manifesting acceptance news soon!!
Misplaced Lens Cap
h
we're not kids anymore.
taylor price
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Not today Justin
Lint Roller? I Barely Know Her
will byers stan first human second
dirt enthusiast

Love Begins

@theartofmadeline
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

Origami Around

pixel skylines
Claire Keane

No title available
RMH
TVSTRANGERTHINGS

★
$LAYYYTER

seen from Türkiye
seen from Philippines

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Canada

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Italy
seen from Spain

seen from Germany
seen from Bangladesh
seen from Bangladesh
seen from Bangladesh
seen from Bangladesh

seen from Philippines

seen from France
seen from Netherlands
seen from United States
seen from United States

seen from United States
@midnightpharsa
Under assessment application! Manifesting acceptance news soon!!
Submitted my application already. Leaving it to the universe now. Manifesting!
Manifesting for this year, to get that scholarship, move abroad, have better job opportunities and meet the loml there. I'm ready. I got this.
Pag may espasyo ka talaga magmuni-muni may mga bagay kang nababalikan nang di inaasahan. Namimiss ko ngayon yung dati kong pagkatao, yung mga oras na parang gustong gusto kong matuto ng kung anu-ano. Ngayon may ganun pa rin naman akong parte sa sarili pero mas tahimik na siya kumpara noon. Sa tingin ko dati, mas mapangahas ako pasa dito, pasa doon, attend dito, attend doon o siguro nag-iiba lang ng mukha.
First month of 2024.
Lost my 2 jobs
Worried about bills
Trying to keep the faith that things will be better.
Hoping for being hired before this month ends.
Dumarating talaga tayo sa punto na parang kahit may kasiyahan noon, parang balewala lahat ng yon ngayon. Na okay lang mawala.
Malungkot ba ang mga ulap? Bakit ito umiiyak? Sa pagkakataong ito, ang mga ulap ang karamay ko Ang bawat iyak ng ulap, ay nagiging iyak ko rin Ang bigat ng bawat pagpatak ang siyang sumasalamin sa damdaming may bigat at diin Ngunit sa isang iglap, ula'y tumila rin Ngunit ang aking bumubugsong damdamin ay nananatili pa rin Wala na ang ulan ngunit bakit ang mga mata'y nauulanan pa rin? Hindi malaman saan lahat ito nanggagaling Kailan naman kaya aaraw? Ayoko ng manatili sa ilalim ng kulimlim
Grabe ilang linggo na akong hindi makapagsulat T_T been trying to write pero hirap pa rin talaga. Gosh I need a miracle na ata T_T
This is dangerous. Kinikilig ako. I need to ground myself haha
Parang sasabog na yung mundo ko sa stress! T_T Need to establish better systems sa self :(
Life happens. That’s what they say whenever they encounter good or bad things in life, but usually, it is used to describe negative situations in life. Life happens.
Kakalimutan kita
Ito na ang pagkakataon upang magsimula ang pakalimot
Kakalimutan kita kasama na ang ating mga alaala
Ang iyong presensya na minsan kong binigyang kahulugan
Sabay nating tinatantya at pinagiisipan kung ito ay hanggang walang hanggan
Yayakapin muli ang sarili kahit wala na ikaw sa aking tabi
Pagsusumikapan na matuto sa mga pagkakamali
At aking pahahalagahan ang mga bagay na mula rito ay maipagmamalaki
Nanaisiin muli pumunta sa mga lugar na sana’y ikaw ang kasama
Ngayo’y mag-isa o kasama ang iba
Pero okay lang, tanggap ko na
May mga bagay na kailangan ng ihinto
Kahit gano mo kumbinsihin ang iyong sarili na ipagpatuloy ito
Kailangang maging matapang harapin ang mga baraha sa mesa
Ito na pala ang reyalidad, hindi na pwedeng magkasama
Ito na naman ang buhay. Pinaparamdam na naman sa akin na ang lahat ay hindi tiyak. Ang mga bagay ay maaring magbago sa susunod na segundo, minuto, o oras. Dumadaloy na naman unti-unti ang takot. Pakiramdam ko pagkatapos nito, ako ay babagsak. Pakiramdam ko sinuwerte lang ako dito. Pero gusto kong paalalahanan ang sarili ko na may mga bagay na kahit hindi tiyak, may makokontrol ka dito. Matatakot pero haharapin ang pagsubok. Natatakot pero hindi dapat tumigil ang aking mundo. Magpapatuloy at hahanap ng paraan upang bumuo at abutin ang mga pangarap.
Nababagabag yung puso ko pero hindi ko mailapat sa mga salita yung tunay na nilalaman nito. May parte rin siguro sakin na hahayaang luha na lamang ang maging salita na makakapaglathala ng nadarama. Pero ayoko rin umiyak. Kapag nasanay kang irationalize ang lahat, maging malakas para sa sarili at sa iba, ang hirap manghina kahit sa sarili mo lang. At dahil lagi siyang hindi naproproseso, hindi mo na alam kung bakit ano ang ano, paano ito maiibsan, at kailan pwedeng maituring na katapusan ang mga bagay.
Sana ay masabi ko na ang dapat masabi. Hindi ko alam pano ako mas magiging matapang para sa sarili. Pakiramdam ko lagi ang unahin ang sarili ay mali pero somehow inuuna ko naman ang aking sarili. Yun nga lang, alam ko may mga oras na masyado na akong makasarili pero bakit nakakaguilty? Hindi naman ako ang talagang dahilan bakit nagkaganito pero dahil gusto kong maging mabuting tao, gusto kong palayain ang sarili ko. Pero nahihirapan ako gawin.
I know part ng conflict ang buhay. Normal lang ito pero i hate it pag magkaaway kayo. Ang selfish ko to witness such conflict like this na pakiramdam ko ayoko ng conflict na why do I have to experience this. I hate na I grew up not having to embrace any of that heavy emotions and it just adds up to the trauma na you gave me while growing up. I feel like we are all messed up and how pitiful and broken our family is kahit buo tayo physically